5489 resultaten.
Verscheurde pennenvrucht
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
535 ik voel het scheuren van de lucht
in elke vezel van mijn lijf
het lijkt alsof ik zinnen schrijf
zonder lust naar pennenvrucht
het broeit in fluisterend gezucht
geen enkel woord staat buiten kijf
slechts het allerlaatste bedrijf
behoedt me voor een klucht
want gedonder schudt me wakker
en een lichtflits opent ogen
ineens toont alles zoveel…
een hedendaagse sprong
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
805 ik mijd de dag
als bomen de lucht bekleden
enkel met kale takken
die snijden dan
door luchtige dromen
en doen vooruitzichten
wezenloos knakken
ik mijd de nacht
als bij volle maan
alles helder schijnt
maar de zon
achter de einder
is geslacht
en in de oceaan
verdwijnt
ik mijd de dag en de nacht
een etmaal lang
spring over het…
gedateerde dood
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.788 bestaat niet zoiets als je missen
ook niet wanneer je er al een beetje niet meer bent
er bestaat wel zoiets als spijt
wanneer ik jou je koffers zie pakken
vastbesloten dicht klikt en opneemt
naar het volgende station stapt
rouwen vooraf gaat niet
rouw heeft zijn achteraf datum
na de spijt en op een perron
waar geen trein vertrekt
enkel…
De laatste zomerse rode roos
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
628 door de regenval
staat er nog één laatste zomerse
volbloeide rode roos
in de tuin
al haar andere metgezellen
zijn verwelkt, verwaaid
een schemering van droefenis
zucht in mij
geen enkele rozenknop
kan ik meer zoenen
heel eenzaam en alleen
sta jij nu in volle glorie te bloeien
nog eenmaal
schijn jij met je rode gloed
je kleurenlicht…
wie niet weg is, is gezien
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.300 terug
naar dode bloemen en gezichten
achter ramen, die ik nog steeds
tel, van één tot tien
ze herkennen me niet
noch de droefheid die ik draag
achterwaarts
naar het zwarte huis
en de appelboom, mank
door het sterven van seizoenen
bij elf zoek ik mezelf en het kind
als een oneindigheid zonder
schaduw
maar vind de kleuren niet
enkel…
De grote oude eik
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
2.871 speelden
staat nog altijd de grote oude eik
in herfstig bladerdek zoek ik naar herinneringen
die jij en ik hier achterlieten
vandaag raap ik gevallen blaren, waarvan kleuren
verbleekt door de zon, waarvan kleuren
verwaterd door de tijd
met beide armen vol loop ik langzaam om de boom
mijn passen worden steeds een beetje sneller
totdat ik enkel…
Salaam
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
714 Een slingerende bus
vol kippen
manden, tassen
vrouwen
en een enkele
bebaarde man
begeeft zich door
stoffig landschap
waar duizenden vragen fluisteren
in verte
de heilige stad Qom
een gouden koepel glanst
sprookjesachtig in opkomende zon
de temperatuur stijgt
naar veertig graden
bestemming
is bereikt
een man in zandkleurige…
Een vreemde hunkering
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
783 We leven hier maar voor een korte tijd
en menen dat het nog wel duren zal
tot alles is begrepen, ja verklaard,
maar komt dit ooit, dit heldere beseffen
dat enkel maar de liefde leven baart?…
Ontheemd
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
2.325 ontelbare druppels
Zie de angst voor morgen
In de spiegel van vandaag
En mis je in ieder moment
Twijfel door de dagen heen
Hoe moet ik nu verder leven
Zonder je stem en lieve lach
Vervlogen is elk vertrouwen
Ik geloofde in je had je zo lief
Jij vlocht draden levensgeluk
Zomaar op een dag in februari
Heb je mij in de steek gelaten
Enkel…
Liefdevol
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
2.172 Gewoon een klein gedicht
Zomaar gemaakt voor jou
Wat woordjes wat zinnen
Omdat ik veel van je hou
Gewoon als blijk van liefde
Om de warmte die jij geeft
Wil je gewoon laten weten
Dat jij in mijn hart zweeft
Gewoon enkele coupletjes
Over wat jij doet met mij
Gevoelens die je mij geeft
Maken me gelukkig en blij
Gewoon nog even vertellen…
vaart
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
876 over de woelige huid van de diepe oceaan
met enkel de onmetelijke stolp boven mij
zo schommelt mijn broze bootje
op het ritme van de wind het leven voorbij
voortgedreven, gestuwd, overstelpt
door vergezichten, landschappen allerlei
aquamarijn tot indigo,exotische kruiderij
zwemvogels en vliegende vissen ongeteld
hier en daar, waar wuivende…
Pavane pour un enfant défunt
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.107 Toen we
jou gedachten
jij
ons koningskind,
verdronken
in de rivier der stilte,
restten ons enkel
bittere tranen
en een droom
vol nachtbloemen
Want je sliep al zolang
En de roep van het leven
kon je niet meer wekken
Helaas
Je rustte eindeloos mooi
met gesloten ogen
En in onze herinnering
klonk je lied
zo kristalhelder
zo bronnenklaar…
Een seconde
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.603 toe…
Een gevoel dat altijd toeslaat
als je het allerminst verwacht
Het was een seconde…
Een seconde die m’n toekomst
zou beïnvloeden, een gevoel
waardoor ik me zou gaan laten leiden
Jij had dat gevoel ook en
wilde die onbekende weg ook berijden
Het was ook jouw seconde…
Een seconde waarin
een gevoel verscheen
Vanuit het niets, door enkel…
Zo vreemd, die hunkering...
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.307 Maar komt dit ooit, dit heldere beseffen
dat enkel maar de liefde leven baart?…
Zonder onderwerp
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.048 Ik loop wat zachtjes door
maar vind geen onderwerp
dat me zoekt,
geen enkele voetafdruk
op een zachtwollen doek.
Ik laat mijn lichaam zakken
maar vind alleen
een afdruk van uitgeleefde tranen,
een onderworpen ziel
in de tijd achtergelaten.
De dood staat
handenwringend
voor mijn deur te dralen
maar kan haar slag niet halen.…
Woordelijke vrijage
netgedicht
4.6 met 17 stemmen
1.098 Nooit meer
heb ik me zo sensueel gevoeld
als tegenover die enkele woorden
maak je haren los, ik wil ze zien.…
Schuilen in schaduw
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.148 Ik voel me enkel in de stilte thuis,
ik ga er steeds maar heen.
Ze lokt me met haar schaduw,
met fluisterende stemmen van fluweel.
Ik kan daar schuilen in verzonnen dromen,
in helder licht dat ik heb verloren.
Starend naar de chaos in mijn hoofd,
luister ik naar mijn tranen, zo rusteloos.…
ZELFDOVEND
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.505 Goed nieuws vanochtend uit Amerika
want nieuwe wetten maken korte metten
met branden die ontstaan door sigaretten
die enkel smeulen qualitate qua.
Zelfs wereldbranden worden afgewend:
er komt ook een zelfdenkend president.
.....Nieuwsfeit: De zelfdovende sigaret is sinds maandag verplicht in de Amerikaanse staat New York.…
Heimwee
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.620 Ach kon ik nog één keer als vroeger,
al is het enkel in mijn waan:
met mug, met zomer en met moeder
weer in dat ver bed slapen gaan.…
"Geliefd"
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
2.252 Je bént niet dood
je bent ons enkel
vóórgegaan naar 'n leven
zonder tijd en ruimte.
Ik zie je aan de einder
waar de kim zich kleurt
in vale tinten en licht
verdwijnt achter de horizon.
Ik weet dat j'er nog bent
al kan ik je niet vatten
herinneringen zó tastbaar
in glas-in-loodramen gelijst.…
Dronken nachten
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
1.877 rond mijn schaduw strekt zich, lacht
zich een stuk in de open winternacht
waar de leegte galmt met woorden
maar de vrieskou wreekt zich toch
niet als de vorst nog bloed laat stromen
en mijn grijze ziel de verloren dromen
bewaart en ik bij zinnen ben nog
waar stemmen éénparig klinken
zoals de glazen het soms doen
waar sterren enkel…
Pijnlijk stil
netgedicht
2.8 met 19 stemmen
2.696 Eindelijk is er niemand meer
die je nog verlaten kan
niemand vond een juist verweer
geen vriend of vrouw of man
Zo volmaakt onredelijk was
jouw felle woordenstroom
in de zakken van jouw jas
geen enkel spoor van vreugd of droom
Zelfs het vloerkleed vlekt jouw gemoed
en de horizon bestaat nog slechts
uit de stalen spijlen van het bed…
Betoverde kastelen
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
830 Daar waar de zon ondergaat
wiegen enkele vogels
in de zacht cirkelende stralen
van de ondergaande zon.
Wolkenstapels verzinnen
witte feeën en kastelen,
hoog in de betoverde lucht,
waar ze meedrijven
op mijn gesloten ogen.…
jouw magistraal product
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
707 is jouw kunst illusie
fusie van de waan
en faam verworven
in de vele ruzies
over kunst
met je kompaan
je naam is al vergeten
de faam aan
het verbleken
je waan is verworden
tot kunstbezit van
enkele witte boorden
kunst was eens
jouw magistraal product
visitekaartje van
de club van elitairen
het onderscheid dat
rook je…
verloren strijd
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.534 een cryptogram
verweven in een woordenweb
waar zelfs de spin van huivert
en de vlieg spartelt
klevend naar adem hapt
en één dag te kort is
vraagtekenwolken die
roerloos drijven en botsen
in een hevige onweersdialoog
tranen neerstorten in onmacht
steeds weer verdampen
onopgelost en gevangen
enkele winnende ronden
in triomferende…
Haar geur wordt alles
gedicht
3.1 met 30 stemmen
14.564 Achter ons raast nachttrein
door een weiland - wij kwam van ver,
op verhaal, staan met lange jassen
in de gang, herhalen enkele gebaren.
Wij weten weer hoe deze vrouw ons
soms niet meer kon zien wanneer zij
door de grote kamer ijsbeerde, vlammen
van zich afsloeg, onverstaanbaar werd.…
Jij verdween
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
2.769 de druppel die de emmer liet overlopen
viel dit keer niet op de gloeiende plaat
jij keek een gegeven paard in de bek
en spande het achter de wagen
mijn hoge bomen vingen veel wind
jij zag het bos niet meer
ik wilde de eindjes aan elkaar knopen
jij had het einde al in zicht
ik wilde water bij de wijn
jij droeg enkel water naar zee
jouw…
Vooruitzicht
poëzie
3.9 met 10 stemmen
4.114 Over enkele dagen
zal het verleden zijn.
om te vergeten
zal ik mij overgeven
aan de warme schijn
van wijn en hartstocht;
maar wat is wijn,
wat kan de duiz'lende
verrukking der liefde zijn
naast het geluk
van dertig woorden,
stuk voor stuk
gezuiverd van de tijd?…
Van water naar wijn
netgedicht
3.7 met 27 stemmen
3.905 je aait het witte licht
maar raakt niet alle vlakken
krijgt het vuur niet te pakken
en vlamt alleen kortzicht
nog net niet rijp genoeg
om volledig te worden genoten
ben je al in het glas gegoten
waar je enkel leegte verjoeg
langzaam drink ik je terug naar het begin
waarbij ik doorslik wat niet smaakt
wat rest zijn druppels goede zin…
Waar staat mijn hoofd?
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
1.520 Ik wil daarom - al is het even -
heel rustig worden en vertrouwen
dat enkel kalmte op kan bouwen
wat echt de moeite waard zal zijn.
Waar staat mijn hoofd,
waar gaan mijn voeten,
ik lijk een mol wel die moet wroeten,
maar help...ik wil niet al die pijn,
dus...laat me even rustig zijn.…