6780 resultaten.
STERREN
poëzie
3.7 met 9 stemmen
3.066 O de heilige onsterflijke sterren,
hoog boven mijn sterfelijk hoofd,
Waar 't geloof met zijn kindervertrouwen
mij een hemel eens had beloofd,
als deze ogen zich sluiten voor eeuwig
- en dit lijf wordt ten grave gebracht, -
o de stille onbegrijpelijke sterren!
o 't mysteriënheir van de nacht!…
Nacht op de Vaalserberg
gedicht
2.5 met 17 stemmen
8.918 Daarom hier,
hoog boven het land dat zijn bekoorlijkheid verloor:
ontaard experiment: wordt teruggedraaid. Op de top
is het hoogste punt het hoogste punt niet meer.
Münchnausen laat u groeten van 324 meter.
In het Drielandendoolhof surveilleren grenswachten
van 1914. Herrezen.…
Waar de Hedwigepolder waders en wandelaars gedoogt
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
778 Zie meeuwen steltlopers over schorren scheren
scholeksters boven slikken en kreken jongleren
waar ‘t water blikkert tussen Zeeuwse zandbanken
beluisteren wij stiller Westerschelde klanken.…
In wolken vastgenageld
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.548 weerhaan op de spits
het jonge roest - verloren regen
Soms dan wist jij als geen ander
wat voorbij ging in de stad
zag jij er meer nog van mijn hart
dan ik kon zien in luchtkastelen
nam jij streken voor mij mee
wanneer ik veinsde wie ik was
kwam ik - veel kleiner dan ik zijn kon
er jouw faam - mezelf tegen
Jij - in wolken vastgenageld
boven…
Voor mijn kindje
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.971 Kindeke, bloeiend in 't zonnelicht,
Lachend en kraaiend met je olijk gezicht,
Knippend met oogjes en grijpend met handjes,
Knikkend het hoofdje boven de kantjes,
Boven de licht-blauwe, zijdene bandjes
Van je wit, gebold japonnetje,
Kindje, lachend in het zonnetje!…
Stenenrivier
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
800 ik vandaag
in Sofia een kerk bezocht
23 jaar geleden, was ik op een
haartje na, zo goed als dood
Terwijl ik in de kathedraal liep
tikte mijn hart gewoon door
Ofschoon mijn hoofd haperde
en zich plots realiseerde dat
mijn leven goed is hersteld
Een kaars als symbool van gebed heb
ik niet laten branden, maar vast
staat als een paal boven…
Hoog in mijn boom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
566 ik wil alleen nog maar
de wind voelen
de vrijheid wil ik
vliegen net als jij
o, ik zou juist zo graag
eens willen rondlopen
rustig op mijn gemak
zonder steeds te letten
op gevaar en katten
kunnen we niet samen
eerst naar de grond
en dan naar boven?…
Van tak tot tak onder mijn groen bladerdak
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Even blijf ik zitten en koester
ik onder een groen bladerdak
de macht zó hoog te zijn verheven;
de macht die ik eenmaal in mijn leven
boven mijn krachten overdraag.
Ik klim omhoog. Ik klim omlaag.
Ik klim van tak tot tak.
Even boven het aardse leven
oneindig blikken van onder
mijn groene bladerdak.…
Ons eigen grondgebied
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 We ontmoeten elkaar
en werden verliefd
we zaten op een wolk
Boven iedereen
We gingen onze eigen weg
Hielden elkaar vast
bouwden aan een band en
Voelden ons verwant
Toen kwam de klap
Na de hevige verliefdheid
Onstond er geen vriendschap
In het dagelijkse leven
Begrepen we elkaar
Niet
Bleven op ons eigen grondgebied
Spraken een andere taal…
Onderduiken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 mijn buik
en boven kom
aan een bemoste kant
in het land der elfen
die me bedelven
onder kritiek
me overstelpen
met repliek
dat ik
hun habitat verziek
door wat ik als mens doe
het monster van de Beetserplas
kijkt toe
je gelooft me toch niet ?…
Hervonden beek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Hier leven vissen, soms flitsend zilver,
dan weer als een donkere streep
boven helder zand, nauwelijks
bevatbaar voor het oog.
Zij weten niet van de schaduw
die de bomen langs het pad
beletterend werpen op het gras ?…
Ode aan de heldhaftige kerk Staphorst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
507 Plotseling overstelpt door de wereld met vragen
Jezus Christus en zijn bruid
Zijn heimelijke vijanden blijven zagen
Over het Coronavirus in onze dagen
Vallen aan op hun buit
Een brandende pijl door glas en lood
Gevecht van leven en dood
In Zijn Huis daar voelt het Godsvolk zich thuis
Om Hem te loven met betraande ogen
En een blij gezind hart naar boven…
TERUGVLUCHT MALAGA-AMSTERDAM
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
648 neen want je vliegt boven de wolken
11 kilometer boven land in de lucht
en je oordoppen houden toch de eentonigheid
van het zoemgeluid niet tegen
of je oren klikken dicht door de ijle hoogte
en ook moeilijk slikken wordt je deel
je neus slik ook nog vol en je moet niezen, proesten
dat onderonsje van
'ga maar lekker slapen'
is als een…
Retrograde zolen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
253 << VOOR DE IMMER GOEDLACHSE
EN SCHALKS OGENDE SKALD >>
In de hektiek van retrograde goden
die ongemerkt op kinderkoppen sluipen
voorwaarts nimmer in de spiegel turelurend
als blinde vinken in het straatgewoel
langs toys are us en in de
zaak van bart
de bakker leeggeplunderd achterlatend
zie ik een taartpunt op mijn onderdanen
met zolen…
dapper
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
2.649 de hand op zijn rug
duwt zachtjes naar voren
zijn ogen zien schoenen
glimmend lakleer
een stem uit de hoogte
bevriest rode oren
hij stamelt excuses
ontvangt nog een sneer
de hand op zijn kin
duwt zachtjes naar boven
gloeiende wangen
hoofd vol met storm
de glimlach van moeder
doet dromen beloven
weerspiegelt zijn tranen
en raakt mij…
Verjaardag van Sterre 2005
netgedicht
3.5 met 89 stemmen
15.414 35 zegt ze en ik tel de rimpels
op haar voorhoofd, om haar oog
zij vindt het aantal veel te hoog
knipoogt en stelt het cijfer bij
haar ogen glanzen als druppels
een regenbui boven Tienen maken
waardoor het suiker zacht smelt
verliefden zoete dromen smaken
het piepen van het wasgoed
aan de witte, gekuiste lijnen
stemmen van wie verloren…
de wereld van gisteren
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
2.636 de wereld van gister
hoorbaar nog
in het geknisper
van nootjes
gekraakt
door muizen en ratten
de vloer met kurk
een man snurkt
moeizaam met pauzeknop
bekneld
tussen twee krukken
buiten huilen wolven
drie hoog boven
gilt een radiowekker
het landschappelijk decor
rilt van vrieskoude
sneeuw valt in kleine
vlokjes naar benee
op d’achtergrond…
NACHT IN DE STAD
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
921 Ik liep in de stad vannacht
Ik liep in de duisternis
En ik had even gedacht
Dat er niet meer nodig is
Ik danste in een lege zaal
Ik danste voor een stil publiek
En vertelde mijn verhaal
Aan een junk in een portiek
Ik zocht het licht van boven
Ik zocht de warmte van een vriend
En heb daar met die junk gesnoven
Meer had ik niet verdiend…
Verloren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.225 de grote stroom
die nu onophoudelijk
over de rand verdwijnt
zand, droger dan de zon
verdragen kan
verliest haar grip
op de werkelijkheid
de grote vloed
die straten dansend stof
omringt, blote voeten
smelten glas
eerst delven, dan kloven en slijpen
tot de pijn boven komt
en schittering bekoort
blijf kijken
niet alleen naar de grote…
Een stroom haiku's
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
954 Onstuimige zee
wast in wollige golven
uit de gouden bron
~
Boven drijven langs
gouden bijen wolkjes blauw
mondjes blazen dauw
~
In rust op gonzen
van de golven drijvend mee
schelpen rinkelen
~
Glinsterend water
waterbellen vol muziek
spiegelt zeeklanken
~
Lichte bries vervoert
avondlucht bij windgetij…
GEESTDRIFT & STERRENSTOF
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.201 Van origine zijn we vonken
En onbewust er op gericht
Wat Jungiaans is weggezonken
En in de kosmos heeft geblonken
Boven te krijgen, weer in zicht
Ontvlammen jij en ik niet licht?
Van origine zijn we vonken…
puur
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.532 Zuiver,
Als een Madelief in het gras,
Met ernaast een klaver,
Pure liefde,
Samen spreken ze schoonheid en geluk,
Geplukt in de hoop,
En gekoesterd,
Samen,
Een madelief en een klaver,
Voelend aan de wolken,
Zacht en wit,
En de zon,
Warm en fel,
Ver boven de aarde,
Die dag in, dag uit,
In zijn eigen richting draait,
Zoals wij,
Samen,…
Een regenachtige dag
gedicht
2.5 met 83 stemmen
17.764 De mensen schuiven stil
op fietsen door de lanen,
een enkele meeuw er boven.
In dorre blaren rent een merel.
Hij luistert, telkens,
de blaren maken leven.
De wind, een oude wind van toen
de mensen die nu dood zijn leefden,
spreidt breed, aanvaardt
al wat hij aanraakt.…
suizen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
488 het lage licht boven de horizon
strijkt met ver reikende vingers van zilver en schaduw
langs de felwitte berken tegen de vriesheld’re herfstlucht
over de giftig rode geheimzinnigheid van vliegenzwammen daaronder
het glinsterend lover van felrode vossenbessen
aan de bosranden juichen de bomen ruisend in een stemmig herfstkleed
slechts de wind…
sla de luchten lam
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
855 soms breek ik
voor even je vleugels
sla de luchten lam
waarin je wilde vluchten
er is geen liegen
maar de waarheid
die geen draagvlak krijgt
lijkt op onze werkelijkheid
jouw vliegen is weer
vrij en ik ben blij je
te zien zwieren boven
zeeën zonder pieren
nooit meer de
stroomversnelling van
het moeten, golf eindelijk vrijuit…
Gedicht voor alle elitaire snobs in Nederland
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
886 Laten we vooral niet overdadig zijn
en zeker geen champagne
over onze polders spuiten,
laten we bepalen wat èchte poëzie is:
een kaalgeschoren idioot in een dwangbuis
een kwijlende mond boven een kotsbak
het litteken van de lobotomie
de stront van de criticus.…
zoutheuvel
netgedicht
3.1 met 44 stemmen
966 Het dak weggeslagen boven afgekloven stenen.
Opgesloten vrienden verhangen hun jassen
aan scheefgezakte deuren.…
Bent mijn magistraal
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.025 magistraals
wil ik je laten zien
nee niet de dubaytoren
die gaat in mist verloren
geen bruggen die
onmetelijk hangen aan
kabels in betonnen torens
het wegdek strakgespannen
treinen die razen
auto's die in de file dwazen
als airoplaines hun
miljoenen dragen in de vlucht
jij spiegelt in mijn ogen
jouw blik gaat elk wereldwonder
nog te boven…
Ontwaken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
557 De tijd tikt in sluimerstand
dromen strelen de lakens
met zandgestrooide zang
mijn geest in een baan
om de aarde
nu terug de dampkring in
de psyche keert
zich om
onder wordt boven
zoals de onwetendheid
bewustwording
in haar greep houdt
strekken armen zich
uit in onmetelijke ruimte
verdwenen is de greep
vrijheid in twee werelden…
drie zondagse koningen
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
2.114 daar lopen ze weer
de honderden driekoningen
met hun zakjes van Delhaize
en af en toe van de GB
hun scheefgezakte kroontjes
boven verheugde koontjes rood
van het winters temperament
er wordt wat aangebeld
vandaag, een luie zondag
dag te laat, vergeet het maar
met kleine oogjes aan de deur
zal er geluisterd worden
naar zoetgevooisde kinderstemmen…