29229 resultaten.
Existentie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
612 nergens op aarde
is een plek zonder duister
iedere mens neemt overal
zijn schaduw met zich mee
gemompel over verlichting
blijkt een loze kreet
elke geldbeluste goeroe
weet dat in zijn hart
als dag en nacht zijn wij
duaal in ons zijn
elke dag een kloppend hart
tussen hoop en vrees
.…
ZONDAG
gedicht
1.0 met 1 stemmen
2.660 met fluwelen achtergrond
varen de boten af
op een zee van melk
de vissershaven ligt gesloopt
onder de netten
tussen twee vangsten in
de zee heeft het strand
schoongemaakt met schelpen
versierd met zeewier
soms wandelt er een mens
kort de zee in
en wil er drinken als een vis
-------------------…
winterseizoen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
437 hoe ik staand op de
groene zoom dat licht
is besneeuwd over de akkers
kijk zie ik het koren dat reeds
is geoogst, de aardappels
op weg naar de fabriek
de voren leeg van zelfredzaamheid
baant zich een gerede twijfel
in het ongerept verlangen van de mens
dat wie vliedt zich spoedig
daarhenen ziet waar passie
de klucht is van dit sobere…
Eigenaars
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
382 Ieder mens is eigenaar,
van zijn eigen leven,
tussen wieg en graf.
Leven is kostbaar.
Garanties biedt het niet.
Koester het vandaag de dag.
Zie hoe toeval, steeds opnieuw,
verandert in bedoeling.
Bescherm al wat leeft.
Nu!
Nog voordat je ons leven,
ongeleefd en ongewild,
aan ons aller leven,
terug moet geven.…
Binnenkort
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
420 Als mens had ik het
reuze
naar mijn zin met lieve
mensen,
waar ik van hield.
De hemel: een nieuw
begin,
maar ik weet niet wat
me te wachten staat.
Mensen, koester mijn
herinneringen,
neem ze voor altijd
mee!
Liefs,
Van mij.…
Rozen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Mooi is het
als je als mens rozen
neerlegt dichtbij
de vloedlijn.
De rozen zullen hopelijk
meedrijven met de
golven, met een mooie
reis over de zee.
Foto Dick Voogd…
Vergeef het me
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
594 laat je niet
gevangen houden door wettische
gebouwen met ogen vet
en wil is wet
die noch van mens of broeder
houden
de getrouwen hun woord
de strot in douwen
roofzuchtig hun aardse huisje
bouwen
de begerige ogen astraal
gaan ze keer op keer met dat
wat een ander toebehoort
aan de
haal met een hart van staal…
Eekhoorn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 doelbewust
niet verontrust
kwam de eekhoorn
over de weg
aangerend
mij tegemoet
ben ik niet gewend
dat hij dat doet
het is de auto
die hij ziet
de mens er in
die moet hij niet
ben maar even
aan de kant gegaan
heb die eekhoorn
voorrang gegeven
hij wilde de brug
over de Ruiten Aa
oversteken
bleef leven
werd niet platgereden
over de…
sinds jij er niet meer bent
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
512 ik wacht staar
hang geeuw
slenteren werd mijn
nieuwe wandelen
in het westen verdwijnt
het schrale licht
dat nog nooit op
iemand wachtte
ik keer op mijn
stappen terug
thuis zwijgt de
mailbox als het graf
mens noch nieuws
onder de zon
dag en nacht dicht ik
de kloof sinds jij
er niet meer bent…
Nornir
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 Wijze weefster van het lot, van de bron
waar alles begon tot
aan het eind van mens en god
bepaalt u de levensloop; weegt en wikt,
schikt zowel koord als knoop;
schenkt tegenspoed, geluk en hoop.
Urd, Verdanti, Skuld,
spin mij een fleurige draad,
lang, en met een overdaad
liefde, die niet vergaat.…
LAIS CCXVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
402 Dat ’s ochtends de liefde zich ontplooit;
dat het in haar zo blij en levend is;
dat het zich te vaak aan twijfel vergooit;
dat het nooit is zoals zij wil dat het is;
dat alleen zij, LAIS zijn einde is;
dat al de schoonheid veel te snel vergaat;
dat het zich in niemand anders nog ziet;
dat de mens vrij denkt maar briest als een paard;
dat het…
beproeving
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
476 zo vreselijk
mens wil
jij gekozen
worden op
deze wijze
helaas
de stieren
krijgen opnieuw
nu weer
de marteldood
hoe dwaas
zoveel tijd
en energie
hierin gestoken
door de lieve
dierenvrienden
over de wereld huilen
is dit
oh arme
stieren opnieuw
moeten wij
nu hiertegen
protesteren
armzalig Madrid…
Met haar doornen bloot
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
450 In dit decadente
gedeelte van de kosmos
zwijgt de rede
en bedekt een zwarte wolk
het verstand
dat buiten aan
de hemel
hangt dat zodanig door
het vlees is bezwalkt
dat men de mens
niet meer
met nieuwe inzichten
kan verrijken en iedere poging alleen
maar paarlen voor de zwijnen
gooien wezen zal
zij is als een roos…
Hun macht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
509 voorzichtig
kleurden randen
hun macht aan
gewone dingen
subtiel dirigeerde
hokjesgeest
de mens
naar binnen
het happy gevoel
ervaarden zij in geur
en kleur toen zij de
deur passeerden
het warme wij
gevoel van
herkenning voelden
zij in de persoonlijke
benadering van
gelijkgestemden die
naast bevoogding ook
hulp en begeleiding…
Ik vecht tegen het systeem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Ik vecht tegen het systeem
Daar moet ik overheen
Al zit elk mens wel met een probleem
Waar gaan we in deze wereld en het land
daadwerkelijkheen
Het gebeurt olveral en altijd
Dat wil ik kwijt
Je lot ligt in handen van andere mensen
Daarom heb ik geen spijt
Je moet doen wat je moet doen
Er is geen andere weg
Dat is het leven tot de…
Ongelofelijk
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
438 Mijn liefde is zo groot,
Dat die niet is te evenaren,
Wijl jij en ik zijn voor elkaar de ware,
Eindigt pas bij de dood
Van ons beiden,
Door geen mens te vermijden,
Tenzij een almachtige
Wending geeft tot ’n ongelooflijk slot.…
wisseling (3)
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
558 hoe de zomer deed alsof niets
teloor ging alsof vergankelijkheid
een stoffig onleesbaar boek zou zijn
alsof hij niet zag dat de oceaan
altijd hongert naar
het belagen van de kusten
hoe de herfst stormend
het land veroverde
zomer en mens overmande
hoe wij als golven braken
op het kiezelstrand hoe wij
afgemat het fort bereikten…
Donzige wolken
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
606 donzige wolken
trekken zich niets aan
van de puinhopen
in het kapotte land
ze drijven onaangedaan
verder en verder
naar het puin
in een ander land
onverstoorbaar zien ze
neer op de schamele resten
van een samenleving
die uit elkaar is gerukt
berustend drijven ze verder
ze weten het al eeuwenlang
de mens heeft niets geleerd
gaat…
langzaam geluk
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
340 zelden weet iemand
hoe mooi het grazen
van de schapen klinkt
wie zag de rijzende zon
boven een nevelige heide
waar witte stipjes vreedzaam
scharrelen in pril ochtendlicht
zij weet hoe hecht
een mens kan zijn
met 250 schapen
op een heideveld
zij weet dat slechte
dagen nodig zijn om van
de mooie te kunnen genieten…
Hoe klein
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Hoe klein kan ik
de pijn krijgen
en helder blijven
in conditie blijven
een mens blijven
met het weinige
dat er wonderlijk genoeg
nog functioneert
in mijn lijf
in mijn hoofd
in de sociale zorg
Valt er iets op te leuken
aan de dagen
aan mijzelf en
aan mijn toekomst?
Jij misschien?…
misverstaan
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
279 een mens begrijpen
is lopen door mistig land
waar paden verdwijnen
vragen zonder eind
woorden die anders bedoelen
stilte ertussen
dus oordeelt men snel
een steen werpt minder moeite
dan een hand reiken
maar wie langer kijkt
ziet achter gesloten ogen
een wereld bewegen…
avond
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
425 van heel ver
de zachte zang
van een merel
opgaand in z’n
dagafsluiting
een zuchtje wind
het zachte sidderen
van een esdoornblad
de hemel open
en zo helder als
een bergkristal
en een mens
soms zo iel
aangevreten
door de hitte
soms zo krachtig
gemeten naar
de eeuwigheid
niet meer dan
een korreltje zand
achtergebleven…
DOOD BIJ BOSJES
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
114 't Is herfst in de zomer
Indian Summer
de platanen tonen hun gele pracht
de iepen zieken uit
of tooien zich maagdelijk
alsof het nog lente is
alleen de winter laat op zich wachten
want de 3e tropische periode staat
voor het groen nog voor de weekend-deur
en voor de oudere mens(en) ook, die vallen...
dood bij bosjes!…
Dit is mijn dag
gedicht
5.0 met 1 stemmen
19 Ik kon niet vluchten, ik was geen Tsjwang Tse
die had gedroomd dat hij een vlinder was
en zich bij ochtendlicht afvroeg of hij,
Tsjwang Tse, gedroomd had een vlinder te zijn
of dat de vlinder droomde als Tsjwang Tse
te ontwaken, nee, ik was een mens,
een taai skelet met tweeëndertig tanden,
twee handen en een tragisch intellect
dat met…
SAMEN KIJKEN NAAR CIRQUE DU SOLEIL
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
855 fantasie en werkelijkheid
is een gedachte realiteit
zij daalt, hij stijgt
charme en gedurfdheid
bewegingsvreugde, projectie
het is als een snel gedraaide film
niet meer te bevatten
het kronkelt, het zweeft
verlies van zwaartekracht
het reiken naar de verte
ineens alom huivering
de grootsheid als een steltloper
uitbeelding van de gekooide mens…
Jouw licht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 Komende is het in de wereld;
het Licht dat ieder mens verlicht.’
Elk mens, u, jij, werd ooit geboren.
Al 80 jaar terug wellicht.
Of 40 jaar of kort tevoren.
Als baby zag je ‘t levenslicht.
Je groeide op, werd groter, knapper
(knap van verstand of van gezicht).
Hoe prachtig is de mens geschapen!…
inspiratie, verbinding en groei
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 en aarde grip geeft en houvast
dat deze energie een bron mag zijn
voor lichtpuntjes en vreugdevuurtjes
voor elke mens, waar wie en hoe ook
in een wereld die het leven omarmt
op dus in het nieuwe jaar
naar groei, verbinding en licht…
De liefde
poëzie
3.9 met 21 stemmen
4.562 Is ze een grove, lage drift,
Die de grote mens vernedert?
Voor de wijsheid tegengift?…
herinneringen
hartenkreet
4.3 met 37 stemmen
3.544 kan doen
Een prachtig mens heeft mij verlaten
ik kan niet anders dan over je blijven praten
op die manier ben je toch weer even bij mij
en die gedachte maakt me weer een beetje blij…
Johannesbroodboom
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.264 de tijd gekomen was
om gouden ringen af te dragen
nam ik plaats
daar waar de koopman
ooit zijn vlinderzaden bond
en ze verkocht - met hart en ziel
als eerlijk goud aan handelaren
die ze later doorverkochten
en met wisselgeld betaalden
voor een zon die hen verdorstte
meer dan honger hen verstond
in die verstikkende woestijn
waarin geen mens…