5489 resultaten.
Kluizenaar
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
657 aan vrijheid
verknocht aan de rust
niet gehecht aan tijd
geen behoefte aan lust
zo leefde ik voort
mijn leven onachtzaam
door niets of niemand gestoord
ik werd zeer bekwaam
bekwaam in de wijsheid
ik beschouwde mijzelf als rijk
overgegeven aan die schoonheid
dit was mijn koninkrijk
niet van de buitenwereld bewust
er school geen enkel…
Amsterdamse struikelstenen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 Enkele honderden struikelstenen sieren
sommige Amsterdamse straten. Stappen in
duizendtal gaan er dagelijks overheen
zonder emotioneel probleem. Stappers die
haastig hun zolen aan hen slijten;
onbekend met het oorlogsleed dat zij in
namen symboliseren in steen.…
Bevrijding
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
910 De woordroofdieren zijn in de meerderheid
en het residu wekt enkel hilariteit op.
Het is om je rot te schateren van meligheid
hoe men de poëziepen hanteert
en hoe hun flutversjes worden geadoreerd,
terwijl het absurde niemandalletjes zijn.…
klokje boven de keukendeur
gedicht
4.7 met 3 stemmen
3.258 Het is toch een wonder,
dat email, geërfd, afgesopt, al negentig jaar,
en heel die tijd heeft geen enkele kras het geschonden.
Hoeveel keer per dag kijk ik op, keek een voormoeder op
naar de zwarte wijzers daarboven? Aardappels koken,
gebraad in de oven.…
Volks en licht vulgair
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
468 ik wil mijn dromen slijten
zij zijn voor mij
steeds meer een last met
iedere keer een andere cast
in de meest
bizarre decors worden
afschuwelijke scenes uitgelicht
die ik in vergeten niet meer wist
het taalgebruik is
volks en licht vulgair
er is geen enkele zelfreflectie
in hun irritante beter weten air
godzijdank is er
gelukkig…
Het nerveuze snuiven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
470 ik zag de
schimmels draven
de bosrand langs
gemend door vaste hand
ouderwets getuigd
de kar nog zonder veren
een schimmige koetsier
geen enkele passagier
het was alsof
de film bleef haken
beelden braken zonder
de werkelijkheid te raken
ik voelde spanning
in de bomenrij een
opgestoken wind bracht
vreemde geuren dichterbij
nog…
De Krokodillentranenstoet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
682 Uit menig oog kwam in de stoet
Op Driehuis Westerveld
Een krokodillentranenvloed
Want men dacht aan zijn geld
Er werd gesproken bij de kist
Zij stonden in de rij
En niemand kende zeer beslist
Een beter mens dan hij
Gesloten nog het testament
De inhoud daardoor niet bekend
Zodoende bracht men enkel hulde
Terwijl de hebzucht alom brulde…
De bokser
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 Ik wil haar raken, maar kan enkel reiken.
Ben een bokser, verslagen, al in de touwen
die alleen overeind blijft, om er te zijn.…
Laat het regenen (dizaine)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 Dan glinstert vocht van de levende band
die telkens weer aanzet tot ander spel,
golft er van diep uit de buik heel fel
de moed en kracht van een samen bestaan
Dan laaf ik mij aan het wonderlijk wel
dat mij bereikt met een enkele traan.…
ontbijtje bij IKEA
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
588 komen betrap ik mijzelf op
een vleugje hongerwinter
om klokslag negen gaat de draaideur
open en de vaste klanten die normaal
gesproken moeizaam ter been zijn
trekken een sprintje voor
de beste plaatsen
als ik mijn ontbijtje heb weten
te bemachtigen staat de oude hap
alweer bij de koffiemachine
voor een tweede bak
maar van mij geen enkele…
parfum alarm
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
619 het begon eerst als een saaie vlucht
bijna iedereen zat te gapen
maar toen ineens die rare lucht
het leek wel een chemisch wapen
de mensen raakten in paniek
een enkeling viel er flauw
en al die chaos en hectiek
werd veroorzaakt door een vrouw
ze had haar parfum opgedaan
maar het was echt veel te veel
toen sloeg ook het alarm nog aan
en…
Anonieme tonen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
523 transparant
te helder is
sluimer probeert
contrasten te
laten vervagen
nog zegt zijn stem
in duidelijke taal
ik houd van jou
maar druk
achtergrondgeruis vlakt
snel de intonatie uit
anonieme tonen
wekken geen dromen
in het liefdesspel
stroboscopisch licht
wist iedere emotie
van zijn gezicht
heb mijn pink gegeven
hij wilde enkel…
Een cirkel, een kringetje in het rond.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
489 Zij blijken op de aangesprokene
geen enkele indruk te maken.
Woorden, argumenten vanuit het
hart suizen driehonderdvijfenzestig
graden in het rond. Nimmer kunnen zij
ergens aan een waarheid raken.
Een cirkelredenering vindt nergens grond.
Lijkt vanaf het begin zijn zinloze omgang
te maken.…
Muziek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
669 Ik heb hier enkele instrumenten
vereeuwigd op mijn doek.
De harmonie zal voor eeuwig
een plaatsje in mijn hart nemen.…
Wens
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
808 och, kon ik spelen
spelen op een klarinet
het hardhout warm
rustend in mijn hand
mijn adem trillend
zangerig langs het riet
och, kon ik spelen
spelen op een klarinet
gelijk een goudvink
zijn toonverhoging
aan het einde van
een liedje zet
och, kon ik spelen
spelen op een klarinet
ik kan enkel klanken
laten dansen uit mijn pen…
de kolk
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
554 ander
of de spiegel aan de wand
ze voelt zich nederig, zo klein
steunend op de vloer, haar land
zwart spreidt zich over haar
vlakke huid, zacht van aard
met diffuus licht in slierten rondom
ooit is zij tot minder verklaard
in waarde; nutteloos en dom
zie hier de mens
die aldoor zo drijft op
verzwaarde wolken
en wat de zon ook doet:
enkel…
De “over de top-Sint”
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
917 Nu zijn dozen niet te tillen, passen in geen enkele zak
terwijl men ooit met groot gemak
alle pakjes kon stoppen in een simpel jute zak!
Weg is het gemak, weg de simpelheid,
ook dat zijn we met het vorderen der jaren
compleet kwijt!…
Bemoediging
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
661 Zomaar een paar zinnen
van wat ik voel en wens voor jou
nieuwe krachten te putten uit de bron
je erin mag slagen
het lot van de verwoestende storm
te kunnen dragen
te zwaar voor een enkeling
je hebt nog je gezin om voor te leven
die je steunen altijd weer
vraag ik de Lieve Heer
jou moed tot aanvaarding te geven
want Parkinson kent…
Als kleur vervaagd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 De dood kent geen vrienden
ook geen vijanden
enkel de ademloosheid
gevolgd geheel stapvoets
door rust zacht.
Het zwaard van de nacht viel
ik heb het vannacht zien schitteren.
Het zwijgende ontdooide en bevroor
spraakzaam vanuit een donkere diepte
als ziel even verlicht weer opstaande
nu definitief aan het lijf ontvlucht.…
Babilon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 omgaan met het onmogelijke
is in het leven een hels karwei
het is vibreren binnen het ongelijke
en beperkingen van nature aan je zij
uit alle windrichtingen wordt aan je getrokken
waarbij het gevoel het verstand overstijgt
dan resteren enkel vergruisde brokken
waarbij de adem ook nog het stof opzuigt
men is verslagen, ontbeert de juiste…
In voorzichtig wit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
516 het doek was leeg
geen enkele veeg
ontsierde de
volmaakte structuur
van het oppervlak
ik wilde beginnen
om de diepste
emoties van binnen
eindelijk eens vorm
en kleur te geven
maar was bang
om evenwicht en
stilte te verstoren
die ik daar gekoesterd
had sinds ik ben geboren
toch ben ik begonnen
in voorzichtig wit
zwommen later…
Rouwend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 Raak me niet aan, ik sla
vuur uit mijn onvergoten tranen
om de tentakels in mijn buik
ik verschroei elke hand
(ook de mijne)
Raak me niet aan, mijn huid
staat strak om de oude wonden
gehard tot een schurend harnas
tegen wat niemand mag doen
(en toch is gebeurd)
Raak me niet aan, mijn buik
verdraagt geen enkele druk
op het weivlies om…
Een lege plaats
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
586 het voelt triest van binnen
nu jij er niet meer bent
die lege plaats in ons huis
waar je nooit aan went
de klok is stil gevallen
tijd houdt op te bestaan
geen enkel uitzicht
om nog op weg te gaan
de morgen wenkt niet
geen zon die mij omringt
een sombere verlatenheid
die zich overal opdringt
ooit komen wij weer samen
na die noodlottige…
Over mens en dier.
netgedicht
5.0 met 13 stemmen
675 Toen ik nog schaamteloos hoogmoedig was
en enkel met dieren wou praten…
Beducht als ik was voor het glas in het gras..
in de mensheid zag ik geen graten.
Nu ik streel ik de poten en de vacht
van de warme kat naast mij heel zacht.
Opdat zij aan vogels zou verzaken,
hun karkassen niet open zou kraken,
ontdaan van hun bonte vederpracht.…
Het blonde
netgedicht
3.9 met 138 stemmen
515 ik zag zand
tussen je vingers
verglijden in een
constante stroom
van stukjes lijden
een enkeling
glinsterde positief
vlaagde speels
in de wind het
blonde van een kind
een constante
trits boodschapte
zwaartekrachtmoedig
altijd inwisselbaar
en diepbedroevend
jouw handen
hebben teveel
leven gegeven in de
afgelopen jaren zonder…
Corona-lente
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
471 Het nieuwe groen lijkt haast gewijd
en vreugdevol worden de dingen,
al is het nu een harde pijn,
verliezen ook nog mensen ‘t leven,
we gaan toch door, het zal ééns zijn
dat alles keert, het duurt nog even -
want er is méér dan ‘enkel mijn’;
de warmste liefde is gebleven.…
Ontbrekend doel?
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
462 Verworpen in eeuwige strijd
van zelfbeschikking
geen enkel doel dat heiligt,
ook heb ikzelf mijzelf gestenigd,
oneindig lang de tijd gepijnigd
rollen vuurstenen aan om in
het mooiste uur tegen elkaar
te slaan, vonken bloed gaan
een relatie aan, maar zwijgen
in de loop van een fossiele natuur
herschikt het DNA zich labyrint…
Misbruik
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
483 lieve woorden en cadeaus nam je men vertrouwen
Daarna brak je alles af
Eerst gaf je me terug zelfvertrouwen
Dan misbruikte je me zonder dat ik het besefte
Jaren later kwam ik tot de conclusie
Dat jou vriendschap niet meer was dan een illusie
Nu probeer ik er terug bovenop te komen
En terug mensen binnen te laten
Al kan ik er momenteel enkel…
Kunstenaar
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
442 dansend betreed
ik de markt waar
vocalen en dissonanten
vreedzaam naast elkaar
liggen te parmanten
zwierige types
promoten hun waar
kennen de handel
slechts een enkeling is
van origine kunstenaar
zoek altijd een
muziekje dat past
bij mijn ritme op een
makkelijk refreinend
zorgeloos melodietje
veel hilariteit levert
de test van…
Je horizon loze ziel
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
463 jij hebt nooit
wenkbrauwen
getekend stipt
enkel illusie aan
waarbij gedekte
mascara kleuren
iets verder dan
hun magische
pigmenten gaan
waar samen
zijn beperkingen
laat gelden
groeit hier het
kosmisch wonder
van de niet
aan te duiden
meerwaarde in
het mythisch geheel
het zijn ogen
en lach die
op wonderlijke
wijze de impact…