4027 resultaten.
Wat nadert is stilte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
713 Zij droomde mooiere dromen
dan in dromen noodzakelijk was
jij dichter bij haar
dan in een zomerfilm
in heimweejeugd verloren
zij zag je ten onder gaan
achter een horizon verdwijnen
in droombeelden zonder graan
hijskranen die zand verplaatsten
ik zag je met illusies schijnen
tegenwerpen, argumenten slijten
begon geen woordloze discussie…
Winternacht
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.786 Weet je nog de stilte bij de boom,
Kerima
de dag van mijn eerste nominatie
die jij mij gaf in beloofde stilte
omdat ik zweeg als een dichter
die zijn ziel niet verdoemde
sindsdien veranderde er veel
woorden bleven niet hetzelfde
jij werd beroemd, ik bleef achter
bij die boom in een droom
er waren mensen
die mij konden verhangen…
Scoop?
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
509 getaande hand uit realiteit,
zonder wachtend spoor van bitterheid
in hart op horizon gericht en de scoop
wat kleiner wordt, voorbij de gulle
zomer blijven zoete herinneringen naar
verliefdheid die zich over de aarde stort
als water uit een bloemfontein, die stijgt
en daalt als vrij gevoel wat zelfstandig
ademhaalt, ijkpunt voor dichters…
mens
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
850 haar naam
heilig het liefst
een vrouw van de stam
zonder troon geboren
ongekroond voor het oog
bewust in dit leven
een aura als de regenboog
omringd door woorden diep uit de kosmos geboren
de essentie zoeken voor wonden
wat duidt op een spiegelbeeld
inspirerende gewaarwordingen in de lucht geschreeuwd
laat het maar simpel zijn
een dichter…
Gevecht in de woestijn [sonnet]
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
942 De zonnesteek verdwaast je niet, je focus denkt aan later
Want met iedere gekropen meter
Ben je dichter bij het water…
Ik ben vannacht jouw toevluchtsoord
netgedicht
4.9 met 42 stemmen
1.072 Ik ben vannacht jouw toevluchtsoord
waarin bestaan valt te verdragen
ik ben geen antwoord, stel geen vragen
ik ben slechts warmte die bekoort
zo naakt zijn wij en ongestoord
tussen het hunkeren en jagen
wat warmte in te koude dagen
en dichter, bij elk verzwegen woord
we voelen dat het toch bestaat
geborgenheid, ons veilig weten…
Gelaakte grond
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
616 was ik ooit langs die brute bergen omhoog geklommen
had ik dan geweten waar wolken overgaan in water
steeds breder de baan makend naar beneden
waarom wilde ik hoger waar de grond harder wordt
dichter bij god of goud van aardse zaken
kon ik niet geraken, edoch die gedachte zal ik laken
hoog en machtig striemt de kou, slaat ranselende wind…
dichten
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
583 Het is een dichter verkleed als vogel die
een aantal regels kwijt wil zonder diepe zin.
Meer voor het plezier en de magie ervan.
Want vliegen is een klein wonder en vlieg-
en is leuk en als het vogeltje zingt wordt je
vanzelf vrolijk. Misschien bekijk ik het wat
simpel maar ik ben ook een simpel mens!…
Het eiland
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
773 op een eiland
Stil en verlaten
Omgeven door golven
Tranend nat
Door isolatie
Niets in de gaten
Alleen met je medicijn
Pil van bittere smart
Als ineens op
Een zondagmorgen
Het zon dag licht
Aan jou laat zien
Voel jij je verbonden
Helen de wonden
De bron geeft
Het vergezicht bovendien
Langzaam aan
Begin je te beseffen
Komt het dichter…
de zee roept
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
442 breek ik boven mijn enkels af
blijft mijn sokkel achter
dat is wat er rest
van mijn betonnen blok
hoelang mijmeren wij dichters al niet?
waarom ben ik op aard?
wat laat ik na, behalve schulden?
hoe dat te schrijven wat al geschreven is?
mijn anker ligt in zee
waar anders?…
Dichtersdans
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
944 Voor alle dichters
Kom, dans met mij de tanka
beklim de haiku
speel een triolet
vorm in de maat
van een kwatrijn
sierlijk een pirouette
wie begeleidt ons
op een harp,
piano, fluit of klarinet
beleef ook eens een elfje,
rondeel, zing een sonnet
en als je niet meer dansen kunt
verzin een nieuw couplet
want als je schrijft in vreugde…
kortademig
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
739 je mag me naar de hel sturen
mijn ogen vullen met vuur
me murw slaan
tussen de anderen
die nog ademhalen
in hun dood
hoe gemakkelijk zal het gaan
omdat ik het lieven nooit leefde
het leven niet liefde
liefhebben nooit leerde
het kind dat iedere dag
bewoog op lege bladzijden
nooit dichter bij een aai of een plekje
in de zon
gewoon…
Meer dan een gezicht
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
841 achterblijft
op een gezicht, soms verward
en veel meer dan een zoektocht
in ogen
expressie als pure poëzie
die hij doorgeeft aan hen die het gelaat
van kunst willen vinden
binnendringen in zijn droom;
waar hij doolt langs twijgenlicht,
als bomen ruist, blauw
dan weer regenzwaar
in een stroom van melancholie
meanderend door de dichterlijkheid…
Illusie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
572 Helaas
moet ik wederom machteloos
en zoveel pogingen verder in de tijd
erkennen, dat geen echte dichter in mij woont,
maar wel een wens, een hunkering,
illusie.…
- stilstaan -
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
558 maar brengen niets meer dichterbij
de tijd gaat weg en zwijgt
noemt geen naam of plaats
aanzien moet ik volgens hem
stilstaan met mijn armen open
zegt, hierzijn brengt je dichterbij
de tijd laat mij te wankel achter
ik heb geen houvast aan mezelf
mijn lichaam jankt en roept en reikt
onbeweeglijk snijdt het niet bewegen
en komt nog dichter…
CultuurCafé
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
689 , de dichter zijn poëzie
Muziek, tekst, wij gaan ervoor...…
Misverstand
gedicht
3.0 met 1 stemmen
20.204 Mijn vrouw is getrouwd met een dichter,
al had zij de zaak heel anders gepland.
Zij dacht aan een vader, een minnaar, een man.
Hij schrijft. Verder zijn er geen plichten.
En zelden is meer dan zijn lijf in bed,
mager en bleek in zijn eenzaam verlangen.…
Diafragma
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
433 haarscherp raak je het beeld,
uitgelicht in ieder tegengesteld
contrast en elk detail wordt geëtst
in de realiteit van de waan
die dichters last verscherpt in
schijn ontspoort over de buitengrens
in de diaspora van zijn domein, waar…
Paniek
gedicht
3.0 met 2 stemmen
7.095 Dan zie je dichters wijze dingen schrijven
Over de dood, de Ander en meer kwalen,
Over de liefde en dat soort spookverhalen -
Maar niets daarvan komt bij jou bovendrijven.
Misschien is daar die schim van onderlijven
Of trekt een lichte geur van slijm voorbij -
Maar daar lijkt het dan toch wel bij te blijven.…
In de huid van de dag?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
496 , een bos kan niet
donkerder of lichter zijn, je
stelt je in op dingen die je
met een wisselend diafragma
vast, de scherpte is bepaald
door de essentie van het domein
de waarheidskern wordt troebel
in een populistisch contrast,elk
detail moet kritisch of in tegenwaarde
worden getoetst in een wisselend
decor of religie die de dichters…
Werd diepte gewaar
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
473 weer
maar ik voelde
geen tegenwind
dreef logeslagen rond
als een stuurloos kind
liet me gaan
zonder houvast
verbaasd door de
kracht die mijn geest
op het lichaam had
keek met ogen
die mij zittend zagen
verdwaasd op de bank
met een chaotisch
hart vol vragen
de verte lokte
door het vrije glas
ik voelde hoe tocht
mij steeds dichter…
Te hooi en te gras
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
635 Ik ben een te hooi en te gras dichter
na voltooiing is mijn hoofd veel lichter
weet nooit wat er komen gaat
voordat het ineens "ga schrijven" slaat
ik ben dan vol verwondering
het is zeker geen uitzondering
dat ik ademloos ga lezen
niet weet wat de titel zal wezen
dat noemen de realisten inspiratie
zeker is, het gaat zonder transpiratie…
de ellendelingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 van herfst langs lijsten die zonder silhouet
mij het toneel toelaten en ik het fruit markeer
met jaartallen van al mijn late oogsten
en dampt het woord tussen mijn vingers, verklaart
mijn geest het licht van kolderieke verschijningen
in het periscopisch omlijnd geweten als
hoop op het poëtisch effect van de
ellendelingen die zich dichter…
Oude eik
gedicht
3.0 met 1 stemmen
4.183 --------------------------------------
Uit: 'Dichter', voor kinderen van 6 tot 106, 2016.…
Dat wat ons aan de ziel verbindt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
567 Halverwege het strand onder
De wijde hemel blijft zij staan
En peinst als uit marmer
Gehouwen naar het water
Alleen de maan zwemt nog
In rollende golven: verstomd
In haar vertrouwen wie zal om pijn
In borst van een dichter rouwen
Waar golft het graan en kraait de haan
Kukelt een hemelse vonk in de harten
Boven dat wat verlaagt opgejut…
De witte zwarte gier
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
544 geen zier
Om hem, hij heeft er tranen om vergoten
Totdat een mens een plaatje had geschoten
Beschouwde hij zich als een dooie pier
Een fotograaf kreeg hem in het vizier
Die ging de witte zwarte gier promoten
Ja iedereen verstoken van pigment
Ze werden afgedrukt op glanspapier
En werden daarna niet meer uitgesloten
De witte gier werd dichter…
verre echo's (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
415 we ontdekken de oceanen
onderdak voor de woningloze
dichter op drift
poëten reizen in het spoor van
Alexander de Grote met karavanen
door dorre oceanen van zand
de lyricus penseelt bedwongen
bergen waarlangs gerafelde
wolken de dalen binnenzakken
in veertien versregels dicht de
sonnettenschrijver een onverschrokken
reis naar de…
Ongelijkwaardigheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
679 met elkaar gaan
maar het begrijpen
in weten wat de ander
denkt en waarom hij
of zij zich zo gedraagt
wij zijn net als
alle leven verbonden
met elkaar in het dagelijks
bestaan van de roedel
die ongelijkwaardigheid
geeft hen en ons
entree om in het doen en
laten van de ander te verkeren
in lichaamstaal en
mimiek komen wij
dichter…
Ze, zij ’n wereldwijf!
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
507 Ze zat naast me in de trein
Ze voelde zeer zen aan
Ze was net geland vanuit Egypte
Ze had daar afgetast, gevoeld en begrepen
Ze ging nu het roer radicaal omgooien
Ze wilde dichter en (h)echter bij de mensen
Zij en haar zijnen is haar credo
Zij vertelde en ik ervoer de mijnen
Zij is goed, sterk en vertrouwelijk
Zij bouwt aan ’n betere woonwereld…
Knipoog?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
399 Zijn aard en meesterschap
door tijd de imperfectie heeft
doorstaan, blijft hij dichterlijk
bij de aarde, teugels van de
ziel die ongezien liet weten
de plaats en waaraan hij
is aan opgegaan, onmin
over literaire wetten, pennen-
streken op Icarus wieken, smelten
in de knipoog van de zon, wat
overbleef was pek zonder veren.…