Alle inzendingen over huid

3975 resultaten.

Sorteren op:

je haar pluist in de wind

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.161
je ogen vangen het strak blauw van een zee vol witte zeilen ik kan de vrouw in jou, slechts met de grootste moeite peilen je haar pluist in de wind en waait een eigen leven je huid is stilte-wit, waar zijn je rondingen gebleven de tijd vertelt je lijf de gang van de seizoenen maar lente is je niet gegund en zomer moet zich herfst noemen…

smelt kristallen ijs

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.423
duizendschonen uit mijn dromen jouw passen lijken bloemen te verrassen in groen blad een vogelparadijs de beek is helder en het water klatert smelt kristallen ijs we dansen op het mos, de zon breekt door en maakt de sluiers even los met warme zachte handen we wervelen roze-rood, geen bloot maar zie het blozen van de huid…

Dromen........

hartenkreet
4.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.388
Ze kriebelen onder mijn huid. Ik kan me even niet bedwingen en lach heel luid. Ik zie een vallende ster en ik heb mijn wens al gedaan. Wij samen op 't stille strand bij een prachtige, volle maan. Dan word ik wakker. Ik geniet nog even van m'n dromen en dan realiseer ik mij met pijn in m'n hart dat ze nooit zullen uitkomen.…
Majosu24 september 2003Lees meer >

de spinsels in je hoofd

netgedicht
2.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.119
niet opstandig zijn wel het venijn zacht knijpen tot de pijn je weg doet kijken uit mijn donkere blik want ik schrijf vlak omdat jij diepte hebt ik wil duiken en verzuipen in je huid wegkruipen en de hel kortsluiten in genot want ik zit in je kop en niet op plaatsen die geschapen lijken voor intiem plezier ik ga je strelen met woorden…
wil melker25 november 2002Lees meer >

Onverwacht bezoek

netgedicht
1.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.781
Daar zit je dan en hoe bezorgd, je sprak afgemat je woorden vlak gingen te keur en te kust maar stelden mij niet gerust wel meer op mijn gemak Je zag er niet goed uit met het grauw al onder je huid en een magere oogopslag zo midden op de werkdag en van de weeromstuit Sprak ik in ongeveer jouw taal maar met een zacht vocaal bracht ik…
Moontan30 november 2002Lees meer >

Zoektocht

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.082
nee, die donker bol gevormde tweeling steekt nog boven al je bruine krullen uit zij loeren mens na mens, ding na ding zij loeren naar mijn blanke huid.…
Vera18 december 2002Lees meer >

Gril

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.759
Wij rennen ras naar het altaar onze honger kan niet wachten vleeslijke liefde te betrachten boterbrief daarvoor, aldaar Leg sintelstenen openbaar bid wiens ook hoger machten om dit kippetje te slachten eer de schrans met huid en haar Rook likt lucht vol ziltekruid wit van maagd`lijkheid berooid als ze zacht door sluier sist met…
WOLF6 augustus 2004Lees meer >

Al-Qi'jaamah*

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 958
trachtte mee te geven Met weer-, natuur- en andere goden De wolken zweetten zure regen Haar voorhoofd motregende pijn Het water werd pas rode wijn Na ‘t lezen van zijn ‘je genegen’ Haar lijkwade viel op de grond Ze stapte naakt het zonlicht binnen Rekte zich uit, herboren, kwiek Veegde de lijmrest van haar mond Voelde weer hart en huid…

je was het hete zand

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 959
in je gebaar ervaarde ik je lach een zon die scheen in golven je was het hete zand de branding die in wittend schuim ons bijna heeft bedolven we zagen schepen zeilen op een horizon en gokten waar het water en de lucht begon je huid voelde mijn handen en weersprak de tijd ze brak met vroeger alle banden ze ademde de vrijheid die…
wil melker4 september 2004Lees meer >

De belofte

netgedicht
3.2 met 67 stemmen aantal keer bekeken 18.777
De tijd passeerde als een klapwiekende duif en schilderde met zilver door mijn haar, trok met een minuscuul penseeltje lijntjes, groeven de fijnste plooitjes in mijn huid, nu ben ik klaar. Mijn tijd is bijna om, seizoenen zijn voorbij, ik heb op je gewacht, maar waar ben jij?…

Disharmonie

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.389
De heftig protesterende huid, de darmen die zeer luidruchtig concerteren, het hoofd dat strijdende partijen huisvest en ook het irriterend gedrag van bloed- en luchtwegen. Soms heerst er vreedzaamheid, is er zelfs sprake van hosanna en juichende gelukzaligheid. Maar helaas moet ik beamen: dié momenten worden zeldzamer.…
Jan Blaauw6 december 2004Lees meer >

Minnaar

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.463
zij, je oogleden trillen want vol van zoete dromen een zwartgrijze bromvlieg zoemt langs de gordijnen, onrustig zoekend naar de mooiste en helderste plek in het ochtendlicht ik leun op mijn elleboog, kijk op je neer en laat mijn ogen dwalen langs je lieve, naakte lijf en ik moet me bedwingen ik moet me heftig inhouden om niet je huid…
Tjoke6 augustus 2007Lees meer >

Het lichaam van een verliefde man

netgedicht
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 864
Hij heeft miljoen sterren verzameld en warme dagen die een seizoen kan baren onthulling hoe de tijd, meester van alle illusies onder teder natuurgezang bezwijken kan en vergeten hoe zelfs de zon donkere vlekken draagt en ziel alhoewel bemind, ongezien blijft maar zijn huid liet lezen als brailleschrift ontdaan van alle zwachtels het…
Branka Korac5 september 2005Lees meer >

Vlakke stilte

hartenkreet
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.117
uitgestrekte vlakte waar leven zichzelf verloren heeft waar vergane en blindgeworden zichten zwerven langs oude bomen met de dood achter zich aan waarom zeg jij niets laat je mijn stappen zinken naast de langzaam stervende morgen blootsvoets in het achteruitgaan oneindig ver in het vergeten landschap waar schaduwen rafelen op mijn huid…

hijgende vlucht

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 781
als stilte overgaat in doelloos zwijgen en dagen zich van licht naar schaduw naar nacht aan elkander rijgen dan sterven bladeren aan de huid bevriest het levenssap rond de ziel stokt de adem in een wezenloos geluid zo beschrijft zich de uitgeholde lach nog slechts verkrampt waar te nemen naast diepe kassen een…

Even

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.062
Tien minuten, mijn vader komt zo terug - hij fluistert dank en kucht Hoeveel kan een mens verdragen traag haar adem, huid en haren grauw haar volle lippen haast ijzig blauw Een lichte zucht: dus je bent gekomen mijn dochter weet ervan - van bijna alles dan ze zegt nog meer met weinig woorden hij luistert slechts, herdenkt hun dromen Plots…

slagader

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.394
ik zoek de slag in de ader een gekrulde vinger haakt naar die regelmaat ja, nee, ja gedempt door huid hij sluipt over de pols als een worm die stuipt over de muis van jouw hand hij duikt op aan de weke kant van jouw arm stuwend langs de strot van kin naar kaak naar slaap bolt hij over bot liever leg ik hem dieper bloot in het…
Wim Veen5 december 2005Lees meer >

Steeds

gedicht
3.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 10.873
Dit is mijn zee: de dans tot op de huid met sluiers water, golven en de stroom verslingerd aan de voorsprong op de droom die zijdezacht omsingelt en omsluit.…

Dodelijke omarming

netgedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.753
lendenen Mijn angel vulde zich klaar om toe te steken Het strekken van jouw slanke schoonheid Bevochtigde mijn hand en onderarm En rusteloos gleden mijn vingers in jou weg Je ontspande en gleed slijmerig onder mij in Sissend bedreef jij jouw zwarte mystieke liefde Na mijn verkramping volgde jouw intense ontlading Rondom sloot de nacht je huid…

Danse macabre

netgedicht
4.1 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.512
licht danste op het plafond ik proefde het gouden schijnsel dat mijn lippen verwarmde zachte muzieknoten dwarrelden als een ragfijne sluier over mijn huid waar ze zich schikten naar de contouren van mijn lichaam ik vergat de tijd tot ik de kleuren hoorde van jouw onvermijdelijke komst je voetstappen, grijs en koud verkilden mijn vertrek…

Vertrek van dochters

gedicht
3.8 met 78 stemmen aantal keer bekeken 25.626
En gevoeld en geroken als ze me kusten, een huid en een haar die niet meer voor mij waren bedoeld, niet zoals vroeger, toen we de tijd nog hadden. Er was in ons huis een wereld van verlangen, geluk, pijn en verdriet gegroeid, in hun kamers waarin ze verzamelden wat ze mee zouden nemen, hun herinneringen.…

Vrij

netgedicht
4.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.062
het droge hout Als hij de gordijnen sluit Is zij de stille nacht Als zij naar bed gaat Is hij de sleutel in de deur Alles kunnen ze zijn Terwijl de sterren stralen In een donkere nacht Zij denkt aan morgen En hij is de trap naar boven Zij zet een raam op een kier En hij is de frisse lucht Ze kleden zich uit En ze zijn elkanders huid…

Mocht jij me ooit vergeten

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.299
Mocht jij me ooit vergeten en niet meer weten dat ik bestond onthou dan alsjeblieft de geur van mijn huid als je me vond na het ochtendlijk ontwaken Hoe ik door je haren streek, de ogen half gesloten en het net leek of er geen woorden nodig waren om te begrijpen wat niet hoefde te worden gezegd Hoe ik me tegen je aanvleide en we samen naar…

Bureaublad zonder franje

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 593
Ontdaan van meer en losgelaten bladderverf gaat deze reis naar binnen: iconen op mijn pad Langs langvervlogen beelden nu zelden zonnig ingekleurd langs steile rots vol diamant van bitterzoete dromen In harmonie en dissonant van oude liefdesliederen als wonden aan het oppervlak de huid nog vurig van het branden Zo loeiend is de zomerzon…

Hout, smeerolie en verf

netgedicht
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.085
de schuur met ingevallen schedel wacht al jaren op een nieuwe huid haar roestige klink kraakt schor en luid aan de vergroeide deur binnen hangt de geur van hout, smeerolie en verf in de getekende werkbank vangt het vale licht een vergeten scheur Zundapponderdelen op de plank een slagorde van sleutels aan de wand verfblikken kleurig op…
Hanny19 juli 2008Lees meer >

vers

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.222
de dobbelstenen die op tafel liggen ons spel was nog bij lange na niet uit we braken af en gingen samen zitten mijn vingertoppen streelden zacht je huid de nacht was lang jouw lichaam dat me warmde gerust als waren wij al lang getrouwd de ochtend die ontwaakte en omarmde ons slapend lichaam wezenlijk vertrouwd we dronken jus en koffie met…
klaasje9 december 2006Lees meer >

ruïne

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.083
deze plek staar haast wezenloos naar onevenwichtige restanten van bemoste muren verslagen door weer en tijd die de glorie genadeloos en voortschrijdend verzuren ik zie vooruit naar verleden in een droom die mijn jeugd traag voorbij laat trekken weemoedig tracht ik de herinnering redeloos op te rekken ik voel een rilling de huid…

Ontkleedde mij

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.754
je hand ontrimpelde mijn huid streek zachtjes glad wat in groeven van verdriet zijn bedding al gevonden had ontkleedde mij ging teder plagend langs mijn borsten tepels richtten zich fier op door het laveloze dorsten cirkelde steeds lager langs mijn buik vertoefde diep tussen mijn benen ik haalde jou binnen bereik tot onze passie was…
wil melker29 december 2006Lees meer >

11 mei 06, de zwarte dag

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.085
de natuur huilde vrijdag in Antwerpen de druppels liepen als tranen over ons heen kinderen en ouderparen iemand alleen onverstoord druppels liepen over onze huid zwart wit groen blauw roze oranje over onze wangen liep geen traan meer gestold hoe schoon was die dag als kind liep ik gelukkig door de regen mijn ontstelde ouders…

Met weigerende keel

netgedicht
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 774
Want mijn stem moet voor jou wel smaken als repen dode huid. Maar misschien is het niet allemaal verloren en draai jij de spiegel om, om te zien hoe ik daar uit val.…