Alle inzendingen over namen

7715 resultaten.

Sorteren op:

meisje

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 433
er kwam een meisje mee ze was lief ze had in goud gesponnen haren waar haar tanden parels leken klonk een roze lach zomaar op een dag verscheen ze haar gestalte aan de hand van trots warmte en een beker thee namen plaats op kleine tafels haar blik blonk in rots vaste ogen…

Geloven en geven

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 800
En de stilte weer laat spreken als de scherf die haar naam krast in het spiegelbeeld dat ze wil zijn of wil geven als de mooie illusie die je wilt geloven om haar aandacht niet te verliezen en te wachten tot haar zwijgende schaduw weer een andere leugen kiest.…

Bij leven

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 701
Ook niet de dag dat je heenging ligt voor mij moeilijk en droef ’t is die ene herinnering dat jij voorgoed m’n naam begroef.…

Sloten van verdriet

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 860
ik slinger langs sloten sloten van verdriet want al ik wil begrijpen begrijp m'n eigen lichaam niet ik vergeet allerlei dingen dingen van alle dag kijk naar mensen mensen die ik niet eerder zag ik kan maar niet komen komen op jouw naam huist in mij het stille verdriet verdriet tekent eenzaam…
LadyLove1 augustus 2011Lees meer >

Je uitgestoken hand

netgedicht
1.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 655
je draalde draaide op één voet en klopte op de deur die als in uitnodiging half open stond verwondering in je ogen een bijna niet geloven de bravoure van een impuls die drempels overschreed toen je naar me keek weg waren gedachten over grendels en sloten in een ongewenst entree ik nam je uitgestoken hand jij ging stralend mee…
wil melker29 september 2011Lees meer >

Timo

gedicht
2.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.649
Zochten wij de maan zagen wij de sterren zochten zij de stenen hun stenen hun ster Zijn zwijgen de wind zijn twinkelen zijn stem deze maanloze nacht zijn stilte zal de onze zijn Stenen tranen op zijn eeuwig bed behoedzaam neergelegd Blijft hij eeuwig boven staan Timo was zijn naam. ------------------------ uit:'Roodvocht', 2003…
Tjitse Hofman17 november 2011Lees meer >

Morgen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 925
Bang voor morgen, wat stilletjes vreet, vrees ik de dag, dat ik je naam nog ken maar je gezicht niet meer weet. Zo sleep ik mij voort, ga ik morgen tegemoet, maar nog niet vandaag, vandaag wil ik huilen, misschien vind ik morgen de moed.…

Smeltende kristallen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 577
ik voelde dat je ontdooide hoe warmte je hart ontplooide zag de laatste vlokken vallen sterven in smeltende kristallen ogen helder door een klare lucht je lach lengde de dagen vogels vlogen in v-vorm terug nam je koude hand in het voorbij zijn van de winter ontdekte lente op het land…
wil melker13 februari 2012Lees meer >

lila herinneren

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 747
telkens ze bloeien, de terugstap in tijd op het verwarde land verschijnt een kievit als reusachtig, nu mijn wereld anders is en waar een vogel thans zijn eigen naam roept vind ik niets dan lege stappen alle grappen over spruitjes of iets dat nog veel viezer is verdwijnen in de mijmering van groene velden waar ik steeds mijn vader mis…

bij terugkeer aan het meer

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 596
bij terugkeer aan het meer graast onrust ben ik wankel onbewoonbaar en verjaag een vlinder wie mij zich herinnert liegt of is gebrandmerkt lacht de wind ik haal mijn schouders op en kerf hun namen in de banken aan het meer eerder je gezicht warm je huid niemand die ons herkent als de stad wakker wordt en licht gelooft wandel ik als…

Gulp

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 432
Ze hebben daar in Limburg een probleem, Door neerslag in de vorm van bakken regen Heeft nu de Gulp zijn oevers overstegen, In Engeland zegt men: “What ’s in a name?” Want water komt soms kolkend uit zijn schulp, Maar zeker gulpend water uit de Gulp.…

Elan

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 540
Men legde wegen naar de horizon, bouwde torens in de wolken het geld stroomde in de vaart der volken Er was een tijd dat alles zo maar kon het tijdperk verdwaalde en de horizon is verdwenen ‘s winters werd het te heet, kleur nam de benen het ei van Columbus leunt op een nieuw elan van duurzaamheid, verbondenheid op handen…
De Hertog1 januari 2013Lees meer >

Een klare lucht

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 542
ik wil de tijd niet breken wel graag de zegen voor dagen van bestaan geen pijn of onderhuids venijn een lach die lente brengt en warmte schenkt je handen strelen in eindeloze uren lijnen volgen van namen die na ons kwamen een klare lucht waarin de wolken verglijden een kus voor eeuwigheid als ook de tijd is afgelopen…

tot dan

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 569
zij draagt haar naam naar de bekentenis dat ooit haar bloem weer open bloeit, in paars en witte tonen nu nog wonen er twee luiken in een zwaar gebroken hart -ze blijven dicht totdat zon opnieuw haar doorzicht geeft aan zwak beschenen kieren eerst dan -kunnen we vieren dat er ooit ook leven was…

Bewustzijn.

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
Als een druppel regen, als mijn naam en een woord geschreven in het zand. Waar dan een golf van de zee de betekenis ervan uitwist, terwijl ieder spoor ontbreekt.…

Het ruige leven

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 490
De wilde zee met haar woeste golven ik zwem maar word er bijna onder bedolven ik bereik het land, maar zelfs het zand proeft zilt de zee, zij blijft wild eenmaal rustig op het land ver ver weg van het zoute strand zie ik die stormachtige zee en ik besef, bijna nam zij mij mee.…

Rouwt afscheid

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
waar stilte ademt in de laatste tekens leven rouwt afscheid in het alom aanwezig zijn van pijn er is geen strijd maar een serene rust van overgave de hand voelt warm in bevestiging van samen nog klonk je naam in de herkenning van zijn laatste blik inkeer ademt stilte heel zachtjes sluit ook zijn gezicht…
wil melker9 september 2013Lees meer >

Ja hoor het is zover

gedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 37.770
Vrouwelijk paard, allicht Dat - de naam zegt het al - 's Nachts circuleert En onderweg heel wat Onevenwichtige Lieden in bedsteden Terroriseert ------------------------------------------------------------------ uit: 'Jongste ontdekkingen' - Ollekebollekes, 2013.…
Drs. P6 december 2023Lees meer >

Gekwetstheid existentiëler, grondeloos de haat

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 565
niemand die het hoorde, Niemand die ze zag, Niemand die ze kende Tot de dag dat ze zich wreken wilden Op het leven dat hen onthouden was; Gekwetstheid die voor hen Niet meer, niet minder was dan Het bestaan dat ze hadden geleid, Haat die broeide, en geen kant op kon, Tot de dag dat ze hun eigen leven En dat van onschuldige anderen namen…

Met stukjes leven

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 444
ik ben geïmponeerd door de immense muren de vele stenen gevoegd met stukjes leven uit een lang vervlogen tijd handen hebben gesjouwd en gebouwd samen gevouwen in gebed de hoop op een spoedige voltooiing is al te vaak voorzegd nog spreken de stenen over de cultuur van eeuwen met hun naam in de groeven is het monumentale erfgoed door…

silhouette

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 700
De handen broos gevouwen in haar moederschoot Een tere roos voor laatste adem uitgeloot Een open raam met slechts uitzicht op het heden Enkel nog naam 't geheugen al overleden Een twinkeling in haar vermoeide pretogen Als herinnering aan eens uitstekend vermogen Een krimpend net dat haar vangt in vergetelheid Een silhouette in…

Oude ogen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 592
Dan is er die dag - eigenlijk waren er al meer voorbij- dat ze niet meer wil Het lange leven beu met pijnlijke veranderingen te veel eenzaamheid Liefst nam ze een pil rechtstreeks naar de vergetelheid Het valt niet mee voor steeds meer mensen als je niets meer om voor te leven vindt Soms, overleef je zelfs je kind Stil buigt…
Sanne8 augustus 2014Lees meer >

hunkering van het hart

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 546
voel ik mezelf meer dichter dan in mijn dromen is dit mijn weg die zich ontspant in een wolkenlicht gebaar 'n gebaar van heerlijke, warme waanzin waarin ik namen vind als een zelfde beweging van horizon tot hunker voel ik mezelf meer dichter bij jou en jou nog voor we zinnen breken in het vuur en als dat zo is, voel jij het dan…

ROEPING

gedicht
4.3 met 31 stemmen aantal keer bekeken 27.005
Zuster Immaculata die al vier en dertig jaar verlamde oude mensen wast, in bed verschoont, en eten voert, zal nooit haar naam vermeld zien. Maar elke ongewassen aap die met een bord: dat hij vóór dit, of tegen dat is, het verkeer verspert, ziet 's avonds reeds zijn smoel op de tee vee. Toch goed dat er een God is.…

Jij schetst mijn zwijgen

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 510
Jij schetst mijn zwijgen als een stille droom waar ik zal zijn als mijn woordenzeef ontwaakt in het inspiratieloze niets op weg naar jou door de deur als een boot zonder haven waar zal ik zijn als jij mijn zwijgen schetst aan de andere kant van verlangen alleen in de sereniteit van een eenzame zomernacht jouw naam op mijn wolkenraam…

Want de muren plegen verzet

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 496
Haar is een nieuwe Verjaardag toegemeten, Een nieuwe naam, Een nieuw gezicht, En toch wordt ze onverminderd Gezocht door hen die haar En haar volk vervolgen - Met achter de muren Een kast van houten planken, Die net niet zijn gedicht Om nog wat adem binnen te laten Voor als het spannend wordt - En nu de aanval onverwacht…

Bonbon en boterbabbelaar

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 505
dronk thee in doorzichtig porselein sierlijk met de pink omhoog in de lucht geurtjes van jasmijn jij slurpte, glimlachte verlegen zo kom ik jou nog steeds tegen denkend aan jou, de ogen sluit reden geef en daarom mij uit jouw stem blijf horen in de regen druppels, die ons namen geven…

onvoltooid (voor Michel)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
op de begraafplaats legt de winterstorm het verzwegene bloot een witte bleke steen niet langer geborgen onder laagjes dunne sneeuw het onvoltooide weerloze leven verstopt in inktzwarte schuldige aarde murw van zwijgen en wegkijken zing ik je naam samen met jou, Michel kruipt de ijzige kou onder mijn huid…
J.Bakx1 december 2016Lees meer >

Vaart

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 586
Vaart zit er niet in geen rimpelingen geen kikker kwaakt Ik hoor geen merel, lijster zelfs geen rietzanger ...............zingen Het is winters stil en wij lopen een pad op ons gemakje pad, dat geen naam heeft Het is deze wandeling door slapende velden en geeuwende akkers die me raakt De zon ook doet die middag ......…

Sinds vandaag

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
En ineens vandaag die brief die met de hand geschreven is, En toch duidelijk zijn naam vermeldt - Een brief met alleen maar positieve woorden. Hij twijfelt niet meer aan zichzelf - Hij mag er zijn, hij bestaat, Sinds vandaag.…