6661 resultaten.
Nog eens herfst
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
303 Zo zijn ze beeld ook van ons menselijk bestaan
dat klein begint, dan groeit en bloeit maar
eveneens weer losgelaten wordt.
Een afscheid van dit leven, na lach en traan.
Toch is er hoop want eens wordt alles anders
en komt weer lente met nieuwe bloesems aan.…
competentie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
406 ik weet het zeker
als ik de kraan dichtdraai
komt er geen water meer uit
dat het uiteindelijk
door gebarsten leidingen
alsnog naar buiten spuit
de fundering van ons huis
ondermijnt of
wegspoelt zo u wilt
daaraan heb ik dikke schijt
dat zal me aan m’n reet roesten
moest dat water maar niet bestaan
ik weet het zeker
als ik de kraan…
'vers uit de struik'
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
456 nooit
moeder moet een loeder zijn geweest
een kleintje onbeschermd in de berm
bij een duivels kruispunt achterlatend
‘vers uit de struik’ bleef het adagium
terwijl de doornwonden nog heelden
vonden kwelende dichters mijn naam
door het ijskoude afscheid gelauwerd
als een vrucht geplukt van de wereld
zal ik, Alghar Min-Al'adghal, bestaan…
Bodembedekker
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
433 Het lag er aan
of hij er tegen kon
hoe lang de stilte
nu weer zou bestaan
Hij wilde regen
én de zon
als bodembedekker
geslagen in de orde
der kameleons
Zijn ironische tronie
in oneindige gladheid
standvastig
zo gestreken dat
zij hem onderschatte
De bekende woorden
die zouden vallen
voordat zij de deuren
wederom liet…
Zwijgzame toekomst
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
172 Een stille echo in bodemloze diepte
heeft mij leren zwijgen over het noodlot
dat tergend sloom over de aarde kruipt
in een zwijgzame toekomst leer ik leven
met mijn tekortkomingen in dit aardse bestaan
en ik hoef geen sigaar uit eigen doos
of een stropdas die mijn uitzicht wurgt
ik laat mijn eigen rookwolken verwaaien
en dans in zomerjurk…
aardse eeuwigheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
189 vriendschap groeit in gelijkheid,
in aanwezigheid,
en blijft bestaan
zelfs in afwezigheid.
.
ik kan mijn vrienden koesteren
ook wanneer hun ogen
al gesloten zijn;
.
liefde herinnert zich
in vele gestalten.…
De belofte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
113 Ik beloofde trouw
eeuwige liefde
en meer dingen
die niet bestaan.
Hoop werd uiteindelijk
de onbekende bestemming.
En toen ik het begreep
heb ik ze allemaal verlaten.…
De laatste dronk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
19 Wat eens bemind werd, is vergaan, wat werd geschreven, blijft bestaan. O vrouw, o vrouw, uw ogen branden, uw kus doet hart en ziel verbranden.
Ik drink, ik drink, op lust en pijn, op wat voorbij is, wat zal zijn.…
werden blind in tegenwind
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
758 het is stil
zon maant de
sterren om te gaan
ik zie je
in de ochtendgloed
besef me jouw bestaan
ik droom de jaren
die vergingen, liefde
was er diep van binnen
tot jij mijn bron
veroverde, mij opende
ik vloeide overvol
we bloeiden
als oasen in woestijnen
jij werd zo tederzacht de mijne
we dwaalden, werden blind
in tegenwind…
Het breekbare leven
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.118 Hoe betrekkelijk is ons leven
We krijgen het even te leen
Toch blijven we maar streven
En haasten ons overal heen
We zullen pas echt afremmen
Aan het eind van ons bestaan
Ons leven daarop afstemmen
Zodat we zo door kunnen gaan
En als een leven dan gestopt is
Niet langer meer in bruikleen
Voelen we langzaam het gemis
En streven we nergens…
het laatste
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
831 dit wordt het laatste
nu schrijf ik niet meer
niet dat ik het ooit kon
maar ik probeerde het wel
waar jij me nu plaatste
daar val ik neer
nooit meer die zon
die schijnt op m'n vel
woorden moeten zwijgen
ik wil ze uit m'n hoofd
ik negeer nu hun bestaan
ze zijn hun funktie kwijt
de allerlaatste twijgen
van hun veerkracht beroofd…
Zonnestralen
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.222 geeft een regendag zonnestralen
Je betovert alles met je lach
Ik ben verslingerd aan je ogen
terwijl ik weet dat het niet mag
In je gedachten leven wel vlinders
maar ze zijn er niet voor mij
Terwijl ik ieder woord van jou onthou
ben jij al vergeten wat ik gisteren zei
Je geeft een regendag zonnestralen
Jij bent de reden waarom sterren bestaan…
DE BUITENSTAANDER
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.214 Help me te begrijpen
Dat je heen wilt gaan
Dat je niet langer wilt leven
Niet meer wilt bestaan
Dramakoning
Gedrogeerd
Niet meer in staat
Om te denken als een mens
Levend om te sterven
Sterven als enige wens
Ontkoppel jezelf
Zelfvernietiging
Ik ben een buitenstaander
Maar moet met je omgaan
Om slechts te begrijpen
Waarom ik door moet…
Alzheimers' lach
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.155 Het is Alzheimers’ bestaan
dat de broze leegte vult,
die wij voortaan moeten delen.…
afscheid van jou
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
2.747 Een leeg gevoel van binnen
Voor iets dat even heeft bestaan.
Jij zat in me, maar kon nog niets zeggen.
Toch was mijn liefde voor jou al daar.
ook al was het maar voor even,
ben toch blij dat je bij me was
had je graag op zien groeien
Met je willen spelen en stoeien
Je willen knuffelen en zeggen,
dat ik heel veel van je hou.…
Doolhof der Eenzaamheid
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.072 Koortsachtig zoekende naar een uitweg,
een zij-route of rustplaats ... maar
niets van dit blijkt te bestaan daar,
daar waar ik ben, helemaal alleen.
Roepende om hulp heel zacht,
in mijn hart een plek van leegte
en verdriet door de pijn en wanhoop;
verloren in het doolhof van eenzaamheid.…
Zonder water
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
1.314 Ik sta in het land dat ik ben
Op een straat vol droge plassen
Ze vullen zich met stof
Er is niets meer dat kan groeien
Al wat dood is doet alsof
Alsof het heeft geleefd
Alsof het niet meer leeft
De lucht voelt leger dan mijn adem
Wat prachtig heeft bestaan
Raasde veel te snel voorbij
Er staat hier slechts één boom
De bladeren kleur ik…
Mijn trouwe vriend
hartenkreet
3.5 met 25 stemmen
2.085 Mijn trouwe vriend met je donkere ogen
Kijk me niet zo vragend aan
Ik kan je niet direct beloven
Of we nog uit wandelen gaan
Buiten regent het pijpenstelen
En je wordt dus heel erg nat
Maar wat kan jou dat nu schelen
Er bestaan ergere dingen dan dat
Zenuwachtig loop je heen en weer
Je verliest bijna je geduld
Heel luid blaffend ga je tekeer…
Onsterfelijk.
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.917 Ik geef mijn leven
Voor het jouwe,
Hetzelfde
Deed jij ooit
Voor mij
Onze zielen
Zijn onsterfelijk
De liefde
Gaat de dood
Voorbij
Wat we ook doen
Waar we ook gaan
’T is de ziel,
Die niet veranderd
’T is de ziel,
Die blijft bestaan
Treur dus niet,
Mijn lief,
Maar kus mij
nog een laatste keer
Dit leven
Kus mij
En bedenk…
Haar vertrek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.110 In de spiegeling van haar traan
laat leegte zich makkelijk lezen
weerkaatst een eenzaam bestaan
en wordt pril geluk afgewezen
In de schaduw van haar geweten
schuilt zwakte en onzekerheid
is haar wilskracht bijna versleten
en raakt zij de zin des levens kwijt
In de kilte van onderbewustzijn
is aan angst en verdriet geen gebrek
lef en…
aardekind.....
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.381 kind van de aarde
droom in een droom
omhels de sterren
zonlicht is jouw lach
fluister als wind
heers over stormen
laat tranen als regen
verheerlijk dit leven
kind van liefde
laat de maan jou beminnen
wordt één met jezelf
kleur regenbogen
zin van bestaan
schenk ons het leven
laat licht in het donker
wees aardekind…
vallende ster....
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.759 kind van het licht
waar duister moet wijken
bemind door de maan
onthul jouw bestaan
vervul onze droom
met zeeën van wensen
wees het verlangen
verlicht ons hart
heers over nachten
ongrijpbaar zacht
fonkel jouw pracht
sterrenlicht
fluistert het leven
in nachten vol hoop
schenk ons de liefde
breek jouw val…
Geprikkeld
netgedicht
3.6 met 84 stemmen
35.561 Kleine prikkels vallen als regen
Uit een inktzwarte lucht
Dwars door kaalgevallen bomen
Dwars door de mist van mijn zucht
De zucht waarvan ik het bestaan niet weet
De prikkels die mijn slaap verstoren
De angst die mij in tweeën spleet
De wereld draait als nooit tevoren
Mijn gevoel heeft nog nooit gelogen
Ik probeer trillend om te staan…
een plek
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
653 geef me de ruimte
een plek naast jou
het hoeft niet veel te zijn
en ik laat me zien
zoals ik ben, een mens
in taal en beeld, soms
met een welgemikte aai
over de bol van jouw bestaan
en samen heerlijk lachen
om weer een kleine schuiver
die ik altijd maken moet
morgen al immers
ben ik weer weg
misschien
als de plek naast jou
te klein…
die mijn geboorte zong
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
929 ik heb de zin
in kleur gedoopt
het woord met veel
pigment gewreven
een zachte wind
heeft er zomerslang
vol warmte langs gestreken
ik heb geoogst
in de herfst van
mijn leven, slechts
een paar strofen
spinnen de harmonie
die ik aan mijn bestaan
heb kunnen geven
nog wisselt de muziek
gedirigeerd door de
seizoenen maar ondertonen…
Zwaluw
netgedicht
3.7 met 29 stemmen
7.712 Zij heeft haar nest gemaakt
op enkele verdiepingen hoog
waar naald de zeebodem raakt
zij spant de pees van de boog
De vogels zijn weer weggegaan
de warmte roept, geur van eten
verdeelt herfst het bestaan
weven spinnen het vergeten
De avond glinstert van het raam
licht weerkaatst een halve maan
zij fluistert zacht haar naam…
Doen alsof
netgedicht
4.1 met 27 stemmen
1.073 Wat is geloven anders dan doen alsof
dit grote, machtige bestaan ten dode
ten slotte toch nog zal verrijzen.
Wat is geloven anders dan doen alsof
en weten dat dit doen het echte is
en dat dan al de rest
daarnaar slechts kan verwijzen?…
De kunstenaar
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.046 Het regent wederom
Zijn weer is haar weer
En andersom
Over de wegen van het doorgaan
Schildert hij en verandert zij
En zodoende is er zijn bestaan
Elke derde regel
Uit een gevonden boek
Schrijf hij over met vulpen
Op een nieuw, schoon doek
Daar overheen
Kleuren van het leven
Zoals het zijn kind
Kind van haar kan wezen
In zijn…
Ik wil vergeten
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.060 In de holle lucht
Waar zuurstof verankerd ligt
Aan het bestaan in het niets
Tracht ik het te achterhalen.
In het hier en nu
Met een vlaag van verlangen
Naar datgene wat is vervaagd
Weet ik wat ik mis.
Mijn handen uitgestrekt
Gevuld met onomkeerbare leegte
Reikend naar het bedwingbare
Ik wil vergeten.…
leef oprecht
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
2.959 vandaag ligt het leven achter mij
ik was er van begin tot einde bij
nu ligt er iets nieuws in het verschiet
laat er vreugde zijn boven verdriet
zij die mij reeds zijn voorgegaan
zijn voor mij altijd blijven bestaan
zoals een rivier stromend in een zee
draag je mensen altijd in je mee
vaarwel zeg ik u dan ook niet
de tijd heeft iets moois…