6136 resultaten.
Hulp
gedicht
3.0 met 27 stemmen
12.588 Vroeger kwam bij ons een vreemde vrouw
die jurken maakte van kapotte broeken
en soep van groente die was weggesmeten
die lappen breide van verdwaalde draden
en overvloed van bodems los kon schrapen,
die planten overreedde tot gedijen
en koeken vulde met een hart van spijs
en als het nacht was liep ze weer naar huis
en kroop in bed…
Paradox van Nu
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
1.652 tijd en ruimte
om het onmeetbare te vangen
weg te dromen van nu
om ergens maar te zijn
Tussen ongeschreven woorden
en uitgesproken zinnen
toverden wij ons alles
overtroffen wij onszelf
Zo waren wij
Koningen zonder koninkrijk
kinderen uit verleden
als tovenaars die stonden
geboren uit een ei
Groots genoeg om in één nacht
één huis…
Geef mij maar van Gogh
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
877 Lalt de dronken zeeman
‘Hij zwijgt als ‘t graf’, zeg ik
‘Wat een kapsones’, hikt hij
‘Geef mij maar Van Gogh
Ik heb hem zojuist ontmoet
Vincent wist ’n ezel te koop
Maar was z’n geld vergeten
En niet te trots om te lenen
Hij is naar huis, geld halen
Om me hier terug te betalen’…
juist las ik in het ochtendblad
gedicht
2.3 met 68 stemmen
13.931 juist las ik in
het ochtendblad
na die van twintig
en dertig
is nu een bom
van vijftig megaton
ontploft bij nova-zembla
verwekkers van chaos
maken ijzige muziek
regenwolken uit
het noorden dragen
de echo met zich mee
tik tik tik
tik tik
tik
de hele weg naar huis
heb ik de morgen niet gezien
het is al negen uur
----------…
Litanieën van gezeur
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
541 je hebt het huis
verlaten maar de muur
schreeuwt nog je kleur
de trap kreunt
in haar treden jouw
litanieën van gezeur
stofjes dansen in
het middaglicht tot
deeltjes van je streng gezicht
jij legde met je blik
en hand ieder het zwijgen op
wij waren als verlamd
jij bent gegaan maar
je ziel is thuis gebleven en doet
ons weer naar…
Gezellig
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
845 We gaan naar huis
Het is mooi geweest het is genoeg
Bralt zij met dubbele tong
Tegen sluitingstijd van de kroeg
Dan vraagt de kastelein aan mij
Hou je nog van Haar ben je nog wel blij
En ik ook niet meer fris
Antwoord gelaten, ach je weet hoe het is
Het kan mij door de jaren niet meer zo schelen
Soms vraag ik haar om een poosje buiten te…
Ongerust
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
713 kijk ze daar nou zitten
wat zijn ze klein geworden
pa en moe
toen wij uit huis gingen
vertrokken zij naar
't platteland
om de drukte te ontlopen
te genieten van wat is
de rust
nu pa ziek is, is de toon
veranderd, hij is stil
en moe zenuwachtig
kijk hem toch liggen
in dat te grote witte bed
dochters aan zijn zij
komen voorzichtig…
mijn trouwste levenskameraad
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
587 hij die mij buiten lokt
om samen
rondjes om te lopen,
hij die in de buurt
elk huis en zijn bewoners
en daar ook al zijn bomen kent.
hij blijft voor mij in touw
de brave,zachte knuffelbeer,
van 's morgens vroeg tot 's avonds laat:
bruyntje,
mijn trouwste chow-chow
mijn beste levenskameraad.…
Brandmerk
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
567 de formulierenmaffia
stelt steeds die vraag
natuurlijk ken ik al jaren
mijn geboortedatum
als ik niet antwoord
word ik bestempeld
ben een verkeerd persoon
bij alle loketten
er wordt al gewerkt
aan sierlijke oormerken
opsporing verzocht
kan dan naar huis gaan
verder komen er ook nog
onderhuidse implantaten
aangebracht bij verse babies…
Ranunculus
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
495 Vandaag lig ik tussen boterbloemen
in de stad lopen enkel bomen
met rozen aan hun voeten
op het raam een zoenoffer
geplakt omdat dit het enige is
wat nog niet is gedaan
er zwom een vis naar de maan
op een blauwe deur
daar zag ik nog een naam
ik kon hem niet naar huis brengen
ik ben
allang geleden
ik weet niet of ik je versta…
ondervinding
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
557 je oude huid spreidt zich over de lakens
en met een pen trek je contouren
over continenten
jij zocht ze nimmer op
in het niemandsland staat een huis
met het licht nog aan
doch jij gaat vanavond buiten slapen
onder de nieuwe maan
op het koude steen
kijk je naar het leven ginds
de uiteindelijke stap uit je lichaam
een hemel…
Kruis en munt
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.645 De vrouw zapt zijn huis weg.
En de kinderen zappen de bestaansgrond van het land weg
Kruis of munt wie is het gegund?
Ieder toch zijn kruis en haar munt.
En ieder toch haar kruis en zijn munt.
Lijdzaamheid en geduld.
Heb geduld.…
Patricia.
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.202 zwevend, dromend denken
aan jouw huis daar aan de plas
ik zou je al mijn liefde schenken
als jij daar nog maar even was
lachend, kussend spelen
in die boot tussen het riet
ik kan dit verlies niet velen
de smaak van louter verdriet
de wind waait over de plassen
verstrooit het stof van jouw bestaan
de urn waar ik op mocht passen
verliest…
Goed fout
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
643 De kerk uit de jeugd van die vent
Het Huis waar wij ’s zondags verbleven
De lucht was voor tachtig procent
Van mirre en wierook vergeven
Die vent in de kerk uit mijn jeugd
Hij leidde een stichtelijk leven
‘Beschermer van alles wat deugt’
Zijn ambt werd kritiekloos vergeven
De jeugd van die vent in de kerk
Bezoedeld door handen die kleven…
Het Land van Water
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
612 Ik denk aan de grachten overal,
Aan het klein huisen-schepen daar.
De natuur is ongerept bovenal!
Wat ik wil naar dit land elk jaar!…
Lauwe champagne
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
656 als in een slechte film
staan gezichten botoxstrak
opgemaakte ogen kijken zwart
naar jurken uit parijs
gedragen door geraamtes
van het huis anorexia
houterig gewieg op muziek
van valse trompetten
uit een derderangs dweilorkest
de jetset gaapt verveling
ruim voor het middaguur
met lauwe champagne zonder avontuur
de show is over…
uit het nest
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
600 steeds vaker
wil ik het leven vergeten
het handvat breken, achterstallig
zoals de huur
van het huis dat enkel
in mijn hoofd uit muren bestaat
zwart en rokerig
in jouw ogen
past geen dood
zeg je
ik luister verder op de nok
van het dak, de wind
plukt jouw stem
als een veertje
uit de schoorsteen, vliegensklaar
wanneer de avond valt…
Hart
gedicht
2.5 met 2 stemmen
5.961 Later staat hij scheef
voor zijn huis en wuift altijd.
Ik rijd mij gehaast van hem weg,
hij slaapt al in mijn hoofd.
---------------------------------
uit: 'Waar de egel gaat', 1995.…
het zoeken van mijn stem
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
598 ergens waait een deur toe, een huis, een stad
ogen die kleuren wegspoelen
het gedruppel van de wind
er is geen zoeken meer
en antwoorden kennen enkel een laatste regel
in een mond zonder belofte
maar hier hoor ik alles gaan
het water dat geen morgen kent
wolken, verzilt met de geur van zomer
hier kan ik dromen, samenwonen
met de golven…
'S AVONDS
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.021 Soms nog als de avond is gevallen
en alles in stad reeds stil,
draagt mij mijn voet voor 't huis waar zij woonde,
ofschoon ik het zelf niet wil.
O bloemeken van mijn eenzaam leven,
mijn liefde, mijn lust, mijn vreugd!
Een andre geniet nu uw geuren en kleuren
en doet zich deugd aan uw jeugd.…
Om er even te wonen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
483 ik heb stenen
letters gebakken
woorden gemetseld
tot zinnen en met
strofen muren en dak
mijn gedicht lijkt af
niet iedereen weet
plaats en bestemming
het pad naar de deur
die altijd open staat
voor allen die komen
om er even te wonen
in het huis bepaalt
ieder zijn kleuren
richt kamers in naar
voorkeur en smaak
mijn thuis is dit…
Vermoorde priester
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
586 Hoe kan het kwaad doordringen
in Gods eigen huis?
Hoe moeten wij,
kinderen van Abraham,
samen verder leven
als dienaren van God
als dienaren van mensen
verkondigers van barmhartigheid en liefde?
Hoe kunnen wij elkaar verdragen?…
Samenzijn in overgaan
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
668 zij hebben de
deuren dicht gedaan
ter voltooiing van hun leven
zijn de reeds
nabije dood al
eerder aangegaan
het huis is leeg
toch klapperen er
zo af en toe nog deuren
alsof er leven
steeds ontsnapt dat
nog had moeten gebeuren
de lach en traan in
warme zorg de liefde van
het zijn tot overgaan
zij hebben daar
niet voor gekozen…
Sneeuweenzaam
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
951 vertel me over witte winters
de warmte in de kamers
van het huis. begraaf me
in de kleuren van de liefde
die ik zomaar kreeg
van jou, mooi rood omstrikt.…
Kennis nemen van:
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
516 Want dat is de graadmeter geworden in ons huis,
de dramatiek rondom de ( voorheen genoemde) beeldbuis!…
Als je zoveel om iemand gaf
gedicht
4.8 met 4 stemmen
15.724 Als je zoveel om iemand gaf
dat je alles wat je had
je huis en je hele boel
daarvoor zou willen geven
dan werd je alleen maar veracht.
Toch is het een gevoel
dat inslaat als een flits
een brand vlamt door je heen
en er is geen rivier
geen water in de wereld
dat zulke vlammen blust.…
k versus k
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
770 de strijd begint
waar je loopt, slaapt,
eet
wat en wanneer
staat op de lijst
het agressieve blootleggen
beheerst
het lijf
omzwachteld door
zwart
MRI's in, scans uit -en
gangen door de grauwe
stilte
en wat nog rest
alles is wat rest:
het hoofd en de geur
van angst
die opnieuw scharrelen door aders
en kamers van het huis…
Zes haiku's
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 Een kronkelend pad,
een huis tegen de glooiing:
oase van vrede.
De trotse hoeve
heerst nog over het landschap.
Zal zij verdwijnen?
De novemberzon
werpt lange schaduwslierten
over de akkers.
Uit het akkerland
rijst de tumulus omhoog.
De doden rusten.
De holle wegel
verschaft uitzicht op het dorp.
Geborgenheid wenkt.…
Onbekeerlijk
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
508 Mijn vel en mijn handen beefde van het onrecht
in de verlatenheid toen ik bukte en naar mijn schoenen greep terwijl ik naar de modder keek die onder mijn zolen kleefde nadat ik weer was uitgegleden op de moerassige wegen waar ik het lied van mijn hart gezongen had voor jou
Mijn vrije adem dat voor jou is uitgestort in het huis van jouw geborgenheid…
Craquelé
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 langzaam verandert tijd in lichaam
in huis zonder steen
bloemloos gebrandneteld tot eikenhout
langzaam verandert een gesprek
in roddels bij de koffieautomaat
blijkt perkament papier te zijn
en een testament zonder wil
voorlopig is voortijdig maar eigenlijk nooit
wel opnieuw steenloos, alleen gedachte
eenparig en op een plek zonder plaats…