2944 resultaten.
Nimue
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
630 ik ken een waterpartij
die na de val
rimpelloos
de plas vormt
onpeilbaar diep
donkerblauw delfisch
om de maan
komt zij, wit
feeëriek
en beroert de spiegel
één rimpeling
verspreidt zich
omarmt haar
gaat verder
middenin de plas
een hand
omhoog gestrekt
als invitatie
geen fakkel
geen zwaard
alleen de uitnodiging…
Merktekens?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
472 In die matrix speelt de zon met zijn
onbegrense vrijheid, boort gaatjes in de
eindigheid zonder zich voor de herkomst
van de waarheid te verantwoorden,
merktekens van de tijd kleuren holle
spiegels donker waarin we kijken,vertekent
het oordeel van de werkelijkheid, een
monoloog van herkenning en aangeboren spijt.…
De zijderups
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
545 Wanneer ik fris en glad geschoren voor de spiegel sta
om me te kleden voor een mooie avond Opera
of een diner voor twee in restaurant ~Chiqutroelala~
dan wel met nabestaanden van een vriend naar ‘t kerkhof ga
en dan het brede lange taps gevormde linkerdeel
van de beschaafde zacht getinte stropdas rond mijn keel
voor doorsteek twee keer om het…
UITHONGEREN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
831 geven
Vermageren ‘t kon haast niet meer
stukken bot restten van haar benen
‘t Ging al lang niet meer om de eer
meer echter om lichamelijk wenen
Energie, bezat zij al lang niet meer;
toch kon ze haar strijd niet opgeven
Heel haar arme lichaam deed zeer
het had ‘t erg moeilijk te overleven
Leven deed ze al zo lang niet meer
ze zag de spiegel…
MORGENDAUW.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.274 Nu hem de ochtend zelfs wil dulden
En bij bloem en dier vertrouwt,
Wijl zij mild voor zijn onthulde
Ziel haar klare spiegel houdt,
Zal hij zich dan langer pijngen
Met het kwaad door hem bestaan?
Moge dauw de handen reingen
Wie verjongd aan 't werk wil gaan.…
Aan de lezer
gedicht
3.2 met 5 stemmen
3.456 zij verstuiven hun meel langs de lengtegraden pril
als de doorluchte schermen van de bloem der paarden,
Pegasus, lichtvoetig zo hun zwermen hem heffen
zijn zwaarte te boven,
Diepgravend waar hij aanzet om zijn vlucht te nemen,
zijn hoefslag de bron slaat in de ader,
Het hart ontdooit aan de vonk als Aganippe
zijn hiel ketst
En de spiegel…
"Bij De Beesten Af"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
581 Een spiegel, die om zijn menselijke trekken niet verveelt?
Al spoedig verandert haar lach in een grimas,
Als zij merkt dat het haar laatste optreden was.
Is het de mens, die het hardste brult?
Die zich in dierenhuiden hult?
Is het de mens, die met zijn aardgenoten speelt?
Die van alles neemt en nimmer deelt?…
Als ik in jouw ogen kijk
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
869 Jouw ogen zijn de spiegel
van al het mooie in mijn leven.
Zij geven mij de kracht om al
het nare te vergeten, waarop
ik mij in een eeuwigheid van
beleven, mij niet meer druk
maak over wat ik niet wil weten.
Jouw ogen spreken een andere
taal. Zij geven de zoetheid van
honing aan ieder liefdemaal.…
stadig hartklopt de liefde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.007 nu gestaag de jaren
ons verbond verkleuren
van koraal naar smaragd
strelen gelijk zonnestralen
zacht als mousseline
de alinea’s van herinnering
die spiegelend ons verhalen
van de warmte en de troost
de verwondering ook
die doorheen de jaren
in elkaar wij vonden
die vertellen ook
van de gouden oogst
in het doorgegeven leven
die ons de verbintenis…
Schrander dier?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
439 die klapt voor eigen spiegel en parochie
om zichzelf weer uit te vinden, terugkeert
op zijn schreden, een dialoog afslaat waarin
hij jokt met een narrenkap die niet misstaat?
zonder te beseffen dat hij cynisme en
uitsluiting predikt en tegelijk de waarheid
heeft vergokt en daarin zelf is verstrikt?…
Dagdromende rivier-vriend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
596 Aan groene oevers bevindt zich weelde
een droom die zich bezielt
stroomopwaarts
waar de rivier meandert
in het bewoonde schilderatelier
kleuren spiegelende meren groen
valt er schaduw op het linnen veld
ergens in een ontwaakte wereld
zonder commerciële gekte
proberen we te roeien
we praten over politiek
in onze fluisterboot
over…
Katwijk kust mij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
556 Het woord elfstedentocht was het hele jaar 2019 niet eens uitgesproken
Ja..., zwemmend
Ik zit met mijn rug gekeerd
Zie in mijn spiegel de zee
..heb hem even niet nodig..…
Mijn ware aard?
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
529 Wat er nog te wensen en te bieden valt
in de bubbel van elke priemende vraag, als
waarheidskwestie gehekeld vanuit de geschiedenis
of hou ik mij te bezig in het voorlaatste uur die
de waarheid verteld, in de spiegel die ik mis.…
Verf
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
582 helder in abstractie
stillevens in kleur verflauwen
een wereld zonder ratio
verleent zich een gevoel
de rivier fluistert verhalen
over jouw naam en jouw hart
onmacht strijd met kunde
in nieuwe lagen, zware contouren
boomranden verdrinken in het grasland
luchten vormen kastelen in de windgebaren
liefde blijft stromen
kleuren spiegelen…
Stilstaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
522 wijst snel
op iedere tel
de tweede traag
op de diepere laag
de derde draait daar
dwingend tussenin
ze gaan elkaar
voortdurend voorbij
niets kan het verduren
of gaat er tegenin
zo rijgen seconden
tot minuten
zo rijgt zwijgend
het eeuwige ronden
alles tot uren
met soms saluten
als signaal voor mij
zich spiegelend…
Chinawear
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
478 moeite
om de decadente luxueuze
door Oeigoeren gemonitorde
robotica in de werkhallen
in Sinkiang
van schroef tot wegbewijzeringssensoren
in een onontwarbaar geheel
van microchipsgestuurde
lite gemonteerde
en van cruisecontrol voorziene
asobrede Tesla
tussen drie en zes meter
parkeerplaats te manoevreren
opzij de spiegels…
verdwaald in de natuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 psychisch gebroken
verloren of vervreemd
vertoeven zij onbegrepen
in schaduw van het lover
een winkelwagentje
een brommer of wat hout
hun schamele bezit
spreidt zich in het groen
een warm vuurtje voor hen
kan de natuur verzengen
in het spoor van hun vindtocht
hoopt zich het afval
is het onveilig kwaad
of een schreeuw om begrip
een spiegel…
zicht op overzicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
593 in mijn spiegel, in mijn verleden ziel, zo eigen.…
samen koning
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.395 vaderland verbindt
van Wilhelmina tot Juliana
Beatrix en Willem-Alexander
vierden en vieren wij de vorst
om elkaar samen te binden
Oranje kleurt het land die dag
op pleinen, straten, in de lucht
de vrijmarkt vol oude schatten
als muziek ons dansen doet
meer dan vlag en volksvermaak
dan spel, muziek en koningszin
is deze dag een een spiegel…
onderweg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
375 steeds meer zie ik in de ander mijzelf
en minder de mens in zijn of haar kunne
ik zeg niet dat alles vergrijsd of verdord mij toeschijnt
neen, ieder die ik ontmoet wil ik de eigenwaarde gunnen
en daarbij liefde overmatig aangelijnd
ik zie mijzelf in een spiegel die hij, zij of het mij voorhoudt
en ga af op mijn intuïtie en/of ervaren gevoel…
Thuiskomen
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
530 Langzaam word ik een
deel van de rimpeling in de poel, een
spiegel voor wat onbenoemd mag blijven. Geen grens
tussen stammen en mijzelf, slechts de hartslag van dit zwijgende bos.…
Miauw
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
308 kijkt me aan
Met een blik die smeekt om eten
O, lieve kat
De winkel had geen
Normaal voer meer
Maar dat kan jij niet weten
Mijn vader brengt me een bezoekje
Ze verstopt zich zodra ze hem ziet
Mijn vader loopt dan naar haar hoekje
O pap, je begrijpt haar toch niet
Ze zit nu bij mij op schoot
Ze spint, tevreden
Eindelijk rust
In de spiegel…
Retromorfose
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
423 volbrengende zeegodbedwinger scheepsrampsurvivor
na jaren d'amour
van godinnen en nimfen
ten lest aangespoeld
op het land der Phaiaken
waar Nausikäa hem
geleidt naar 't paleis
voor zijn thuisreis
naar Ithaka
alwaar de retromorfose
van Pallas hem wacht
de truc met de bedelaar
die Penelope
na twintig jaar
zonder troebele spiegel…
Hemels.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
181 wandelend in de schoonheid
van menig kunstenaar
werd mijn ziel verleid
zich te spiegelen aan de ander
.
wat kan ontmoeten soms leiden
tot een sprankelend gebaar
op de wijze van een glimlach
of een verlichtend woordje naar elkander…
weerstand
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
164 een wind waait binnen,
tussen open tuindeuren,
met aardedonker voorhangsels,
op jacht naar de aangezwollen hitte
zelfs de bakstenen zuchten zich naar binnen”
neen, het zonwerend plastic komt pas volgende week
van buiten kan men zich er dan in spiegelen,
gelijk de zon
en de hangende passant ziet dan enkel zichzelf…
In geuren en kleuren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
142 Doch de roombotersmaak is van koninklijke allure,
daar niet van
Zo heeft alles, ook de natuur, een spiegelende
eigenstandige andere kant…
Zaal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.018 niet ieder verlangen hoeft uit het onderbewustzijn
te worden opgegraven,
bepaalde verlangens staan gewoon in de woonkamer te oefenen
neem de beginnende slamdichter,
waar hij droomt van een podium
hij oefent thuis voor de spiegel,
zijn handen maken gebaren die nog geen betekenis hebben
en ziet zichzelf naar de microfoon lopen,
even wachten…
Eeuwig getij
netgedicht
2.8 met 28 stemmen
260 Er blijft niets over dan de grote leegte,
een spiegel die de eeuwigheid weerspiegelt.…
Waar het water zwijgt
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
186 Wat achterblijft is een diepe, klare spiegeling,
een fijne draad van verbinding met de aarde,
die zachtjes onder de huid van de dag blijft bewegen
wanneer de rust alweer een herinnering is geworden.…
De overgang
netgedicht
4.5 met 50 stemmen
2.382 En ik kijk in de spiegel en constateer al vlug:
dat strakke is voorbij en het komt niet meer terug.
Die spiegel toont geen meisje, maar een volwassen vrouw.
Ik voel me een ontheemde, waar is dat meisje nou...
het kind van zes en achttien, de jonge vrouw zo blij?
Al ziet hij slechts mijn buitenkant; zij leven nog in mij!…