7546 resultaten.
De drakenjager
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
2.409 zijn geliefde jonkvrouw is steevast
gevangen en gekluisterd aan een rots
en monsters geven niets dan last
dus telkens speelt hij ’t drakenspel
hij voelt zich dan bijzonder trots
als zijn dame hem bekijft, zo fel!…
Ontknopt
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
997 Deze ogen kunnen doden
kijk me niet meer aan
De ijstijd in mijn nabijheid
is hopeloos bevroren
ik besmet besmeur verziek
laat me nu maar gaan
Dit is geen kalme zee
een drenkeling zul je zijn
gevangen in mijn doolhof
van voorgoed verloren
Dus ren nu het nog kan
bespaar jezelf de pijn
Doch dovemansoren horen
vaak dieper dan bedoelen…
Mijn heilige huis
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
746 De illusie die ik nu bewoon
Heeft vrolijke gezichten
En overal waar ik haar vertoon
Oogst ik goede berichten
Krampachtig bijna houdt zij buiten;
Tijd, belang en stil verlangen
Maar door haar vriendelijke ruiten
Kijken zij broos, als toch gevangen
De illusie waar ik nu in woon
Doet mij er aan geloven
Zij die mij als de wijste kroont
En…
het schreeuwen zit van binnen
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
5.635 muren zijn hoogpolig
vreten echo's uit de lucht
het schreeuwen zit van binnen
een vliegen zonder vlucht
gevangen in hun kassen
fixeren ogen een plafond
handen kiezen houvast
zoeken veiligheid rondom
passen zijn onzeker
de vloer is lichtgeraakt
ademen gaat sneller
als er kennis wordt gemaakt
de eerste blik naar buiten
als de drempels…
Panter
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
790 balancerend op een waterdruppel
sprak de filosoof
over eindeloze vrijheid in het zelf
terwijl ik naar beneden dook,
aangetrokken door de schaduw
van een panter, en vluchtte
in woorden zonder komma’s
de zon scheen fel - te fel -
de maan was mij vergeten
gevangen in haar vrijheid
verlangde ik
naar diepe, diepe eeuwigheid
en tuimelde…
Letterlijk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.744 melancholische fantasieën
Loopt uit mijn hand
Het blijft een leugen
Want de realiteit is
bij nader inzien gestrand
Met kinderlijke gedachten
Weggestopt op vochtige zolders
Mijn misplaatste gevoel
Gefuseerd als engelen met steen
Een beeld om aan vast te klampen
En afhaken is geen doel
Letterlijke woorden
Hebben mij het zwijgen opgelegd
Gevangen…
ROZENBOOMPJE
poëzie
3.4 met 7 stemmen
4.046 's Avonds in mijn rozenhof
Blijft het avondlicht gevangen
In de duizend roosjes hangen,
Rodend roos en rozelof.
-----------------------------------
uit: Laatste Verzen (1923)…
Gevangenis
netgedicht
3.0 met 17 stemmen
1.509 dat de vrijheid maar beperkt is
wordt regelmatig geprobeerd
toch is alle luxe daar aanwezig
mensen zat die er voor gaan
alleen de werkelijke vrijheid
daar ontbreekt het nou net aan
wat neerslachtig denk ik soms
’t is net als aan het hof
een gevangenis gelijk
ook al lijkt de luxe tof
velen zitten voor een misdrijf
een periode in ’t gevang…
overdonderende stilte
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.168 ik aanschouw het zielewater
langszij jouw ogen
gaat het over vroeger of later
verdriet of mededogen
dat jij mij aanblikt in verwachting
uitziend naar enig gevoel
al was het maar gering
we ontmoeten elkaar
op een onzichtbaar brandpunt
buiten ons gelegen
gevangen in een verre staar
waar woordeloze stromen
worden samengeregen…
Glas.
netgedicht
1.5 met 13 stemmen
3.614 Het laatste uur zijn lippen kust
gevangen in papieren lust
staat brandend in TL.…
De dodenmars
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
918 naarmate de vrede
dichterbij kroop
nam de vrees toe
gedreven
zoveel mogelijk
uit te moorden
gehuld in lompen
totdat benen
het begaven
het waarom onbekend
marcheerden zij
gedwee
door angst gevangen
wonnen woorden
niet van kogels
onverbiddelijk
werden zij afgeknald
zonder reden
liep de rest
onophoudelijk
uren achtereen…
Transparant?
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
849 De transparante inkt uiteengespat
de druppels gevangen in een autonoom
web en tot vrijstaat gesponnen
een baken in een opgedroogde bron
maar toch sterker dan beton.
Ideeën, als makke schapen afgedwaald
van kuddes, in een eindig verlangen
geschapen te worden in het oneindig
prisma van een transparante druppel.…
vergeten.
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
4.001 al die angstige uren,
wekenlang onzekerheid,
verstikt door al die muren,
nee we hebben geen spijt,
want jij was zo bemind,
jij was ons verlangen,
jij...ons lieve kind,
door onze liefde negen maanden gevangen,
nu jij ons meisje mag zijn,
een wonder wat ons mocht overkomen,
vergeten wij alle ellende en pijn,
vergeten wij alle angstdromen…
Ode
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.725 Ze lijkt slechts
virtueel te bestaan
Foto’s ja
van mooie ogen
van ’t leven ergens
tussen tiener en vrouw
Ze lijkt
met woord begaan
in poëzie
rond naakte taal
hard maar welgemeend
geslepen en dapper grauw
Ze laat
me in de waan
van zoveel meer dan voelen
haar zekerheid van steen
in zichzelf gevangen
aandoenlijk trouw
Soms…
geen etiquette
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
591 geen etiquette
in de gaten van stilte
huilt het kind van morgen
in gerafelde eenzaamheid
de stukken uit de middag
maar vanmiddag vielen
snippers eierschaal omlaag
gras kleurde tot kunst
geboorte werd begrafenis
de zon doofde in de asbak
de thee met chloor
smaakte naar bestoven tantes
ik voelde me gevangen achter tralies…
Elke dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
766 Weinig wist ik als een kind van jaren
niets van tijd, het noodlot kwam in vlagen
machtig schudde hij zijn wilde haren
van zijn zin begint nu iets te dagen
In de toekomst is zijn wil ophanden
daarom heb ik duidelijke klachten
elke dag zijn wazige verbanden
nu en dan gevangen in gedachten
Ik verwens zijn ongewisse kansen
later klinkt niet…
(eigen)aardig
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
649 wat doe ik hier
wie heeft mij hier geplant
wat is dit ding
onder mijn voeten
dat vlak lijkt maar bol is
beweegt
maar stil lijkt te staan
onzichtbare wortels
houden me neer
terwijl daarboven vleugels
zweven en zwenken
raken voeten niet los
zijn armen krachteloze
mensenwieken
gevangen in onmacht
gedetermineerd
de blik op oneindig…
Keizerlijk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.591 Zij trekt het licht als een mantel aan
zo gracieus en met een vanzelfsprekendheid
van het ‘s morgens opstaan
met een grandeur gevangen in verlegenheid
onbekend met de glans van het ritueel
laat ze niets van de verbeelding heel
Elke stap straalt verstrooiend zicht
op de gestolde beweging
die haar deinen schalks verlicht
vergeten of ze kwam…
Uterus
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
870 In rood, grotesk halfduister gevangen,
een verdronken metamorfose,
vechtend en rollend in patronen van onderaards geluid
Deze warme holte, als een slangenhuid om mij gegroeid,
een microcosmisch perpetuum mobile, immer krimpend,
als was ik in de poten van een logge reus,
sterk en onbehouden
Wachtend op de dag dat mijn vrees een weg baant…
Het is het kind in mij...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.271 ik zie een spiegelbeeld
dat ik niet langer kan verdragen
het kind in mij
spreekt al zo lang een taal van onbehagen
gevangen in de kerker
van het niet-begrijpen
hoe weet ik wie ik ben
als ik mijzelf niet eens herken?
waar is de zon
die mij laat rijpen?
waar is de steen
om de facetten van mijn ruwe diamant te slijpen?…
Zwart-wit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
813 Iedere snaar trilt van verlangen
zwart en wit dansen geluk
elke toon wordt warm gevangen
in de klanken van een heerlijk stuk
Na de harde zware noten
als requiem op papier gezet
vliegen vleugels onverdroten
door elk refrein en ieder couplet
Met de dood als laatste halte
het pedaal nog eenmaal aangeraakt
krijgt het opus magnum gestalte…
ik vlucht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.002 ik vlucht mee met witte zwanen
over wel zeven heuveltoppen
naar het vergelegen zilveren meer
alwaar ze op het water glijdend stoppen
kennelijk niet voor de eerste keer
gevangen in een sluier van regen
drijf ik langzaam met hen voort
zij bepalen voortaan mijn wegen
hartentranen hebben mij verstoord
zij vloeien door een diepe ader
van aangeslagen…
schreeuwen zit van binnen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
677 muren zijn hoogpolig
vreten echo's uit de lucht
het schreeuwen zit van binnen
een vliegen zonder vlucht
gevangen in hun kassen
fixeren ogen een plafond
handen kiezen houvast
zoeken veiligheid rondom
passen zijn onzeker
de vloer is lichtgeraakt
ademen gaat sneller
als er kennis wordt gemaakt
de eerste blik naar buiten
als drempels…
Portret van een dode
hartenkreet
2.6 met 17 stemmen
2.920 De dood
gevangen
in gestolde tijd.…
tot steen gebakken kou
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
541 je keek om
de hoek versprong
waarin wij als
gevangen leefden
ik zag
je perspectief
ineens had ik
je weer uitbundig lief
wij zijn de dans
ontsprongen
werden uit elkaar
gedrongen
plaatsten muren
die bescherming zongen
met tot steen gebakken kou
gestapeld met berouw
ik kijk om
stille liefdes
zwaaien om de hoek
ik groet…
Liaison
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
4.873 heel ons al massaal
schijnen blijkbaar permanent
traag verveling in het stieren
kijkers die uitsluitend tollen
draaien sferen zonder dollen
prooi van eender kuddedieren
manen blijven tijden hangen
sloffen afgemat haar weiland
stuiven lang niet meer voorbij
want zij hoeven niet uit te sloven
komen hemelrijk te boven
in het wereldse gevangen…
Morgen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
859 Gevangene in je eigen waan.
Je trilt,
Je wilt rust in je hoofd.
Rust die er niet is.
Niet hier.
Ik kan je niet helpen.
Onmacht voel ik.
Woede, pijn.
Woorden helpen niet.
Niet meer.
Ik zoek je hand.
Hou je stevig vast.
Ik voel je kilte.
Je glimlacht.
Je zegt het komt goed.
Alsof jij mij wilt troosten.
Niet jezelf.
Morgen?…
zij-man
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.015 hij is een typische man
een geval zoals zovelen
gevallen onder het juk
van maatschappij en conditionering
met een hopeloze staat
van beëindigde dienst
de signalen die hij zendt
terwijl hij door het leven rent
worden niet altijd opgevangen
hij blijft een gevangene tussen
de muren van ratio en emo
zijn geneesmiddel bestaat niet
in deze…
Faillissement
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
633 Faillissement
In dit huis voel ik mij gevangen;
heb het tot een bouwval laten
verworden,levend van de wind;
wind is gratis,weggestuurd door
eindeloze velden,doods en desolaat:
wat wil ik nog meer;de garantie voor
geluk,is bevrijding uit de ijzeren greep
van een onrustig leven;een stap verder
dan zelfdestructie.Er komt altijd wel
iemand…
gestrikt
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
551 september, er is kou en vocht
met zorg de draden uitgezocht
ik weef ze tot een stevig web
waarin ik je gevangen zet
geen nood, de kou zal jou niet deren
geen reden om het hoofd te keren
ik knoop en vlecht en span het touw
in kleurig jacquard rondom jou
vermeng wat haren en wat zweet
met stukjes weefsel van mijn kleed
ik zorg…