3975 resultaten.
je haar pluist in de wind
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.161 je ogen vangen het strak blauw
van een zee vol witte zeilen
ik kan de vrouw in jou, slechts
met de grootste moeite peilen
je haar pluist in de wind
en waait een eigen leven
je huid is stilte-wit, waar
zijn je rondingen gebleven
de tijd vertelt je lijf
de gang van de seizoenen
maar lente is je niet gegund en
zomer moet zich herfst noemen…
smelt kristallen ijs
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.423 duizendschonen
uit mijn dromen
jouw passen lijken
bloemen te verrassen
in groen blad
een vogelparadijs
de beek is helder
en het water klatert
smelt kristallen ijs
we dansen op het
mos, de zon breekt
door en maakt de
sluiers even los met
warme zachte handen
we wervelen
roze-rood, geen bloot
maar zie het blozen
van de huid…
Dromen........
hartenkreet
4.4 met 24 stemmen
1.388 Ze kriebelen onder mijn huid.
Ik kan me even niet bedwingen
en lach heel luid.
Ik zie een vallende ster
en ik heb mijn wens al gedaan.
Wij samen op 't stille strand
bij een prachtige, volle maan.
Dan word ik wakker.
Ik geniet nog even van m'n dromen
en dan realiseer ik mij met pijn in m'n hart
dat ze nooit zullen uitkomen.…
de spinsels in je hoofd
netgedicht
2.3 met 23 stemmen
2.119 niet opstandig zijn
wel het venijn zacht
knijpen tot de pijn
je weg doet kijken
uit mijn donkere blik
want ik schrijf vlak
omdat jij diepte hebt
ik wil duiken en verzuipen
in je huid wegkruipen en
de hel kortsluiten in genot
want ik zit in je kop
en niet op plaatsen
die geschapen lijken
voor intiem plezier
ik ga je strelen
met woorden…
Onverwacht bezoek
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.781 Daar zit je dan en hoe bezorgd, je sprak
afgemat je woorden vlak
gingen te keur en te kust
maar stelden mij niet gerust
wel meer op mijn gemak
Je zag er niet goed uit
met het grauw al onder je huid
en een magere oogopslag
zo midden op de werkdag
en van de weeromstuit
Sprak ik in ongeveer jouw taal
maar met een zacht vocaal
bracht ik…
Zoektocht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.082 nee, die donker bol gevormde tweeling
steekt nog boven al je bruine krullen uit
zij loeren mens na mens, ding na ding
zij loeren naar mijn blanke huid.…
Gril
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.759 Wij rennen ras naar het altaar
onze honger kan niet wachten
vleeslijke liefde te betrachten
boterbrief daarvoor, aldaar
Leg sintelstenen openbaar
bid wiens ook hoger machten
om dit kippetje te slachten
eer de schrans met huid en haar
Rook likt lucht vol ziltekruid
wit van maagd`lijkheid berooid
als ze zacht door sluier sist met…
Al-Qi'jaamah*
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
958 trachtte mee te geven
Met weer-, natuur- en andere goden
De wolken zweetten zure regen
Haar voorhoofd motregende pijn
Het water werd pas rode wijn
Na ‘t lezen van zijn ‘je genegen’
Haar lijkwade viel op de grond
Ze stapte naakt het zonlicht binnen
Rekte zich uit, herboren, kwiek
Veegde de lijmrest van haar mond
Voelde weer hart en huid…
je was het hete zand
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
959 in je gebaar
ervaarde ik je lach
een zon die scheen in golven
je was het hete zand
de branding die in wittend
schuim ons bijna heeft bedolven
we zagen schepen zeilen
op een horizon en gokten
waar het water en de lucht begon
je huid voelde mijn
handen en weersprak de tijd
ze brak met vroeger alle banden
ze ademde de vrijheid die…
De belofte
netgedicht
3.2 met 67 stemmen
18.777 De tijd passeerde als een klapwiekende duif
en schilderde met zilver door mijn haar,
trok met een minuscuul penseeltje lijntjes, groeven
de fijnste plooitjes in mijn huid, nu ben ik klaar.
Mijn tijd is bijna om, seizoenen zijn voorbij,
ik heb op je gewacht, maar waar ben jij?…
Disharmonie
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.389 De heftig
protesterende huid, de darmen
die zeer luidruchtig concerteren,
het hoofd dat strijdende partijen
huisvest en ook het irriterend
gedrag van bloed- en luchtwegen.
Soms heerst er vreedzaamheid,
is er zelfs sprake van hosanna
en juichende gelukzaligheid.
Maar helaas moet ik beamen:
dié momenten worden zeldzamer.…
Minnaar
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.463 zij, je oogleden trillen
want vol van zoete dromen
een zwartgrijze bromvlieg
zoemt langs de gordijnen,
onrustig zoekend naar de
mooiste en helderste plek
in het ochtendlicht
ik leun op mijn elleboog,
kijk op je neer en laat
mijn ogen dwalen langs
je lieve, naakte lijf
en ik moet me bedwingen
ik moet me heftig inhouden
om niet je huid…
Het lichaam van een verliefde man
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
864 Hij heeft
miljoen sterren verzameld en
warme dagen die een seizoen kan baren
onthulling hoe de tijd, meester van alle illusies
onder teder natuurgezang bezwijken kan
en vergeten
hoe zelfs de zon donkere vlekken draagt en
ziel alhoewel bemind, ongezien blijft
maar zijn huid liet lezen als brailleschrift
ontdaan van alle zwachtels
het…
Vlakke stilte
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.117 uitgestrekte vlakte
waar leven zichzelf verloren heeft
waar vergane en blindgeworden zichten
zwerven langs oude bomen
met de dood achter zich aan
waarom zeg jij niets
laat je mijn stappen zinken
naast de langzaam stervende morgen
blootsvoets in het achteruitgaan
oneindig ver in het vergeten landschap
waar schaduwen rafelen op mijn huid…
hijgende vlucht
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
781 als stilte overgaat
in doelloos zwijgen
en dagen zich van
licht naar
schaduw naar nacht
aan elkander rijgen
dan sterven bladeren
aan de huid
bevriest het levenssap
rond de ziel
stokt de adem
in een wezenloos geluid
zo beschrijft zich
de uitgeholde lach
nog slechts verkrampt
waar te nemen
naast diepe kassen
een…
Even
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.062 Tien minuten, mijn vader komt zo terug
- hij fluistert dank en kucht
Hoeveel kan een mens verdragen
traag haar adem, huid en haren grauw
haar volle lippen haast ijzig blauw
Een lichte zucht: dus je bent gekomen
mijn dochter weet ervan - van bijna alles dan
ze zegt nog meer met weinig woorden
hij luistert slechts, herdenkt hun dromen
Plots…
slagader
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.394 ik zoek de slag in de ader
een gekrulde vinger
haakt naar die regelmaat
ja, nee, ja
gedempt door huid
hij sluipt over de pols
als een worm die stuipt
over de muis van jouw hand
hij duikt op aan de weke kant van jouw arm
stuwend langs de strot
van kin naar kaak naar slaap
bolt hij over bot
liever leg ik hem dieper bloot
in het…
Steeds
gedicht
3.6 met 21 stemmen
10.873 Dit is mijn zee: de dans tot op de huid
met sluiers water, golven en de stroom
verslingerd aan de voorsprong op de droom
die zijdezacht omsingelt en omsluit.…
Dodelijke omarming
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.753 lendenen
Mijn angel vulde zich klaar om toe te steken
Het strekken van jouw slanke schoonheid
Bevochtigde mijn hand en onderarm
En rusteloos gleden mijn vingers in jou weg
Je ontspande en gleed slijmerig onder mij in
Sissend bedreef jij jouw zwarte mystieke liefde
Na mijn verkramping volgde jouw intense ontlading
Rondom sloot de nacht je huid…
Danse macabre
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
1.512 licht danste op het plafond
ik proefde het gouden schijnsel
dat mijn lippen verwarmde
zachte muzieknoten dwarrelden
als een ragfijne sluier over mijn huid
waar ze zich schikten naar de
contouren van mijn lichaam
ik vergat de tijd
tot ik de kleuren hoorde
van jouw onvermijdelijke komst
je voetstappen, grijs en koud
verkilden mijn vertrek…
Vertrek van dochters
gedicht
3.8 met 78 stemmen
25.626 En gevoeld en geroken als ze me kusten,
een huid en een haar die niet meer voor mij
waren bedoeld, niet zoals vroeger,
toen we de tijd nog hadden.
Er was in ons huis een wereld van verlangen,
geluk, pijn en verdriet gegroeid, in hun
kamers waarin ze verzamelden wat ze mee
zouden nemen, hun herinneringen.…
Vrij
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
2.062 het droge hout
Als hij de gordijnen sluit
Is zij de stille nacht
Als zij naar bed gaat
Is hij de sleutel in de deur
Alles kunnen ze zijn
Terwijl de sterren stralen
In een donkere nacht
Zij denkt aan morgen
En hij is de trap naar boven
Zij zet een raam op een kier
En hij is de frisse lucht
Ze kleden zich uit
En ze zijn elkanders huid…
Mocht jij me ooit vergeten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.299 Mocht jij me ooit vergeten
en niet meer weten dat ik bestond
onthou dan alsjeblieft de geur van mijn huid
als je me vond na het ochtendlijk ontwaken
Hoe ik door je haren streek, de ogen
half gesloten en het net leek of er
geen woorden nodig waren om te begrijpen wat
niet hoefde te worden gezegd
Hoe ik me tegen je aanvleide en we samen
naar…
Bureaublad zonder franje
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
593 Ontdaan van meer en
losgelaten bladderverf
gaat deze reis naar binnen:
iconen op mijn pad
Langs langvervlogen beelden
nu zelden zonnig ingekleurd
langs steile rots vol diamant
van bitterzoete dromen
In harmonie en dissonant
van oude liefdesliederen
als wonden aan het oppervlak
de huid nog vurig van het branden
Zo loeiend is de zomerzon…
Hout, smeerolie en verf
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.085 de schuur met ingevallen schedel
wacht al jaren op een nieuwe huid
haar roestige klink kraakt schor en
luid aan de vergroeide deur
binnen hangt de geur van
hout, smeerolie en verf
in de getekende werkbank vangt
het vale licht een vergeten scheur
Zundapponderdelen op de plank
een slagorde van sleutels aan de wand
verfblikken kleurig op…
vers
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.222 de dobbelstenen die op tafel liggen
ons spel was nog bij lange na niet uit
we braken af en gingen samen zitten
mijn vingertoppen streelden zacht je huid
de nacht was lang jouw lichaam dat me warmde
gerust als waren wij al lang getrouwd
de ochtend die ontwaakte en omarmde
ons slapend lichaam wezenlijk vertrouwd
we dronken jus en koffie met…
ruïne
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.083 deze plek
staar haast wezenloos naar
onevenwichtige restanten
van bemoste muren
verslagen door weer en tijd
die de glorie genadeloos
en voortschrijdend verzuren
ik zie vooruit naar verleden
in een droom die mijn jeugd
traag voorbij laat trekken
weemoedig tracht ik
de herinnering redeloos
op te rekken
ik voel een rilling
de huid…
Ontkleedde mij
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.754 je hand ontrimpelde mijn huid
streek zachtjes glad
wat in groeven van verdriet
zijn bedding al gevonden had
ontkleedde mij ging teder
plagend langs mijn borsten
tepels richtten zich fier op
door het laveloze dorsten
cirkelde steeds lager langs mijn buik
vertoefde diep tussen mijn benen
ik haalde jou binnen bereik
tot onze passie was…
11 mei 06, de zwarte dag
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.085 de natuur huilde
vrijdag in Antwerpen
de druppels liepen
als tranen over
ons heen
kinderen en ouderparen
iemand alleen
onverstoord
druppels liepen over onze huid
zwart wit groen blauw roze oranje
over onze wangen liep geen traan meer
gestold
hoe schoon was die dag
als kind liep ik
gelukkig
door de regen
mijn ontstelde ouders…
Met weigerende keel
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
774 Want mijn stem moet voor jou
wel smaken als repen dode huid.
Maar misschien is het niet allemaal verloren
en draai jij de spiegel om, om te zien hoe ik daar uit val.…