11567 resultaten.
Uitvaart
gedicht
5.0 met 2 stemmen
12.985 .
----------------------------------
uit: 'Oude gedichten', 1987.…
Albion 2019
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
469 Nachthemelvuurspuwend
vulkaangelijkend
uitspanselsplijtende
brexit van Albion
firmamenttergende
doomsdayvermijdende
koninkrijksplijtende
brexit van Albion
godenverzoekende
noodlotuitdagend
in duisternis tastende
brexit van Albion
laat het tij keren
in 't jaar des Heren
tweeduizendnegentien,
perfide Albion!…
BEATRIX D’R 85STE
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
564 Overmorgen de 31ste gaat ze
Haar 85ste levensjaar in
Onze oud Koningin
Hare Majesteit
Koningin Beatrix
Ze gaf het Koningschap
Weer koninklijke ballen
En bang was ze geenszins
Zeker ook niet voor Amsterdam
Koningin Beatrix
Trouwen in 1966 zou ze
In die stad, de hoofdstad
En met de man
Die zij verkoos, lief had en heeft
Prins Claus…
De oudste taal
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
514 Grieks en Latijn staan weliswaar te boek als oude talen
maar wat is oud, de oudste taal
als dieplood der beschaving
is een die ieder kent, althans
zo denkt men in het algemeen
Dat is te zeggen: menigeen
c.q. de massameerderheid
der markerwaardse achterhoekse urker kabeljauwse twisten
nederweerts in koeterwaals
Alsmede al die zuiderzeese…
Idéfixus
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
501 Hoe lang reeds waart uw geest
fragiel in uw cocon, fysiek
beknot in amors zinverlangen,
schijn van eros' avontuur
kristallen water van azuur
aquamarijn licht transparant
Wie gij zocht, zocht niet u
die ideale op het witte
paard gezeten ridder
die ware chevalier
een dwaallicht in terra
incognita kennemerland
Maar waar is híj…
Schalmei
netgedicht
4.4 met 40 stemmen
650 gong langs volle klaslokalen
De goegemeente kan weer ademhalen
De school heeft er een nieuwe leerkracht bij
Zij zocht hem in de meest uitheemse steden
Bij het Sint-Bonifatiuscollege
Bij Zwijsen en Sint Oeteldonk, Maarheeze
Geen zag er brood in, noch een andere reden
Doch als bij toverslag, out of
the blue
Meldt zich een doctor in de oude…
LANGE MOUWEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
621 wat is dat toch dat
eeuwige erbij willen horen
zowel jong als ook oud
wil blijkbaar op die manier scoren
de een heeft er een
van een of andere stam
een ander draagt de naam
van een geliefde of z’n mam
weer een ander van z’n
favoriete voetbalclub of
een Jezus hangend aan het kruis
of een leeuwenkop op de rug
iets is ergens dan…
-een schrijnend zeer-
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
753 ( voor de speelman van de taal )
in de schemerzone van mijn
geheugen als in een vacuüm
van ledigheid gevangen
kwam ik toch nog wat oud-
Hollandse woorden tegen
al bijna vergeten woorden
die destijds de taal verrijkte
met een lyriek die zijn weerga
niet kende en als een soort
frivool schuinschrift zijn stempel
wist te drukken op de…
Soms Denk Ik Dat Gij Ook Zo Zijt
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.262 ==========
===============
oude mannen
zonder tanden
ze kijken plaatjes
ze doen geen kwaad,
ze doen geen daadjes,
maar murmelen zachtjes
in hun huis vol boekenkastjes,
hun eigen gedachtjes
in parmantige praatjes,
publiceren het op plaatsjes.
zie mij, houd van mij,
begrijp me toch.
===============
==========…
Wachtend vermogen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
115 Haar wachtend vermogen
werd bepaald,
niet proefsgewijs,
bewust gekozen,
zonder florijnen,
zonder gordijnen,
met de rouches,
de onderkant belicht.
Na jaren verpozen,
zonder geduld,
heeft zij
haar hielen gelicht.…
suites voor annemieke XII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
497 wier- en tabaksrook
met regen in het gezicht
naar de pretfabriek
voor de lage brug
in de hoge rijndijk zucht
een telefooncel
bij de oude rijn
bevechten twee oude gekken
een bovenkruier
spaanse estola
een volle en een lege fles
de wijnvlek enorm
de alle daagse
gang van leven en sterven
bij zonsondergang…
mijn school
netgedicht
3.5 met 57 stemmen
3.323 het was een oude school, ramen waren hoog
de schaduw van de meester boog zich in een kring
voorover in de glinstering van het oude stof
wij kinderen zongen in onze Friese taal
als herkenning bij het uitzicht van het raam
kinderstappen in uitgesleten marmer
als kind in een onvoltooide tijd
waarin niets is verloren gegaan wat ik leerde…
terugslag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 in de binnentuinen van de herfst
trekken vogels terug naar huis, hun
vleugels ruisen zachte wind
onder te trage bomen
herfsttijloos en oude bladeren
herijken het gevoel
de waterloop van alledag
mag namen hebben en een lach
die zoemt rond oude wonden,
want
de toegezonden tijd
vermijdt
geen zorgeloze grappen…
Ken u zelf....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Dat leerden de oude Grieken ons wijs.
Laten we die les opnieuw gaan leren,
voordat we ziende blind worden,
of gewoon te oud, en veel te grijs.…
De druppel en de klok
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 Onze druppels vallen één voor één,
zoals het tikken van een oude klok.
De allerlaatste druppel wacht.
Wij mensen houden onze adem in.
Klokkenmakers kijken angstig toe.
De nieuwe klok loopt veel te snel.
Onze oude klok staat vaak stil.…
een aanhoudend koeren
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
501 de witte duif
vliegt niet meer
stille apostel van vrede
liefde en hoop wacht
vleugellam op een tak
van de oude boom
wie hoort de aanhoudende
mantra’s van zijn droeve koeren
hoort iemand de schreeuw
verbijsterend jankend gehuil
in vermoeide vleugelslag verlaat
de vredesduif zijn oude boom
zal iemand hem zien
iemand hem horen…
Ik wil.....
hartenkreet
3.1 met 32 stemmen
2.597 Ik wil de wolken zijn
waar jij op mag drijven
en het velletje papier
waar jij op mag schrijven.
Ik wil de zee voor je zijn
waarin jij mag zwemmen
een fiets zonder zijwielen
maar met krachtige remmen.
Ik wil het bed zijn
waarin jij mag slapen
en de humor op straat
die jij op mag rapen.…
En toch....
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.012 Ik maak mijn leven niet, de plannen
zijn maar papier.
Het water welt dichtbij en ver van hier,
het wil de bitterheid opnieuw verbannen.
De twijg vol botten rijkt omhoog,
zij geeft zich eindeloos gewonnen
al is het licht niet warm en droog
maar droevig klam, vers uit de bronnen.
Was dat een zwaluw die daar vloog?…
Lieve sinterklaas,
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
4.119 Ik heb een piet van u gevonden
hij lag vanochtend bij de kachel
zijn situatie leek me nogal hachel
aan mijn schoentje vastgebonden
ik heb hem van ‘t papier ontdaan
het plakband van zijn snor getrokken
(daarachter bewaarde hij zijn sokken)
hij bleek ook nog verpakt in cellofaan
Bassend dreunde hij ontstemt en luid
-maakte duidelijk in dichterlijk…
Tijdschrift
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
786 Bij de eerste druk al waardeloos papier
Met als doelstelling een enkeltje vertier
Dozen vol vermalen tot een natte pulp
De beschreven bladen zakken in hun schulp
Tegenwoordig moet het kortweg digitaal
Populaire stukjes worden marginaal
Met een entertje gewoon te niet te doen
Onze tijd wordt nooit een eindeloos seizoen
Oudere verhalen blijven…
Papaver
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
747 Ik verpulver de papaver
wrijf bruine korrels zaad
maal rood papier tot pulp
trek de vrucht uit het vlees.
Vingers dopen wat verhuld
in handen wordt gelegd
ontvangen licht van boven
of schijnt de zon in nagels?
Jij legt in bloemen uit
wat me warmte geeft
en laaft me tot de nacht
zich aan ons mededeelt.…
mijn etalage zet ik buiten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
810 ik heb een etalage
met gezichten die niet leven
ogen staren en hun monden
doen niet van zich spreken
ik ken ze uit hun
woorden op papier
tranen en verdriet
zie je in hun trekken niet
als ik hen lees
beginnen ze te leven
ze weven dan herinnering
in het antwoord dat ze geven
ik wil ze handen schenken
een lijf dat kan omarmen
verbazing…
Dichtdruppel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.109 Een druppel valt uit mijn linkeroog
Met veel kabaal op het laatste woord
De inkt was droog, is nu weer nat
Nog nooit zoveel verdriet gehad
De letters verwateren, worden één
Het sentiment smelt tot een blauwe vlek
Het papier wordt zacht, een gat, een lek
Het laatste woord verdwijnt, verdween
Het zielige einde van dit rijmsel
Is geblust,…
tot je brak ...
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
2.204 maan
het geluid van je lach
want je verdween
om voor eeuwig te drijven op de golven
van dromen
die zich verbergen in elke ster
en misschien had je moeten wachten
was je droom reeds dichtbij
maar je wou naar de schommel
om te zweven door de hemel
vrij om te gaan
tot voorbij de regenboog
je liep met glazen passen
breekbaar
als de papieren…
vulkaan
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.312 Je wereld staat op zijn kop
ze geven als advies: 'schrijf alles op'
maar dit is makkelijker gezegd dan gedaan
van binnen ben je net een vulkaan
je staat op springen
je weet niet waar je moet beginnen
je pakt pen en papier
je schrijft maar doet het niet met plezier
frustraties komen naar boven
je moet weer in jezelf geloven
probeer je gevoelens…
Schrijven om te blijven?
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
624 Oh, potsierlijk papier, waar je al toe aanzet!…
betovering
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.133 ik laat mijn woorden achterwege
geef ze aan onzichtbaarheid
en lees
boomgaarden
vol vruchten, voorzichtig geknipt
uit bruin papier
en uit jouw poëzie, diep in het glanzen
van sneeuwwitte schors
in het weten dat, nog anders
dan de dag of de nacht,
jouw zoekgeraakte bloei
zoveel meer mengt
met bloesems
dan rondgezonden…
Dichten
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
951 Ik was mijn inspiratie kwijt,
maar haast vanzelf gaat nu mijn pen
over het papier en schrijft de woorden,
waarin ik mezelf herken.
De woorden die me zoveel zeggen,
die beschrijven wat ik voel,
waarin ik mezelf kan vinden,
die me zeggen wat ik bedoel.…
terwijl de hartstocht laaide
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.801 je koestert stilte
omdat woorden
pijn doen op papier
gekwetst ben je
door zinnen die je
raakten diep van binnen
je wilt alleen herinnering
aan onze grote liefde
verder in een nieuw begin
als vrienden uit elkaar
terwijl de hartstocht laaide
bleek slechts een loos gebaar
je zocht een reden om mij
ongewenst te maken, zelfs
vriendschap…
het blond blijft warrig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
835 nieuw bevinden
in een zin tot meer begrip
als ik maar geen spelfout tik
ik schrijf beelden maar
het blond blijft warrig waaien
je loop zegt onverwacht ik stop
ook deze strofe is een strop
ik wil je raken in gevoel
het blijven doffe dreunen
hoor je zachtjes kreunen
als ik je weer kwets
ik kan niet zonder woorden,
als ze breken op papier…