6019 resultaten.
De Spin *)
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
7.845 In mezelf op zoek naar zin
trek ik uit mijn duister traag
wiegend tussen hoog en laag
mijn verwarring als de spin
die verloren in een vraag
zonder einde of begin
zichzelf voelt gevangen in
zijn vergeefse hinderlaag
tot de stille vleugelslag
van een vlinder binnendringt
in het raadsel van het rag
en het sidderende dier
tussen zijn…
Uw Licht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
415 Waar wij licht ontsteken
wordt ook de schaduw groter
ademloos kijk ik
hoor ik
voel ik mee
met de pijn
van al die levens uit het lood
dan sla ik dicht
om het verdriet
de bange vragen zonder antwoord
om verloren dromen
om het verlangen
naar vrede in onze dagen
om dat verdriet
afgetekend tegen het licht
dat…
eenzame kerst
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
787 het gevoel alleen te zijn
er niet meer bij te horen
maakt al je lachen schijn
laat je brein ontsporen
vrienden gaan verloren
zoals sneeuw onder de zon
door jouw hart gewapend
met heel sterk beton
mooie dagen gaan nu komen
en jij weet echt niet waarheen
de kerst laat van zich horen
maar jij...jij viert dit nu alleen!…
het was vandaag eerder vrijdag dan gisteren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
567 de week is er niet maar staat
stil in haar dagen
ondertussen is het niet langer
de eerste dag, ook niet de laatste
beviel iemand van een kind
valt er regen, niet eerlijk
maar wel echt en morgen werpt
een visser zijn net uit
is wegens geldgebrek een verloren
portemonnee weer actueel
valt maandag dit jaar op een
ochtend, reiken halzen…
4 mei Herdenken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
668 Op deze dag
Stappen we in de Auschwitz trein
Beleven verschrikkingen en pijn
Dompelen onder in verdriet
Dat niemand ziet
Verloren mensen komen tot leven
De vrijheid werd ons gegeven
Verbinding voor altijd met het heden
Pijn in het hart door het verleden
Als pleister op de wonde
Wordt verbinding gevonden
Twee minuten stil in het hele…
Nachtspiegels
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
577 zacht kabbelt
water in zijn
oneindige stroom
murmelen golfjes
het eeuwige liedje
van de verloren droom
waar in samenspel
van wind en maan
nachtspiegels ontstaan
in geel weerkaatst
op rimpelloos zwart
vollemaans pracht
maar overdag
als winterzon glimt op
de strak bevroren plas
dan zingt het ijs
en klinkt plezier helaas
nog…
verdwenen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
597 soms groet ik
's nachts de
mensen die
in het niets
verdwenen
vermist noch
doodverklaard
wie zoekt de
verlorene de
naamloze mens
op bodems van
vele zeeën
bedolven onder
aarde koud
en zwart
mijn doorwaakte
ik denkt aan
de vergetenen
het kind de
vrouw de man
de ontelbaren
ze keren niet
weer hoezeer ik
groet denk…
piëta
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 haar moederhanden rond
zijn dode lichaam
in een wanhopig gebaar doet
ze zijn naam de eer aan,
die gestorven op haar lippen
levend in haar adem ligt
want elk gezicht op beter
lijkt verloren, in een boze droom
zonder schroom bedekt het naakte weten
nu ons aller wereldtaal
opgedeeld in rauwe stukken
lukt het de vrede slechts
een enkele…
Zomerbos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Mijn hart voelt zich verloren
in dit seizoen van het licht.
Een bos van hoge stammen omsluiten
mijn wezen. En brengen mij uit
mijn evenwicht.
Ik ben een ontwortelde die haar
beeltenis wil bewaren.
Gevangen in een zomerbos ontdek
ik hiervan de gevaren.…
fantoom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 een andere naam
hoe haal je het in je hoofd
denk ik vaak
maar ze is er dagelijks
telkens in een andere gedaante
als pijn, op plaatsen die er
nooit waren
tussen alle muren, zelfs op de plek
waar ooit een huis stond
op momenten van voortdurende
afwezigheid
bij vol verstand en
steeds in dezelfde droom
soms gesmolten als verloren…
Liefdes onderpand
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
436 ik heb
je hand gepakt
een impuls
waarbij ik mezelf
totaal vergat
kleurde rood
van schrik
maar zag aan
je lach dat
jij mij wel mocht
in dat eerste
oogcontact ben ik
verloren wie ik was
en opnieuw geboren
in het stuntelig
praten en naar
woorden zoeken
leek ons ontmoeten
diepgravend zoeken
waarbij ik in
de vingers van je…
LAIS CLXXIV
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 Zij, als nacht zo nodeloos geboren,
zwart op zwart en in dat zwart verloren,
zijn licht dat om zichzelf verlegen zit
te bidden dat het duister hen verhore
met diep in hen van elke pijn de pit.…
LAIS CCCV
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
484 Sinds ik mijzelf in jou verloor, wen ik
snel aan elke weersverandering.
Voortdurend met geheim omhuld ben ik
alleen maar blij met wat verheldering,
want in dit zijn vind ik geen zekerheid.
Ik schrijf mij niet en jij niet jij en wij
lachen in dit plagendal elkaar voorbij.…
scenario
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
559 verblindend weerkaatst de werkelijkheid
het grillig schijnsel van zijn verbeelding
tot ongekende krachten
die mij roerloos ontvoerden
in de leegte van de ruimte
waar verdwaald uit het vertrouwde
mijn fel begeerde leven haar gezicht verloor
in de wisselende kleuren van herinneringen
vervloeit het verleden met het heden
tot een verlichting…
Loslaten
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
381 ik brak
maar niet open
ik brandde
maar bleef
in as
de echo
die ik was
verstomde
in het vallen
wat ik vasthield
viel
wat ik volgde
verdween
de weg
wist mij niet meer
de wind
keek om maar
keerde niet
ik liet
niet los
ik verloor
zonder weten
wat ik won
stilte bleef
maar sprak
niet meer
mij toe…
Martin is mijn licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Liefde verloren
Vergaan in het leven, vergaan in dit bestaan, maar vergeten in mijn hart zal nooit overgaan.
Elke keer weer voel ik je liefde door me gaan maar hij voor mij zal altijd bestaan.
Zoveel liefde en kracht heeft hij mij gegeven en verlies die hij achterliet.…
Hocus Pocus in Hoboken II
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
337 Ik denk
dat mijn gevoel
mijn gevoel is;
ik voel
dat mijn pijn
mijn pijn is;
ik zie
dat de waarheid
verloren gaat
in de zeeën
van ikken,
van ego's,
die de waarheid
toe-eigenen
willen.
Ik ben
omdat ik
geboren ben,
gemaakt
van vlees en bloed,
omdat mijn ik,
mijn ego,
zich ontwikkeld
heeft.…
Herinnering
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
269 Maar die smaak is verloren, verleden tijd,
is nu, onvindbaar, voor altijd kwijt.
Zelfs in dromen is de smaak niet meer
zoals die was, mij herinner van eer.
Herinnering zonder vreugde, slechts
verlangen naar wat ik zo deerlijk mis.…
droom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
268 Mijn zingend hart steelt
wat ik verloren waande,
droom heeft het geheeld
en houdt mij staande.…
Liefde
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
435 door liefde
bij leven
soms staat het licht op groen
of verandert in rood
en word je uit elkaar gedreven
het overkomt je
of wordt het je onthouden
het wordt je gegeven
en zorgt voor intieme warmte
doch ook
vaak voor terugkerende koude
liefhebben is lijden aan de ander
is geluk delen met elkander
in het contrast
vind en verloor…
Vakantieman
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
154 Alles wat mijn
gemoed beroert
Verbeeldingen van
goddelijke bestemmingen
Goden die zich bijna
bij naam laten noemen,
alsof de blindheid
van mijn verloren tijd
het elastiek
van mijn
gymnastisch verleden
verder en verder oprekt
tot een spagaat tussen
Gulliver en
Berendzoon,
Tussen de reus
en de verdwaalde
ontdekker
Mij blijft…
STIEFKINDJE
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
76 moet mij even van het hart
en ik schrijf dit niet voor het eerst
' de poëzie blijft voor altijd het
stiefkindje van de literatuur '
daar valt helaas niet aan te tornen
de wrevel die het bij de doorgewinterde
dichter zoal teweegbrengt neem ik dan
maar knarsetandend op de koop toe
onthand blijf ik als een Don Quichotte vergeefs een verloren…
de wereld draait door
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.129 zoekend naar kansen en verloren door het maken van keuzes..
elke weg maakt nieuwsgierig want je mist de keerzijde van de munt..
misschien raak ik verloren in mijn eigen gedachtenspel..
de stad kenmerkt zich door parallelle lijnen die in elkaar verdwijnen..
waar flatgebouwen verschijnen.. zal amazones doen verkleinen..…
Zielsspiegeling
gedicht
3.5 met 81 stemmen
34.952 Deze diepte heb ik nooit tevoren
in iemands blikken mogen meten
het zuiver dat ik dacht te weten
heeft alle glans opeens verloren
voor het eerst mag ik beleven
hoe een ziel zich teder hecht
twee levensdraden samenvlecht
tot zij als eenheid zijn verweven
Dat zeg jij.., tot traan bewogen
maar ik antwoord met affectie
wat jij ziet is de reflectie…
met de kleur van mijn bloemen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
2.269 je hebt aarde gezien
in het wit van haar zoden
het leven krioelt maar de
kist is voor altijd gesloten
een hemel met wolken
gedachten strakblauw
familie in handen en ogen
de vragen van wie ben jij nou
hij sprak over gaan
en vond ons gehoor
we voelde de voetstap
die zijn sporen verloor
we gooiden wat zand
waar hij was gestrand
met…
Als ik het niet meer weet.
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
1.995 Wil jij eventjes mijn oren zijn
als ik weer niet kan luisteren
en de verloren woorden
opnieuw aan mij fluisteren ?
Wil jij mijn oren en mond zijn
in tijden dat ik het zelf niet kan ?
want jij kent mij het allerbeste
jij bent mijn vertrouwensman.…
Ik ontmoette je voor de tweede maal
gedicht
3.6 met 24 stemmen
17.446 Ik ontmoette je voor de tweede maal
nu bij de fontein voor het theater
in mijn geheugen was geen plaats voor al
je schoonheid en ik verloor mijn gezicht
ik volgde je onder kroonluchters en
ornamenten die mijn interesse
moest vastklampen om te kunnen lopen
tot aan de geheimen van het pluche
ik hoopte dat je me zou herkennen
dat mijn hand…
Alles gaat dood.
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.374 Mijn dagen zijn geteld,
het gevecht is verloren.
Liefde die mij zo kwelt,
en pijlen die mijn hart doorboren.
Op sterven na dood,
mijn masker reeds opgezet.
Verdriet is mijn bondgenoot,
en voorgoed gebroken is mijn verzet.
Mijn tranen verdwijnen,
mijn emoties zijn vermoord.…
Schuilen
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
779 Ik wil zo graag nog even schuilen
Schuilen voor de werkelijkheid
Ik wil zo graag nog even huilen
Maar men gunt mij niet de tijd
Misschien verstopt in een klein hoekje
Ergens, ja ergens op een stille plek
Maar dan is het, hallo ik zoek je
Ingeslikte tranen maken me gek
Ik wil zo graag nog even treuren
Om wat verloren gaat en niet meer is…
libido
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
2.793 haar lichaam te begeren
vertroebelde zijn zicht
hij zag haar ronde vormen
zelfs met zijn ogen dicht
kon zich niet concentreren
verloor daardoor zijn baan
en ook zijn vrouw (zijn vierde)
is er vandoor gegaan
uiteindelijk na maanden
kreeg hij haar in ’t vizier
en warmde haar wat hitsig op
beloofde haar plezier
zij heeft hem afgelopen nacht…