5364 resultaten.
Wormen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
508 Er was zoveel -hoe doe je dat-
kinderen, verleden,
vrienden, dood, ongeluk....
Hoe maak je een einde als je denkt
dat je nog maar een fractie
verteld hebt.
Op de terugweg wilde ik zien
hoever de worm gekomen was,
maar er waren er plots zovele
wist niet meer welke en waar.…
Het groen struweel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 zij ranken
niet meer in
de speelsheid
van lente
bloeien geen
bloemen maar
bladeren vormloos
in het voorjaarsboek
de spirit
is weg en de
flow aan kleuren
en geuren verleden tijd
de hemelbestormende
power naar ruimte
en licht is slechts een flits
vergeleken met vroeger
dat is wat ik mis
in samen zijn en het
ontbreken van meerwaarde…
Herinnerde vriend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
515 welkomstdeur
van het schaduwrijke gebied
om bloemen te kussen
zijn gedachten gaan liggen
in een eindeloos bed
zonder illusies of dromen
ziet hij stilte
bewegen zonder emotie
een schaduw danst
ritmisch in leegte
hij telt zijn woorden
als hij alleen is
in de duisternis
vol liefde en vriendschap
hij betrekt zijn ziel
in het verleden…
De Tijd Vliegt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
549 Het verleden is voller dan de toekomst.
De tijd gaat nu steeds sneller.…
Herinneringen van vandaag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
477 Oude boeken,
die ons onvoltooid verleden
naar een verre toekomst dragen,
kunnen vandaag worden gelezen.
Tijd is een menselijke illusie.
Gisteren lijkt altijd op morgen.
Leven verandert altijd actueel.
Ons leven hebben we te danken,
aan het heden van vandaag.…
Repri
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 jouw hand glipt uit de mijne
langzaam ga je op in de
mensenmassa, op weg naar huis
al twijfel je daar soms aan
even daarvoor, vertelde ik je
anekdotes uit een ver verleden
die een glimlach op jouw
lippen toverde
zelf verval je in herhaling
van hetgeen je net ook vertelde
steevast luister ik
omarm ik jou met liefde
totdat het moment…
Mysterieuze glimlach
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
624 Mona Lisa, grote diva
uit het verleden maar
ook van de toekomstige tijd.
Jouw glimlach is een mysterie.
Is als een verrassing tot in
de eeuwigheid.
Mona Lisa, grote diva
een schilderachtige Maria
zal je altijd zijn.
Jouw glimlach koestert het
verlangen bij al die mannen
die virtueel in jou gevangen
zijn.…
automaat
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
538 denk niet dat een verleden
mij wegdrijft uit het heden
neen, het zet wat komt
in een duidend perspectief
ben me er steeds meer van bewust
dat ik vertoef op de weg van het begin
naar een onbekende tijd,
in oneindige rust, is mijn idee,
onderweg terend op lief en gerief,
vermengd met mijn eigen schaduw
een weg van inzicht naar de "zin"…
areaal
netgedicht
3.0 met 37 stemmen
484 hoeveel huid is te gaan om van lichaam te spreken
waar begint verlangen en eindigt onthouden
is er een weg te bedenken, een wijdte te reiken
in rechte lijn zonder onderbreking
voelbaar dolend zonder afspraak, agenda
verleden of toekomst die je kunt bestrijken
is er een wolkenladder te bestijgen, een
aureool rond een cumulus te vangen…
Breek
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
491 speel de meneer
speelloop door straten
speelzit aan tafel
nergens thuis
zoals je weet
Speelspreek met woorden
speelgoedwoorden
speelgoedplastic luchtkastelen
speel een huis
Daar loop jij
kijk
door de straten
plassen etalages
spiegelruiten toverruiten
dan dun als vroeg gebroken glas
de stad de steden sporen
bij elkaar geveegd verleden…
Verloren in mijzelf
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
501 Verloren in mijzelf
zinkend
verdrinkend
er is geen nu
geen verleden
de tijd heeft geen besef
zout op mijn lippen
de zee is nabij
vogels schreeuwen
voorbij schaduwland
grillig gevormde vingers
grijpen gedachten
wachtend op het licht
van dageraad
Zilver breekt haren
in duizend broze tinten
van licht
aan de horizon
tijd verroert…
Overpeinzing Haiku
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
536 Herinnering roept
Vele levens op een rij
Verleden voorbij
Blauw, geel, purperrood
Zwart en tinten witter grijs
Een hemelpaleis
Liefde komt, bloeit, gaat
Ze geeft en neemt als de zee
Mijn hart beweegt mee
Lucht ademt voor mij
Totdat de klok niet meer slaat
Leven mij verlaat
De eeuwige reis
Als een rups incognita
De…
Op zoek naar thuis Aan J. Hermsen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
512 Is het verleden niet een land
Waaruit we allen emigreerden?…
Ambetant I
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
462 mij dadelijk beseffen deden
Je kunt deze niet laten
Alsook de zwarte rook
De late rook voorwaar
Een weigerende lucifer
Zeker en vast was daar
Dat zwaar occult signaal
Sindsdien ben je een dienaar
Een vrije metselaar van woorden
De schone schoonheid vrijer
Onder de levenden gezonden
Om genoegens te verbreden
De hoogste ziel is het verleden…
Rond de rode tafel zongen zij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 Rond de rode tafel zongen zij
van heden en een toekomst,
door hun menselijk verleden verblind,
onder deze omstandigheden
een laatste vlucht.
Rond de rode tafel zongen zij
van hoop en de kilte van het hart
dat aan de gifbeker begint;
de stilte rilt
in ‘n sinistere laatste zucht…
in de zachte wind
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
477 in de zachte wind hoor ik jou
je bent er nog steeds
niet zichtbaar, maar voel het aldoor
ik ben er zeker van, daar ik van je hou
verbonden zijn geweest in het verleden
zegt dus niets over dat wat blijft
ik zie je warme glimlach in het heden
het is net alsof mijn hart daar over schrijft
doch sterk is het gemis in zijn aardse wezen
onontkoombaar…
Nacht
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.649 De toekomst werd verleden tijd,
als jij en ik elkander smaakten,
vuur en vlam ons beiden raakten.
Dan werd mijn droom de werkelijkheid
Toen, als weerlicht, onverwacht,
een wolkendek, geen stergeflonker.
De lucht vol van zwaarmoedigheid.
Kwam toch de nacht.
Wreed, woest, aardedonker.
Met twijfels, pijn en eenzaamheid.…
PERMUTATIE
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.398 we streden tegen de waarschijnlijkheden
en gaven kansen weer met een getal
dobbelden, dronken, keken in kristal
de glazen klonken op voltooid verleden
omzichtig meden we onzekerheden
maar duistere voorspelbaarheid kent tal
van waarden tussen nul en één, het Al
had telkens elke theorie bestreden
want bij de dingen die we één keer deden
bleek…
in fragmenten
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
802 scherven glas
nog platter trap
dat, wat ik eens was
ligt op de grond
gebroken in de regen
glinsters in een plas
jij wilde niet
in transparantie leven
heb jezelf toch aan mij gegeven
maar koos voor eigen leven
in fragmenten
kan ik aan je denken
want lijmen doe je niet
stikt liever dan je mij nog ziet
toch blijf ik dromen
laat verleden…
in je kop weer de kolder
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
939 ik zag je op zolder
met in je kop weer
de kolder uit het verleden
je raapte daar woorden
voelde de angsten
die je leven vermoordden
kroop in een hoekje
in je handen het boekje
met namen die bleven
jij bent gegaan
zij zijn gebleven maar
zonder enig teken van leven
je groette met ogen
bad mededogen maar wist
dat de hoop zich…
een vergulde lans
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
864 in het geweten
is vaak het verleden
van ijzige gedachten
opgegeten
het verschraalt
de zachte milde wens
maakt de huid
tot afschermend schild
ziet het verlangen
door een ongeslepen lens
toch straalt, soms heel even
een gloed van zuivere glans
door vermeende muren,
als een vergulde lans
het doet het gevoel
een tel bestormend beven…
mijn lijk zal tussen hout betalen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
843 het bos is hol
de bomenrij komt
maar niet naderbij
het pad is al verleden
ik wil de stammen voelen
de sappen horen gaan
maar ze ontwijken
kijken me niet aan
ik zoek wortels
om de boom te raken
maar in de bodem
vind ik enkel gaten
het blauw dat
hemel biedt is er
nu niet, bladerkronen
dichten zich volkomen
angst laat me verdwalen…
een zonnig moment
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.040 hoger en hoger aan de hemel
klimmend vanuit zacht pastel
steeds warmer en steeds feller
zachtjes prikkend op mijn vel
rood oranje achter mijn leden
knipperend het zonnelicht
filter ik het verleden
en doe eventjes mijn ogen dicht
genietend van dit zonnig moment
koester ik de geschiedenis van mijn bestaan
wetend dat aan alles een einde komt…
Zwaar gemoed
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.049 Huilend om het duister verleden
Vallen zware regendruppels
Langs mijn uitgestoken armen
Als stille getuigen naar beneden
Zingend over stille wateren
Fluistert de wind over mijn meer
Hoor hun troosteloos lied in de stilte
Vermanende woorden strijken zacht neer
Draai me langzaam van hen af
Kijk niet langer terug naar het duister
Regen en…
generatie!
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.609 Over het verleden hebbend naar later..…
oude man
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.831 oude man waar ga je heen
je haren wit en ogen vaal
ver weg je gedachten
je leeft in het verleden
de toekomst is te kort
je huid slechts een omhulsel
broze botten weggeteerd
het trage bonken van je hart
angst klopt door je aderen
hoe lang nog weet jij niet
slechts de wetenschap
het einde is nabij
gevoelens en verlangens
nooit meer want…
KIND
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
2.112 balken die wat dragen konden
in steen die het blauw van staal omsloot
maar mijn handen
beefden even
ik zag dezelfde
architecturale fouten
die ik in mijn hoofd
vergeten wou
spiegelde me
in de vensters van je huis
waar ik mijn eigen dromen
ontmoette die ik ooit verloor
maar een open deur vertelde me
dat ik verder leven zou
als mijn verleden…
Terugblik
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.136 Ooit vind je weer de weg
de weg naar geluk
nooit meer om te hoeven kijken
naar het verleden
die met een ruk
op vervaagde rookwolken lijken in het heden
we kijken nog veel te vaak terug
naar waar we nu veel sterker door zijn
niet naar de strakke kobalt blauwe lucht
maar weer terug naar het reffrein
denkend dat alle mensen op deze bol
nooit…
Het onbegrijpelijke
hartenkreet
3.2 met 29 stemmen
2.210 ik vergat mijn verleden.
Kan jij het begrijpen,
een gevoel.....dat je niet kan vermijden?
Onbereikbare dromen
die uiteindelijk zijn uitgekomen?
Het is ook zo raar
in al die jaren.
We dachten aan elkaar
met heel veel vragen.
Daarom vanuit mijn hart deze ring.
Voor het onbegrijpelijke
en voor een begin.…
Nevelsluiers
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.399 Met zwevende nevelen omhuld
danst schuchter een tere maagd
mild maanlicht schijnt verweven
in doorzichtige sluiers van geduld
Ontluikend schemert schoonheid
wanneer zij traag het kleed ontleedt
en haar verleden - blank en naakt -
een sprong naar de toekomst maakt
Als de nacht lang is gestorven
en de zon stralend warmte leest
in een vrouw…