17268 resultaten.
In loop der dagen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
540 En verder trekt een rij
dagen geregen tot jaren
ontsproten in nieuwe ochtendzon
uit warmte van talrijke kleuren
vormen en klanken
als sierraden om vrouwenhals
de dagen die groeiden
in lichtend gloren als smaragden snoer
een gordel om smalle taille gedragen
zwierend in warme dans
tot gouden kroon bezegelt de uren
voor het nijgen van de avondzon…
ademnood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
711 de badjas ademt dons, rond
roosjes op een oud gezicht
ze lacht
het wrange dat voor ogen stond verzacht
als zonlicht rond een schaduwrand
met in haar handen
slechts nog dat
wat niet meer verder ligt dan wat
de morgen haar zal brengen
het tijdspad is vermist, hij ziet haar oude ogen
rond zijn handen op haar hart
ligt het zwarte onvermogen…
We zijn ontgrensd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
591 We zijn ontgrensd voor altijd meer
en altijd verder – niets dat ons totaal
en levenslang voldoet. Geen mens,
geen ding kan ons ten diepste laven.
Het zijn in ons doet steeds opnieuw
de grenzen breken – vaag voelen wij
de wekroep die niet enkel hier en
nu gelenigd wordt.…
Fluïdumkoord
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
542 ik heb gezocht
naar een graf
vond slechts gestapelde steen
geen voetafdruk er om heen
een vaag fluïdumkoord
was het enig contact
ik wist dat jij het was
die deze impulsen gaf
van jouw aanwezigheid
jij koos om alleen verder te gaan
liet ons staan
zonder afscheid te nemen
maar wij zijn verbonden
onze vriendschap is niet geschonden…
Lege nest
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
3.072 Het komt hard aan
Om te erkennen
In te zien
En toe te staan
Dat het nu stil wordt
Je zult moeten wennen
Dat je moederplicht
Nu is voldaan
Je kan ze nu
Niet veel meer helpen
Ze doen het zelf
Zoals het moet
Los van het nest
Gaan verder leven
Zelfstandig worden
Op eigen voet
Laat het los
Al is het moeilijk
Voel je je leeg
En schiet…
- staal -
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.160 eens zal ik mijn oor te luister leggen
op het harde staal me rusten
de vogels zullen roepen
de takken buigen, wuiven
ik luister naar de verte
het zingen dichterbij
het landschap traag in stilstand
zwijgt grijs in matte nevel
het zingen zingt van warmte
vol van rust en kalmte
ik klink mijn angst aan bielzen
en hou me verder stil.…
Welzijn of niet zijn?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
607 Zo vaak wordt
Er om mij en
Over mensen heen
Beslist wat
Nog wel en wat niet
Meer betaalbaar is
In deze geavanceerde wereld
Die voor veel mensen
Niet meer bij te benen is
Waardoor ze tegen hun wil
Op straat komen te staan
En - letterlijk soms -
Zonder thuis of dak
Verder moeten gaan
Orkesten en theaters
Moeten verdwijnen…
Vogelvrij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
765 Het oude hoofd, de draden losser
spoken van vroeger scherper in beeld
De benauwde tuin, onwetend struikgewas
Als getuigen van een bevroren tijd
de hoge drempel, een blok van hout
met ogen die het niet zien
de namen allemaal verhaspeld
bordjes van zinloos verlangen
vlakbij is de eeuwige muziek
tien meter verder is de wereld
vrij…
't Colbertje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 (Stapelgedicht II)
Samen met de schrijfster deelde ik
die lange reis COUPÉ No. 6
Wij treinden door Siberisch landschap
dat eindeloos raasde
zonder kwaad te doen, zeker
en beslist, geen centje pijn
Wij arriveerden
in hoofdstad Beijing
Vele ONVOLTOOIDE LIEFDESBRIEVEN verder, kocht
hij een colbertje
in mooi en aantrekkelijk
RUSSISCH…
Schuldbewust
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
571 heb me gebukt
bloemen voor je geplukt
ze aangeboden met mijn ogen
in trage zwaai naar boven
een boeket ongesorteerd
vers van het veld
jij hebt ze aangenomen
met een lach
die boekdelen sprak
wij zijn verder gegaan
jij wees de bloemen aan
zei zacht ze leven nog
staan in de zon te dromen
om tot vrucht te komen
schuldbewust heb ik…
LOS ZAND!
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
659 Mijn hele leven voelt als los zand
ik heb niet leren bouwen
verder dan mijn legodoos
ben ik eigenlijk niet gekomen
Je leven stort dan vaker in
mag je alles weer bij elkaar rapen
ik geef geen cent voor cement
maar krenterig ben ik nooit geweest
Ik ben meer van 't plak en knutselwerk
het friemelen, 'framelen', knipselen
mijn kelderbox…
Niet deugen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
459 Niet zo maar lezen,
Zachtjes voor me
Uitstaren of
Genieten van alles
Dat er is
Of niet is -
Vroeger was ik er
Bang van, bang van
Mezelf, bang dat
Ik tijd zou verspillen
Wat me door mijn ouders
Ernstig ontraden was
Nu weet ik dat ook
Ik wat rafelranden
Mag hebben, een
Zwart stukje zoals
Ieder mens, zoals
Jij en verder…
Jouw foto
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.005 Mijn verstand zegt dat het leven verder gaat.
En in een dieper besef weet ik dat ook.
Soms raakt dat even uit het zicht.
Maar als ik naar jouw foto kijk,
voel ik dat het ook zo is.…
warm
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 ik huis er,
onder boom en blad
elke stam vertelt me dat
verhaal van mooi en goed
daar verder wonen paarden
en er woont wat vee
tussen het tijdstip van een koude wee
en eindigen in niet veel anders dan
de smaak
van ergens aarden
voor mijn deur een tafel, ondersteund
door het gevoel
van elke stoel waarin
gastvrij geleund
het kussen…
Levens loop
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 De dag
fluistert licht
zo vreemd
ik heb mijn ogen
in het oude dicht
mensen praten
in verhalen
alles leeft
om terug te gaan
in het grut
die na ons zaten
zie ik spiegels
in mezelf staan
ik gooi een steen
het water rimpelt
in vertraging verder
het leven kabbelt
naar de oevers
van een klein respijt
aan het eind
raak ik alleen…
Bereikt.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Doch ze gaan voorbij en veelal achteraf merken
wij dat we een eind verder zijn in de tijd.
Maar wel na het een en ander te hebben bereikt...…
Uitgebloeid
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
493 Donderdag 17 juli
Gitzwart
De dag gegrifd in het geheugen
Met levenslange inkt
De pluche beer die ontheemd
Zijn eigenaar zoekt
Maar zijn roep is als een holle klank,
Een echo der vergetelheid
Wat echter nooit daarin zal geraken
Is het gemis dat als
Een verwelke roos
In een verder onaantastbaar veld
De onberispelijkheid tenietdoet
Nu en…
Later pas
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
537 die ons
Voor eeuwig bindt -
En toch ben je zo maar
Bij me weggegleden,
Zonder dat ik er erg in had,
Zijn de trauma's van de oorlog
Je te veel geworden -
Later pas besefte ik dat de
Verschrikkingen die we doormaakten
Je geest hebben geknakt,
Onvoorstelbare gruwelen die
Er bij jou het zwaarst
Hadden ingehakt -
Je het verder…
Liefde zonder pijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
497 weer doop ik
mijn kroontjespen
in de magische inkt
hoop dat mijn
geschreven woorden ooit
wolken aan de hemel kleuren
met een schoonheid
die zijn equivalenten kent in
het mysterie van de eeuwigheid
de wind in zoete vlagen
mijn zinnen verder zullen dragen
dan de horizonnen van voorbije dagen
dat dit gedicht misschien
het toekomstige…
Telkens staan we voor de dood
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
800 Zelfs tranen kunnen niet de dorheid
tot een stromen brengen, er zijn alleen
maar vragen en zelfs die verstommen
tot een kijken zonder zien, een niet verstaan
van hoe het verder moet, maar leef maar, leef.…
Fout IVO
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
598 Hoe fout hij zat bleek maar weer,
als zelfs het nieuws niet veilig is, meer,
Angstige tijden en Ivo blijft maar vermijden,
Wat moet er verder nog gebeuren,
voor Ivo zelf wakker wordt en beseft
dat dit op een andere wijze
dient te worden beslecht!
Wordt wakker Ivo en onderneem wat,
voor je het weet,
liggen we hier allemaal PLAT…
Vondst van ons
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
480 Herkennen van de nieuwe haartjes
in je huid, verlangend naar het licht
Het straalt uit jou en is altijd
onderweg om weer thuis te komen
Als woorden tranen zijn of regen
je veegt hen uit je ogen om droog
scherper verder te kunnen kijken
gelijkertijd jezelf te blijven
Dan alleen op dat moment ben jij
me liever dan al die anderen
op zoek…
Onomkeerbaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
467 De boor baant zich
Met geschulpte randen
Schuin naar beneden
Een weg door de
Steenharde rotswand -
Ik weet dat ik
Die boor ben,
En gestaag verder
Naar beneden draai -
Als iets meer dan
De helft van de boor
In de rots verdwenen is
Besef ik dat ik terug wil,
Maar het point of no return
Ligt al ruimschoots achter me,
De…
Naar Java
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
592 Mijn lief ver land onbekend
Oud, het is voor mij te laat
om te zoeken en te vinden
wat even is en verder gaat
Ik ween niet om het huilen
voor allen die zijn gegaan
zij helpen en zij zeggen
een tijd van komen en gaan
is allemaal in ons te vinden
als in de lucht het blauw
gekleed in man en vrouw
Menselijk zijn wij gebleven
beoefenen…
Werd de hemel gekust
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
485 we golfden
volgden de beweging
van eb en vloed
in totale ontspanning
stilte en rust
werd de hemel gekust
steeds trager
kabbelde dood tij
wij draaiden opzij
zagen de schepping
wonderen oogsten
hun conceptie voorbij
we zijn opgestaan
voelden intuïtief het nieuwe
leven in samen verder gaan…
We zijn ontgrensd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
468 We zijn ontgrensd voor altijd meer
en altijd verder – niets dat ons totaal
en levenslang voldoet. Geen mens,
geen ding kan ons ten diepste laven.
Het zijn in ons doet steeds opnieuw
de grenzen breken – vaag voelen wij
de wekroep die niet enkel hier en
nu gelenigd wordt.…
Plots
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
569 stopte mijn hart met kloppen
tik tak tik tak
de tijd verstreek
zonder uit te glijden
langzaam kleurde
de grijze kamer, blauw
vleugels werden vastgesnoerd
bleek wat ik tot dan toe geleerd had
voldoende om toegang te verkrijgen
tot het witte licht
opgenomen in een zee van liefde
waar ik verder zal groeien
tot daar waar sterren…
het begin
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
518 ergens zou je
willen weten
waar deze woorden
vandaan komen
maar ik weet
het niet nu,wie ik ben
ooit was er overgrootvader
of nog veel verder teruggaand
hij liep langs de beek
met de oude molen toen nieuw
en er was een meisje
die hem zag en daarom
besta ik nu,maar deze woorden
zelf gaan zover terug dat
ze geen oorsprong…
Onverbloemd
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
623 rond de volle maan
las ik mijn dichtverzen
schrijfletters uit mijn
diepe innerlijke lagen
in ogenblikken van verstaan
zag ik dezelfde vragen
het muurbloempje
bloeide nog wat verder open
de wereld stond een beetje stil
waar benen doorlopend trilden
het ingetogen middelpunt
in een bijna schuchtere nacht
heeft links en rechts
wat…
Eb en Vloed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Terwijl ik daar sta
als aan het zand genageld
denk ik, trek ik naar jou
of jij naar mij
het zachte zand wordt harder
nu we elkaar naderen
voor even, vaste grond
onder mijn voeten
maar ik probeer verder te kijken
dan wat ik wil
achter me mijn volle leven
voor me het nog in mist
gehulde
van wat me toekomt
in me de zekerheid…