Alle inzendingen over verlaten

4314 resultaten.

Sorteren op:

alleen I

hartenkreet
4.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.062
dicht tegen me aan zit jij voor ons een oude lantaarn daar achter de grote kerk op het stille verlaten plein rechts het fraaie huis waar mijn grootmoeder woonde als jonge vrouw een enkele vogel fluit ik vertel weer uitgebreid liefdevol kijk jij naar mij terwijl je luistert aandachtig en opgewekt...…

De zomerstoelen waarin wij nog kortgeleden zaten

gedicht
3.5 met 31 stemmen aantal keer bekeken 15.392
De zomerstoelen waarin wij nog kortgeleden zaten staan zo geschikt alsof ze bij het opstaan weggeschoven door ons zijn verlaten. Het riet kraakte, niet meer van ons, maar van de najaarsregens en de zittingen vergaarden om zich toe te dekken blad dat daar zelf in een vluchtpoging belandde.…
Elly de Waard11 september 2004Lees meer >

Adam en Eva

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.600
zweeg geen mens op straat, geen auto was te horen de telefoon had het contact verloren de schappen in de winkels bleken leeg de trams en bussen stonden als bevroren vanuit de onbewogen singel steeg een dichte muur van damp, ik keek en kreeg het vreemde beeld opnieuw te zijn geboren het oude leek bij toverslag verdreven de stad totaal verlaten…

Gevangen

hartenkreet
4.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.341
Denk toch aan de mensen die je zou achterlaten, je kan niet zomaar het leven verlaten? Het leven heeft zoveel mooie gezichten, laat jezelf niet steeds tot het negatieve richten. Samen kan je de zon in je gevoel laten terugkeren, laten we het daarom in ieder geval een keer proberen…

De mens een vergissing?

hartenkreet
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.174
Maar nu wij toch op deze aarde zijn, dolende, van God verlaten, moeten wij, niet zonder pijn, het beste uit de mens naar boven halen.…
Uitdewaard1 december 2004Lees meer >

WATERPOKKEN

netgedicht
1.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 568
Bokitootje, verlaat mij niet Ik bleef toch van je houden Als wij eens trouwen zouden? ‘k Strooi mentholpoeder, favoriet, Tussen je zilveren ruggenharen Je raakt mijn sensitieve snaren Ik zet mezelf voor aap, geheid Maar blijf je eeuwig toegewijd…

Door warmte bevangen

hartenkreet
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.704
De ruitenwissers vegen de kletterende regendruppels van de voorruit Op gedreven wijze jaag ik door de nacht over de snelweg naar mijn Lief die thuis op me wacht De brede rechte weg, anders altijd zo druk is op dit tijdstip leeg en verlaten het herfstweer in deze nacht één groot drama De amper zichtbare omgeving vormt kale schimmen In de…
Namasté1 november 2007Lees meer >

Toen alles Vergetel bleek

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 923
haren kraakten web brak verbleekte hangende kruinen van zee-anemonen oprukkende grijstonen in tranen in kastanjehulzen mijn kromgetrokken handen tussen je krachteloze tanden het slotaccoord van onze inspanning klonk als een verloren kroniek de bergen lagen geestesziek en comateus als lakens in ons verlaten bed we zaten aan weerszijden…
wiron15 september 2005Lees meer >

Vrije Val

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.024
Niet beogend nog te winnen wat bij voorbaat al verloren gaat houd ik mijn emoties binnen en wil 'k mij zelfs niet bezinnen op wat mij wacht en weer verlaat. Zo hoop ik elke dag te klaren vrij van avondgrijs en -grauw en dat de nacht mij weer zal sparen voor zinloos in het donker staren tot een nieuwe ochtenddauw.…

TRAAG LICHT

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.346
stoelen door het laatste leed verlaten lege plekken in het echtelijk ledikant waar ooit warme gevoelens zaten waait koude wind over het land het trage licht gestaag ontloken zeeft schemering door het gordijn van tederheid voorgoed verstoken klinkt onrust door als een refrein niets wijst nog op het oud geluk waarmee zij eens elkander bonden…

Diep verlangen....

hartenkreet
4.7 met 29 stemmen aantal keer bekeken 2.471
Een perfect stel, in een verkeerde tijd, we vullen elkaar aan, voel me leeg in jouw afwezigheid, verloren, verlaten, aangedaan... Ik mis je zo, ja telkens weer en verlang naar één moment met jou, missen doe je mij ook evenzeer, dus weet dat ik onvoorwaardelijk van je hou......…

'Gebleekte Zonneschijn'

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 913
Zwemmend de overkant te bereiken en uitgeput z'n utopia te betreden verbleekt de waardigheid en de gouden zonneschijn die hij verliet weerspiegeld door de wijdse vlakten die hij gedwongen moest verlaten.…
pama2 maart 2008Lees meer >

Wenend landschap

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 818
Mijn hersengolven patronen geweven door het geweten ze dansen als doffe geluiden die breken op eenzame boeien drijvend naar de uitgestrektheid de kust ver achter zich verlaten enkel het wegsterven van vuurtorens nog net in zicht maar onbereikbaar patronen golven in mijn hoofd kom nader tot het baken droog de tranenvloed van wanhoop zet…

Alleen

netgedicht
4.4 met 38 stemmen aantal keer bekeken 1.595
al-verbondenheid trotseren fluitende wind harde realiteit het erfgoed van een stil mutante haar stem geur kleur en eens elegante bekoorlijk amusante liefdevolle tante mannen sjansen wijl hunner gedachten dansen en hoge hakken dansen mee tot het vroege ochtendgloren dronken door lieve woorden amusante eens elegante betoverde charmante verlaat…

Denemarken (2)

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.115
Verlaten liggen daar stenen in alle kleuren en maten, op het strand, waar wij zonder woorden, met een regenboog hoopten op nieuwe dagen, op avontuur van onbepaalde duur, op appels die niemand plukt, in de oude tuin met het ingezakte huis.…
Tatjana Das16 november 2006Lees meer >

Vogelvrij

hartenkreet
4.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.822
een vogel die het nest verlaat zingt hoog zijn mooiste lied vanaf vandaag staat hij op straat een huisje heeft hij niet zijn koffertje met goede raad een traan die niemand ziet vertrouwen, maar geen ruggegraat een echte zielepiet toch vliegt hij dapper ´s avonds laat alleen in grensgebied en controleert met regelmaat of hij…
Marianne16 januari 2007Lees meer >

Daar te zitten

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 680
'n veerkracht getest met m'n voet Daar te zitten in de boom op 'n tak naast jou,zonder 'n woord, zonder praten Je biedt me zonder tekst 'n appel aan 'k wil weigeren kan niet terug "Lieverd, een hapje dan" zet ik bijtgraag m'n tanden in 't vruchtvlees Naar ik bijna vrees: dit aards paradijsje te moeten verlaten…
Harry Daudt29 januari 2007Lees meer >

De herfstweg

gedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 7.124
Steeds verlaat mij weer de ochtend. Steeds lokt mij weer de laan. Tot ik door het dwarse tuinhek ga. Dicht is het huis. Ik loop maar om. Stokrozen koppen naar de zon. Een hoge zee spat de maan nat. Hard is het leven en apart. --------------------------- uit: 'Ianus', 1995.…
Pim Hofstra28 oktober 2021Lees meer >

Pijn van de leegte

hartenkreet
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.912
Ik weet dat je me gaat verlaten Ik ben jou voor Vluchtend in een wereld zonder emotie De kick van het onverwachte Zolang ik maar niet hoef te voelen De pijn van de leegte Misschien, wen ik er zo aan te leven ongebonden Misschien, wen ik er zo aan te missen wat ik liefheb Misschien, wen ik er zo aan niet te voelen wat ik voelen moet Misschien…
Irene4 maart 2007Lees meer >

als steeds te laat

netgedicht
3.1 met 42 stemmen aantal keer bekeken 4.398
alles om mij heen gaat steeds sneller dat het potdorie lijkt of ik immer vroeger te laat of te vroeg steeds verlaat ben als bijkomstigheid neem de ballen bij tafeltennis die vliegen thans in extremis vervroegd zo snel op rij voorbij dat de vraag al niet meer speelt of ik ze nog wel terug kan slaan daar de bond mij intussen mailt ongetwijfeld…

Kazemat

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 665
De bunker staat daar maar midden in het Echo bos daar waar klanken draaiende wind keren en wanhopige kinderstemmen de bosrand verlaten de bunker staat daar maar tussen zo maar een boerderij en een kleine ondiepe sloot waar kroos stapjes lijkt te vangen tussen reeds bloeiende bermen en ontkiemend zacht wuivend riet de bunker staat daar…
metha17 januari 2008Lees meer >

Fictie?

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 570
In onafhankelijkheid gebet en gewend aan ruimtelijke vrede, verlaat ik op de dixie van eigen rede en wordt jouw beoogde vrijheid een relatief begrip één door angst gevangen fixie ver van het doel van zelfvertrouwen, geeft een misplaatst gevoel van duurzame zekerheid…
pama7 februari 2008Lees meer >

media-dope

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.295
sereen als de gieren die vinden in stilte gegeten, verzadigd verlaten hun prooi zo niet de jacht op het leed door de med-man beter gekend als de media-maan genadeloos speurend en junkend naar shots verlangend naar snel-scorend media-dope zo krijgt het bloed nooit meer tijd om te stollen kleurt keer op keer alles nog roder dan…

geen berichtje in de krant

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 852
vroegere tijden afgedankt door de wereld, waardeloos verklaard door wat anderen over hen zeiden een voor een slaan ze de weg in allen ongelukkig en vol verdriet ineengekrompen om ervoor te zorgen dat niemand hun problemen ziet geen mens zal het interesseren niemand zal erover praten zonder een berichtje in de krant zullen zij het leven verlaten…

de onwetenden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 848
Wie onwetend is Verlaat de voorraadschuur met bebloede handen. Anderen keren op hun stappen terug En vervloeken de vlag van het vaderland Zij krijgen de splinters van de wanhoop over zich heen Knielen voor de willekeur van de meester Zij zijn verdoemd, Al zij die onwetend zijn.…

De dagen die me resten

hartenkreet
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.432
Is er dan niet één die kan begrijpen Hoe het werkelijk is gegaan Waarom ik met betraande ogen Jou uit mijn leven liet gaan Weet dan niemand Hoeveel ik werkelijk van je hou Wat een pijn ik moet verdragen Hoe koud en leeg mijn wereld is Iedereen had zijn mening Over ons en ons bestaan Maar nu ik je heb verlaten Staat er niemand voor me…

Armoe

hartenkreet
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.205
Haar man had haar verlaten liet haar achter met een groot gezin ze wilde niet gaan bedelen want dat was haar te min. Toen is het ventje gaan stelen want zijn buikje deed zo zeer heeft het brood naar huis gebracht nu hadden ze even geen honger meer.…
moeke24 januari 2004Lees meer >

Omklemd

netgedicht
2.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.896
Ze mag het beeld niet verlaten. Zo puur is haar tred, zo sober haar snit. Haar gaan is een traploos schrijden de aanrollende nevel van de nacht wijkt voor haar ontblote voet een teder voorbijgaan. Geen macht die haar haperen of opkijken doet ze lijkt mij van alle angst te bevrijden.…

EEN KRING OM DE MAAN

netgedicht
3.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.845
Een nevelring een lichte kring rondom de maan Een fluistering is rondgegaan Wie nu in het bos gaat hoort hoe de vos praat Hij zal de taal van de dieren verstaan Onder de maankring is alles verlaten Diep in het woud heerst een betovering houden vergadering wezens der nacht Wandelaar wacht voor gij nabij treedt want wie teveel…

Troosten

hartenkreet
4.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.745
Ik zoek woorden Woorden die kunnen troosten En kunnen los maken, van jou Niemand kent ze Maar ook niemand weet, hoeveel ik van je hou laten gaan, zijn die woorden het misschien Maar dat zijn nu juist de gene, die ik niet wil zien Voel me verlaten, omdat jij me verliet Zoek in woorden, kom om in verdriet Help me, ik schreeuw het uit…