Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 89.661):

avond

van heel ver
de zachte zang
van een merel
opgaand in z’n
dagafsluiting

een zuchtje wind
het zachte sidderen
van een esdoornblad

de hemel open
en zo helder als
een bergkristal

en een mens
soms zo iel
aangevreten
door de hitte
soms zo krachtig

gemeten naar
de eeuwigheid
niet meer dan
een korreltje zand
achtergebleven
op een verlaten
kiezelstrand