36400 resultaten.
Een vergeelde foto
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
733 een hunkeren naar toen -
weer kind te zijn
en met ogen vol onbewuste wonder
de vlinders te volgen
in hun vlindervrije vlucht?
Over je vergeelde zwart-wit foto
glijdt nu het zonlicht de kamer binnen…
Misschien is dit de hemel wel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
475 Goed voorbeeld doet goed volgen
Ruim zoals elke
Dag andermans
Zwerftroep op
Terwijl ik met
De hond aan de
Fiets door het
Dorp rij - heb
Al een verzameling
Blik en pet-flessen
Achterop als ik word
Voorbijgefietst door
Twee pubermeisjes -
Vijfhonderd meter verder
Stappen ze af en stopt
Een van beiden
Haar drinkflesje…
Maanlicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Soms loop ik in het duister
Dan weer in het licht
ik voel de koude regen
Verfrissen mijn gezicht
Kijk ik dan omhoog
En aanschouw ik dan de maan
Wil ik roepen, lieve mensen
Zie dan aan
Dat in dit duister
Een lichtstraal neerdaalt
Zodat een ieder
Nimmer meer verdwaalt
Volg daarom met vaste tred
Het door Hem verlichte pad
Pas dan…
Tweestromenland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
486 In liefde gedenken wij
Hennie Jongbloed-Weggemans
*15 maart 1937 - +19 april 2013
Oorsprong, bron,
Oerbegin ben jij
Van dit leven
Dat zo ondoorgrondelijk,
Zo vaak niet meer te
Volgen is - stromenland
Waarin mijn ziel
Zich onlosmakelijk
Vervlochten heeft,
Eind dat begin werd
En begin dat nooit
Meer ophield met
Leven, waar…
De schaduw van je rug
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
505 lang is leven
in lieflijke zachtheid
bij me gebleven
maar soms ontbreken
er momenten in fragmenten
die ik niet volgen kan
je zwaaide en draaide
in de schaduw van je rug
kwamen mijn tranen
het was geen afscheid
slechts een groet dat gebaar
maakte mij intens bedroefd
als ik de stralende intensiteit
van kind en jeugd ontmoet
is ingetogenheid…
UFO
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
516 Ik kon het niet meer volgen,
was verdwenen in een flits
Zou het een UFO geweest zijn,
of was het simpelweg niks?…
Iemand zoals jij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
844 raken me
nog altijd
Diep van binnen
Waar angst regeerde
voel ik nu de spijt
Het spijt me
dat ik niet verder
met je wilde,
jou ineens liet staan
'k had te weinig vertrouwen
in mezelf en jou
Uit angst ben ik gegaan
Heb daarna steeds
verkeerd gekozen
en denk vaker terug
aan jou en mij
'k weet dat ik nu
m'n ziele-roep zal volgen…
Luctor et Emergo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
893 velen gingen je voor
en zullen nog volgen
in de worsteling om
boven te geraken
op de top het uitblazen
het om je heen kijken
in grote verwondering
de wereld zien van boven
en daar ook de ontdekking
dat je het nooit zo zag
daarna eindelijk de beloning
in een stofwolk naar beneden
langs Chalet Reynard en verder
door het bos naar Bédoin…
De golfslag sterft
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
582 waar zand en water elkaar raken =
en de golfslag rond mijn voeten sterft
dat ik nadenkend kijk naar waar ik sta
de grond die mij eerst stevig droeg
lijkt verdronken te verspoelen en
aan draagkracht te verliezen
onder mijn aarzelende stap
maar dan zie ik de lijnen
voor me…leidend naar de einder
verder dan mijn zichtbereik
wadend volg…
Parijs (Agapé)
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
671 gemaskerd achter een gezicht
heeft het kwaad wat aangericht
men liet het wapen spreken
om de profeet te wreken
mensen van het vrije woord
werden openlijk vermoord
gekwetst door de satirekrant
nam het kwaad de overhand
religie heeft geloof verward
volgen nu hun eigen hart
voor zichzelf de grens verlegd
in hun hand zelfzuchtig recht.…
Kaarsje voor jou
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
731 Je ogen volgen me door huis
Genieten mee als ik koffie drink.
Ik praat tegen je in 't geheim
Voor mensen denken da'k niet helemaal in orde zou zijn.
Maar jij en ik weten allebei
Wat we bedoelen, wat jij,
dus
Ma, ik steek weer kaarsjes bij je aan
Zo dat ik je ogen weer zie glinsteren.…
(Zw) even
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
505 zilvermeeuwen verschijnen
Met sierlijke bewegingen
buitelen ze hier
door de lucht
Zo eindeloos bevlogen
tussen land en wad
En soms bijna roerloos
zweven ze even op de thermiek
naar hogere sferen
Na een duik in zee
glimt hun verenpak
als gepoetst zilver in de zon
Krijsend vliegen ze rakelings
over zilt schuimende golven
en mijn ogen volgen…
Ongecoördineerd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
540 misschien moet ik gewoonweg trachten
niet de cirkels op het water te zien uitdijen
maar de steentjes richting diepte volgen
naar donkerder, doffer en onverlichter
dan het zuiverste zwart van onversneden
angstdromen ooit verlaten te worden
ik dan langzaam maar zeker wennen kan
aan de vanzelfsprekendheid van pijn
om ongecoördineerd…
Jouw brieven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
569 Andermaal lees ik jouw brieven
is het een omarming van een afscheid
of de terugkeer van jouw lange reis
met gesloten ogen voel ik jou weg
blindelings volg ik je als een magneet
bij elk woord wat mijn wijsvinger aanwijst.…
Toen ik dat vergat
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
573 hoor mezelf sloffen
maar weet niet meer
waarvan en wanneer
ik ben vertrokken
voel warm hout
mijn vingers kennen
nog de nerven in
jaarringen gebouwd
zij volgen hun lijnen
ooit heb ik geweten
hoe alle soorten
toen hebben geheten
ik lach stil
zonder herinnering
mijn handen weten
hoe vroeger alles ging
ik mag niet pluizen
zeggen…
het verlangen naar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
548 lange straten spreken telkens in de
taal der trottoirs tegen het beeld dat
ik volg, terzijde van de lantaarns die mij
de schaduw geven van mijn vlucht
ik hunker naar stille tijden waar het
bewegen gewaarborgd ijlt in de koorts
die mijn lichaam warmt, het sterven slaakt
een kreet van herkenning
de gang van het alledaags verlangen
ontdoet…
een dauwdruppel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
597 Zelfs de zee fluisterde me altijd
al vanaf zo' n lange afstand
op zulke grijze dagen toe
volg ook op deze momenten het licht.…
Mijn talenten en tekortkomingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 Als ik zou wensen zou ik vast
een punt kunnen maken,
over van alles en nog wat, zelfs
mijn schilderingen kunnen bevragen
de hand van mijn gedachten te voet
volgen, niet die persoon zijn wie zij
denken, al vermoeden te kennen,
ik ben kind, altijd gewoon mezelf
wees voor of tegen me
praat over of met mij
over van alles en nog wat
mijn talenten…
Woordenlast
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
562 Zijn alle woorden slechts vazallen,
die gewillig volgen één op één
de indeling van het trieste lied,
dat de dichter heeft aangeheven,
klankbeeld van groot verdriet,
in woorden tot troost gebracht,
met alle droeve pijn in het leven,
heeft poëzie veel leed verzacht.…
Als wonder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
385 ik kom ze
steeds vaker tegen
de pluizen als
dragers van leven
staar ze na
gedragen door
de wind die vast
een goed stekje vindt
wij adopteren
plaats en tijd voor
directe streaming
van wat er blijft
toeval en chaos
hebben ons nooit achter
de vodden gezeten want
wij willen alles weten
het is geen opzet
je intens te volgen
maar…
Vol fragmentatie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
487 jij zag het
gebeuren
hoe mensen
zachte geuren
kapot scheurden
om hun kleuren
juist daar
waar niet weten
geen kwestie is
van vergeten
maar een gebrek
aan verbondenheid
er is geen
uitgewogen pakket
dat als wijzer de
maatschappelijke
blauwdruk kan volgen
of duidelijk zal uitlijnen
wij leveren
geen fijnheid
van zinnen maar
abstraheren…
Cordelia
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 na het onachtzaam dansen
op het ijle koord van louter
woorden en weggewaaide
beloften groeit in zijn hart
een orkaan van verdriet
ontluistering kerft zijn
vermoeide botten
na de vuurzee hoort hij het
hout kraken kraken van gemis
pas nu volgen zijn oren de
misthoorns die aanhoudend
van onheil roepen over de
grauw grijze heuvels…
De Stadshaas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 ’s Ochtends vroeg dwarrelt hij voor me uit
Hij leidt me dwars door de wijk
De stadshaas is een vrolijk hopsende guit
Hij toont me zijn achterwerk en kijk:
een blik achterom of ik nog wel volg
En ja ik moet wel achter hem aan
Iets van oorzaak en gevolg
Kijk ‘m toch eens gaan
De stadshaas heeft geen haast
Hij kent de wijk en deze straten als…
Les Marquises
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
565 de goden schiepen de eilanden
als hun woning
op de hoge grond boven het dorp
slaap jij sereen en de tijd staat stil
je kent de diepte van de Stille Zuidzee
de wind zingt de golven beuken
jouw ogen volgen de ruige bergen
ze tasten de steile kliffen af
op de tweemaster klinkt een smeekbede
ne me quitte pas
je bent niet alleen, Jacques…
de verfijnde baard
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
357 voor fanatiekelingen
best een ding om te doen
daarom deze ene concessie
zonder pressie van binnen
of buiten kaders te treden
van mijn redenen waarom
voor deze uitzonderingskeer
zal ik met de verfijnde baard
het vuur in harten opstoken
zo de warmte bewaard blijft
ijs zal zeker smelten mogen
als reus word ik verslagen
in jaren die volgen…
Slechts één afdruk
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
350 spoor
maar de aarzeling
in de aarde
één afdruk alsof de grond
haar even droeg
en daarna vergat
alsof ze kwam zonder
arriveren
de tweede stap bleef uit,
bleef hangen ergens
tussen willen
en verdwijnen
wie kijkt ziet geen
richting
alleen een plaats
waar iemand heel even
bestond-
misschien is dat genoeg
niet om te volgen…
niet omdat hij het is
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
211 De zwakke zachtheid die hij veinst
in momenten van overactiviteit
bij innerlijke onrust
Geforceerde vriendelijkheid
als zijn geest de zintuigen
niet meer volgen kan
is een laatste strohalm
tegen desintegreren
Welwillendheid staat paraat
een winterjas die hij aantrekt
voordat iets
noch iemand
daarom vraagt
Hij moet wel
flexibel…
koude nachten hete zomers
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
913 Koude nachten hete zomers,
dat zijn de dagen die ik met je door wil brengen.
Als het aan mij ligt gaan we dat snel verlengen.
Jaar in jaar uit samen gelukkig.
Koude nachten hete zomers.
De dagen waar ik naast je wakker word
dat ik besef dat jij bij mij hoort.
Koude nachten hete zomers.…
In een vlaag
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.183 verdomme, waarom verhing jij je
niet op de galgenberg bij nacht?
nu moest je eigen vrouw
je vinden in het fietsenschuurtje
die afscheidsbrief legde je
op het kussen van het bed,
waar je nacht na nacht
zal willen komen spoken
de rafels aan haar ziel
blijven een leven lang…
Stiekem verliefd
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
685 ik ben verliefd op de nacht
en zij op mij
isolatie in de oneindigheid
waar ik geen schaduw ken
klein noch kwetsbaar
verliefd op de nacht waar ik in ben…