4934 resultaten.
Vuurvlieger
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
638 voor het dagen vloog ik uit
vanuit een zonnig oosten
en daalde in het duister neer
trof daar weer hetzelfde aan
dat matgeregeld leven
in afgepaste middelmaat
alles meer zo nors gegeven
alsof een wereld dan vergaat
hier mis ik zeer de monden
vol gul geschonken lach
van mensen zonder zekerheid
die geven om het geven
en leven…
Vader
hartenkreet
2.9 met 33 stemmen
3.996 Zo lang dood al, dat ben jij
zoveel dingen daardoor verdwenen
Dat ik een kind was kwam door jou
en dat jij zo trots was op mijn daden
dat hoort bij kinderen en bij vaders
Ik weet waar je urn staat en bezoek
bijna nooit dat droevig oord
vol met stenen en naamplaatjes
Al die bloemen in die kleuren
alsof er ook maar iets te vieren valt
Straks…
Lieve Lotte
hartenkreet
2.4 met 12 stemmen
2.314 't Was alsof je sliep, als was je enkel moe
helemaal gaaf en volmaakt bovendien.
Wat rest is leegte, heimwee
en die vraag omkleed met smart.
Lieve Lotte, jij gaat altijd met ons mee
voor altijd in ons hart.…
Een heel nieuw jaar
netgedicht
4.7 met 27 stemmen
1.292 Zo'n jaar wil ik je wensen, zingen
alsof het allemaal iets doet:
de kleinste mens met liefd' omringen
en iedereen met vreugd gegroet!…
Lokvogels
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.688 een man zoekt leven
wikkelt woorden in zilverpapier
spuugt tussen platgestreken vouwen
er wonen geurende seringen in zijn hoed
een vrouw ziet de man
haar handen vouwen lelies
de wind raakt verward
wiegt alles om haar heen
de vrouw schudt met losgeraakt haar
zoete lippen lokken vogels
alsof zij de aarde aantrekt
buigen takken beleefd…
Jongeluieren
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
2.615 ~~~
nog even zitten in het raam
kozijn van onze oude school
de studieboeken op onze schoot
alsof we niet alleen maar loeren
naar langslopend wild
zogenaamd verloren in een gesprek
met schaterlach en haargezwaai
lekker weer eens een dagje jongeluieren
zonder de afstand in te kunnen schatten
tot de lange rechte weg die voor ons ligt…
Wil je praten?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.772 zwarte gat staat op wacht
slechts denkend op korte termijn
ontneemt het negatieve jou de kracht
Ik wil jouw onzekerheid strelen
genezende gesprekjes uitstrooien
jouw gapende wond van angst helen
inspiratiesnippers in de lucht gooien
Dus ik neem je mee op reis
we zullen vast verdwalen in woorden
maar eindigend in een vredig paradijs
alsof…
GELUKKIG ZIJN
hartenkreet
2.0 met 8 stemmen
1.830 Staan we er wel eens bij stil
hoe gelukkig we eigenlijk zijn,
of doen we vaak alsof
en is het uiterlijke schijn?
Geld wordt misschien hebzucht
de hang naar meer wordt te groot,
Dan kán de mens niet gelukkig zijn
maar raakt in grote nood.
Z'n vrienden zal hij dan verliezen
maar z'n geld dat groeit maar door.…
15 jaar
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.525 na 15 jaar
breekbaar als dun glas
gevoelig als een oude wond
had ik nooit gedacht
dat jij mij ooit terugvond
Het begon als een grap
om je een kaart te sturen
maar ik had nooit gedacht
dat 15 jaar
zo kort kon duren
Je sluipt mijn gedachten binnen
alsof je nooit bent weggeweest
je kruipt weer binnen
en het feest
begint weer van voren…
Vrouw
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
3.078 Je lacht, een witte glimlach,
en je heupwiegt,
zoals dat hoort
en je koopt je tweede huid
in voordelige flessen
en het lijkt alsof niets je stoort,
Maar je verdriet
is een verborgen oceaan
een diep schrijnende wonde
een oceaan van tranen
en van te lange nachten,
een oceaan van weemoed soms,
waarin niemand zich waagt.…
Paranoia
gedicht
3.5 met 59 stemmen
42.535 Heel normaal eigenlijk als iedereen je zo aanstaart
op straat, alsof je de baarlijke duivel waart.
Jij werd vast ook achterdochtig
als iedereen over je fluisterde.
Ja, het is hier tochtig
maar ik laat de deur zo, stel dat er iemand aan luisterde.
Ik: Wat was dat?
Hoorde jij dat ook?
Jij: Was gewoon een rat.…
Kerkgang
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.039 Ze knielt en prevelt iets heel zacht,
en vouwt haar oude handen,
een paar kaarsen laat ze branden,
en het is alsof ze lacht.
Niemand schijnt haar nog te storen,
als ze begint te bidden,
een paternoster ritselt in haar hand.…
een waas van blauwe lucht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
866 schoenen stoepten tegels
je kleedde je met zien
trok het zachte groen
van bomen aan een waas
van blauwe lucht en
dadelijk de zon misschien
ineens was er het huis
het raam met een gezicht
dat wegdook in ontmoeten
alsof het niet van mensen wist
nog ging je arm omhoog
in een vertwijfeld groeten
je voelt ogen in de rug
en zucht…
Lichtval
gedicht
3.9 met 44 stemmen
18.639 .
------------------------------------------
uit: 'Alsof er iets gebeurt', 2000.…
2 November
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
668 En alle dagen dan, in later jaren
alsof het altijd 2 November was,
zal ik je in mijn hart bewaren
en nooit echt wennen aan het gras.…
IJzeren poort
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
888 Ergens bij mij in de laan
Staat een ijzeren poort
Mensen lopen voort
Maar ik blijf daar altijd staan
Als ik door de koude staven
Behoedzaam kijk of luister
Is het daar zo stil en duister
Alsof het leven ligt begraven
Ander loof groeit achter ‘t ijzer
En de wind blaast harder aan je hand
Als je hem doorsteekt naar die kant
Bovendien is…
Een voetstap weg
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
743 kreken
Zingt mijn eiland mijn diepste kleur
Ruisende rijen populieren
langs het boomgaardpad
dingen de bruidsboom om haar dans
Een voetstap weg van de natuur
Nog gevuld van rumoer in mijn hoofd
bots ik tegen de wind, als ik uit de luwte kom
Mijn ruimte waar rust en leven
tikkertje speelt over de akkers
Hier golft schaduw koren voort
Alsof…
Portret van een dode
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
2.268 Terwijl in tijd het koude
lichaam stolt tot lijk
neem ik voor eeuwig
afscheid van de dode
naast de kist prijkt
een oude foto welke lijkt
ten allen tijde leven-
diger dan de dode
wiens vingers blauw
gebogen zijn tot een
misleidend vredig tafereel
vroom gevouwen handen
die de dood omvatten
alsof niet elke laatste
ademtocht een…
paradijs
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
756 mijn gedachten zijn vaak
door verwachten bevangen
alsof jij of jij nog zal komen
waarom blijft toch mijn ziel
aldoor naar het ideaal verlangen
waarom blijf ik, mens, dromen
wil zo graag vergeten
aldoor wat was
en door mijn verdriet
al vele malen is opgegeten
opdat ik vlucht voor wat is geweest
en mij slechts hoop wil aanmeten?…
Als gij mij leest, dan moet gij mededichten
poëzie
3.6 met 20 stemmen
3.545 Als gij mij leest, dan moet gij mededichten,
En algeheel in mijn gedicht opgaan,
Het moet gelijken op een zelf-verrichten,
Alsof niet ik, maar gij het had gedaan.
Gij zult tevreden zijn, en ziet het aan,
En blijdschap zal uw dichtend oog verlichten; -
Het is een kleinigheid, een vers te dichten,
Al lezende, is het in u ontstaan.…
De monogame
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
1.758 Ik blaf iets zondigs buiten zinnen
knoop er haastig liefje achteraan
alsof dat woord teniet kan doen.
Mijn pokerfase of wat er nog van
over is vraagt weifelend naar binnen
hoe het zo vreemd heeft kunnen gaan.…
DE TIKTAKMAN
gedicht
2.7 met 10 stemmen
7.164 Je was geen boom vergeten, geen sloot
(of oceaan)
(behalve de kleine oceaan
waar iemand stiekem voor ging staan,
alsof je een stel arme sloebers
hun oceaantje af zou pakken). Evengoed
stond je op straat. Tik tak. Tik tak.
De minuten dobberden op je bloed.
Maar je gaat hier niet aan onderdoor.…
Zijn ziel
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.315 Te kort duurde de klap,
de voorbereiding ook
Te kort duurde ’t besef,
dat waar ie eindelijk voor koos.
’t einde was, te kort, te snel,
te vreselijk voor woorden
Zijn ziel steeg als hijzelf,
snel omhoog, alsof ie wist
daar houden ze van me!…
Gedaantes...
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
617 hoewel ik het nog voor me zie
alsof elke dag gisteren was
de velden met mist omhangen
jonge levens zonder vaderland
met pak en zak, een kaki jas
luidruchtig verbaal geweld
begeesterd door de angst
of stil en ingetogen
wachtend tot de dood
hen terug naar huis brengen zou
en al lijkt het of ik hen vergeten ben
toch herinner ik me de naam…
mijn vriend
netgedicht
2.8 met 23 stemmen
682 zodra ik één stap buiten zet
laat hij zich rap bemerken
hij woelt mijn haren stevig om
en kust hartstochtelijk mijn wangen
blaast nevels weg en spinnenwebben
gooit open mijn verlangen
alsof hij mij te wachten stond
mijn vriend de wind
soms wil hij naar mij luisteren
mij zwoel en zacht befluisteren
de warmte even tastbaar maken
als gevoelens…
Geen twijfel
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.729 krachten
met een vonkenhart
waar ik niet aan twijfel
en zo, mijn lief
mijn gevoelens gaan diep
heb geen uren verslapen
aan het gehemelte
van down onder
nee, in het land van gisteren
arriveerde een koolwitje
laverend in de wind
op wolkjes licht nabij
geheel onverwachts
kwam het bij me zitten
onder de notenboom
hartverwarmend
alsof…
Ineens is er die aria
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
637 geluiden waaien aan
de wind verdraagt de tonen
ze vertellen hoe het ons vergaat
met werken en met wonen
soms lijkt het een orkest
waarin de haast het ritme pakt
dan zijn de trommels op zijn best
de rest is even weggezakt
ineens is er die aria
een ijle bloem op hoge wind
alsof de zon voor even schijnt in
de blijdschap van een lachend kind…
Kerkklok van mijn dorp
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
982 O kerkklok van mijn dorp
je klaagt in de kalme middagzon
en in elke klepelslag
weerklinkt herinnering
langzaam is je luiden
traag als het leven zelf
elke slag klinkt als
reeds eer gegeven
al klink je zo dichtbij
wanneer ik dwalend langs je loop
is het alsof ik droom en
hoor ik mijn voorbije leven
in bijna elke slag van jou in…
Dementie
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.071 je kijkt
ontwijkt
de dag die er nog is
vergeten
in de tijd
met een sluier van niet weten
draag je stiltes in me op
kijk je blind naar ons verleden
alsof de dag is afgegleden
tot een wereld
die je mijdt
maar soms
verlicht de helderheid je ogen
schittert kleur tot regenbogen
zie je wat ons samen maakt
dan ben jij opnieuw de moeder…
herinnering
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
4.377 Betoverend aanschouw ik de sterrehemel
Herinneringen die me raken denkend aan jou
hoe onze lippen versmolten die 1001 nachten
alsof we het levenslot onomkeerbaar volbrachten
Ooit zien we elkaar terug
het leven biedt enkel tijdelijk een brug
naar de sfeer waar wij eeuwig samenhoren
waar de bron van onze liefde ooit is geboren
de…