4657 resultaten.
Te ver weg
hartenkreet
3.0 met 24 stemmen
3.146 Mijn wereld en meer
Mijn liefste jij
Mijn zelfde ik
Mijn draaiende tol
Mijn heldere ster
Mijn warme gestel
Mijn grote held
Red mij van mij.…
Iris
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.049 regendruppel op de mooiste roos
Een prachtige roos, stralend in de zon
Iris, jouw verschijning is als duizenden zonnestralen
Duizenden zonnestralen in mijn hart vol liefde
Mijn kloppende hart vol liefde voor jou, mijn prinses
Iris, jouw liefde
Jouw liefde is als duizenden rozenblaadjes vallend uit de hemel
Een kus op je hoofd, mijn stralende ster…
Uit uw hemel zonder grenzen
gedicht
3.5 met 113 stemmen
36.403 Als een vuur zijt Gij verschenen
als een ster gaat Gij ons voor
in den vreemde wijst uw spoor
in de dood zijt Gij verdwenen.
Als een bron zijt Gij begraven
als een mens in de woestijn.
Zal er ooit een ander zijn
ooit nog vrede hier op aarde?…
De oorlogswinter
hartenkreet
3.0 met 63 stemmen
10.922 kolen waren niet voorhanden
hout was een schaars goed
onze kleding was versleten
hoe houd je dan nog moed
dekens mochten haar niet baten
kleine Elske stierf, mijn zus
vader hakte in de grond een gat
en ik gaf haar een laatste kus
het was bar koud die winter
buiten maar ook in mijn hart
hoe kon ik in Kerst nog vrede vinden
maar één Ster…
Mijn ogen zwijgen luid
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.661 Mijn ogen zwijgen luid
hoe donker is jouw donker
geven alleen dromen licht
zie je nooit meer ster- geflonker
ik houd mijn ogen ziende dicht
was het de voorzienigheid
gaf de dichte mist geen zicht
was zonlicht een oogverblindend feit
of deed het lot jouw ogen dicht
de schaduw zienderogen afgedaan
wat kan kijkdichtheid jou nog leren…
God is zo ver!
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.275 - Ik kan Hem niet bereiken
Mijn bede rijst niet hoger dan die ster
En hoger woont Hij dan de sterren prijken -
God is zo ver!
God is zo rijk! - Berooid, met lege handen,
schuil 'k huivrend weg, een bedelkind gelijk.
Mijn haard is zo koud, reeds donkren de avonlanden
God is zo rijk!
God is zo groot!…
Het licht
gedicht
3.1 met 34 stemmen
20.694 Mijn gezicht is bleek, er is geen licht in deze stad,
ik steek mijn haar op met een ivoren kam,
ivoor is het ooglid van mijn kind en het halsje,
ivoor is de sneeuw in de parken
ze worden gemeden
behalve door dichters,
mijn gezicht is bleek van heimwee, er is geen licht in deze stad
geen ster te zien, verguld of bestreken met ivoor,
geen…
Uitleggen
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
1.872 Jij heb je (ex) vriendin voor mij laten gaan,
Nu de helderste ster weer weerkaatst in mijn laatste traan.
weet ik niet wat ik zeggen moet.
Ik zie onze toekomst gelukkig tegemoet.
Jeffrey je moet weten hoeveel ik van je hou.
En mijn gevoel zal nooit veranderen voor jou.…
Dag en Nacht
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
623 De dag verscheidt nu heel teder
de avond lijkt nog erg ver,
heel langzaam daalt zij echter neder
hier en daar verschijnt een ster.
De maan is nu ook verschenen
't is of zij zachtjes lacht,
immers de dag is nu verdwenen
en meester is, dan weer de nacht.…
Derwish
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
597 vrucht, in elke
wenteling, wordt de aardse tucht vermeden,
draait bomen, groene heesters uit de grond,
baart geurende bloemen uit haar mond,
als voorspel op een mondiaal gerucht, wat
steeds zal gisten, in vele onbegrepen twisten, de
dans zal sterven, aan door mens gemaakte grenzen,
bevruchting leidt ons naar haar gewelf, om de aarde
als ster…
De profundis
poëzie
4.0 met 8 stemmen
4.156 nog
en dieren
Ik meen daarmee buiten de paarden
schepershonden van Mechelen of Groenendaal
die na de schilders de roem van Vlaanderen
over de grenzen dragen
Herkennen zij in ons hun maats
der volle maat
van slagen
Zien paardenogen aan wier staren
het denken om het leed verglijdt
in de verte
de ster…
Dag en Nacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
542 De dag verscheidt nu heel teder
de avond lijkt nog erg ver,
heel langzaam daalt zij echter neder
hier en daar verschijnt een ster.
De maan is nu ook verschenen
't is of zij zachtjes lacht,
immers de dag is nu verdwenen
en meester is even, weer de nacht.…
Zonder voorbehoud,
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
632 Gisteren zag ik haar werkelijke
gelaat, waarachter appels rijpten,
haar contour sneed door mijn blik,
gloeide na in een ondergaande snik
van zonnen glanzend in de ogen, passie
gehouwen uit geaderd marmer, polijst
verlangen in een tijdloos ogenblik, het
bloed als onstuitbare beek die haar
bedding kweekt, onverzadigd als een
ster die…
Jouw allure
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 In overgang van licht naar
Donker
Schemer jij in nachtgewaad
Met gezwinde pas
Het oog van de nacht waakte
Minzaam
Over jou, terwijl jij reeds
In het licht verdween
Van een hemellichaam dat
-geen ster-
Op geen enkele manier
Geen enk'le wijze
Echter jouw allure kon
Treffen
Laat staan zelfs evenaren
In 't verschiet voorbij
Jij…
Ik zou een schouder willen schrijven
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
677 ik zou een schouder willen schrijven
waarop de wang, de traan kan rusten
het verdriet van het grijze hoofd
voor de mens die verlangt
naar toen, die dagen dat de straten
nog vol waren van kinderlijke kleuren
de ster aan de hemel stond
niet vastgespeld op een jas
nog ver van de verbanning
de kwelling van paraderende
uniformen, de schoeisels…
VERANDERING
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.113 De geliefde ster van Bethlehem verschijnt
ieder jaar weer in huis en winkelstraat,
brengt overal knusheid, lust tot goede daad,
waar zij met vuur, stroom of schitterpapier schijnt.
Dit licht bracht een boodschap, die langzaam verdwijnt.
Gaf het de drie wijzen gewenste raad?
Want door hun dwaling werd Herodes kwaad.…
'Een paradijs op aarde'.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
718 Van de tijd de grens verlegd
voorbij een ster in het hemelrijk.
Onmetelijke ruimte en geen tijd.
We leven nu en hier op aarde,
dat is waar.
Maar hoe ondergaan wij dit in een
eindeloos bestaan..?
Ieder maakt zijn keuzes, kiest zijn
weg, toch in een ander licht...…
Levende lavendel
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
624 De geur van een hibiscus
duurt een dag, ster
in een hartstochtelijk uur
van tegenspraak
tussen landschap en hemel, een
vrouw belichaamt water en vuur
dat ze in zich draagt,
brandstof van herboren
lavendel.…
Woonplaats
gedicht
3.5 met 8 stemmen
3.729 Wij zeven
de kleuren, belichten de tijd die te ver
voor geluid als een stralende ster
op ons afkomt. Het aldus verkregen
gebied dat we opslaan is houvast en
huis. Steeds weer komen wij thuis.
-----------------------------------
Uit: 'Voorheen te Orisande', 1986.…
De Gek
poëzie
5.0 met 1 stemmen
9.453 Maar even later kwam hij terug van 't strand,
Een kleine zee-ster in zijn open hand,
En lachte stil als een gelukkig kind.
---------------------------------------
uit: De Gids, jrg 90 (1926)…
Stil zijn de nachten vol verwachting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
770 Stil zijn de nachten vol
verwachting over de komst
van een ster zo lang door
de wereld verwacht.
Die hoog aan de hemel zijn
opwachting zal maken; als een
symbool van de vrede de wacht
houdt bij het 'nieuwe leven'
in de decembernacht.
De decembernachten zo koud en
donker; lonken naar de komst van
dat wonderlijk hemellicht.…
Herfstgenot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
556 Ik geniet de vroege maagdelijk ochtendschijn
De frisse ochtenddauw over het vlakke veld
De zon rijzend boven verre horizonlijn
De glans van de laatste ster die wordt geteld
Ik geniet parelende druppels dauw aan twijgen
Die schitteren als diamant, smaragd of robijn
Geen mens kan ooit een schoner ketting rijgen
Van kralen of van edelsteen die…
Mijn Allerliefste Allemaal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Geloof me, ik zit hier op een ster.
Geloof me, ik bewaak jullie leven.
Zal jullie geluk ook hier beleven
Ik ga nu het onbekende betreden.
Waar lijden hoort, tot 't verleden.
Waar bloemen altijd bloeien.
En vlinders in de zon stoeien.
Ga, mijn liefsten en treur niet.
Zorg dat je van 't leven geniet.…
Het eeuwig loof
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
535 regelmatig ingehaald
door decadentie en de
wuft corrupte uitspatting
dan zakken rijken
in elkaar bewoners
verdwijnen waar bendes
verschijnen onder het
los zand regime van onbenul
zelfs de goden hebben
spijt van vadsigheden en
dagenlange bacchanalen
gaan de bezem er weer
door halen in nieuw begin
we zien het in herhaling
door de ster…
VLEUGELLAM
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
439 De ster van vergeving mag zorg verjagen,
die berouwvol Hemels onderzoek vreest,
zendt helende engelen zonder klagen.…
Vrede op aarde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
718 een eeuwenoud verhaal
over het kind in een kribbe
geboren in een stal
over herders in het veld
de nacht waarin
een wonder gebeuren zal
over drie wijzen uit het oosten
met hun geschenken
wierook, mirre en goud
ze zagen de ster van Betlehem
zochten naar het kind
dat van alle mensen houdt
daarbinnen in die stal
zo wondermooi
zo…
zestien - van harte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
620 zestien kaarsjes op de taart
een lach die iedereen vermaakt
vandaag ben jij het middelpunt
omringd door liefde, zonneschijn
je dromen dansen in je ogen
de toekomst lacht je tegemoet
zoveel moois nog voor je open
door de kracht in wat je doet
je groeit, je bloeit, je schittert
een ster die steeds verder reikt
met elke stap die jij zetten…
Hoe ver nog?
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
383 Eind der wereld is mij niet te ver
zolang U het einddoel bent
dan trek ik geleid door de ster
naar oorden die niemand kent.
Waar ik verdwaal door duisternis
gaat U mij voor in zuil van licht
zelfs door de dichtste wildernis
houd ik mijn oog op U gericht.…
Op je handen zitten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
456 Toen ik als onschuldig
Kind van nog maar net
Elf jaar op een
Onbewaakt moment
Op mijn handen zat,
Vond jij dat vies,
Zei jij, een vies
Jongetje dat op zijn
Handen zat, en ik
Voelde de schaamte
Groeien op mijn wangen,
Nu ik tegen de zestig
Loop hoor ik pas het
Echte verhaal, Christa
Vertelt het vol
Mededogen - om dit…
Jouw dromen.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Sterrenhemel, volle maan,
het uitgestrekte meer verlicht...
Roerloos zit je daar een gestalte,
een gezicht turend over het water.
Daarachter het bos, de duisternis
ver weg van de stad met neonreclames,
verlichting van huizen en lantaren-
palen.
Daar raak je soms vervreemd, liever
ga je dan dwalen in je fantasieen,
in jouw dromen en ideeen…