Alle inzendingen over voeten

4425 resultaten.

Sorteren op:

Zilte getijden

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 539
de zee verwacht mij vandaag om mijn liefde te strelen als ik haar daar naar toe draag kunnen blonde lokken spelen er kleeft zand aan mijn voeten kruipend omhoog, ziltig gehecht kom eb en vloed even groeten opdat het woord wordt gezegd op de grens van mijn land beweegt even de horizon gedachten hebben het bemand maar ruikt zij, net…

EEN LAATSTE MAAL DE TEUGELS LATEN VIEREN

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
Berijders die mijn leven vleugels gaven Wat zou ik jullie graag nog eens ontmoeten Vooral nu momenteel benen en voeten Dienst weigeren, niet langer soepel draven Mij met u aan een heldere beek te laven Elkaar te strelen en het zilt te zoeten Zacht hinnikend uw minnares te groeten Genietend wat aan poëzie te schaven…

Genade

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 566
Het blakende zand doet de voeten branden, een innerlijk vuur raast in ziedende vaart. Er is geen medicijn die deze storm bedaart, dit blijft een gevecht met gebonden handen. De koelte van een plengende stortbui verlicht de lasten van mijn getergde ruggengraat.…
Iniduo2 december 2012Lees meer >

Kom laat ons gaan

poëzie
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.279
Zie, aan hun voeten uitgespreid Liggen de velden neergevleid. Hier is het dat men weder wéét, Al wat men in de dag vergeet. Kom laat ons saam dien kant op gaan En wachten op de jonge maan.…

Een strik met een knoop om te ontwarren

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 537
Dat gevoel Alsof je stuurloos Rond dobbert In je zonnige zitkamer met Open haard omlijst door een witte schouw Met sierlijke krullen Het vuur in de ogen kijken Schuifelende voeten over de houten vloer Rood gekleurd Zij staat stil bij haar rijglaarzen Haar vingertoppen beroeren het zachte leder De verkleurde veters bijna versleten…

AAN C.TER LINDEN (05)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 448
Van liefde en vertrouwen in een Wezen Dat voor ons mensen niet te vatten valt Dat zwijgt en niet meer van de kansel bralt Gestorven is en naar het schijnt verrezen Natuurlijk kent u de gelijkenissen Waarmee Het vriend en vijand wilde zeggen Hoe of het anders kon en meer bewust Houd u met mij dan toch de moed erin Elk huis zijn kruis, voeten…

herfstbladeren

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 602
herfst haast zich met haar kleurenpalet ik mis je nu al want je hebt besloten de herfst elders door te brengen spoedig hoor ik liedjes ze gaan over de winter maar je weet dat ik je het meest mis tijdens de herfst zeker als de bladeren beginnen te vallen in kleuren van rood tot goud eenzame wandelingen bladeren onder mijn voeten…
fairouz4 oktober 2013Lees meer >

Wat een moed

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 808
Wat een moed om die bittere smaak te proeven een jas van ijs te dragen fagotmuziek te willen horen balancerend op ’n draad van eenzaamheid Heldhaftig bent u om door dorre bladeren en gure wind te schuifelen op uw voeten die doorweekt zijn van zilte koude tranen op uw huid Daadkrachtig als altijd dansend op een vulkaan voelt u onbaatzuchtig…

WIJ HEBBEN ER NOG OM GELACHEN

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
halverwege de herfst dook je vroeg het bed in met jouw ijs kouwe voeten treiterde, warm me effies op jij liet me links liggen toen ik hetzelfde vroeg ! © Laurens Windig…

Er vallen gaten

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 531
ook Hier weer gewogen Te worden en daarna Te licht bevonden, Zoals het mijn Hele leven is geweest - Angst die op niets Gebaseerd is, maar Jij Die dat herkent, Die mij herkent Zoals ik er altijd In Jouw ogen geweest Ben - En die mij binnenroept Zonder enige reserve Die mij het lood Uit de schoenen neemt En mijn voeten…

Je dialoog vervlakte

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 722
nooit zien groeien op het eiland dat gekozen was zag alleen het blauw van zee een heerlijk warm strand en een beschermende hand maar in de golven was geen diepte alleen een keurig kabbelend gaan je dialoog vervlakte zonder verrassingen in vorm en kleur van het bestaan de eerste schreden zijn gezet heet gloeit zand onder je voeten…

De zee

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
Mijn voet gaat mee in de zee. Mijn eigenheid in de onenigheid. Al mijn gevoelens laat ik gaan, geef ze over aan de zee. De zee, die mij een vrije weg geeft. Al is het maar voor even, hij biedt mij steeds een nieuwe kans. Vergeeft mij mijn gevoelens. Vergeeft mij mijn fouten.…
CurlyMe15 juli 2014Lees meer >

kleuren

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 664
herfst haast zich met haar kleurenpalet ik mis je nu al want je hebt besloten de herfst elders door te brengen spoedig hoor ik liedjes ze gaan over de winter maar je weet dat ik je het meest mis tijdens de herfst zeker als de bladeren beginnen te vallen in kleuren van rood tot goud eenzame wandelingen bladeren onder mijn voeten…
fairouz11 september 2014Lees meer >

Oude mannen

gedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 10.163
Sporen van oude strijd zitten nog in de hoed, maar teruggebracht tot de laatste, op onvaste voeten. Zijn ogen dwalen door zijn lentetuin, de hele tafel staat in bloei. Kijk de hyacint gaat als een geil beest uit de bol, zegt hij. Ik kijk.…

Margrieten

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.546
Nu staan ze zonder vragen, een bleke sterrenstoet, een goedheid zonder woorden, te bloeien aan mijn voet. Een kommer te raden, te helen, en te doen of men weet het niet, dat moeten de mensen nog leren van de hoge stille margriet.…

Gif

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.719
Een vrouw heeft hier gewoond, haar geest in brand, de geur in gordijnen bewaard. een man alleen, bij leven vergeten, de hond aan zijn voeten tot maden vergaan. Ik schrob de vloer, gooi meubels weg, een menigte staat klaar. Met duizend stormen ze de trap op, als één dringen ze binnen.…

Ruimtevrees

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.422
Kijk bij je voet, maant hij, waar speenkruid bloeit, de lucht gespiegeld blauw is in het diep. Voel warmte op je neus, zie 't vroege blad van vlier. Je keek te ver. Wat je zoekt is hier. -------------------------------- uit: 'Uitzicht genoeg', 2013.…

Het niet weten

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
De dood onderaan de lijst schraapt mijn eelt van de dragers van de pion die hier schrijft, voeten tillen niet meer maar slijten als verstekelingen die bij verstek niet worden gehoord de weg van adem, vergezeld door kokers gevuld met lood, gaat met lange halen die de vlucht van een buizerd volgt op haar jacht naar het aangeschoten wild schitteringen…
elze15 augustus 2015Lees meer >

Bezoek

gedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.045
Hij kent de weg, hij veegt zijn voeten niet, neemt zonder vragen als vanzelf sprekend de beste stoel, zet zich breeduit. Dan komen grijsverteld de verhalen waarin altijd hijzelf de hoofdrol speelt, vol avonturen uiteraard. Ja ja, knik ik.…

Groots en onverschrokken

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 461
Dan stoven wij uiteen door sloten, op blote voet door verse flatsen heen, Beschermden onze groene landerijen tot ook de laatste koe verdween.…

Een wereld op zijn kop

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
En zal ik na wederom op mijn voeten te zijn beland, dankbaar zijn voor de zwaartekracht van de andere kant.…

steeds die ene nacht

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 424
geduldig breekt de avond door mijn laatste silhouet dat als hars zich vormt waarin de geest is gegoten tijd is niet aanwezig, het bed ver weg, doch mijn gelaat vertoont de resten van het laatste gesprek met de trede van het spoor nog aan mijn voeten iets in mij vergat te dromen, wellicht dat de nacht zich strijdbaar had willen tonen…
elze17 januari 2016Lees meer >

Poète maudit

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 816
Ze had een missie -zij was géén scribent om maar te zwijgen van een epigoon- dus rijmde voort, vergat om af te remmen en telde schaapjes in haar bed, en voeten. Het vaste van de vorm ging haar beklemmen. Ze schreef zich vrij van het verheven moeten.…

Nog te vroeg?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 544
eenmaal uitgesproken als al het andere wordt verzwegen bezitten ze de schijn van gerijpt geluk, of in iets anders wordt beschreven, de hemel is vol Brusselslof van onafgemaakte woorden van letters verzameld uit stof waaruit die zijn gemaakt elke katje aan de tak herbergt een eigen verhaal het klontert aan mijn ziel en aan mijn voeten…
Pama25 februari 2016Lees meer >

De opstandeling

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 543
Kom wandel met mij aan het strand, waar eb en vloed, kastelen zand op zilte voeten roven. Herinnering is al wat blijft geschreven in de tijd en lijkt alles zo om niet. Geboren en gestorven zijn in de ongewisse zekerheid dat Leven, het geleefde leven liet. Neen,ik leef niet.…

Schalt het oosten

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 489
hoor hoongelach zie de saters in hun ogen verdampen zij hakken hoofden af nog rijgen snoeren gebeden aaneen rult heet zand woestijn onder voeten schalt het oosten roept op tot gebed in de zinderende ruïnes van moskee en minaret in strijden voor de leer moeten ongelovigen verdwijnen zoals weleer in allahs naam en eer we zien het…

Oopjen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
oog in oog met de Mona Lisa van de Lage Landen onder de zwarte sluier behoeder van het kroezend kapsel de melancholieke blik van Oopjen vrouw en moeder een mouche op de linkerslaap hoe licht is haar huid net onder de zijden zomerjapon steekt haar voetje uit het ongeboren leven in de bollende buik de Gouden Eeuw aan haar voeten…

Ervoorlog

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 665
In de verte, nog onhoorbaar door de afstand Te zacht nog om het door de wind te laten meevoeren Naar oren waar binnen het zal worden omgezet In angstaanjagende gedachten Is het geluid reeds geboren Te zwak van trilling, want te ver Om zelfs op de grond liggend al waar te nemen Zijn voeten begonnen met marcheren Of trappen gaspedalen in Van…
René Vis2 september 2016Lees meer >

Ik draag het mee (De Andes)

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 737
Hoog in de lucht Draagt de wind Tranen van de Andes Bereiken nooit de oceaan Ik draag het mee Lichaamstaal Handen en voeten De armoede kleurde De tranen rood En ik draag het mee Nergens was het veilig Op elke hoek loerden ogen Ongelukken per ongeluk Droefheid en frustratie Ik draag het mee Tranen mengen zich Met het leven ten…

Benauwend

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.029
het waren onbestemde kinderdromen: een duister trapgat en ik viel omlaag een hand greep mij dan stevig bij de kraag en hielp me op de voeten neer te komen al voel ik nog de kriebels in m'n maag die droom werd door de jaren meegenomen ik leerde om de angsten in te tomen en overwon onzekerheid gestaag vannacht begonnen spoken weer te leven…
Daan de Ligt3 september 2017Lees meer >