5374 resultaten.
je valschermhuisje
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
826 je bent een lentekind
danst luchtig op de wind
die zingt in een zacht ruisje
draagt stil je valschermhuisje
jij zweeft op de thermiek
en daalt als je de zon
even niet ziet in de
schaduw van hoge bomen
de grond is warm
als je erop landt
zwarte aarde verwelkomt
je met lentehand
je pluist wat uit en
legt je valschermhuis te rusten…
Vervlogen
hartenkreet
3.7 met 59 stemmen
2.531 Hij kwam en nam haar liefde
Tot hij stilletjes weer verdween
Zijn zalige geur was vervlogen
Een donkere schaduw verscheen
Zij wist dat hij eens zou gaan
Een dikke traan over haar wang
Ze kuste hem triest vaarwel
Haar warme hart vreselijk bang
Een gebroken ziel vol scheuren
Haar gevoelens ambivalent…..…
je zon bleek slechts te gast
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.194 hoe kan ik
spelen met beelden als
ik je niet meer voel
als je vertrokken
bent, je warme lijf
mijn koude nog niet kent
ik dwaal en roep de
schaduwen van samenzijn
waaruit de ziel vedwenen is
je straalde waar
ik nu in duister tast
je zon bleek slechts te gast
de verte is met jou
gevuld, ik weet de plaats
waar jij vandaag je…
jij de vader, ik het kind
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.961 ik neem zon
en bloemen mee
mag ik delen in je rust
ik wil komen
bij je dromen omdat
je mijn gevoelens sust
op een bankje
met wat schaduw in
het ruiselen van de wind
mag je zachtjes
met mij spreken,
jij de vader, ik het kind
in het sluiten
van mijn ogen hoor
ik weer je zachte stem
in het koesteren
van de stilte voel ik
dat…
weeft van mistig ochtendrood
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.824 ik zie je in het ruisen
van de wind, je hebt niet
meer het blote van een kind
niet meer geboeid
het spel ontgroeid dat
kleinen in vertrouwen spelen
je bent gekleed
met naakt, van onschuld
wordt je schaduw al gemaakt
je weeft van mistig
ochtendrood de donkere
schaamte voor je schoot
en wordt herboren in
ontluikend groeien,…
Oorlogsmonument
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.843 star stamelt de angst geladen
ontzetting uit stenen beelden
van grijze figuren in het heden
opnieuw worden zij verraden
voor de jaren die zij deelden
en wordt er vals gebeden
hun kinderen werden wezen
van het licht of de schaduw
en op het voetstuk staat te lezen
een onbekende naam en de datum
van hun laatste gruwel
als dan de pijn…
Lentegevoel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.086 Als een schaduw uit het verleden
Huisde je in verre herinneringen
Als de vergeten geest in een fles
Huisde je er tot de eerste lentenacht
Als zachte regen op het malse gras
Ontwakende jonge bloesems
De eerste bloempjes nog schuchter
Langzaam openend tot hun volste glorie
Verre herinneringen brachten jou
Na een bittere winter ontluikende…
Metaforen
hartenkreet
2.1 met 14 stemmen
4.026 De zonsverduistering achter mij
Verslind mijn schaduw
Een zandstorm aan de horizon
Prikkende ogen, verblind mijn zicht.
De wolven huilen naar 7 manen
Met stromende zwarte tranen
Zwermende bijen geplakt in honing
Zit ik vast in broeierig afscheid.…
Nevel
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
909 Geruiloos zweeft de nevel
Over het koele meer
In de koude ochtend
Gehuld in mystiek
De kleur is niet te lezen
In de eerste zonlichtstralen
Lost de nevel langzaam op
Schaduwen worden zichtbaar
Geruisloos zweeft de nevel
Terug naar het onaantastbare
De avond maakt zich op
Om de aarde te laten slapen
Geruisloos sluit de nevel
De avond…
Achteraf
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.764 In de waan dat ik jouw zwijgen begreep,
Viel ik dieper dan mijn schaduw,
Ergens waar de mollen wroeten
In de gitzwarte gangen.
Waarom moet het moeilijk?
Wou je dan de tijd strikken in een vlammende val?
Kleurrijke stemmen bleven hangen
In het schemerlicht.…
lacht om die trieste atomen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.264 breekijzers roesten
herinneringen slapen
in nachten zonder schaduw
ooit scheen de zon
langs de maan op de sterren
blind voor de dag
mensen krioelen op
de bodem wroetend in
de tijd, de wind blaast erosie
verbeter de wereld
en jaag op de dood voor
een nieuw perspectief
sporen horen hier niet
vandaag is gegeven om
het leven te…
hij blies een duizendjarenkind
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.368 speel ik met jou
of jij met mij
de wei bloeit rood
van de papavers
het geel is uitgeplozen
door de wind, hij blies
een duizendjarenkind
in vogelvlucht
laat zon de lange
halmen warmen
geen schaduw koelt
tot hitte trilt en
jij je liefde lacht
liggend in mijn armen
we hebben van
de maan geproefd
de sterren laten bleken
met onze…
Dromen
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.311 Dromen
Als in mijn dromen
Denk ik aan schaduwen
Die als silhouetten groter worden en weer vergaan
Denk ik aan blauwe luchten achter de horizon
Daar komen mijn dromen vandaan
Ik hoor de wind
En zie de lage vlakken
In mijn dromenland
Zie ik een moeder met een kind
Uit wandelen
Ze heeft de toekomst in haar hand
Wat komt en gaat
Wat…
Panter
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
790 balancerend op een waterdruppel
sprak de filosoof
over eindeloze vrijheid in het zelf
terwijl ik naar beneden dook,
aangetrokken door de schaduw
van een panter, en vluchtte
in woorden zonder komma’s
de zon scheen fel - te fel -
de maan was mij vergeten
gevangen in haar vrijheid
verlangde ik
naar diepe, diepe eeuwigheid
en tuimelde…
met het koppig bloed
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.299 ik vouw schaduwen
tot zwarte vogels
die ik oplaat
zonder hoop
ze zweven mijn cel
hun snavels pikken
gaten in mijn aderen
transformeren me tot hel
de horse gaat steigeren
en de sneeuw verbrandt
ik huiver van genot
zo maakt de hemel me kapot
ik schilder muren
met het koppig bloed
dat schimmen plet
tegen de stenen
ze ogen…
vul haar als beminde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
684 ik laat me drijven
op de wind
hoor in de verte
kerkklokken luiden
beneden speelt een kind
zijn spel lijkt
doelloos maar
hij lacht plezier
zijn oog en handen
vinden hun vertier
ik zoek de schaduw
van mijn vroeger leven
speur naar kleur in
de herkenningspunten
die rotsen kunnen geven
land in de geborgenheid
van Gaia's schoot…
Ander(s)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.077 anders kunnen zijn
zou het zijn geweest of daaromtrent
ook was het allerminst ondenkbaar
de gedachte alleen al vreemd accent
beschaduwd zou het anders lijken
overbelicht geen optie druk maar af
beeld verschoven mocht je willen
moet nog blijken dansend op je graf
niets ten nadele van die ander
achterom sluipwegt het silhouet
licht en schaduw…
De nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
929 Duisternis gluurt naar de maan
en laat zich gewillig verblinden
ook de zon laat verstek gaan
de nacht zal zichzelf vinden
Duizenden sterren zwermen uit
in het heelal van eeuwigheid
zij werpen hun schaduw vooruit
de nacht vertoont eenzaamheid
Doodse stilte voert de boventoon
de natuur lijkt compleet verdwenen
de maan bestijgt zijn donkere…
Het oude jaar
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
898 voor hem stond
Opschieten vadertje je moet vertrekken
Zo klonk knallend het donderend geraas
niemand wil dat je nog langer blijft
opzouten vanaf nu ben ik de baas
De oude kwam overeind stram en stijf
Hij had er helaas niet veel van gemaakt
Er was dan ook heel wat te betreuren
Mompelend met een heilzame wens
Verdween hij in de schaduw…
een droom zonder gelijken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.503 het liefst
wil ik je geuren
beeldhouwen in
kleuren die ik tegenkom
ik mocht je splijten
langs je aders kijken
polijstte een droom
zonder gelijken
je woorden
zingen melodie
in zachte tonen
die alle snaren raken
een symfonie
die geur en kleur
laat paren tot
het beeld van jou
ik kom in je schaduw staan
we laten ons gaan op…
een droom zonder gelijken
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
948 het liefst
wil ik je geuren
beeldhouwen in
kleuren die ik tegenkom
ik mocht je splijten
langs je aders kijken
polijstte een droom
zonder gelijken
je woorden
zingen melodie
in zachte tonen
die alle snaren raken
een symfonie
die geur en kleur
laat paren tot
het beeld van jou
ik kom in je schaduw staan
we laten ons gaan op…
park
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
10.990 In het park waar de nacht het water steelt
Vergeet het licht haar stralende humeur
In de diepe holtes van het donker
Verliest de liefde haar verlegen kleur
Daar sterven schimmen in het duister
En de schaduwen omhelzen elkaar
Er brandt een vuur zonder rook
Vlammend heet maar onzichtbaar
Als het vuur de nacht vervolgt
En de passie angst verstijft…
ooit ademden wij simultaan
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.228 mijn ogen liggen in de regen
jouw voeten verloren in de nacht
dragen mijn vragen weg
op een spiegel
onder mijn ogen
diepzwarte schaduwen
kleur van verbrande bloemen
als krijtrotsen in zee
breekt mijn stem
brandt als een witte maan
op de lippen
jouw schouders dragen
de schemering van straatlantaarns
hun schijn vloeit in…
Botshol
gedicht
3.3 met 16 stemmen
12.826 Geen bodem waarop schaduw meevaart.
Helder het zwartst.
Onttrekt zich in verte aan verte
onttrekt zich in vlakte.
Water onder water
luistert niet. Likt niets los.
------------------------------
uit: 'Botshol', 1980.…
Donker onderdeurtje
netgedicht
4.3 met 45 stemmen
1.966 met een lachje wiedde je wat gras
in de schaduw van de bomen
daar plantte je de stekjes
als toverstokjes van je droom
gedreven droeg je emmers water
naar dat zonloos bloemenbed
waar je lichtgetinte knopjes dacht
rijk doorvoed met koele kracht
maar ach
ze werden donker roze
net als de kleintjes in het veld
het donker lot bleek niet te…
zag je in het takkenwuiven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
803 ik zag je in het takkenwuiven
kale sprieten zonder hart
er was geen lucht om aan te raken
zelfs het kraken klonk apart
een fluistering van wind
tracht woorden te herinneren
de vaagheid van een spelend kind
meer schiet me niet te binnen
schaduw steekt de vinger op
verwijst naar donkere kanten
ik zie opeens in je gezicht
de trekken van…
Bevroren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
856 Sprak jij nog twijfel
terwijl warme armen
de bevroren nacht
weer deed ontwaken
lege koude handen
morgen ontdooiden
getekend in een
schaduw van later
laat jij gisteren
gaan nadat de mist
zelfs jouw sporen
wist en nu verdrijft
langs pijn afgedrukt
in tijd is loslaten
anders dan dat jij
de andere jou mist
koud
door en door…
Achter gesloten deuren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
920 De stilte stijgt naar het hoofd
Het einde niet in zicht
Van elke vorm van vrijheid beroofd
Achter gesloten deuren komt geen bericht
De ogen gesloten, niet langer verlicht
Het waakvlammetje langzaam gedoofd
Geen actie die nog looft
Geen uitgang waarvoor je zwicht
Gevangen in vergetelheid
Van je eigen schaduw het spiegelbeeld
Niet langer…
de eik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.186 ik zag de eik hij stond
zo plompverloren
eik te zijn
onwrikbaar in z’n eigenheid
onwetend van z’n
levenslijn
ik lag languit en dacht te
zijn de schaduw van
z’n kroongewelf
geen toen en straks en geen
daarginder, geen spatje
van mezelf
diep in mij zit een knoest
een eeuwig oude
stobbe
een stukje oer dat tijdloos is
dat nooit bewust…
mijn sluiers van plezier
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
822 in het lopen
liet je me alleen
een handvol vergezichten
in lucht waaruit
de zon verdween
als ik mijn blikken richtte
je stapte op omdat
je mij niet langer koos
je schaduw was een vage troost
ik gaf je ziel
je werd opnieuw geboren als
blauwe bloem boven het koren
ik lichtte op
gaf jou mijn sluiers van plezier
je boosheid vond…