7207 resultaten.
Dag oma
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
566 " en
Kruisjes op mijn voorhoofd
Altijd liefde om te geven
Wijze woorden waren er genoeg
De hemel is met u een stukje rijker
Ze zeggen afscheid hoort bij het leven
Maar is afscheid niet een andere vorm
Van zoveel dichterbij?
Want oma ik zal u nooit vergeten
U blijft voor altijd hier bij mij…
LAIS CCLXXI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 In het verdroogde oord van dit bestaan
horen mensen hun naam, en ze steken
een licht aan, jaren nog van hen vandaan:
gekromde stralen geven letter-bleke
schijn van wat nu handig wordt ontweken.
Die ster blijft staan, als eindelijk eens iets
echts in dit onwezenlijk verhaal. "Past
jouw hand niet in de handschoen van dat niets?".…
MEIZONNETJE*
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
603 mijn kleintje
mijn hartendiefje
in jouw ogen zie
ik de zin van het leven
met z’n eigenlijke doel
ook al slijt bij mij
langzaam dat gevoel
jij weet mij dat telkens
weer terug te geven
ook al is het maar voor even
met jouw zonnetje in
het zuiver wit
toon je hoe het leven
eigenlijk in elkaar zit
zo heel eenvoudig
en open en toch
zo subtiel…
Adres vergeten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
241 vroegere correspondentie
probeer ik vochtvrij te bewaren
in een doos met andere brieven
het zijn ongecontroleerde emoties
verdwaald op zoek naar pure troost
tijdens nachten van intieme waanzin
samengevat in zoete ernst van liefde
eenvoudige opgeschreven kale feiten
over de kleuren van bloemen en het behang
en het belang van echte aandacht geven…
Altijdbloeiend (Solmaz)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
263 Voortgebracht... zijn
door genen, hun verzameling
hun leven, hun kopieën... zijn
De buitenwereld, vuren
trommels, geuren, buren
en wie we zelf zijn... ervaren
Weelde in mijn haren
zaad in mijn hemelse bloem
genot en pijn... ontvangen
Het spel van gongen
in de wind, onze gedachten
wie we zijn willen... geven
En wanneer ik jarig ben…
IERLANDS MIST
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
258 Uit het zwarte meer
stijgen dampkronkels,
geven zorg en angst.
Wolken zakken neer,
uit hun zich verspreidend grauw
verschijnen huisjes.
Al deze nevels
roepen gedachten op aan
vage heksenkunst.
Schuilt hier een spiegel
met toverkrachten, die vraagt
in hem te kijken?…
ik wil haar stilte zien
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
847 ik lees de wind
die stormt in de regen
die vlaagt met hagel
als ondeugend kind
ik wil stilte zien
in dwarrelende sneeuw
zachte vlokken die mij
rust geven misschien
ik ben haar moe in
eeuwigdurend langs gaan
wil weer vertrouwde lucht
de veranderingen langzaam
laat me mezelf nu zijn
bedaar, ga liggen en rust uit
je wispelturigheid…
In memoriam (2)
poëzie
3.6 met 25 stemmen
5.533 Ik ween om woorden, die onuitgesproken bleven,
Woorden van troost en deernis om uw leed,
Van dank voor 't geen gij waart en voor mij deed,
Van tederheid, die ik verlangde u te geven,
Doch nooit heb uitgezegd of neergeschreven
Uit schroom voor 't grote woord, die 't ware woord vermeed...…
Hart-donatie
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
2.191 Mijn orgaan voor het jouwe
jouw hart het mijne
niet voor een vreemde
dit deel van jou van mij
dat elkaars liefde rondpompt
Elk onderdeel wil ik geven
maar mijn hart blijft voor jou
jouw hart mijn hart
samen met een andere geest
een ondenkbare combinatie
Daarom staat in mijn codicil:
mijn hart doneer ik alleen
aan jou mijn geliefde…
functie getrouw
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
863 Ik kan u buigen in alle standen,
commentaar geven zult u niet.
Houten model: anatomisch correct
Uw kennis blijft toch zeer beperkt,
van inwendige zaken geen verstand.
Waar mijn hart zich nu bevindt,
zal ik van u niet kunnen leren.
Blijf gerust staan waar u staat.…
Pijnbank
gedicht
3.0 met 33 stemmen
74.800 Die geven tanden bloot. Je hoofd wordt rood
en je besprenkelt breed het pak
waarin ik zat. Je heetste binnenkant
komt stomend op mij neer: Een pijnbank
is die plank, je zet mij naar je hand.
-------------------------------------------
uit: 'De beste honderd gedichten van 1997'.…
Op Eigen Kracht
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
1.528 haar niet kwetsen
Maar juist sterker maken
Maar hoe doe ik dat
Zonder haar verdriet te ontwaken
Haar verlaten kan ik niet maken
Dat is de makkelijke weg
Zo snel zal ik niet afhaken
Zo'n egoïst zal ik niet zijn
Ooit zal ze zover zijn
Dat ze op eigen kracht kan leven
En ik slechts een aanvulling zal zijn
Die haar mijn geluksdeel kan geven…
Te jong
hartenkreet
4.2 met 26 stemmen
2.568 Het einde is nog niet in zicht, helaas niet
Dat doet mij ongelofelijk veel verdriet
Om aan dingen te moeten denken waar ik gewoon te jong voor ben
Het is iets waar ik nooit aan wen
Beslissingen maken over je leven
Een beslissing wanneer je op gaat geven…
MOE
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.393 Ook een onbegrijpbare is levensmoe,
nu een definitie daarvan geven is,
dat je te moe bent om te leven?
Hoe ter wereld kun je dit zeggen,
is er iemand die me dit uit kan leggen?…
ik gaf je gezicht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
919 we ontmoetten elkaar
in een ogen blik
ik gaf je gezicht en
handen vol leven
je woonde in woorden
wat anders geschikt
hebt teksten gepikt
om je ziel uit te geven
door jaren gekneusd
in relaties gestikt
was je enige keus
de tijd uit te zweven
je vloog verder weg
in kleuren verstrikt
tot m'n schrik heb je mij
in je dromen verweven…
Verliefd
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
2.125 Ik hou van jou
En dat is een geweldig gevoel
Die vlinders in mijn buik
Snap je wat ik bedoel
Het leven is veel te kort
Ik ken jou nog maar even
Daarom is het zo belangrijk
Om alles in die korte tijd te geven
Sinds ik jou ken
Weet ik weer wat liefde is
Ik kreeg meteen dat gevoel
Met zo'n mooie betekenis
Ik wil met jou verder leven…
Souvenir
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
2.139 Ik wilde je een plekje geven,
voor zo lang het was bedoeld.
Briesje deed melancho dansen,
na het laatste zonnebad.
Pas, had ik nog lief gehad,
slechts een tel zag ik je glanzen.
Verzonken stal ik je van het zand,
wilde je de zee weer schenken.
In parelmoer bedacht mijn denken,
zowaar een foto van dit strand.…
zomereind
netgedicht
4.7 met 13 stemmen
949 natte bladeren vallen
in het vale donkergroen
van nog steeds groeiend gras
in verwaarloosd plantsoen
geven traag het veld
schakering na hun vlucht
als weerspiegeld in andere tinten
de grauwzwarte lucht
maar ook het onberekenbaar
in de draaiende wind
bewegend accent van de
witte stip van door kind
losgelaten boodschappenlijst
een blad…
'Alsof het leven is'
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
859 Kijk in de diepte van het water
alsof het leven is,
want, kon ik maar,
kon ik maar; een foto met mijn ogen maken,
levend hart en zenuw raken,
zeker zijn van beelden,
als alles niet meer zeker is,
geven wat niet gegeven kan worden,
woorden knopen aan de levensles
die mistig is voor droge ogen,
beter weten en nooit vergeten,
klimmen in oorlogspuin…
THEO VAN GOGH VERMOORD.
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
847 Vrijheid van mening geven
doe het maar niet
want voor je het weet is er
één die op je schiet.
Ik zou me bijna schamen
om een nederlander te zijn
vraag me af; waar moet dat heen
leven wij hier onder het mom van schijn ?…
die mijn geboorte zong
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
929 ik heb de zin
in kleur gedoopt
het woord met veel
pigment gewreven
een zachte wind
heeft er zomerslang
vol warmte langs gestreken
ik heb geoogst
in de herfst van
mijn leven, slechts
een paar strofen
spinnen de harmonie
die ik aan mijn bestaan
heb kunnen geven
nog wisselt de muziek
gedirigeerd door de
seizoenen maar ondertonen…
in rijpen en begrijpen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
771 ik kan
geen blaadjes breken
van de bloem die
voor ons samen bloeide
zij kleurt het uur
waarin we groeien
geurt een koele wind in
ons lachend samen stoeien
lente bracht haar knop
in zomers openen
vergaten we de dagen
en het tikken van de klok
liefde geeft de oogst niet op
die deze herfst heeft te geven
in rijpen en begrijpen…
Standbeeldde in steen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
950 samen hoorden
we de trommels
in het donker fout
zagen dwaze
manen schijnen sterren
langzaam aan verdwijnen
toen het
witte paard verscheen
zij standbeeldde in steen
kwam in ons leven
begon ritmisch warmte af
te geven in muziek voor twee
in haar licht bewegen
neem ik jou mee mijn fee in
onze eerste nacht voor twee…
Voor de webmaster
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
1.036 alle thema s zijn hier overbodig
schrijven is hier een vage manier
om leefruimte te geven aan de muze
overbodig te zeggen dat ik van haar hou
elk vers is hier een verslaving
zelfs elk woord is dodelijk
Webmaster verzwijg het nu,censureer het
verbied het,deporteer het
en kijk naar mijn omwegen die ik al heb genomen
en om mijn pen heb ik…
Paden geurden rozen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
775 in herinnering
kleuren geuren
vaak gedachten die
intenser zijn beleefd
een vleugje wind
vond het gevoel
heeft ons overspoeld
met hei en duinen
zag je staan in bomen
de paden geurden rozen
toen ik je vond tussen
het geel van hoge bloemen
je bloeide grandioos in
het speels van leven geven
onze kleuren eindelijk beleven
in de…
Smeedt je eigen leven
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
839 jij smeedt
je eigen leven
blaasbalgt lucht
door antraciet
tot ijzer witheet
kleur kan geven
hamert op
het soepele metaal
plet wat rond
en zo onbuigzaam was
koelt met water
weer de vorm vast
je handen maken goud
zelfs ijzer wordt
weer staal jij chroomt
in meerdere dimensies
jouw levenskunst heeft
schoonheid als pretentie…
De dans in zwart en wit (2)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.014 Dansend door het leven
Dat is mijn voorgenomen wens
Geen keuze tussen zwart of wit
Maar leven als een kleurrijk mens
Op zoek naar de ideale balans
Zonder een onaantastbare grens
Het is een kwestie van geven en nemen
Hebben van respect voor alle levens
Dansend door het leven
Dat is mijn voorgenomen wens
Houden van de kleuren om ons…
Zonnekind
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
1.371 Kind van morgen
om de aarde kleur te geven
in alle goedheid te verzorgen
maakt ons, al is het even,
een klein beetje vrij.…
maar eens zal ik breken
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.401 wie maakt uit
hoe wolken zich plooien
hoe wind licht zal
verstrooien in jagende gang
mij maakt het bang
bang voor hun schaduw
voor het zwart van de bui
en de stortvloed van regen
ik kan er niet tegen
dat onbestemde gevoel
te zijn zonder doel, te zijn
om voor niet te leven
geven lijkt de moraal
opgevoed met dat ideaal
voel ik me…
toen jij met stenen tafelen
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
945 verbrandde in het
vuur van eerlijkheid
de braamstruik vlamde
fluisterde je spijt
ik leidde je de hemel
in tot jij verdween
en weer verscheen
met Gods geboden
je rechtte waarheid
die geen bocht meer nam
verschoonde je geheugen
van de leugen houden van
hier ben ik dan
en zie je leven, maar
wat jij me gaf kun je
een ander niet meer geven…