Alle inzendingen over berg,wind,stap

14830 resultaten.

Sorteren op:

Wij

hartenkreet
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 675
Noodweer kan als een rivier van de berg stromen. Maar het beekje in het dal evenaart onze krachten Net zoals wij ons gevoel uitspreken van ideale dromen. Waardoor opklaringen ons natuurlijke wij kan verzachten.…

In de kleur van jouw ogen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 560
mag ik met schuim de golven krullen van de grijsgroene zee ongenaakbare bergen zachtjes afkammen tot een geel glooiend geheel waar boven ik speel met het wit van wolken in een zomers blauwe lucht zo samen liggend in het groen van gras met bloemen die ik je gaf maak ik de wereld die ik al jarenlang zag in de kleur van jouw ogen…
wil melker16 augustus 2014Lees meer >

Kleurrijk

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 615
Hoe nietig ben je als mens, Hoe machtig de natuur Het water valt naast bergen kolkend, oplaaiend vuur Straks daar zijn voor even…
Sanne18 augustus 2014Lees meer >

zo

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 410
en geen Japans of Chicoureyo terwijl alle klanken elkaar opvolgen denk je aan volken in hoge en koude bergen zeker ook aan dieren die dampende dieren in koude gebergten elke keer dat ik het zie wil ik daar zijn en leven zo heel erg en voor altijd…

regen boog

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 584
verenigd in één blik de zwaluw en de arend boven bergen, in een waterval van woorden gaf de zon haar warmte weg de wolken legden boorden rond de hoogste top, een witte waas vol stil verdriet vergeet me niet! ver-geet-me-niet haar blauwe ogen dragen tranen haar blonde haar, dat vonken schiet…
switi lobi8 september 2015Lees meer >

Soms

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 549
Soms zie ik van die bergen, zo trots, onbuigbaar, groots in sterke onverzettelijkheid en prijs de menselijke kwetsbaarheid. Soms kijk ik naar de sterren zo eindeloos ver weg en koud en onder al die kille eeuwigheid huil ik om onze sterfelijkheid.…
Lisa Leyten27 september 2015Lees meer >

Oma's woorden

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 989
Oma echoot in de bergen "Ik gaf wat ik had, en deed wat ik kon." Eventjes voel ik haar heel dichtbij.…
Marije Geerts24 december 2015Lees meer >

Blauw lied

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 676
Muren bergen verhalen en mensen, smart en wensen. Hoe veel blues nog om te zingen over dit soort dingen.…

Er komt iemand bij mij

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 878
Er komt iemand bij mij, die 'k nimmer zag, en uit-der-mate vriendlijk, die mij zegt: ‘Gij weet, ik berg iemand in mijne woon. Neen: er verbergt zich iemand in mijn woon. Ik zie hem niet, maar ben in hem begaan. Ik ken hem, en hij is mijn liefst bezit...’ - Ik durf niet zeggen dat die vreemdling liegt.…

Globaal

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 469
Zittend in mijn zetel die ik poëtisch "trein" noem of "vliegtuig" of "bron van dromen" kijk ik op de kruinen van bomen, net globes met bergen en zeeën ... werelden, bol van kleur. Buiten ritselen blaren: de herfst tikt bladen vol met herinneringen voor in het archief van mijn geheugen.…

Nog lang niet dood

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 591
De dood fluisterde zacht, kom neem mijn hand Ik breng je naar de bergen of de zee Of naar enig ander land. Ik riep op luide toon een tuinman verwacht je in Ispahaan. ga weg dood, je kunt me niet bekoren Oké, dan niet, zei de dood Dit keer heb ik verloren Ik wacht wel af, je zult ooit nog van mij horen.…

Mensen klein

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 496
Mieren mijden bergen die kleine kiezels zijn. Ze zijn op zoek in een wereld die ze nog niet goed kennen. Mijn oog valt op denkende mensen die kronen op de schepping zijn. Mieren zijn reusachtig groot. Mensen klein. Denk ik.…

Last

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 448
Zonder diepe dalen zijn bergen minder hoog. Zonder ziekte beseft niemand wat welzijn en wat gezondheid is. Zonder contrast is leven zinloos. Slagen kan niet zonder falen. Liefde bestaat niet zonder haat. Leven is moedig willen balanceren, tussen goed en kwaad. Ervaring is bewustwording. Bewustzijn is contrast.…

Zeg me wie ik ben

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
Zeg me wie ik ben: een boer die traag zijn land bewerkt in elk seizoen zichzelf verliest gebogen naar de grond die ooit hem bergen zal ? Zeg me wie ik ben: een dichter die zijn woord verstaat en in de klank zichzelve vindt, een masker dat de vraag herhaalt.…

leven en sterven

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
levende kustlijn van zand altijd in wording altijd aan het sterven landschap in beweging grillig ruig stelend en vretend onberekenbaar huizen verdwijnen onder bergen zand Charybdis’ wellustige kaken zuigen schepen op om ze dan weer uit te spuwen verslindende Scylla wacht sluw haar kansen af niets niemand blijft gespaard in dit…
J.Bakx1 augustus 2022Lees meer >

Ontzagwekkend is deze plaats

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 532
er is geen wind en toch schommelt de ladder zachtjes heen en weer Tegen de avond kerft hij met zijn stok een tekst in de grond en schuifelt op de ladder af die met elke stap een schrede wijkt. De volgende dag kan de helikopterpiloot hem niet vinden.…

Hier en overal

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 637
van de geest, heb ik het vermoeden dat ik hier al eerder ben geweest en de wond hier het best geneest, ik zoek hoe het de oude olm is vergaan, waaruit de wijze uil allang is gevlogen verder van het rotte hout vandaan, in de hemelse trouw was ik niet bekwaam sleep het boetekleed over de wortels van bewogen grond ik mijn eerste stap…
Pama19 december 2016Lees meer >

In de adem van het bos

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 712
Elke stap verzinkt in de zachte omhelzing van mos, en in de verte zingt de wind een lied dat niemand ooit vergeet. Hier spreekt de stilte luider dan de stemmen van de wereld, in het trage ruisen van bladeren, het mysterieuze ritme van het woud.…
CB3 april 2025Lees meer >

Papaver (Rondeel)

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 725
Een klaproos klappert in de wind verhaalt van loze dromen verlamt de handen van een kind een klaproos wappert in de wind papaver schreeuwt tot bloedig rood en droomt zijn dromen van een kind een klaproos klappert in de wind herhaalt zijn loze dromen.…

De top

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 798
onvermoeibaar zwoeg ik voort de weg is lang en zwaar obstakels vliegen rond mijn oren mijn hiel prikt in een blaar elke rots en kei versperren delen van mij spreken me aan ga heen, vandaan ik verman me, stap door volg verbeten het spoor geef als het ware mijn leven voor ’t hare zij is onweerstaanbaar en weet van geen wijken maar…

Ontsnapt uit de hemel

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.256
Om de stap te zetten Uit het heden daags bestaan. De geest was verslapt, haar wil was zwaar verlamd, het lichaam voelde aan, Alsof haar bloed was uitgedamd. Het lot leek al bezegeld, tot zij zich plots bedacht, En haalde uit haar tenen, het laatste beetje kracht. Terug naar wie ze lief heeft voor wie zij wil bestaan.…
chame21 oktober 2002Lees meer >

Eb en vloed

netgedicht
3.6 met 33 stemmen aantal keer bekeken 1.997
draag ik mee Op mijn schouders Naar de zee Zonder tussenpozen Zonder rust Hoop ik daar verdriet te lozen En dat de zee mijn leven sust Zij zal een meter stijgen Door het huilen dat ik doe En ik zal mijn schouders strelen En ik zal voelen: ik ben moe Dan voel ik zeewind Langs mijn wangen En de zon schijnt op mijn rug Eindelijk stap…

Valentijn…stiekem

hartenkreet
4.0 met 41 stemmen aantal keer bekeken 7.531
Ik kan “vandaag” stiekem bekennen dat ik om je geef Houden van, is de volgende stap waarnaar ik streef Zul je er ooit achter komen wat ik voor je voel? Een kaart, bonbons en bloemen, heiligen ze wel “het doel”?…

Najaarsochtend

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.026
Een Keltische mist polijst de uithoeken restanten dwalend duister verdrinken in het binnendringende morgenlicht boomkronen, in onbeweeglijkheid gevangen, spiegelen de herfstkleuren De leegte wandelt met een glimlach door de kalende akkers hier waar de taal de dagen raakt worden de woorden buigzaam er is slechts licht voor een enkele stap…
kees keizer26 oktober 2006Lees meer >

Gespuis

gedicht
3.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 14.125
Maar met elke stap die ik zet vermorzel ik diertjes die ik niet zie of herken. Ik moet ook leven met Karel die wormen de kop afbijt en Daan die spinnen minder dan acht poten gunt en ik geef toe: ik kluif het laatste stukje kip van bot. Kan ik nog dieper vallen? Kan er niet een kikker komen die ik dapper kus?…

staat

hartenkreet
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.440
Alleen de hakken van m`n laarzen tikken op de stenen van een in donker gehulde straat het is net bij iedere stap in een licht dat af en toe verdwaalt uit een lantaarnpaal die daar waarschijnlijk al een tijdje staat het lijkt dan net of er een kinderkopjeskoor zingt en praat over eeuwen oude praatjesmakers over boeken van groot vermaak…

Biodanza

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 471
Ik deel onze stap Emotie in mijn woorden Bekroning op een weg Ergens voor te staan Hij lucht zijn hart Deelt het nieuwe leven Een passend klein symbool Raakt me heerlijk diep Een fijne warme douche Van alle mooie zielen Er stroomt zoveel liefde Vandaag gebeurt er veel Klanken van de Beatles Op de vloer verbonden Ontmoetingen in de…

geen titel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
de verleiding het venster uit te stappen is soms niet te bedwingen zij bedwelmen mij, lokken maar ik weet dat wanneer die stap gezet terugkomst naar het heden onmogelijk is……
enrico8 december 2011Lees meer >

Schoonheid

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.072
Het leven is een feest Waarin iedereen holt, rent sprint We worden geboren zetten onze eerste stappen Voor we het weten kunnen we geen stap meer zetten Het eind is nabij Het is een ander begin Een leven zonder zorgen In de nacht toont hij zich het mooist Met de maan in mijn rug liep ik door de nacht Geen huis wist dat ik het was De bomen…
Ferdinand3 oktober 2013Lees meer >

ijzerbijter

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 410
ik stap naar binnen in de donkernis waar nacht zijn laatste uren niet meer had verwacht en nu hij woorden proeft als zilt en zuur het zoete liggen laat vergaat de lust een brief te schrijven waar we blijven duidt geen zin het gaat aan het begin van alles tot deze nieuwe dag wat in mij lag ligt in jou en kou steekt zwaar…
switi lobi6 januari 2014Lees meer >