7971 resultaten.
TIJDENS EEN FILE
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
737 in zo'n sliert
van aaneengeregen blik
valt het altijd tegen
met dat stapvoetse geronk
op de A9
naast mij hoor ik
highway to hell
uit een twingo dreunen
terwijl een dame
in een golf op
je t' aime moi non plus
ligt te kreunen
zelf ga ik
voor iets rustgevends
achter het stuur
met meditatie
uit de subwoofers
tijdens dit drukke uur…
Gij zult niet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
555 Het waren niet
haar getekende wenkbrauwen
haar zwart omlijnde ogen
noch haar donkere wimpers
haar met zorg uitgekozen neusring
haar prachtige boezem, in welke ik graag
zou willen verdwalen,
haar geil getuite lippen die mij
eventueel zouden kunnen verleiden
Nee,
het waren haar haren
die zorgvuldig verborgen zouden
blijven achter haar tijgerdoek…
kinderboek
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
672 Staat hij toch weer op
en loopt verder achter haar aan.
Is echter nog geen kinderboek.…
Route
gedicht
3.1 met 10 stemmen
10.690 Ik herkende je achter Luik, toen je in de TGV
zorgvuldig mijn kaartje bekeek. Aller et retour?
vroeg je met een knipoog. Of het ons goed ging,
hoorde ik je denken. En ik: geen ontkenning bij je vraag,
keek opzij, rails af en aan die een richting wezen.…
Heimwee naar hier
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 Gedachten die zo graag
Op reis gaan, naar verre,
Onbestemde oorden, waar
Het allemaal anders is,
Weg van de sleur
Van alle dag -
Maar zodra het eerste denken
De voordeur achter zich
Heeft dichtgeslagen, een frisse
Wind in 't gezicht hem raakt,
De mens blijft toch een gewoontedier,
Begint al het terugverlangen
Naar 't bekende…
Lenteboeket
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
494 Jouw liefde voor haar als een fleurige waas
lente steek je niet onder banken of stoelen
het boeket van liefde voelt zich een dwaas
die haar meeldraden in onrust laat voelen
maar jij ziet schoonheid in haar geurig zwijgen
door verlegenheid is ze niet in bloei te krijgen
achter schemering van jouw stille vitrage
om wat zij werkelijk is, een…
meeuwen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 je loopt langs de grachten
en je vraagt je af in de lente
waar zijn die eeuwige meeuwen
nu natuurlijk op de warme zee
ze hebben ons niet meer nodig
vliegen boven oceanen vol vissen
achter duistere schepen aan
in onrustig en onverschillig water
zien verder niet
wat daar nog meer drijft
of aan het zinken is
waar ze naar duiken…
Terugkeer naar het verlaten huis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
461 Te lang ben ik
Mezelf kwijt geweest,
Bewoog niet meer,
Maar schuifelde,
Ritselde hooguit
Als een herfstblad
Op een verlaten strand,
Alleen van nul en generlei waarde nog -
Tergend langzaam begin ik
De eindeloze, donkere tunnel
Achter me te laten,
Word me zonder dat ik
Er bij stil sta weer bewust
Van wat ik verloren ben,…
het gewicht van de uren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 toen hij de golven
op het zwarte strand
hoorde breken
verbrandde hij met
wijd open ogen
om niet te verdwalen
de wrakke schepen
achter zich
geen mens kwam in
de buurt van zijn ziel
niemand sprak de taal
toeschouwer in het eigen
nooit vertelde verhaal
het langzame gif
voelde hij pas later
toen het gewicht van
de uren hem…
Samenloop
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
435 vroeger, achter ons, of later
in de verte, een spoor in kalk
vingers op beslagen ruiten
ergens in de massa, op zeker
moment in een eindeloze tijd
nog dieper in het binnenste
van het blauwste van de zee
de monding van de rivier of
een wollen streep in kille vlucht
grondkleur in onbedekte termen
een smalle samenhang waar
onze wegen zich…
Solex
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 Achter op een Solex
lijkt het leed van
de wereld nog heel
klein. Breekbaar als
over eieren gaat een
kinderschoen over
een lijn.
Geborgenheid geurt een
regenjas die ook de
bestuurder moet zijn;
van een Solex die soms
sputtert als de eieren
op een kinderpad nog
breekbaar zijn.…
Modeltuin
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
628 van jewelste
in mijn witte tuin
en ik, ik zoek er woorden bij
de wintercollectie is uit
wat berken en een populier
met wolgemutste kruinen
de treurwilg oud fit
naast een slanke den
oogt witter dan de witste sneeuw
een paar bomen van letters
spreken mij aan
het zijn zes essen op een rij
zij kennen geen alfabet
ik plak er een t achter…
Liever jaag ik
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
480 Liever jaag ik er achter aan
en lig ik in een bosje
met geweer en hoed
waar ik geduldig wacht.
Komt geluk dan nietsvermoedend
voorbij geslopen, dan schiet ik
en bewaar hem in de vriezer,
voor mindere tijden.
Alles wat er over blijft
deel ik stiekem uit aan
opgegeven dromen,
in het holst van de nacht.…
Ik ben niet bang
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
569 Snik,
Snik,
Drup,
Een verdwaalde traan
Over mijn wang
Laat maar gaan
Het laat een spoor achter
Maar ik ben niet bang
Drup,
Drup,
Snik
Ik kijk naar buiten
Het regent
Tik, tik, tik
Op de ruiten
Een kille wind
Plets, plets
Ik schrik:
een silhouet
van een mensenkind
Angstig, gekwetst
en omringd
door haar
schreeuwende kornuiten…
Stil verdriet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
626 Daar ben je dan
Aan de andere kant
Het voelt
verstikkend
verwarmend
Ik verberg mij snikkend
Achter mijn armen
Je loopt fluitend
bij me weg
Was dit een droom?
Of was dit echt?…
Poort naar winter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
726 Er verschijnen
poorten
poorten
in het landschap
De bomen
op rij
aan zoom en kant
van landelijke wegen
De wachters
mogen het goud
van hun straatje vegen
wind snelle trawant
De kruinen
verliezen -spilziek- hun kleur
blijven ontsierd
achter op hun post
Sneeuw zal
hun kreunen smoren
ijzig roepen ze
wat herfst
hen heeft…
Deur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
540 voor je open gaan
er welkome gastheren
achter die deuren staan
Die de deur
ontsluiten zal
de kier....
groter zal maken
Zal de deur
dan piepen of kraken?
of geluidloos
uitzicht geven op gang of hal?
Misschien.....
is het er een Augiasstal
of is de vloer geboend
gestoft de lambrisering?…
kwetsbaar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 op een dag
eerder dan morgen
voordat alles dodelijk is
en irrelevant
rust een rivier
in haar bedding
zwemmen vissen
achter hun net
schuilt in elke hoge
hoed een konijn
lijken onze stemmen
op raspende diesels
terwijl het kind teloor
gaat in paarse mist
vroeger of
later dan gisteren
heeft vandaag iets
kwetsbaarachtigs…
wakker worden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
535 wat is waar en wat is dat niet
en hoe kan je daar achter komen?
hoe echt is hetgeen dat je ziet
en zijn het feiten of slechts dromen?…
eenzaam hart
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
751 eenzaam hart
verloren zoekend
in de diepe zee
eenzaam hart
verschuilend achter bomen
als een ree
dwalend door de straten
als geen mens
meer buiten is
eenzaam hart
zoveel verdriet
verlangen en gemis
hunkerend naar warmte
maar ook warmte
doet soms pijn
eenzaam hart
wanneer zal het weer
eind'lijk zomer zijn…
vergeten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
617 toen je laatst mijn deur uit liep
met luid kabaal
mijn deur slopend
zo hard dat mijn buurvrouw
even ging kijken
achter haar gordijn stilstaand
toen vergat je iets
je vergat mijn lever
nieren, longen en darmen
als je namelijk de deur uitloopt
op mijn hart stapt
het tot een bloederig papje verwerkt
doe het dan goed
en neem de rest ook maar…
Twijfeltijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
422 In de grijze ochtendstond
die nog geen dag wil worden
hangt wel steeds de keuze
tussen het grote vergeten
en het meer willen weten
van wat er nu eigenlijk ligt
achter die grijzige sluiers
waarin je door lang staren
meer details kunt ontwaren
als je maar lang genoeg kijkt
wordt de keuze vanzelf gemaakt
verschijnt langzaam het geheel…
verlangen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
401 waar zijn de dagen
dat ik als vrije vogel
op de rug van de wind
gedoopt in regen
sneeuw of zonnestralen
met de stroom mee
of soms er tegenin
overal vliegen kon
met vastgebonden voeten
de vleugels geknipt
achter tralies van glas
zing ik nu gekooid
het lied van verlangen
dat snel een einde komt
aan de horror van angst
die ons het leven…
Dank je wel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
516 dank je wel
voor de zorg voor mensen
zelfs tot over je grenzen
dank je wel
voor het brengen van eten
in de supermarktketen
dank je wel
voor durf achter de kassa
met risico in mensenmassa
dank je wel
voor het rijden en bezorgen
onzeker voor de dag van morgen
dank je voor het zoeken
naar vaccin en medicijn
voor adem, tegen pijn…
Gevallen blad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 net als de blaadjes
laat ik los
wat er niet meer toe doet
wat niet meer hoeft gevoed
de takken zijn zwaar
van hoeveelheden uitgebloeid
ze buigen
en gaan de winter in
laten achter wat niet meer groeit
de natte grond onder mijn voeten
vertrapt wat net gevallen is
ik raap nog wat schoonheid
en versier mijn huis
met herfst en warmte…
Verval
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
785 Terwijl de tijd
door al je vingers glipt
loop je steeds vaker
achter jezelf aan
omdat alles meer moeite kost
sluipt dat wat je
liever wilt negeren
toch langzaam dichterbij
voel je dat de wereld
stilaan kleiner wordt
omdat er meer mensen
verdwijnen dan bijkomen
zit je soms klem
in die beklemming
terwijl je van elke dag
eigenlijk…
een meisje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 wat we weten is:
in het veld is een put
hij laat geen sporen na
onder het sneeuwdek
een put waarin zij verdwijnt
waaruit ze niet terugkeert
onder een onberispelijk sneeuwveld
geen teken van wat er gebeurd is
misschien bestond zij niet
of stapte ze in een trein en verdween
liet ze haar naam achter op een beslagen raam
geen bewijs…
Duitse Super
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Strenggerangschikte producten
achter onafzienbaar glas...
Trots - tot daaraan toe,
maar etaleren doe je niet met kilte.
Enge netheid koop je niet.
Zal geen honger stillen.
Rap pakte ik mijn biezen.…
Kleine momenten
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
632 Ik werd ingenomen
door dit tafereeltje van geluk
Omdat ik er eerder van uitging
dat het beste van de dag
Op dit ontiegelijk uur
al achter mij lag.
Ze zal het wel niet beseffen
wat ze mij op de valreep
nog heeft gegeven
Maar zo zijn vlinders
Ze fladderen alleen,
alleen maar door het leven.…
troost (2)
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
798 troost is het mededogen
waarmee jij kijkt
naar mijn diep verdriet
troost is het zachte
wonderlijke licht
dat in het broek schijnt
voorbij een rij populieren
troost is mijn onlangs
overleden zus
die op een zwaar moment
ineens achter me staat
en haar handen
op mijn schouders legt
troost is de wind
die op een milde
winteravond…