Alle inzendingen over schaduwen

5374 resultaten.

Sorteren op:

je valschermhuisje

netgedicht
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 826
je bent een lentekind danst luchtig op de wind die zingt in een zacht ruisje draagt stil je valschermhuisje jij zweeft op de thermiek en daalt als je de zon even niet ziet in de schaduw van hoge bomen de grond is warm als je erop landt zwarte aarde verwelkomt je met lentehand je pluist wat uit en legt je valschermhuis te rusten…

Vervlogen

hartenkreet
3.7 met 59 stemmen aantal keer bekeken 2.531
Hij kwam en nam haar liefde Tot hij stilletjes weer verdween Zijn zalige geur was vervlogen Een donkere schaduw verscheen Zij wist dat hij eens zou gaan Een dikke traan over haar wang Ze kuste hem triest vaarwel Haar warme hart vreselijk bang Een gebroken ziel vol scheuren Haar gevoelens ambivalent…..…
car6 augustus 2005Lees meer >

je zon bleek slechts te gast

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.194
hoe kan ik spelen met beelden als ik je niet meer voel als je vertrokken bent, je warme lijf mijn koude nog niet kent ik dwaal en roep de schaduwen van samenzijn waaruit de ziel vedwenen is je straalde waar ik nu in duister tast je zon bleek slechts te gast de verte is met jou gevuld, ik weet de plaats waar jij vandaag je…

jij de vader, ik het kind

netgedicht
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.961
ik neem zon en bloemen mee mag ik delen in je rust ik wil komen bij je dromen omdat je mijn gevoelens sust op een bankje met wat schaduw in het ruiselen van de wind mag je zachtjes met mij spreken, jij de vader, ik het kind in het sluiten van mijn ogen hoor ik weer je zachte stem in het koesteren van de stilte voel ik dat…
wil melker3 augustus 2003Lees meer >

weeft van mistig ochtendrood

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.824
ik zie je in het ruisen van de wind, je hebt niet meer het blote van een kind niet meer geboeid het spel ontgroeid dat kleinen in vertrouwen spelen je bent gekleed met naakt, van onschuld wordt je schaduw al gemaakt je weeft van mistig ochtendrood de donkere schaamte voor je schoot en wordt herboren in ontluikend groeien,…
wil melker25 augustus 2003Lees meer >

Oorlogsmonument

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.843
star stamelt de angst geladen ontzetting uit stenen beelden van grijze figuren in het heden opnieuw worden zij verraden voor de jaren die zij deelden en wordt er vals gebeden hun kinderen werden wezen van het licht of de schaduw en op het voetstuk staat te lezen een onbekende naam en de datum van hun laatste gruwel als dan de pijn…
Verdano18 september 2003Lees meer >

Lentegevoel

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.086
Als een schaduw uit het verleden Huisde je in verre herinneringen Als de vergeten geest in een fles Huisde je er tot de eerste lentenacht Als zachte regen op het malse gras Ontwakende jonge bloesems De eerste bloempjes nog schuchter Langzaam openend tot hun volste glorie Verre herinneringen brachten jou Na een bittere winter ontluikende…
Arnelfan21 februari 2003Lees meer >

Metaforen

hartenkreet
2.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.026
De zonsverduistering achter mij Verslind mijn schaduw Een zandstorm aan de horizon Prikkende ogen, verblind mijn zicht. De wolven huilen naar 7 manen Met stromende zwarte tranen Zwermende bijen geplakt in honing Zit ik vast in broeierig afscheid.…

Nevel

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 909
Geruiloos zweeft de nevel Over het koele meer In de koude ochtend Gehuld in mystiek De kleur is niet te lezen In de eerste zonlichtstralen Lost de nevel langzaam op Schaduwen worden zichtbaar Geruisloos zweeft de nevel Terug naar het onaantastbare De avond maakt zich op Om de aarde te laten slapen Geruisloos sluit de nevel De avond…

Achteraf

netgedicht
2.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.764
In de waan dat ik jouw zwijgen begreep, Viel ik dieper dan mijn schaduw, Ergens waar de mollen wroeten In de gitzwarte gangen. Waarom moet het moeilijk? Wou je dan de tijd strikken in een vlammende val? Kleurrijke stemmen bleven hangen In het schemerlicht.…
Wimper26 april 2003Lees meer >

lacht om die trieste atomen

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.264
breekijzers roesten herinneringen slapen in nachten zonder schaduw ooit scheen de zon langs de maan op de sterren blind voor de dag mensen krioelen op de bodem wroetend in de tijd, de wind blaast erosie verbeter de wereld en jaag op de dood voor een nieuw perspectief sporen horen hier niet vandaag is gegeven om het leven te…
wil melker9 december 2002Lees meer >

hij blies een duizendjarenkind

netgedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.368
speel ik met jou of jij met mij de wei bloeit rood van de papavers het geel is uitgeplozen door de wind, hij blies een duizendjarenkind in vogelvlucht laat zon de lange halmen warmen geen schaduw koelt tot hitte trilt en jij je liefde lacht liggend in mijn armen we hebben van de maan geproefd de sterren laten bleken met onze…
wil melker17 december 2002Lees meer >

Dromen

netgedicht
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.311
Dromen Als in mijn dromen Denk ik aan schaduwen Die als silhouetten groter worden en weer vergaan Denk ik aan blauwe luchten achter de horizon Daar komen mijn dromen vandaan Ik hoor de wind En zie de lage vlakken In mijn dromenland Zie ik een moeder met een kind Uit wandelen Ze heeft de toekomst in haar hand Wat komt en gaat Wat…

Panter

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 790
balancerend op een waterdruppel sprak de filosoof over eindeloze vrijheid in het zelf terwijl ik naar beneden dook, aangetrokken door de schaduw van een panter, en vluchtte in woorden zonder komma’s de zon scheen fel - te fel - de maan was mij vergeten gevangen in haar vrijheid verlangde ik naar diepe, diepe eeuwigheid en tuimelde…

met het koppig bloed

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.299
ik vouw schaduwen tot zwarte vogels die ik oplaat zonder hoop ze zweven mijn cel hun snavels pikken gaten in mijn aderen transformeren me tot hel de horse gaat steigeren en de sneeuw verbrandt ik huiver van genot zo maakt de hemel me kapot ik schilder muren met het koppig bloed dat schimmen plet tegen de stenen ze ogen…
wil melker3 augustus 2004Lees meer >

vul haar als beminde

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 684
ik laat me drijven op de wind hoor in de verte kerkklokken luiden beneden speelt een kind zijn spel lijkt doelloos maar hij lacht plezier zijn oog en handen vinden hun vertier ik zoek de schaduw van mijn vroeger leven speur naar kleur in de herkenningspunten die rotsen kunnen geven land in de geborgenheid van Gaia's schoot…
wil melker9 augustus 2004Lees meer >

Ander(s)

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.077
anders kunnen zijn zou het zijn geweest of daaromtrent ook was het allerminst ondenkbaar de gedachte alleen al vreemd accent beschaduwd zou het anders lijken overbelicht geen optie druk maar af beeld verschoven mocht je willen moet nog blijken dansend op je graf niets ten nadele van die ander achterom sluipwegt het silhouet licht en schaduw…
Jan Blaauw10 september 2004Lees meer >

De nacht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 929
Duisternis gluurt naar de maan en laat zich gewillig verblinden ook de zon laat verstek gaan de nacht zal zichzelf vinden Duizenden sterren zwermen uit in het heelal van eeuwigheid zij werpen hun schaduw vooruit de nacht vertoont eenzaamheid Doodse stilte voert de boventoon de natuur lijkt compleet verdwenen de maan bestijgt zijn donkere…
Ruud Brouwer19 september 2004Lees meer >

Het oude jaar

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 898
voor hem stond Opschieten vadertje je moet vertrekken Zo klonk knallend het donderend geraas niemand wil dat je nog langer blijft opzouten vanaf nu ben ik de baas De oude kwam overeind stram en stijf Hij had er helaas niet veel van gemaakt Er was dan ook heel wat te betreuren Mompelend met een heilzame wens Verdween hij in de schaduw…
Ivan Grud26 december 2004Lees meer >

een droom zonder gelijken

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.503
het liefst wil ik je geuren beeldhouwen in kleuren die ik tegenkom ik mocht je splijten langs je aders kijken polijstte een droom zonder gelijken je woorden zingen melodie in zachte tonen die alle snaren raken een symfonie die geur en kleur laat paren tot het beeld van jou ik kom in je schaduw staan we laten ons gaan op…
wil melker20 januari 2005Lees meer >

een droom zonder gelijken

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 948
het liefst wil ik je geuren beeldhouwen in kleuren die ik tegenkom ik mocht je splijten langs je aders kijken polijstte een droom zonder gelijken je woorden zingen melodie in zachte tonen die alle snaren raken een symfonie die geur en kleur laat paren tot het beeld van jou ik kom in je schaduw staan we laten ons gaan op…
wil melker20 januari 2005Lees meer >

park

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 10.990
In het park waar de nacht het water steelt Vergeet het licht haar stralende humeur In de diepe holtes van het donker Verliest de liefde haar verlegen kleur Daar sterven schimmen in het duister En de schaduwen omhelzen elkaar Er brandt een vuur zonder rook Vlammend heet maar onzichtbaar Als het vuur de nacht vervolgt En de passie angst verstijft…
oepsie1 oktober 2001Lees meer >

ooit ademden wij simultaan

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.228
mijn ogen liggen in de regen jouw voeten verloren in de nacht dragen mijn vragen weg op een spiegel onder mijn ogen diepzwarte schaduwen kleur van verbrande bloemen als krijtrotsen in zee breekt mijn stem brandt als een witte maan op de lippen jouw schouders dragen de schemering van straatlantaarns hun schijn vloeit in…

Botshol

gedicht
3.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 12.826
Geen bodem waarop schaduw meevaart. Helder het zwartst. Onttrekt zich in verte aan verte onttrekt zich in vlakte. Water onder water luistert niet. Likt niets los. ------------------------------ uit: 'Botshol', 1980.…

Donker onderdeurtje

netgedicht
4.3 met 45 stemmen aantal keer bekeken 1.966
met een lachje wiedde je wat gras in de schaduw van de bomen daar plantte je de stekjes als toverstokjes van je droom gedreven droeg je emmers water naar dat zonloos bloemenbed waar je lichtgetinte knopjes dacht rijk doorvoed met koele kracht maar ach ze werden donker roze net als de kleintjes in het veld het donker lot bleek niet te…
Ludy Bührs2 november 2007Lees meer >

zag je in het takkenwuiven

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 803
ik zag je in het takkenwuiven kale sprieten zonder hart er was geen lucht om aan te raken zelfs het kraken klonk apart een fluistering van wind tracht woorden te herinneren de vaagheid van een spelend kind meer schiet me niet te binnen schaduw steekt de vinger op verwijst naar donkere kanten ik zie opeens in je gezicht de trekken van…
wil melker26 september 2005Lees meer >

Bevroren

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 856
Sprak jij nog twijfel terwijl warme armen de bevroren nacht weer deed ontwaken lege koude handen morgen ontdooiden getekend in een schaduw van later laat jij gisteren gaan nadat de mist zelfs jouw sporen wist en nu verdrijft langs pijn afgedrukt in tijd is loslaten anders dan dat jij de andere jou mist koud door en door…
metha6 oktober 2005Lees meer >

Achter gesloten deuren

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 920
De stilte stijgt naar het hoofd Het einde niet in zicht Van elke vorm van vrijheid beroofd Achter gesloten deuren komt geen bericht De ogen gesloten, niet langer verlicht Het waakvlammetje langzaam gedoofd Geen actie die nog looft Geen uitgang waarvoor je zwicht Gevangen in vergetelheid Van je eigen schaduw het spiegelbeeld Niet langer…

de eik

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.186
ik zag de eik hij stond zo plompverloren eik te zijn onwrikbaar in z’n eigenheid onwetend van z’n levenslijn ik lag languit en dacht te zijn de schaduw van z’n kroongewelf geen toen en straks en geen daarginder, geen spatje van mezelf diep in mij zit een knoest een eeuwig oude stobbe een stukje oer dat tijdloos is dat nooit bewust…

mijn sluiers van plezier

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 822
in het lopen liet je me alleen een handvol vergezichten in lucht waaruit de zon verdween als ik mijn blikken richtte je stapte op omdat je mij niet langer koos je schaduw was een vage troost ik gaf je ziel je werd opnieuw geboren als blauwe bloem boven het koren ik lichtte op gaf jou mijn sluiers van plezier je boosheid vond…
wil melker4 november 2005Lees meer >