14830 resultaten.
Wij
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
675 Noodweer kan als een rivier van de berg stromen.
Maar het beekje in het dal evenaart onze krachten
Net zoals wij ons gevoel uitspreken van ideale dromen.
Waardoor opklaringen ons natuurlijke wij kan verzachten.…
In de kleur van jouw ogen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
560 mag ik met schuim
de golven krullen
van de grijsgroene zee
ongenaakbare bergen
zachtjes afkammen tot
een geel glooiend geheel
waar boven ik speel
met het wit van wolken
in een zomers blauwe lucht
zo samen liggend
in het groen van gras
met bloemen die ik je gaf
maak ik de wereld
die ik al jarenlang zag
in de kleur van jouw ogen…
Kleurrijk
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
615 Hoe nietig ben je
als mens,
Hoe machtig
de natuur
Het water valt
naast bergen kolkend,
oplaaiend vuur
Straks daar zijn
voor even…
zo
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
410 en geen Japans
of Chicoureyo terwijl
alle klanken
elkaar opvolgen
denk je aan volken
in hoge en koude bergen
zeker ook aan dieren
die dampende dieren
in koude gebergten
elke keer dat ik het zie
wil ik daar zijn en leven
zo heel erg en voor altijd…
regen boog
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
584 verenigd in één blik
de zwaluw en de arend
boven bergen, in een waterval
van woorden gaf de zon
haar warmte weg
de wolken legden boorden
rond de hoogste top, een witte
waas vol stil verdriet
vergeet me niet!
ver-geet-me-niet
haar blauwe ogen dragen tranen
haar blonde haar, dat vonken schiet…
Soms
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
549 Soms zie ik van die bergen,
zo trots, onbuigbaar, groots
in sterke onverzettelijkheid
en prijs de menselijke kwetsbaarheid.
Soms kijk ik naar de sterren
zo eindeloos ver weg en koud
en onder al die kille eeuwigheid
huil ik om onze sterfelijkheid.…
Oma's woorden
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
989 Oma echoot in de bergen
"Ik gaf wat ik had,
en deed wat ik kon."
Eventjes voel ik
haar heel dichtbij.…
Blauw lied
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
676 Muren bergen verhalen
en mensen,
smart en wensen.
Hoe veel blues nog
om te zingen
over dit soort dingen.…
Er komt iemand bij mij
poëzie
4.3 met 3 stemmen
878 Er komt iemand bij mij, die 'k nimmer zag,
en uit-der-mate vriendlijk, die mij zegt:
‘Gij weet, ik berg iemand in mijne woon.
Neen: er verbergt zich iemand in mijn woon.
Ik zie hem niet, maar ben in hem begaan.
Ik ken hem, en hij is mijn liefst bezit...’
- Ik durf niet zeggen dat die vreemdling liegt.…
Globaal
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
469 Zittend in mijn zetel
die ik poëtisch "trein" noem
of "vliegtuig" of "bron van dromen"
kijk ik op de kruinen van bomen,
net globes met bergen en zeeën ...
werelden, bol van kleur.
Buiten ritselen blaren:
de herfst tikt bladen
vol met herinneringen
voor in het archief
van mijn geheugen.…
Nog lang niet dood
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
591 De dood fluisterde zacht, kom neem mijn hand
Ik breng je naar de bergen of de zee
Of naar enig ander land.
Ik riep op luide toon
een tuinman verwacht je in Ispahaan.
ga weg dood, je kunt me niet bekoren
Oké, dan niet, zei de dood
Dit keer heb ik verloren
Ik wacht wel af,
je zult ooit nog van mij horen.…
Mensen klein
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Mieren mijden bergen
die kleine kiezels zijn.
Ze zijn op zoek in een wereld
die ze nog niet goed kennen.
Mijn oog valt op denkende mensen
die kronen op de schepping zijn.
Mieren zijn reusachtig groot.
Mensen klein.
Denk ik.…
Last
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Zonder diepe dalen
zijn bergen minder hoog.
Zonder ziekte beseft niemand
wat welzijn en wat gezondheid is.
Zonder contrast is leven zinloos.
Slagen kan niet zonder falen.
Liefde bestaat niet zonder haat.
Leven is moedig willen balanceren,
tussen goed en kwaad.
Ervaring is bewustwording.
Bewustzijn is contrast.…
Zeg me wie ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 Zeg me wie ik ben:
een boer die traag zijn land bewerkt
in elk seizoen zichzelf verliest
gebogen naar de grond
die ooit hem bergen zal ?
Zeg me wie ik ben:
een dichter die zijn woord verstaat
en in de klank zichzelve vindt,
een masker
dat de vraag herhaalt.…
leven en sterven
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
531 levende kustlijn van zand
altijd in wording
altijd aan het sterven
landschap in beweging
grillig ruig
stelend en vretend
onberekenbaar
huizen verdwijnen
onder bergen zand
Charybdis’ wellustige
kaken zuigen
schepen op om ze
dan weer uit te spuwen
verslindende Scylla
wacht sluw haar kansen af
niets niemand blijft gespaard in
dit…
Ontzagwekkend is deze plaats
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
532 er is geen wind
en toch schommelt de ladder
zachtjes heen en weer
Tegen de avond kerft hij met zijn stok een tekst in de
grond en schuifelt op de ladder af die met elke stap
een schrede wijkt.
De volgende dag kan de helikopterpiloot hem niet vinden.…
Hier en overal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
637 van de geest,
heb ik het vermoeden dat ik hier al eerder
ben geweest en de wond hier het best geneest,
ik zoek hoe het de oude olm is vergaan,
waaruit de wijze uil allang is gevlogen
verder van het rotte hout vandaan, in
de hemelse trouw was ik niet bekwaam
sleep het boetekleed over de wortels
van bewogen grond ik mijn eerste stap…
In de adem van het bos
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
712 Elke stap verzinkt in de zachte
omhelzing van mos, en in de verte zingt de wind een lied dat niemand ooit vergeet.
Hier spreekt de stilte luider dan de
stemmen van de wereld, in het trage ruisen van
bladeren, het mysterieuze ritme van het woud.…
Papaver (Rondeel)
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
725 Een klaproos klappert in de wind
verhaalt van loze dromen
verlamt de handen van een kind
een klaproos wappert in de wind
papaver schreeuwt tot bloedig rood
en droomt zijn dromen van een kind
een klaproos klappert in de wind
herhaalt zijn loze dromen.…
De top
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
798 onvermoeibaar zwoeg ik voort
de weg is lang en zwaar
obstakels vliegen rond mijn oren
mijn hiel prikt in een blaar
elke rots en kei
versperren delen van mij
spreken me aan
ga heen, vandaan
ik verman me, stap door
volg verbeten het spoor
geef als het ware
mijn leven voor ’t hare
zij is onweerstaanbaar
en weet van geen wijken
maar…
Ontsnapt uit de hemel
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.256 Om de stap te zetten
Uit het heden daags bestaan.
De geest was verslapt,
haar wil was zwaar verlamd,
het lichaam voelde aan,
Alsof haar bloed was uitgedamd.
Het lot leek al bezegeld,
tot zij zich plots bedacht,
En haalde uit haar tenen,
het laatste beetje kracht.
Terug naar wie ze lief heeft
voor wie zij wil bestaan.…
Eb en vloed
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
1.997 draag ik mee
Op mijn schouders
Naar de zee
Zonder tussenpozen
Zonder rust
Hoop ik daar verdriet te lozen
En dat de zee mijn leven sust
Zij zal een meter stijgen
Door het huilen dat ik doe
En ik zal mijn schouders strelen
En ik zal voelen: ik ben moe
Dan voel ik zeewind
Langs mijn wangen
En de zon schijnt op mijn rug
Eindelijk stap…
Valentijn…stiekem
hartenkreet
4.0 met 41 stemmen
7.531 Ik kan “vandaag” stiekem bekennen dat ik om je geef
Houden van, is de volgende stap waarnaar ik streef
Zul je er ooit achter komen wat ik voor je voel?
Een kaart, bonbons en bloemen, heiligen ze wel “het doel”?…
Najaarsochtend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.026 Een Keltische mist polijst de uithoeken
restanten dwalend duister verdrinken
in het binnendringende morgenlicht
boomkronen, in onbeweeglijkheid
gevangen, spiegelen de herfstkleuren
De leegte wandelt met een glimlach
door de kalende akkers
hier waar de taal de dagen raakt
worden de woorden buigzaam
er is slechts licht voor een enkele stap…
Gespuis
gedicht
3.2 met 20 stemmen
14.125 Maar met elke stap die ik zet vermorzel
ik diertjes die ik niet zie of herken.
Ik moet ook leven met Karel die wormen
de kop afbijt en Daan die spinnen minder
dan acht poten gunt en ik geef toe:
ik kluif het laatste stukje kip van bot.
Kan ik nog dieper vallen? Kan er niet
een kikker komen die ik dapper kus?…
staat
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
1.440 Alleen de hakken van m`n laarzen
tikken op de stenen
van een in donker gehulde straat
het is net bij iedere stap
in een licht dat af en toe verdwaalt
uit een lantaarnpaal
die daar waarschijnlijk al een tijdje staat
het lijkt dan net
of er een kinderkopjeskoor
zingt en praat
over eeuwen oude praatjesmakers
over boeken van groot vermaak…
Biodanza
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
471 Ik deel onze stap
Emotie in mijn woorden
Bekroning op een weg
Ergens voor te staan
Hij lucht zijn hart
Deelt het nieuwe leven
Een passend klein symbool
Raakt me heerlijk diep
Een fijne warme douche
Van alle mooie zielen
Er stroomt zoveel liefde
Vandaag gebeurt er veel
Klanken van de Beatles
Op de vloer verbonden
Ontmoetingen in de…
geen titel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
453 de verleiding het venster uit te stappen
is soms niet te bedwingen
zij bedwelmen mij, lokken
maar ik weet
dat wanneer die stap gezet
terugkomst naar het heden
onmogelijk is……
Schoonheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.072 Het leven is een feest
Waarin iedereen holt, rent sprint
We worden geboren zetten onze eerste stappen
Voor we het weten kunnen we geen stap meer zetten
Het eind is nabij
Het is een ander begin
Een leven zonder zorgen
In de nacht toont hij zich het mooist
Met de maan in mijn rug liep ik door de nacht
Geen huis wist dat ik het was
De bomen…
ijzerbijter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
410 ik stap naar binnen
in de donkernis
waar nacht
zijn laatste uren
niet meer had
verwacht
en nu hij woorden proeft
als zilt en zuur
het zoete liggen laat
vergaat de lust
een brief te schrijven
waar we blijven
duidt geen zin
het gaat
aan het begin van alles
tot deze nieuwe dag
wat in mij lag
ligt in jou
en kou steekt zwaar…