3808 resultaten.
Het Licht van Morgen
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
258 Wanneer de nacht de wereld dekt,
en stilte elke straat bedekt,
verschijnt heel zacht een eerste gloed,
die nieuwe dromen groeien doet.
De zon klimt langzaam naar omhoog,
kleurt wolken rood en hemel hoog.
Een nieuwe dag ligt weer gereed,
vol kansen die nog niemand weet.…
zijnde blind
snelsonnet
4.2 met 8 stemmen
827 het heeft geen zin, ze gaan zich niet bezinnen
op wat hen los en loos te buiten schiet
zij zien de dingen zo, dat men niet ziet
dat er voor allen alles valt te winnen
het mens zijn vraagt gedogen, mededogen
maar wie durft dat met open blik te pogen?…
Weidevogels
gedicht
3.4 met 40 stemmen
18.741 Hun roep, niet uit het veld te slaan,
klinkt uit het nachtelijke gras
dat nog niet toe aan groeien is,
hoog en verfijnd.
Het vriest, het vriest bijna, de grond is nat,
alleen die ene stem is over, overal gehoord,
de variant van treffen, vallen en van breken,
gefascineerd herhaald.…
OCHTENDSFEER
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
932 het maïsveld waarin de planten
hoorbaar groeien verbergt steeds
meer zijn geheimen als ik nader
voegen zonnebadende hazen zich
daarbij een enkele kievit alarmeert
twee keer voor hij door soortgenoten
tot zwijgen wordt gemaand kraaien
vergeten zelfs gebruikelijk te krassen
het vroege ochtendland verwacht
een warme zomerdag de reigers
vluchten…
Voor Ellen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
994 Kijk, de wereld houdt van me
Zie hoe de zon straalt
en hoe de bloemetjes bloeien
Zie hoe de wind waait
en de lammetjes groeien
Luister, de wereld houdt van me
Hoor de vogeltjes fluiten
en de rivieren stromen
Hoor de kikkers kwaken
en het ruizen van de bomen
Voel, de wereld houdt van me
Hij omhelst me met duizend armen
en soms krijg ik…
het wonder van leven
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.281 Dat zo'n klein mensje kan groeien,
het blijft elke keer 'n wonder.
't Zal ons ook altijd blijven boeien,
maar voor jullie was het wel heel bijzonder.
Na zo lang wachten en hopen,
en iedereen heeft jullie dat van harte gegund.
Nu komt het verdriet binnen geslopen,
draag dit ook samen als je kunt.…
Vijver
poëzie
2.9 met 12 stemmen
2.946 Nieuw groen
zal groeien, om en in.
Waterdieren zullen
schuilen.
Alles krijgt een
andere zin.
De geliefden
aan de oever
zien alleen
die grote kring
langzaam tot
de hemel rijzen.
Blijft slechts:
de HERINNERING…
Vaarwel
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
2.937 Omarmend heb ik je vorm gegeven
en zorgvuldig al je letters neergezet
samengevat in ‘n keurig net couplet
zodat ik je zag groeien en zag leven
Je bent ontstaan uit mijn gedachten
en opgevoed door een dichtershart
dat alle vastleggende regeltjes tart
met wens ‘n eigen stijl te betrachten
Nu je volwassen bent laat ik je gaan
nog een laatste…
Voortplanting?
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
2.663 Wat zal ik mij met voortplanting bemoeien
waarvoor de seks per saldo is bedoeld,
bij die gedachte wordt m'n drift gelijk bekoeld,
het mensdom hoeft toch nog niet méér te groeien?
Dus waarom met de andere kunne stoeien
en heftig met een blote meid gekroeld?…
Drenkeling
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
827 Terwijl zij de netten uitwerpt
in een wolk van schuimspatten
krijst de drenkeling en hijst zich aan boord,
In de diepte een verzonken stad
onder wuivend wier,
een mossig koord leidt naar het schip
gekraakt in een donderslag
Nu rest er rot hout,
groeien er koralen op de mast,
de oude glorie ligt aan diggelen
terwijl zijn tranen vrij biggelen…
Heilloos verlangen
gedicht
3.5 met 28 stemmen
6.777 een vers stuit op bezwaren
vandaar dat ik mij anderszins verplicht
en mee zal trekken met het wijkend licht
tot in de eeuw die dichters mocht ervaren
een eeuw waarin blank marmer boud zou stoeien
met de bronzen gloed van de Romantiek
en rechters een poëet zouden verfoeien
vanwege zijn onkuise symboliek
een eeuw waarin het zelfbesef kon groeien…
Scheveningen
gedicht
3.8 met 55 stemmen
7.331 sirenen vluchten lijdzaam voor erbarmen
geen scherpe rotsen maar een veilig land
na de havenhoofden zwarte kaden
verworden zeebenen tot vaste voeten
geen lager wal meer of het eeuwig boeten
van hun vrouwen door de zee verraden
het onheil komt niet van de woeste vloed
maar van het wassend dorp achter de duinen
dat tot het rijk van Nereus groeien…
Van wolletjes en pluis
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
695 gemaakt van wolletjes en pluis
gedragen door de wind
alleen en ver van huis
langzaam naar de grond gegleden
waar haar wortel houvast vindt
rustig klimmend met de jaren
als verdienste schaduw sparend
vrienden zijn er al bij bosjes
bang voor eindigen als klosjes
samen groeien naar een bos
de seizoenen als een kleuring
draaiend om je bast…
Dierlijk leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
636 Wijken vol dier, groeien beestachtig
snel. Aan de rand kijkt het dier argeloos
toe hoe versteend leven zich opdringt.…
waar is mijn hoekje
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
965 ik zie blokkendozen
om me heen
het grijs beton
is hier en daar
nog afgedekt met
rood en gele steen
het groen is kunst
geplant op zand en
aarde van het godvergeten
puin dat doo de nieuwe
generaties is vermalen
om weer tuin te zijn
waar is mijn hoekje
in de zon waar planten
groeien die niets weten
en door mensen en commercie…
Samen met de fles
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.950 Jij moet van melk nog groeien.
Je morst. Ik hoop dat je erbij
zal zijn als ik met knoeien
mijn dorst nog éénmaal les.
En dan de wildste ranken
bij mijn steen zal snoeien.
Ach, laat nu maar,
net als pa, een mooie boer.
Dan breng ik je wankelend
retour, eer ik met jouw tandeloze
glimlach slapen ga.…
Mijn Zoon.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.218 Je gaat groeien, naar school,
en krijgt een eigen ik.
Het leven is keihard,
vaak hoorde ik een snik.
Is dit mijn zoon, uit mij geboren?
Ja..want ik hou van jou,
Jij zult altijd bij mij horen.
Ook al is er zoveel verdriet,
vergeten doen wij elkaar niet.
Ondanks je handicap kun je alles aan
en daardoor wat makkelijker door het leven gaan.…
't Geef-orgasme
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
929 Dag-in dag-uit oorlog en vrede
Elke dag opnieuw gaan mensen dood
Dag-in dag-uit worden kinderen geboren
Elke dag opnieuw een nieuwe reden
24 uur per dag wordt de liefde bedreven
Groeien kinderen op van klein naar enorm
In allerlei grootte en diverse soorten
Verschillende kleuren, met en zonder handicap
Zo zorgt de hele wereld in al haar…
Amazone in de Bosjes van Poot
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.172 Zij slaapt in het gras op open veld
Haar huid glinstert van morgendauw
Zij heeft geen last meer van de kou
Een speer trof haar met vol geweld
De haren bewegen als gras in de wind
nagels groeien uren natuurlijk door
Vogels beginnen weer hun ochtendkoor
dat geen gehoor in haar oren vindt
De geliefde moet vergeefs wachten
de stem…
Geslaagde mislukking
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
714 Nee, dan de schoonheid
die de afstand schept
de zeeën van ruimte
de eonen aan tijd:
daar groei ik van
als een onmeetbaar
verlangen naar lengte.
Goethe zag het al
inspiratie eist een ster
een planeet die je bidt
niet dichterbij te komen
eerder veraf te schijnen
Venus en Mars volgend
reizend naar de horizon.…
Liefde
hartenkreet
3.9 met 29 stemmen
2.437 Liefde moet niet lijken
Maar moet steeds blijken
Een lief of klein gebaar
Raak die gevoelige snaar
Liefde is niet te dwingen
Maar moet je toezingen
Ontmoeting vol van geluk
Zaligmakend verrukkelijk
Liefde zal steeds groeien
Harten zullen opbloeien
Vervlochten in samenzijn
Twee zielen op een lijn
Liefde verlangt openheid
Praten huilen…
Zonder haar
hartenkreet
2.9 met 20 stemmen
3.480 zonder haar
ze mag dan in de schaduw staan
als jij in de spotlights gloort
maar besef je dan niet dat ZIJ de lamp is
zodat een ander jou ziet en hoort
niemand en niets kan zonder schaduw leven
het leven wordt vanuit het licht gebouwd
ZIJ is schaduw en licht gelijk
ze volgt, gewoon omdat ze van je houdt
uit haar stilte kon jij alsmaar groeien…
Zomer
gedicht
4.3 met 75 stemmen
8.279 Laat binnen de
regen die
bollen doet groeien
en bloesems vernevelt -
confetti pastel,
voor doldronken bruiloft
waar voorjaarstrouw zingt
die duurt tot de zomer
de lente verdringt.…
Opgedragen aan Jessica
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.861 Hij zal jouw liefde in een huwelijk zien bloeien
en je kinderen op zien groeien.
Hij zal altijd aanwezig zijn,
al voel je je groot…al voel je je klein.
Hij staat je niet meer aan je hand,
maar vergeet niet dat hij je altijd zal zien….
vanaf een afstand!…
TRANSCRIPTIE
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
895 ze stijgen op van m'n papier als motten
onzeker zoekend groeien ze in kracht
verdwijnen door het venster, zoemen zacht
en springen in het diepe, bouwen vlotten
ik blijf hier achter met alleen de botten
hun vlees en bloed heeft mij al lang de wacht
aangezegd, alles ligt nu in hun macht
de sleutels zijn verstopt in smalle grotten
ik heb verhalen…
Eiken
gedicht
3.0 met 21 stemmen
9.609 Eiken zijn de bomen van het dies irae;
als de grond breekt zullen zij,
over het land gezaaiden, toekijken
met een oud, houten gezicht
dat onbewogen blijft:
te veel stormwind is in
hun taaie takkenkroon verstard;
zij zijn niet meer verstoord
door groei, dat eeuwenoud tumult
en in hun stilstand glanst niets op
van minachting, van deernis…
Met de zon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.220 Hoe het
groeien naar de langste dag
de dagen langer maakte.
Het gedacht alleen al.
De komst van de winter,
een melancholische zucht alsof gisteren
het gras groener was en
een wolk, het overdadig kussen van de zomer,
passioneelprille liefde.…
In de velden van Vlaanderen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.059 In de velden van Vlaanderen groeien
nog altijd granaten van roest,
rotten nog leden en lederen
aanhangsels van soldaten.
In de velden van Vlaanderen
nog altijd een nadorst van dood,
drank in de modder gebruikt,
pijpen gerookt en over de longen
de angst.…
Goede Voornemens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
952 Maak dat mijn liefde groeien mag.
Ik neem me voor in het nieuwe jaar
mens te worden, ontplooi mij Heer.
Dat lukt me niet alléén God maar
geef mij de kracht dan telkens weer.
U nam zich voor om alle dagen
te zorgen voor ons, de nacht voorbij.
Voor heel uw schepping wil ik vragen.
Ontfermt U en blijf ons dicht nabij!…
Parabolen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
457 Het moeten wonderbloemen zijn
als veilige berm geplant langs
steile paden van ravijnen of
in uitzinnigheid te bloeden in
de fata morgana van woestijnen,
waaruit uitgestoken handen groeien
en tranen en geluk over wangen
vloeien om in een melancholisch
verlangen te verzanden, beweegt
het telkens als ik het betast, vult
de schroom, om door…