5005 resultaten.
Gevecht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.220 vroeg ze met treurnisvolle stem
hoe kon ik daarop antwoord geven
kon ik toch maken dat haar leven
een liefdesliedje zong, geen requiem
stil zit ik naast het lege bed
zoek in de koude lakens nog haar geur
die nu al uit begint te doven
ik wil nog in een zin geloven
mijn twijfelende hart klopt in mineur
en ik zeg vloekend een gebed…
gekweekte vormen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
699 (binnen de bunkers van een koude dag
rusten broze levens)
heel zacht
licht er het kunstmatig weten
in de afgemeten norm van diens balans
een vormendans versiert voorwaar
wat strakke stropakketten
thans gefermenteerd
tot groei
als vervormde bruidsboeketten
geven ze in volle bloei
hun beste tijd aan lekker eten
rond van geur verkleurt…
seconde
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
545 nu de zon heel even kijkt
of alles wel is, in mijn tuin
tel ik kristallen, alle zeven en
hun licht
dat doorgeslagen dwars door regen prijkt
een hartsmoment in koude dagen
binnen is het warm en vraagt de kat
om aandacht, boven kaarslicht
kleurt haar lach mijn hele leven lang
ik ben niet bang
om weg te gaan
want overal is zij, ze laat…
Poes
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
916 Ondanks dikke, lange, zachte vacht
geen zin om buiten te komen,
poes voorspelt een koude winter,
maar sneeuw noch ijs kunnen haar deren.
Sint en kerstman, vindt ze enge mannen,
ze houdt de wacht en jaagt ze weg,
bromt en klauwt en bewaakt het raam,
maar is een schatje als ze spint.…
O wintersschilderij
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
762 van de ijskristallen
op de wuivende takken
van de bekoorlijke gestalte
de wandel van mijn lief
in het feeërieke landschap
het wijsje van de wind
melodietje in het vroege uur
wanneer de velden nog dromen
plots wakkergeschud
door het kraa-kraa-kraa
van zwarte vleugeljassen
in slingerende takkenbomen
warmhartig
volg ik de koude…
februariblues
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
604 één, twee stappen sneeuw
de vorstlucht nijpend scherp verschraald
ik proef hem niet, de koude lippen slechts
geopend voor mijn adem
winterwrang betaalt een vlijmende illusie
gehandschoende dromen
weggestopt in wollen shawls
hun paisley als motief welluidend
warm
ik voel me arm
en rijk- gelijk mijn oude zomers
bloei maar weelde, in elke…
bedenk het maar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
910 Waarheen liefde van mijn hart
zal ik iets breien met draden
van helder licht, zien wat leeft
vraag mijn zonnebron
overvloed in voorraad
rechts averechts gouden spinsel
maak een kilometerslange trui
de hele wereld kan erin
gigantisch groot en rekbaar
zo koud overal buiten
ik knuffel iedereen warm
kom er gezellig bij
voel je met liefde…
rouw
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
572 hun voordeur zwijgt
het raampje blijft angstvallig dicht
geen licht
naar binnen, of er uit
een koude ruit
die spiegels aan de einders rijgt
haar wereld zwijgt, de zijne huilt
rond de knop schuilt nog de glans
van onvergetelijke vingers, zachtjes ingewreven
door de tijd
en spijt om oude uren
want wat kwijt is, wandelt mee; het leeft…
vernis-sage
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
715 ik geef de tijd
aan een kunstenaar
als fijn zand dat schuurt over stilte
hij vraagt welke waarde ik wil geven
aan enkele uren houdbaarheid
wijzers en woorden stromen mij voorbij
koud en warm en af en toe
een traag verdriet
ik zie beelden bewegen
de zon komt op
en gaat weer onder
waarom antwoord je niet, vraagt hij
ik wacht op de…
je riep je goden aan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 hij heeft je verlaten
een kus van zijn koude mond
en hij danste zijn vrijheid
weer tegemoet
jij? een klein oponthoud
je had het kunnen weten
maar wilde aandacht
en liefde.…
Waarom de aarde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
423 Van de aarde waaruit
Ik vanmorgen moeizaam
Geboren word, ontstijg
Ik de aardse gebondenheid
Die mij het soepele
Bewegen belemmert en mij
Liefst met gebogen hoofd
En stramme spieren voort
Doet gaan -
Als ik verwelkomd word
Door het eerste koude
Morgenlicht van deze
Nieuwe dag waarin ook
De pieren die mij omringen
Hoopvol wakker…
Krult liefdevol om
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
545 zacht waait jouw blad
krult liefdevol om ter bescherming
van de tot wasdom komende knoppen
streelt en koestert ze tegen
de koude wind die opgestoken meteen
zijn kleine kwetsbare slachtoffers vindt
het is geen spel van leven en dood
maar gaat om vertrouwen en geborgenheid
in het gescheiden nuttigen van dagelijks brood
nu openen zich twee…
carglas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 kijkend door de achterruit
zie ik niet wat ik verwacht
op panoramisch glazen huid
is een sprookje aangebracht
door kunstenaar natuur
met scherppuntig koud penseel
een onvoorstelbare structuur
een ingewikkeld ritueel
ijzig blauw gemengd met wit
schept elfjes-achtige ijsfiguren
ik die gewrongen op de autozetel zit
probeer er dwars doorheen…
vorst verlet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 waar muren zich terugtrekken in grijs
de ijzig koude dag zijn sporen nalaat, in
de patrijspoort van een kokerblik
staat een snik
zich in te houden
nochtans kruipt de kille pijn
van niet meer onder mensen zijn
door merg en been
waar gaat dit heen?…
Konijn met het glazen oog
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
557 Storm die door het brein raast,
Bij vlagen alles wegvaagt
Dat het geweten als licht
Protest nog op wil werpen -
De nacht is lang en koud,
Licht en warmte zo ver weg,
En aan het eind van deze nacht,
Van elke nacht, waar de donkere
Tunnel ophoudt, staat zoals altijd
Het konijn met het glazen oog,
Dat mij opwacht aan het eind
Van deze…
OUDERS HOREN HUN KIND NIET TE VERLIEZEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.252 Ouders horen hun kind niet te verliezen
maar daar trekt het leven zich niets van aan
laat staan de dood, die koude dood
want een warme dood bestaat niet
alles rondom dood is als een kille premiere
zonder generale, zonder repetities
je wordt direct voor de leeuwen gegooid
je wordt in het diepe, diepste gegooid
zie maar terug te stuiteren naar…
Koorts
gedicht
3.2 met 6 stemmen
3.387 . -
Zie door 't gordijn
De geesten in hun koude schepen!
De takken schaven aan de randen
Van 't venster. In de verte fluit
Het altijd helder langs de landen.
De dieren op de wanden
Verdwijnen. 't Licht gaat uit.…
Sterre 2015
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
507 Glas laten vallen, stuk laten gaan
jou omhelzen, werkelijkheid behouden
scherven vinden lang na het vergaan
Vingers snijden en de wereld rood
laten kleuren, omdat we menselijk zijn
Jou toch nog kunnen verlangen Sterre
de koude, de passie en het licht
van de trein, die uit de aarde scheen
Jij was daar, draaide mijn ring
om en om tegen de…
Een klein gebaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
478 zonder dat we er bij stilstaan
zijn we steeds op doorreis
en trekken bomenrijen voorbij
langs viaducten over dalen
je hoogte valt koud op het dak
daarmee wijken alle talen
zwijgend of niet, onverstaanbaar
het gaat immers om het gebaar
om het moment zonder misbaar
toen we samen aten en dronken
ik zie een hand grijpen naar glas
genoegzaam…
De hitte voorbij
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
583 Als de dagen langer zijn
En de nachten heter
Kan ik heel de slaap niet vatten
Kouder vind ik beter
Graad of twintig vind ik best
Maar niet ver daarboven
Als het bij de dertig komt
Is het snel een oven
Daar gedij ik heel niet bij
Het is overleven
Koude douches op een rij
Muggenspray gewreven
't Is een graad of twintig nu
't Gaat voor…
De mantel der liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
638 zonder dat maar één moment
onder woorden kwam
wat vergeven moest
zo lang hield ik stil
steeds op zoek
naar warmte en veiligheid
in mijn kapotte leven
maar ik werd bedolven
met vrome woorden
geloof en God
kwamen er ook nog aan te pas
het maakte woest
dus ik weiger
immers die mantel der liefde
is niets anders dan
een koude…
Een frisse duiker
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 De eerste confrontatie met de
koude vloeibare zilte minerale
waarden, waarvan er ons zoveel
omspoelt op de ganse aarde;
prepareert de mens met pit op de
tijdingen die spoelen door ons
bestaan. En ons, dankzij, weer
telkens op de kustlijn doen staan.…
Bodemvondst
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
755 Hij kreeg het warm en koud
En schepte in het zand, een ring van goud!
Maar aan die ring daar hing een dode hand
Na grote schrik heeft hij de hand die gaf
Geschud en weer terug gelegd in ‘t graf…
renner
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
739 terwijl de winter koud
de temperatuur vriest
doorwaait ijzige wind
het grijzend haar
onstuimig zelfverzekerd
stuwt zijn ijzeren wil
als in jonger jaren
zijn benen in vooruit
zijn passen verend
vreten het asfalt
tegelijk met meters
het einder dichterbij
met bonkende hartenklop
rennen zich zijn spieren
langs ruiend het applaus
naar…
ozonlaag
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
438 de aardse vlaktes voelden wat bevroren
veel grijze lucht met schimmig wit
slierten zweefden vanonder naar boven
de hemel oneffen, leek omgespit
de zon was weg, ik had het koud
alles draaide er nu omgekeerd
mens en dier waren benauwd
de lucht werd ijl, geterroriseerd
een engel kwam vertellen in paniek
dat we straks allemaal gaan sterven…
Bevrijdende juli
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
800 Juli schenkt geen vergiffenis
Juli is bedorven
door het gemis
van twee hemelse meiden in die helmaand gestorven
Juli is niet het begin van de zomer
Juli is koud en barbaars
Weg in mij de dromer
Vertrapt door de zwartste laars
van zelfhaat en schuld
Maar juli gaf jouw bevrijdende schoonheid
die aan mij onthult
gelukzalige vervullende vrijheid…
Vurig
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
573 het is in mijn hart gegrift
vraag me niet te blussen
net nu de vlammen likken
de as al vlammend gloeit
alle hitte ons verwarmt
laten wij elkander lezen
nu het vuur ons verlicht
de toekomst nog donker is
het verleden al weer koud…
Het kerkraam
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
531 Gekleurde stipjes over de koude tegels
Dansend in de zonnestralen
Sprankelde lichtshow zonder regels
Waarin de fantasie van een kind kan verdwalen
Gisteren schitterden ze van afwezigheid
Omdat er wolken waren
Vandaag schitteren ze gelijk een mozaïek
Omdat de wolken zijn gaan varen
Moeder Maria kijkt verwondert neer
Op die ene oude dame
En…
Mensenpaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
679 Koud en kil
het jaargetij
de aarde
met sneeuw bedekt
De loden lucht
voorspelt
weinig
.......goeds
Een onderkomen?
een plaats
waar het Kind
geboren worden kan?
De man.....
haast radeloos
de vrouw
vervuld vän twijfels
Het daglicht
schamel .....
waar de herberg?
waar het haardvuur?
Het uur van baren?…
Winter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
539 Wanneer het smelt, streelt het
de bladeren, voor de laatste maal,
met zijn koude hand.
De spinnenwebben, zijn
gesponnen juweeltjes.
De waterdruppels op de draden,
zijn als parels aan een ketting.
De natuur heeft zijn geheimen,
om als een kunstenaar,
bomen en struiken om te toveren,
in het helderste kristal.…