4113 resultaten.
Allerzielen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.131 Als protestant van huis uit heeft Jeronimo niet zoveel met Allerzielen. Bidden voor de doden was voor hem taboe. Hun verblijf in het vagevuur daardoor bekorten? Op catechisatie hoorde hij dat het vagevuur een verzinsel is. De doden zitten in de wachtkamer voor de hemel maar voor de reformatorische wereld waarin hij opgroeide was heel het aardse bestaan…
Mysterie
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
990 een berg van bladgoud
alle nerven huiveren
in het ontbinden
elk levensblad zal sterven
op eigen beschreven tijd
Tanka…
Het is gedaan
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.141 Het is gedaan,
het is voorbij,
het is over
het is niet meer,
het is tijd nu
voor verdriet
het is tijd om,
terwijl je ‘t
nooit meer ziet,
toe te laten
dat de dood overwon,
want:
het is gedaan
rust zacht!…
Een enkele reis naar oneindigheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.119 Als de lippen zijn verdroogd
en de oogleden voorgoed zijn gesloten
strijkt een zachte hand
nog een laatste maal over het hart
van het vergankelijke
van een kostbaar leven
Een leven dat geliefd en geleden heeft
Tranen stromen haast woordeloos
uit de zielen van de getroffen nabestaanden
Er volgt een massieve, ondoordringbare stilte…
"ALS DE DOOD", een beetje
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.786 Als de levenden hunner doden herdenken
komen de gestorvenen een beetje tot leven
en sterven de levenden een beetje hun dood
verbeeldend in een beetje troostende eeuwigheid
waar de levenden een beetje als de dood voor zijn
op z'n minst een beetje hun levende zielen, allerzielen
Gedicht nav van het programma Allerzielen van het Kamerkoor Amphion…
Oude schoenen in de sneeuw
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.079 Het rouwproces voltooide zich in zwijgen
en een onvoltooide brief, vond een weg
in dromen die je niet kon beschrijven
het graf was stil met de bloemen
een kind van jouw liefde zong een lied
zo blij was je in het liefdeshart gekomen
dat je oude schoenen in de sneeuw konden lopen
zonder zelfs het minste spoor van verdriet
in een andere taal…
ALS IK VANNACHT STERF
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.756 Als ik komende nacht sterven moet
zie je dan nog eventjes naar mij om
Let maar niet op die dovende gloed
zie nochtans de verworven rijkdom
Als alle lichtjes doven in mijn hart
schrei dan niet om wat nog resteert
Weet: De wereld lijkt slechts zwart
voor wie ’t eeuwig op aard begeert
Als ik ‘t oog tenslotte sluiten moet
zie ik dat liefde…
Vergeten
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.135 Ik dans met mijn ogen
over de aarde en je steen
in het leven was je mooi
nu lig je hier gewoon gemeen.
Gevlucht van alles
dat maar ontvlucht kon worden
van stress van werk
tot het wassen van de borden.
Bloemen sieren nu jouw zijn
wat jij anders zelf wel deed
ik ben er om je te 'zien'
want denk maar niet...
... dat ik je ooit…
REQUIEM-GEDICHTEN-DRIELUIK
hartenkreet
3.0 met 21 stemmen
1.946 Naar aanleiding van de wereldpremiere van "Traces" requiem gecomponeerd door Andre Arends op zaterdag 13 november 2010 in de Paradijskerk te Rotterdam het volgende gedichtendrieluik.
TRANEN
Alleen
tranen
beamen
het stille verdriet
wat beklemmend voelt
als de gestorvene
die lijf & goed achterlaat
en zoveel
gemeenschappelijke herinneringen…
Bij de ophaalbrug in liefde
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
1.052 Een poort in het leven
Moment in de tijd
Metamorfose ondergaan
Tot overgaan bereidt
Je verlaat ons in vertrouwen
Op het pad zij aan zij
Pure liefde waarop wij bouwen
Oeverloos bij elk tij
De stroom tussen ons
Zal blijvend getuigen
Bij de ophaalbrug in liefde
Respectvol wuiven
In licht & liefde…
Voorbij de hemisferen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.118 Dit is de plek
waar mijn ziel brandt
waar de boombladeren
fluisteren in diffuus licht
waar ik mijn hielen licht
als de tijd
gekomen is
als ik voorgoed
naar binnen keer
verdwijn in een
innerlijk vergezicht
slaap ik hand in hand
met zilverster,
zo ziele-zacht
levend in nalatenschap
zo anders dan gedacht
immer weer…
een gesprek
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
1.266 onwerkelijk
hoe stilte het witte daglicht draagt
alsof winter over haar heen groeit
en wenst te horen
dat woorden ongezegd blijven leven
in zijn handschrift
ik loop er heen, de bomen
trager in het water, aan het einde
van het onlangs gestorven huis
het is vandaag, een dag zonder
schaduwen
alles lijkt anders van vorm
*
bloemengeur…
De overtocht
poëzie
3.8 met 12 stemmen
7.033 De eenzame zwarte boot
vaart in het holst van de nacht
door een duisternis, woest en groot,
de dood, de dood tegemoet.
ik lig diep in het kreunende ruim,
koud en beangst en alleen
en ik ween om het heldere land,
dat achter de einder verdween
en ik ween om het duistere land,
dat flauw aan de einder verscheen.
die door liefde getroffen is…
Sterven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.377 Zo moet dan ook sterven zijn
als het afleggen van gewaden
te wijd voor kleine levensvragen
te nauw
voor sturm und drang
in veel te strakke naden
Zo moet het zijn als
het achterlaten van gedachten
van dromen, wensen, daden
liefde in goede en in slechte dagen
aan vriend en vijand
of aan wie het wil
want blijven doe je toch
een beetje…
Als de dood komt
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.829 Als de dood eenmaal
op bezoek komt en mij vraagt:
‘je uren zijn geteld
wat is hier je bijdrage geweest?’
Zal ik antwoorden:
‘ik heb geleefd
als zoeker naar de waarheid.’
Hij zal doorvragen met:
‘zullen de mensen bijvoorbeeld
je gedichten blijven lezen?’
Dan zal ik zeggen:
‘dat weet ik niet,
maar toen ik ze schreef
vond ik mijn…
De dood
netgedicht
3.3 met 26 stemmen
2.255 Zwarte nevel daalt
en verslindt grijze muren,
met smart en pijn beklad.
Angstkreet klinkt op
uit de donkere massa.
Schimmen deemsteren
tussen uiteenbarstende slierten rook,
alles vermorzelend op hun pad.
Een lichtstraal wordt langzaam gewurgd:
nooit bereikt hij zijn doel.
De zwarte nevel trekt op
en laat kale, grijze muren achter…
BIJ HET DOODSBED VAN EEN KIND
gedicht
2.9 met 126 stemmen
33.177 De aarde is niet uit haar baan gedreven
toen uw hartje stil bleef staan,
de sterren zijn niet uitgegaan
en 't huis is overeind gebleven.
Maar al 't geklaag en dof gesnik,
zelfs onder 't troostend koffiedrinken,
het kon uw stem niet op doen klinken,
noch licht ontsteken in uw blik.
Gij zult wel nimmermeer ontwaken,
want gij bleef roerloos…
THUISVLUCHT
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.612 Een kille wind blies door de nacht
voor hem was ik óók ’t doelwit en
Louter strijdend met zwaartekracht
zag ik mijn leven nauwelijks zitten
Een zachte stem klonk in de nacht
gedragen door die stil zachte wind
Het was de mijne, ik kreunde zacht
doordat oud verdriet mij verblindt
Een droog blad dwarrelde omlaag
zwevend door de kille najaarswind…
CONSTANCE MIJN DUIF
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.563 Toelichting: Constance, mijn kvk-collega en vriendin, was in januari 2004 plotseling, zelf aangestuurd, overleden. Ik verzorgde de uitvaart o.a. met duiven, die telkemale bij me langskomen, waar ik me ook bevind, zoals eergisteren in Zuid-Spanje op mijn balcon. Het gedicht is opgedragen aan wijlen Constance Blanken.
Ze was er toch weer
mijn…
OPA 85 IN HET VERPLEEGTEHUIS
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.570 Het is me niet gelukt gewoon het lootje te leggen
wilde dat ik nog bij de tijd was om het duidelijk te zeggen
je hoort het ze fluisteren om je heen
aan Alzheimer ontkomt er toch géén één
zelf kan ik er niet zoveel van merken
voel me nog steeds één van de sterken
de dokter zie ik liever gaan dan komen
kijk uit de gesloten afdeling op heel mooie…
Waarzin
hartenkreet
0.7 met 6 stemmen
1.642 Ik heb mijn hele leven lang gezien
geboren zijn met geitenwollen sokken
nu weet ik
dat ik er in zal sterven.…
WAAROM HUIL IK
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
2.088 Waarom huil ik als ik aan je denk
terwijl al zoveel tijd is verstreken
Ik bekeek je als een godsgeschenk
totdat de sterren gingen verbleken
Waarom deed je mij zo’n verdriet
door plots uit mijn leven te treden
Dat je ging merkte je evenwel niet
veel te vroeg bleek je al overleden
Waarom huil ik elke nacht om jou
wijl ik naar de donkere hemel…
Verbitterd Verlies
hartenkreet
1.8 met 10 stemmen
2.114 Het verlies
van iemand
die dierbaar was
is niet in woorden uit te drukken
Voor het verlies
van iemand
die dit niet was
maar wel had moeten zijn
is er slechts een woord:
bitterheid...…
Schimmig Licht
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
1.915 Vanuit het dal
van mijn verscheurde wezen
ver van het stralend licht
van zon en maan
schreeuwt iedere vezel
van mijn geteisterd lichaam
vol van vertwijfeling
nog steeds jouw naam
Dwars door de zwarte golven
van het duister
langs akkoorden
van verlatenheid en pijn
hoor ik
geleid door echo's van verlangen
jouw stem
als steeds terugkerend…
Drie verzen voor een dode I
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.321 De avond daalt;
er valt een vage schemer.
ik zoek de vrede die de dag mij nam;
en onweerstaanbaar brengen mij mijn schreden
naar 't stille kerkhof waar ik na uw sterven
berooid en eenzaam iedre avond kwam.
waarom? ik weet te goed dat ik u niet kan wekken
en dat gij daar zijt en ik hier en dat dit graf ons scheidt;
dat ik aan deze steen niets…
In memoriam J. Slauerhoff
gedicht
2.2 met 4 stemmen
5.557 Als een die nooit zijn straf uitzit, hoor ik de regen
achteloos-eentonig vallen op het huis;
waar, in welke haven, heb ik zo gelegen,
liggen luisteren, reedloos, naar het zeegeruis?
Hopend, dat een vrouw, wier onvervulde leven,
aan het mijne korten tijd zou zijn verwant,
tot het wéér een sleur werd, bij mij was gebleven,
mij dan gaan zou verlaten…
In memoriam J. Slauerhoff
poëzie
2.5 met 2 stemmen
2.238 Zeeman en dichter, zwerver en piraat,
Van 't aangebeden en vervloekte leven
Wist je dat alles eenmaal moest begeven
In 't wisslend lot, ook van den zeemansstaat.
Jou was de dood altijd een kameraad,
Uit ziekte was een opstand nagebleven,
Maar niet de vrees die voor het eind doet beven;
Je zei: goed heil! Het gaat zooals het gaat.
Veel…
Onoverbrugbaar verleden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.163 Voor M. 1961-2010
Als het leven geruisloos loslaat
in verborgen leed
en geslagen wonden
niet meer helen
zingt de raaf zijn
nachtelijk zwart
in verdoofde schelpen
overbrugt de te zwakke adem
de kloof naar gemiste liefde
tevergeefs
wanneer het kind van de rekening
de belofte overneemt
de hoop op grazige weiden
voor heilige…
bewaarheid.
hartenkreet
0.8 met 8 stemmen
1.705 Het madeliefje dat jij plukt,
Op een zachte lente morgen.
Zal uiteindelijk zijn laatste blaadje,
Laten vallen uit het borrelglaasje waarin het staat.
Zo ook zal langzaam het vlees,
Verdwijnen van jouw botten.
Al liggend in je kist,
Met mensen erboven denkend aan jou.
Een mens een madeliefje.
Zij de blaadjes, wij het vlees.
Een in leven…
Leven en dood
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.144 M'n lieve vader zei nog even
voordat-ie stopte met het leven:
'Ik kom een dag en nacht te kort,
zodat ik nét geen tachtig word.
Ik blaas m'n laatste adem uit.
waarna ik graag m'n ogen sluit.
- Niet voor een poosje, maar voorgoed.
Wat heerlijk, dat ik niks meer moet!'
Ik ben er zometeen niet meer,
ook niet bij Onze Lieve Heer,
die volgens…