7667 resultaten.
Dood hout
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
439 het lijkt
alsof ik te veel
levens leid
bomen splijt
die eigenlijk
moeten groeien
voor meer ruimte
heb ik het zand
laten verstuiven
maar de vennetjes
zijn opgedroogd
de fauna is gestroopt
mijn bos
is chaos in de greep
der elementen
mij rest
dood hout
in wanbeheer
het loof dat ik
lang koesterde
is er helaas niet meer…
2
gedicht
4.7 met 3 stemmen
12.717 Sinds Descartes
wordt het denken
zwaar overschat
Denken is een ver
tra-gings-pro-ces
Het leggen van
noodverband na
bliksem- of bom-
inslag. Eerst
zie je een flits
Dan hoor je een
klap en dán be-
gint het denken
pas
-------------------------------------
uit: 'Het graf van Descartes', 2013.…
In stilte van jouw dromen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
644 De laatste dromen zijn gestorven
over het landelijke van het landschap
zwerven lopers naar de boom
die stiller is dan zwijgen alleen
onder jouw luchtruim bespeel ik jouw string
maar je hebt niet in de gaten dat ik zing
voor het verleden van jouw zomerse land
er zijn geen grenzen, vrij is het strand
de eerste stappen zijn voltooid.…
Oost west thuis best
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
799 Soms is er een boom omgevallen
in de achtertuin.
Soms is het koud en donker.
Maar thuiskomen is altijd thuiskomen.
Terwijl je voorzichtig plaats neemt
in de stoel die anders aanvoelt,
laait het vuur op in het glas.
De ziel beseft: het was een mooie reis.
Dit was het doel.…
Zeewierdans
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
533 Een hemel als een hangmat,
met één enkele vingerknip
baarde de ochtend
een woordeloos bestaan
de zuiderse tijdsbeschouwing
is uit de wandelgangen weggewarreld,
seizoensgeschiedenis
uit de bomen geschud
zwijgplicht
formele roerloosheid
toverspreuken van stille inkeer
is alles wat rest
en jij
in je vermiljoenrode…
Sinterklaas
snelsonnet
4.7 met 3 stemmen
1.221 "Hij komt" en "Zie de maan schijnt door de bomen"
Toen heel lang "Kom maar binnen met je knecht"
Geen Sint, geen Piet en geen kado, maar later
Kreeg ik, echt nooit gedacht, een flinke kater…
Vanzelfsprekend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
556 Adem beweegt ons mensen,
als bladeren aan de bomen.
Als wolken die zomaar komen,
en als gedachten verder gaan.
Mensen ademen.
Vragen waarom.
De wind fluistert.…
klein schilderstuk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
419 krakend kuieren ze
langs oude bomen
daar waar het leven
tot in de wortels raakt
kalm ademen ze beetje
bij beetje vooruit tot
halverwege terug naar
hun houvast-huis
ze reizen terug in een
zacht zoemende tijd
de lichte weemoed vaart
peinzend met hen mee…
Dit is geen droom
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
632 Dit is geen droom
Toch staan de bomen ondersteboven,
valt een blaadje omhoog.
Dit is geen droom
Toch graast een trosje wolken
Gezapig in het blauwe gras.
Dit alles droom ik niet
Terwijl ik op mijn rug gelegen
geniet van deze zomerdag.
Dit is geen droom,
Dit is een gedicht. Hier kan alles
en nog veel meer.…
Nambia
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
505 Dat Nambia is echt een land voor mij
Gebraden kwartels hangen aan de bomen
Men heeft nog nooit van Rutte III vernomen
En alle Nambianen kijken blij
Zo'n Trump verdient ons allergrootst respect
Want hij heeft het als eerste zelf ontdekt!
(Om die prestatie passend te belonen
Mag hij er met Melania gaan wonen!)…
Licht in duisternis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
628 Herfst en winter
sluiten
een verstild verbond
Het late licht
te weren
uit de dag
Het duister
ruim baan
te schenken
Hoge bomen
worden
volslanke silhouetten
versperren
het pad
dat ik ga
Het zijn
van natuur
de ongeschreven wetten
Wie mag
het jonge licht ontsteken
in het nieuwe jaar?…
Behoeden
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
738 Deze boom
wil me
voor sneeuw behoeden
...bij nacht en dag
Voor wind ook
uit
het noordoosten
...z'n grimlach
Ik herken
haar kwaadheid
haar ingehouden woede
als wind 'r schudden doet
Ik zoek
haar stam, haar takken
zwart
van verkilde winter
Beschut me
behoed me
voor kou en neerslag
van betekenis.…
Afwezig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 De eerste reactie is schande
De tweede is vreugde
Jammer dat je elkaar niet eerder hebt ontmoet
Vreugde dat je niet te laat bent
Geen ziel leeft voor altijd
Alle bomen reiken tot aan de hemel
Iemand om naar op te kijken
Aanbidding, vergetelheid
De aarde verteert alles
De straf is afwezigheid
Verloren
En geen weg om te gaan…
XXV - nieuwe roering - 1917
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 innig als een schaduw
die bij de wortels slaapt
hoor ik bij de boom
navel muskusgeur
en witte rozen winden zich
rond een rotonde
zij wordt in oldenzaal
en niet in amsterdam vermoord
in het trapportaal
boomtoppen zwaaien
een jongen slaat de trommel
alles in de wind
naar de verdorden
waar mijn bloei schoon is geweest
verwijzen woorden…
Ik heb besloten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
519 Ik heb besloten niet te treuren
om mijn geboorteland, de bomen
van mijn jeugd, ik wil geen foto's
Ik heb besloten niet boos te zijn
op mijn vader, zijn regels
en de trotse familie die zwijgt
Ik heb besloten geel te leven
zon in mijn huis, op de muren
mijn buik en mijn blote voeten
Ik heb besloten te dansen
mijn eigen verhaal te zijn…
schaduwspel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
406 zijn kleine hoofd
stil en onafgebroken
gericht naar de geel-
oranje parasol
wind en zon
spelen doorzichtig
met het blad
van de oude boom
in de nabijheid wachten
de grootouders kalm
op het kind dat niet
los komt van het
schaduwspel dat zon
wind en dansend blad
door de parasol
met hem spelen…
Nieuw stralend leven
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
420 hij gaf zijn broeder
weg voor brood; beleg met
vette spijzen
haar gezicht kwam voorbij; geen
korreltje bleef over
de rover
nam het mee
ze rilde en beefde;
in de geplunderde boom
kwam ze tevoorschijn
als de late rozen
uitgebloeid;
haar takken gesnoeid;
in een
nieuw stralend leven…
Stilstaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
447 laten we uit vrije wil
stilstaan bij dat wat
we hebben en bij
dat wat we verliezen
door nog meer te willen
zo’n auto die nog sneller kan
zodat we nog eerder
ergens komen – zo snel
dat we de klap niet eens
meer merken of horen
als we de bocht uitvliegen
tegen die niet meer
te ontwijken bomen
gedwongen stilstaan en
alles alles…
Haiku plus #2
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
591 Bomen worden gekapt
plastic in de buik van de zee
mondvol kiezelstenen.…
Spring... is in the air!
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
566 -
ik merk het in de laan
de bomen staan op springen!…
Wandeling
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
558 Het is eenzaam wandelen
Zonder zon
Zonder maan
Overdag is het mistig
In de nacht koud en grijs
De boom laat zijn takken hangen
Hij weet waar jullie zijn
Niet bij mij
Niet meer bij mij
Kwispel nog één keer mijn wandeling
Kwispel al mijn wandelingen
Zoals jullie altijd hebben gedaan
Loop mee met mij
Voor altijd aan mijn zij…
de hinde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
550 langs stille bomen gingen wij
in onszelf verloren
in onszelf alleen
alleen de regen ruiste
en dan
uit het niets
uit de nevels omhooggeschoten
langs het lover zweefde zij
de hinde
en wij
de voorbestemde doden
leefden wij even eindeloos
leefden wij even niet alleen…
Levensdoel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
775 wij
en de tijd
we hebben allebei
met hem gevrijd
de kinderen
vaders moeders ondertussen
de kleinkinderen
ook al niet meer zo klein
het nest is leeg
in de oude boom
maar groeien
doen de jonge scheuten
gekoesterd door het licht
dat door de kale takken schijnt
stilaan gestreden is de strijd
maar de tijd ons toegewijd
was…
maandagmiddag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
667 naar de bomen.
naar ‘t daglicht.
‘t bezielde ….
‘t is de tijd en de tevredenheid
die me koestert en geleidt.…
Herfst
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
533 het ritselt
tussen rotte
bladeren
takjes knappen
op het pad
nog nemen
bomen
hun zonnebad
in de schuin-
staande zon
waar de
eerste nevel
zijn laatste
reis van dit
seizoen begon
om morgens
weer te landen
tussen de
koeien op het
wit bevroren gras
wil melker…
impuls
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
455 hoe keren we in
onszelf, met regelmaat
binnenstedelijk te verschansen
veilig in beton gegoten
ommuurd, geestgerijpt
met voorbestemde afdronk
het vonnis vellen
gelijk lotgevallen bomen
daarmee schuld wijzen
alpha en omega vinden
een bok laten zondigen
teneinde door te schemeren…
Het verhaal
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
356 nog staan
ze op papier
maar dadelijk
dansen de
woorden in
hun eigen
snelheid
en kleur
vertragen of
versnellen zij
afhankelijk van
de emoties
die zij dragen
en of zij nog
in dezelfde sfeer
kunnen aanhaken
zonder de rode
draad van het
gebeuren uit
het oog te verliezen
of te verdwalen in
een bos waar
alle bomen op
elkaar lijken…
grasduinen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
246 er is sinds die ochtend geen nieuws te
melden geweest
toch klinkt er iets door
hoewel nooit helder uitgesproken
weggegooid en nooit hervonden
bladerend door schaduwrijke nevel
de veelheid aan bomen, altijd
als mantel van het bos
nimmer wederkerig, ten onder
in rusteloze golven
laat er geen gras over groeien
dit ruisen van de branding…
Zomer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
128 in november begin ik
langzamer te kijken
de bomen durven dan pas
iets zeggen,
wanneer ze hun bladeren
loslaten
de aankomende winter
maakt de wereld
kleiner,
voetstappen in de avond
vreemd genoeg
heb ik juist dan het gevoel
dat ik
meer zie dan in de zomer
de stilte begint eerder,
zo kan ik haar eindelijk
aanhoren…
ontkomen - in den Wäldern
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
500 Diana met arctische oogopslag
Vastgehouden in graniet
Een woordeloos wachten
Van de gestolde jachtgodin
Het hert laaft zich aan grassen
Aan de bast van een boom
Aan de jacht ontkomen
In de ochtenddauw…