5577 resultaten.
de raadsels in je ogen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
794 je kleurt de
raadsels in je ogen
met blauw omkransd
ontsnapt in groen je blik
wat lichtelijk verschrikt
omdat ik naar je kijk
ik zie de verte
in je zorgelijk staren
een rimpel gaat spontaan
gedachten baren die je lijf
laat huiveren en je lippen
woordenloos doen fluisteren
mijn handen luisteren
op je wang en voelen
in de zachte…
Hei(lige) woorden
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
791 De schapen hokken samen op de hei
gedwee zich voegend naar het hoogste woord
hopend op de beloofde groene wei
waar het gras beter is dan in dit oord.
Predikers verhalen van die boorden
verpakken hun boodschappen wonderwel
moeiteloos rijgen zich hun woorden
tot een onbegrijpelijk letterspel.…
Ik droomde dat het anders
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.191 droomde dat het anders was
Geen ijle stemmen van weleer
Hun gezang klonk nimmer meer
Alleen het ruisen van het gras
Vertrokken naar het oosten
Bleef ik hier eenzaam staan
En floot wat in mijn eentje
Besloot niet verder meer te gaan
Eenzaam, kil en onbewogen
Wist ik niet meer wat te doen
Iedereen was weggevlogen
Naar het nieuwe fris en groen…
De rust van de natuur
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
812 Ik luister naar de wind
De stilte bevalt me wel
Dan zit ik op mijn kamer
starend uit het raam
en zie de vissen zwemmen
hoor de vogels fluiten
en voel ik de rust
de rust van de natuur
Het waait een beetje
de takken gaan heen en weer
Groene blaadjes worden bruin
en bedekken later de grond
Het ritselen is rustgevend
ik word er kalm van…
Symfonie van de tijd
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
1.161 Er zweeft een rust door stervend groen
een onzichtbare wind voelbaar en zacht
een okeren licht dat tussen twijgjes reikt
tot het hart weer overgaat in een nieuwe nacht.
Uitgeklede zomerwoorden
tussen leven en dood
dwarrelen als droomkristallen
en de aarde kleurt rood.…
Wat een drukte in de hoofden...
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
788 Wat een drukte in de hoofden,
bloed en tranen, hoop en vrees,
worstelend om zin en zegen, -
bomen die weer groen geworden zijn,
lindebomen van mijn jeugd.
Heel gauw gaan ze nu weer geuren,
roepen dingen wakker
die al lang vergeten zijn -
kinderverdriet en kinderpijn.…
buurtbezoek
gedicht
2.6 met 62 stemmen
58.017 zijn familie en wij buren
ineens allemaal tegelijk
op bezoek in zijn kamer
de spullen onder ons
verdeeld. alleen de brief
in het linkervakje
van de zelfgemaakte
groene, houten kast
durven we
weg te gooien
noch te posten
of te lezen
een week later
loop ik
onder het erfstuk,
zijn paraplu
door zijn regen…
Grijnzend grazen grote ganzen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.288 Grijnzend grazen grote ganzen
gras is groen en lekker vet
als zij dit krijgen voorgezet
begint spontaan het gulzig schransen.
Kwinkelerend krachtig kwelen
droge dorsten zijn gelest
deze dieren zijn met velen
en fluiten doen zij op hun best;
doch de natuur kan dat niets schelen
zij stuurt -hoe wreed- de vogelpest.…
Grijnzend grazen grote ganzen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
819 Grijnzend grazen grote ganzen
gras is groen en lekker vet
krijgen zij dit voorgezet
volgt spontaan het gulzig schransen.
Kwinkelerend krachtig kwelen
droge dorsten zijn gelest
deze dieren zijn met velen,
fluiten doen zij op hun best;
de natuur kan dat niets schelen
wreed stuurt zij de vogelpest.…
Klanken uit het kelderfust
netgedicht
3.5 met 21 stemmen
1.309 Een simpele wending van het lot
als we de avond drinken
met sinaasappellikeur
en vers geperst sap
rond rode heuvels
langs haar blauwe jurk
klinkt pianomuziek, kunnen we
een duistere nacht bedenken
onbeholpen aandacht schenken
aan groene velden hartbekoring
platonisch en helder uitblinken
om het dromen zinken in nood
en noodzakelijke…
In iemand anders
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
493 Kan ik nog de sterren raken, het hart
te groot, zodat ik mijzelf er buiten sloot,
verloren in een wijde atmosfeer, aan de
overzijde lonkt de altijd groene weide,
beweeg ik het aangeboren lot heen en
weer, zwijgzaam roepend en bevreesd
dat iemand mij stem zou horen, als
ik in iemand anders zou zijn geboren.…
angst om te vlinderen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
626 in verscholen verte
wacht gekreukeld
teerblauwe vlinder
in veilig cocon
onder grijs-grauwe zwaarte
sluip- slurpen
dorstige dreig-rode
vurige vlammen nabij
vleugellam geslagen
krinkelt vlinder osmotisch
blauwe lucht-gedachtjes
terwijl ver buiten haar bereik
in groen en gele pracht
het universum lonkt
schildert zij haar vliegangst…
Alles moet weg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
965 Het is tijd
om op te gaan ruimen
overgeven aan de ruimte
Het is tijd
om puin te ruimen
uit te huilen
Op weg naar de zon
wachten op dit
vervallen balkon
Het pad dat
voor ons ligt
tussen donker en licht
Het groen heeft zoveel
aangericht
tussen donker en licht
De boulevard van gebroken dromen
is mij in de tussentijds
zoveel…
olijfboom
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
609 .-
(ik ben wat in de war)
het gaat om jou, altijd
weer om jou, mijn lief-
je met fluistermond,
met groene ogen en
zachte kracht, jij bent
de olijfboom onder
de zon in een tropisch
land, ik lig onder jou,
rustig te wachten.-…
Vrouw
poëzie
3.0 met 15 stemmen
6.274 gedrochtelijk staan wij en massaal geheven
tegen de rottend-paarse hemel van verlangen
hijgende nacht
mijn vale handen tasten even
het slierend kransen van uw blauwe haren,
die, gif en scheemring, vachten hemel waren
over al-ruimte, uw gelaat, ivoor ovaal,
waarin uw ogen, spitse spleten, hangen:
een groen signaal.
--------------------…
gesmolten sneeuw
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
830 sneeuw is gesmolten
de aarde heeft haar oorspronkelijke kleur
en stoepen vegen hoeft niet meer
voor onze deur
maar wat was die witte wereld fotogeniek
waarvan we de mooiste foto's maakten zo uniek
en hebben genoten
van het schaatsen
op bevroren sloten
nu is het voorbij
de sneeuw is gesmolten
en wachten we op de lente
met haar ontluikend groen…
- Het Doolhof -
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
720 Dolend volgt de mens
nederig de eenvoudigere weg,
die verborgen ligt,
als een lange puzzel in het groen
om de betekenis van nederigheid te kennen
zelf wil hij de ogen sluiten,
en kijkt weg..een nieuwe animatie
enkel het gevoel volgend
en zonder veel na te denken
zoekt hij zwijgend te ontsnappen.…
sterrenkind
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.301 ik beloof je
later, als ik ga
laat ik je onze kleuren na
de kleur van de zon
van je bal
van je knieën na een val
van de modder en het zand
van het roze
van je slaapkamerwand
van de sproeten op je wangen
maar zolang ik er ben
zal ik je vangen
als je valt
als ik dan weer ga
laat ik je onze kleuren na
het lila van de sterren
het groen…
- Ontginning-
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
625 Het rood gezwollen gezicht,
in het zweet des aanschijns
de woeste gronden met de hoop
waren zogenaamde kwelogen
de handen ruw en afgewerkt
op de natuurlijke noordelijke velden,
een reliëf...van hoge zandgronden
brak liggende volle akkers der natuur
de akkervelden en weiden veranderd
naar het groene idee
heidevelden met schapen
van…
Koperen haan
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
585 wij dronken van de jonge dagen
en schiepen ons een beeldentuin
met kindervoetjes, groen gazon
nooit gedacht, verwacht
altijd geloofd in wat je zei
mijn liefste land ben jij
dit land waar hevig werd gestreden
verloor tenslotte haar juwelen
aan het onvermijdelijk zwaard
de laatste slag kwam loodgrijs aan
in holle woorden, volle vaart…
één bleef er achter
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
817 Mos en takjes vallen op de aarde
Ogen turen angstig in het groen
Geur bevestigt wat zij zien
De dag ervoor vlogen ze uit –
je broertjes en je zusjes, negen
of tien; hun bedelroep niet ver
Maar één bleef er achter, het
tiende of elfde.…
buurtbezoek
gedicht
2.5 met 53 stemmen
14.611 zijn familie en wij buren
ineens allemaal tegelijk
op bezoek in zijn kamer
de spullen onder ons
verdeeld. alleen de brief
in het linkervakje
van de zelfgemaakte
groene, houten kast
durven we
weg te gooien
noch te posten
of te lezen
een week later
loop ik
onder het erfstuk,
zijn paraplu.…
Polderverkiezingen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
425 In andere landen slaan ze elkaar dood,
maar hier staat Femke te charmeren
en glimlacht blauw naar groen en rood.…
voor h
hartenkreet
3.0 met 17 stemmen
1.890 de hemel viel
sterren in de zon
straalden
gebroken ijs
groen blad
in een glas
ogen die brandden
handen strandden
streelden een wang
lippen openden
kusten
vergeten lusten
glazen vol geschonken
klonken als gedichten
vreemde gezichten
zwarte gevaren
verwarde haren
onverwacht
een nieuwjaarsnacht
in de hitte van de zomer
lief, blijf…
Verzonken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
568 Ik overweeg je ogen
Wil weten waar ze zijn
Bij de antieke bogen
of in het groen venijn.
Ik zink neer in 't warme gras
Sluit de kijkers en hoop gauw
Dat jij zal lezen wie ik was
Zijn je ogen diepzeeblauw?…
Verzonken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
579 Ik overweeg je ogen
Wil weten waar ze zijn
Bij de antieke bogen
of in het groen venijn.
Ik zink neer in 't warme gras
Sluit de kijkers en hoop gauw
Dat jij zal lezen wie ik was
Zijn je ogen diepzeeblauw?…
In een schrale wind
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
543 nog midden in
mijn bloementuin
vol lentegroei
en zomerbloei
sprokkel ik
de vruchten
van mijn bestaan
bij elkaar
opkomend groen
verdroogde in
een schrale wind
tot zorgenkind
een zomer die
niet warmen wilde
betrokken luchten
die het hart verkilden
ik las de aren
van het veld
heb als volwassene
geoogst in geld
de herfstmand…
GETEKEND MET EEN KRUIS
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
624 Een bliksemschicht doorklieft mijn droom
de donder vult mijn wezen
aan het groene firmament
vliegen velen rustig rond
de krachten van de eeuwigheid
schijnen niemand meer te raken
communicatie is hier anderszins
het is een reeds begrijpen
stralingslicht geeft boodschap weer
de lading wordt verkregen
gevoelens als bij een reûnie
een weerzien…
In orgelspel en korenzang
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
482 het marmerwit gezicht
kleurt langzaam rood
de kruisiging en dood ontheven
de zon schijnt
door het glas in lood
brengt zijne heiligheid tot leven
met vinger wijzend in het groen
het testament onder de arm
geklemd in geel en bruin bewegen
in orgelspel en korenzang
ziet hij de generaties gaan
op zijn voetstuk is hij blijven staan…
Jij bent de godin
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
531 ik zie je
na de lange nacht
het leven scheppen
jij geeft groen
aan gras en boom
schemert blauw de lucht
laat in wit
de wolken komen
dromend op hun vlucht
opent bloemen
in de kleur van het seizoen
ontsluit het donkere van toen
jij schenkt ziel
aan alles om je heen
zonder jou ben ik in kou alleen
jij bent de godin
die leven schept…