5935 resultaten.
Met goden van morgen
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
559 schaduwen breken
vleugels gestreken
oogluikend komt de zon
rood glurend
nevels sturend
breekt ze mijn cocon
licht baart vandaag
moed wordt herboren
ik ben compleet
we spelen weer hemel
met goden van morgen
de hel was te heet
vergeven is later
vergeten nooit meer
herinnering wordt vager
want jij bent er weer…
Verlangen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
594 als de wind die speels
haar adem op de zomer legt
bewegend, zoekend naar plezier
als de zon die
hoopvol door de wolken schiet
en in alles toch weer warmte ziet
daar
en hier
verlangen
een woord
zo voelbaar in mijn hart
als dauw zo breekbaar
zacht, en teer
en als de dag
haar licht verliest in zwart
leg ik mij
in haar mantel neer…
Vals sprookje
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
881 vorige nacht heb ik gewandeld
op de rand van een sprookje
dat niet echt mee wou spelen
nu na een dag verlatenheid
gaat de zon opnieuw onder
ik sta aan een slapeloos venster
in het zwarte licht ga ik op reis
met een taal hard als metaal
stoer, klinkend klaar, hard op hard
alleen nog te redden
door een berustende zee
die momenteel onvindbaar…
Hel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
501 k ben mijn eigen rolmodel
want beter is er niet
defecten zijn recent hersteld
thans ben ik een hele piet
gevormd in hemel en ook hel
wordt elk door mij bediend
verlangens in een duister spel
bied ik aan ied’re vriend
maar ook vriendinnen help ik wel
zodat ik allerwegen dank verdien
die zorgen hunnerzijds ervoor dat ik niet aftakel…
Hangt donkerkleurig aan
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
606 een glas
de stroperige wijn
hangt donkerkleurig aan
wat rijpe boerenbrie
een stokbrood
knapperig op de plank
de openhaard warmt bij
in lange speelse
vlammen glimlach jij
blonde losse haren
een rood en vurig lijf
het blauw van onervarenheid
je wiegt daar
zacht mijn dromen
ook dit jaar weer gegroeid
laat de wisseling
maar komen…
Peter en Simone
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
1.850 streel zachte krullen speels
warme handen doen
twee olijke kijkers
stralend glanzen
liefde geeft blozende wangen
zelfs na twaalf en een half jaar
doet hartstocht
nog immer branden
zij is de bruid
hij is de gom
twee kleine meisjes
volgen dansend
18-12-’97 18-06-2010…
Bangerik
netgedicht
4.6 met 38 stemmen
1.095 Dit gevecht is niet te winnen
vanuit een strak verstarde blik
in zichzelf gekeerd naar binnen
gevangen door een bangerik
soms moeten wij buiten spelen
om alle angsten te verslaan
en de wonden laten helen
voor kansen op een nieuw bestaan
door het kijken over bergen
vallen schellen van de ogen
wie ontsnapt aan eigen tergen
hoeft zijn tranen…
Hartje zomer
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
754 in augustus is het licht
aan zee zo wonderlijk
hoe speels ook
in een weerkaatsing
op het rozenhoedje van het kind
dat kleurenwoordjes zingt
overstemmend de schreeuw
de krijs van een grijze meeuw
mijn ogen vinden schoonheid
in een droomkasteel van zand
de glanzende kokkels
tussen een schelpenrand
ik zweef, ik weef
zoveel lieve…
flirten met onmacht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
488 bij nacht kan ik niet flirten
met mijn verdekte onmacht
die overkomt me juist in dromen
als ik voor het spel van flinke vrouw
steeds lijk te laat te komen
dan breekt de opgebouwde grip
nog vóór mijn handen af
loopt alles in het honderd
bij dag kan ik nog koketteren
scharrel wat rond met schone schijn
pronk met verschoten veren
maar…
pianosolo
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
763 Ademloos
luister ik naar
zijn betoverende klanken
als hij met dansende vingers
de witte en zwarte
toetsen bespeelt
m'n hart zacht streelt
vertelt hij het leven
in hemelse tonen
met z'n virtuoze spel
zo subtiel en
word ik meegenomen
naar het diepste
van m'n ziel
Ode aan Ludovico Einaudi die in Carre een soloconcert
gaf op 7 december…
Sterrenstof
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.322 handschoen
op liefdesspel in vogelvlucht
ik kuis mijn zwaar besmeurd blazoen
met nectar van de passievrucht
de lust naar lijfelijk vertier
tekent zich af in open lucht
de lokroep van de valkenier
is nergens anders zo beducht
als minstreel maak ik jou het hof
buiten het vaste protocol
de kaart gelegd in sterrenstof
en niets is bij het spel…
Voor Desirée
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
633 Bewaar het goed als er eens een
wat donkere tijd komt in je leven
pak dan het muziekdoosje, lees
mijn woorden en laat het spelen!!…
Zwaluwen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
631 In het thuisland van de heimwee
tijdens verregende
al lang vergeten zomers
bij het verdwijnen
van mijn zonderlinge gedachten
om van mijn innerlijke rust te genieten
kijk ik naar zwaluwen in de lucht
om mijn bewustzijn te verbazen
zie ik ze vliegen
ik zie ze vliegen
zo dat de zon voorgoed
voor God kan spelen
strak in blauwe onmetelijke…
De snaartheorie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
549 waar deeltjes
botsen in
het cyclotron
ontstaan weer
nieuwe energieën
waarvan de massa’s
om en om
althans naar oordeel
van de wijzen in
deeltjes of golfjes verblijven
zouden dan
de golfjes in hun
langgerekt verschijnen
de snelheid van het
licht iets overschrijden
de snaartheorie
gaat in dit spel
heel hoge ogen gooien
alleen…
Het groot orkest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 hij laat
jou zacht
de snaren toucheren
met vingers
in de juiste greep
hun lengte vibreren
zo op de juiste toon
speel jij je partij
in het groot orkest
hij zwaait en wenkt
geeft de pauken nu ruim baan
laat geen instrument ten onder gaan
na een lange symfonie
kijkt hij mij gespannen aan
ik mag de laatste toon op mijn triangel…
'Sur place'
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
828 Denken en spelen als kind,
bloedend, kermend met slepende gang.
De toeschouwers houden zich in.
Ik, zonder bewegen op de pedalen.
Het lijkt een nieuw begin.
Voorheen ligt aan scherven.…
Dorstig dromen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
550 ik aanschouw de vleugels van vrijheid
en voel, proef het pure leven
in het speelse manoeuvreren
op het zuchten van de wind
ervaar de schoonheid
van de bewegende ruimte
tussen het blauw, de wolkenpracht
het sluimerlicht zo zacht
waardig fluister ik:
“Mag ik mee, zweven, beleven?”…
Opzichtig en uitdagend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 ik rolde
zacht en speels
de wereld door
groeide en
kreeg butsen
kleurde langzaam rood
opzichtig en uitdagend
verlangde ik de trap
die mij steeds verder bracht
nooit heb ik
lang stil gelegen
wilde meedoen in het leven
maar in het vlakke land
bespeelde iemand mij
heel teder met de hand
ben daar thuisgekomen
rolde zomaar in…
Mag ik deze dans
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
524 je vingers
dansen op de toetsen
tonen volgen razendsnel
in akkoorden
maken zij de echo dieper
geven breedte aan je spel
ingehouden
zijn de loopjes
die jij met een glimlach neemt
ondeugend
klinken de frivooltjes
die ik in je ogen lees
zacht stroomt
de muziek naar buiten
als jij de piano sluit
mag ik
deze dans van je
klopt…
Voedt het kruit de lopen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
654 de mensen dragen wit
branden zijn al uitgewoed
spatten bloed op grauwe muren
nog echoën kanonnen
slaan granaten stille gaten
jagen raketten geluidloos op hun doel
die waanzin is nu afgeschaft
ingepakt en opgebracht om
in de isoleer weer oorlogje te spelen
deze brandhaard is geblust
maar elders voedt het kruit de lopen
van hen die…
Herfst
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
513 Het verkeer heeft hinder van je, de kinderen spelen,
de wind giert en het wordt fris,
ik weet het net als iedereen, het is herfst,
met prachtige kleuren, aparte geuren,
regenbuien en herfststormen,
het verkeer heeft hinder van je,
maar ik vind je geweldig, dus waai maar,
laat maar vallen dat water,
laat maar dwarrelen die blaadjes kom maar…
Maskeren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
523 de grijsheid terneergeslagen
vluchten ogen naar onontgonnen
gebieden waar alleen zij 't bestaan
van weet
daar waar ze nog ontluiken zullen
vlinders in vol ornaat dansen
en geuren in volle glorie
je hart doen smelten
zo maskeert zij de bittere waarheid
die bladeren doet dwarrelen in alle
kleurschakeringen, zodat tranen
geen vrij spel…
vanaf hier
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
578 vlucht niet
mijn lieveling
telkens ik je loslaat
je stem hindert de stille vissen niet
of het bordje -hier begint de zee-
ik geef je het water, het onleesbare zilt
half in mij, half op weg te gaan
ga liggen in de duinen
mijn lieveling
laat schelpen rondom spelen
alsof ik er niet ben, op de spiegel
van de horizon
word ik regen in…
De namaakheroïek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 het vlammend zwaard
staat roestend
naast de open haard
het vuur van
sagen en legenden is gedoofd
door de dagelijkse tv-ellende
de namaakheroïek
van de massa media
verkent in plastic zijn gebied
verdwenen zijn
de heksen op de waag
sprookjes spelen niet de baas
het schermpje regisseert
jouw leven want jij bestaat alleen
als je…
Van duizend madelieven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
526 ieder jaar weer
word ik verliefd
op jouw lentemuziek
die klinkt in je stem
waarvan de kristallen tonen
verwaaien in warme wind
speels fonkelt
de melodie van je ogen
in kleuren die alles beloven
zacht dirigeert lichaamstaal
het bloeien van onze bloemen
naar de voorjaarsfinale
weer luidt het geel wit
van duizend madelieven
jou in…
Jouw lemmet schittert
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
486 jij bent vlijmscherp
op de snede toch
dartel je in de karteltjes
van het uiteinde
fileert flinterdun
langs ongeschreven lijnen
waar pijnen
intens voelbaar zijn
jouw lemmet schittert
in het speels hanteren
een stuk trancheren
gaat je gemakkelijk af
jij ligt als gegoten
in mijn warme hand
opent pas in snijden
als lijden uitgesloten…
De nieuwe Adam
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
572 Aarde die aan zondvloed
Ten onder dreigt te gaan,
Wanproducten die onbedoeld
In dit leven zijn gekomen
Moeten worden uitgeroeid,
De toekomst van de menselijke
Soort staat op het spel;
Dan is hij daar, die man
Met die ark, die van alle
Soorten levende dieren
Er twee meeneemt, man en vrouw,
Om de vergelding van de zondeval
Te overleven…
John Philip Sousa
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
434 v=OauCF5-zSv4
Je denkt al gauw: ~toe kom nou even zeg
Die marsjes blaas ik zo wel even weg~
Doch om ze goed te spelen valt niet mee
Het blijkt geen één twee drie vier hupsakee.
Een Sousa marsje echt te laten leven
Dat is slechts aan een enkeling gegeven.…
De verte in je ogen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
616 maar altijd met jou bij me
over zee en strand
op een subtropisch eiland
wandelend hand in hand
maar het liefst
zie ik de verte in je ogen
reizen we de stilte door
naar plaatsen waar
woorden onnodig zijn
door het schitterend decor
omdat leven
de hoofdrol speelt
in het geven aan elkaar
figuranten niet bestaan
omdat zij in hun spel…
Muisstil
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
532 zaten ze ineengedoken
bewegingsloos leek het,
toch balanceerden ze op hun vriend, de wind,
met wie ze zo heerlijk konden spelen
als de tijd daar was, maar nu bewogen ze nauwelijks
daar regen neer kletterde, bladeren beschermden
hen al even niet meer, daar de winter
zijn entree al had gemaakt
gelaten ondergingen zij hetgeen er uit de hemel kwam…