5388 resultaten.
hij blies een duizendjarenkind
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.368 speel ik met jou
of jij met mij
de wei bloeit rood
van de papavers
het geel is uitgeplozen
door de wind, hij blies
een duizendjarenkind
in vogelvlucht
laat zon de lange
halmen warmen
geen schaduw koelt
tot hitte trilt en
jij je liefde lacht
liggend in mijn armen
we hebben van
de maan geproefd
de sterren laten bleken
met onze…
Dromen
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.311 Dromen
Als in mijn dromen
Denk ik aan schaduwen
Die als silhouetten groter worden en weer vergaan
Denk ik aan blauwe luchten achter de horizon
Daar komen mijn dromen vandaan
Ik hoor de wind
En zie de lage vlakken
In mijn dromenland
Zie ik een moeder met een kind
Uit wandelen
Ze heeft de toekomst in haar hand
Wat komt en gaat
Wat…
Panter
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
790 balancerend op een waterdruppel
sprak de filosoof
over eindeloze vrijheid in het zelf
terwijl ik naar beneden dook,
aangetrokken door de schaduw
van een panter, en vluchtte
in woorden zonder komma’s
de zon scheen fel - te fel -
de maan was mij vergeten
gevangen in haar vrijheid
verlangde ik
naar diepe, diepe eeuwigheid
en tuimelde…
met het koppig bloed
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.299 ik vouw schaduwen
tot zwarte vogels
die ik oplaat
zonder hoop
ze zweven mijn cel
hun snavels pikken
gaten in mijn aderen
transformeren me tot hel
de horse gaat steigeren
en de sneeuw verbrandt
ik huiver van genot
zo maakt de hemel me kapot
ik schilder muren
met het koppig bloed
dat schimmen plet
tegen de stenen
ze ogen…
vul haar als beminde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
684 ik laat me drijven
op de wind
hoor in de verte
kerkklokken luiden
beneden speelt een kind
zijn spel lijkt
doelloos maar
hij lacht plezier
zijn oog en handen
vinden hun vertier
ik zoek de schaduw
van mijn vroeger leven
speur naar kleur in
de herkenningspunten
die rotsen kunnen geven
land in de geborgenheid
van Gaia's schoot…
Ander(s)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.077 anders kunnen zijn
zou het zijn geweest of daaromtrent
ook was het allerminst ondenkbaar
de gedachte alleen al vreemd accent
beschaduwd zou het anders lijken
overbelicht geen optie druk maar af
beeld verschoven mocht je willen
moet nog blijken dansend op je graf
niets ten nadele van die ander
achterom sluipwegt het silhouet
licht en schaduw…
De nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
929 Duisternis gluurt naar de maan
en laat zich gewillig verblinden
ook de zon laat verstek gaan
de nacht zal zichzelf vinden
Duizenden sterren zwermen uit
in het heelal van eeuwigheid
zij werpen hun schaduw vooruit
de nacht vertoont eenzaamheid
Doodse stilte voert de boventoon
de natuur lijkt compleet verdwenen
de maan bestijgt zijn donkere…
Het oude jaar
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
898 voor hem stond
Opschieten vadertje je moet vertrekken
Zo klonk knallend het donderend geraas
niemand wil dat je nog langer blijft
opzouten vanaf nu ben ik de baas
De oude kwam overeind stram en stijf
Hij had er helaas niet veel van gemaakt
Er was dan ook heel wat te betreuren
Mompelend met een heilzame wens
Verdween hij in de schaduw…
een droom zonder gelijken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.503 het liefst
wil ik je geuren
beeldhouwen in
kleuren die ik tegenkom
ik mocht je splijten
langs je aders kijken
polijstte een droom
zonder gelijken
je woorden
zingen melodie
in zachte tonen
die alle snaren raken
een symfonie
die geur en kleur
laat paren tot
het beeld van jou
ik kom in je schaduw staan
we laten ons gaan op…
een droom zonder gelijken
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
948 het liefst
wil ik je geuren
beeldhouwen in
kleuren die ik tegenkom
ik mocht je splijten
langs je aders kijken
polijstte een droom
zonder gelijken
je woorden
zingen melodie
in zachte tonen
die alle snaren raken
een symfonie
die geur en kleur
laat paren tot
het beeld van jou
ik kom in je schaduw staan
we laten ons gaan op…
park
netgedicht
4.0 met 22 stemmen
10.990 In het park waar de nacht het water steelt
Vergeet het licht haar stralende humeur
In de diepe holtes van het donker
Verliest de liefde haar verlegen kleur
Daar sterven schimmen in het duister
En de schaduwen omhelzen elkaar
Er brandt een vuur zonder rook
Vlammend heet maar onzichtbaar
Als het vuur de nacht vervolgt
En de passie angst verstijft…
ooit ademden wij simultaan
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.228 mijn ogen liggen in de regen
jouw voeten verloren in de nacht
dragen mijn vragen weg
op een spiegel
onder mijn ogen
diepzwarte schaduwen
kleur van verbrande bloemen
als krijtrotsen in zee
breekt mijn stem
brandt als een witte maan
op de lippen
jouw schouders dragen
de schemering van straatlantaarns
hun schijn vloeit in…
Botshol
gedicht
3.3 met 16 stemmen
12.826 Geen bodem waarop schaduw meevaart.
Helder het zwartst.
Onttrekt zich in verte aan verte
onttrekt zich in vlakte.
Water onder water
luistert niet. Likt niets los.
------------------------------
uit: 'Botshol', 1980.…
Donker onderdeurtje
netgedicht
4.3 met 45 stemmen
1.966 met een lachje wiedde je wat gras
in de schaduw van de bomen
daar plantte je de stekjes
als toverstokjes van je droom
gedreven droeg je emmers water
naar dat zonloos bloemenbed
waar je lichtgetinte knopjes dacht
rijk doorvoed met koele kracht
maar ach
ze werden donker roze
net als de kleintjes in het veld
het donker lot bleek niet te…
zag je in het takkenwuiven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
803 ik zag je in het takkenwuiven
kale sprieten zonder hart
er was geen lucht om aan te raken
zelfs het kraken klonk apart
een fluistering van wind
tracht woorden te herinneren
de vaagheid van een spelend kind
meer schiet me niet te binnen
schaduw steekt de vinger op
verwijst naar donkere kanten
ik zie opeens in je gezicht
de trekken van…
Bevroren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
856 Sprak jij nog twijfel
terwijl warme armen
de bevroren nacht
weer deed ontwaken
lege koude handen
morgen ontdooiden
getekend in een
schaduw van later
laat jij gisteren
gaan nadat de mist
zelfs jouw sporen
wist en nu verdrijft
langs pijn afgedrukt
in tijd is loslaten
anders dan dat jij
de andere jou mist
koud
door en door…
Achter gesloten deuren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
920 De stilte stijgt naar het hoofd
Het einde niet in zicht
Van elke vorm van vrijheid beroofd
Achter gesloten deuren komt geen bericht
De ogen gesloten, niet langer verlicht
Het waakvlammetje langzaam gedoofd
Geen actie die nog looft
Geen uitgang waarvoor je zwicht
Gevangen in vergetelheid
Van je eigen schaduw het spiegelbeeld
Niet langer…
de eik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.186 ik zag de eik hij stond
zo plompverloren
eik te zijn
onwrikbaar in z’n eigenheid
onwetend van z’n
levenslijn
ik lag languit en dacht te
zijn de schaduw van
z’n kroongewelf
geen toen en straks en geen
daarginder, geen spatje
van mezelf
diep in mij zit een knoest
een eeuwig oude
stobbe
een stukje oer dat tijdloos is
dat nooit bewust…
mijn sluiers van plezier
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
822 in het lopen
liet je me alleen
een handvol vergezichten
in lucht waaruit
de zon verdween
als ik mijn blikken richtte
je stapte op omdat
je mij niet langer koos
je schaduw was een vage troost
ik gaf je ziel
je werd opnieuw geboren als
blauwe bloem boven het koren
ik lichtte op
gaf jou mijn sluiers van plezier
je boosheid vond…
Vier jaargetijden
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
974 klokslag acht, dag in dag uit
schaduwen scheren langs elkaar
schuw als zwaluwen - hij smacht
herfstwind slaat haar ogen neer
waait hem pardoes opzij - even
kijkt ze op, laat hem zweven
glimlacht bij vrieskou - hij stamelt
wat hij haar almaar zeggen wil
ademwolkjes vervliegen samen
een regenpak sloft peinzend voort
de oude route, maar…
de afstand nabij
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
1.600 drijven wil je enkel
naar een vederlichte diepte
niet in staat, zo denk ik,
af te stemmen
op de golven van mijn strand
je bent geenszins bereid
de zucht naar verblind zicht,
al was het maar voor even,
te ruilen voor een open venster
zodat wat schaars licht kan schijnen
op mijn laatste uitgestoken hand,
ik vrees dat hij voor de schaduw…
Angst
gedicht
3.2 met 24 stemmen
13.619 Mijn ogen liggen gans verlaten
in de schaduw van mijn hoofd.
De slagen van de klokken naderen
uit het huis van God-zij-geloofd.
Ik zie een leger lampen in mijn kamer,
ik hoor de stemmen van een koor.
Niemand kan mij zien noch horen
De lampen gloeien rood.
Ik lig mijn lichaam te bewonen.
Is dit een teken misschien?…
omdat ik jou zo lief
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.293 en ‘k leg mij in de nacht
kus zacht licht in jouw schaduw
zing woorden in jouw mond
en open ‘t boek opnieuw
waar op pagina’s zich een blauw
van dromerig slaapstof heeft gelegd
en ‘k schrijf met warme zucht
niet enkel wat sonnetten op de huid
maar met mijn lijf ook ‘t paso doble
ga weg en toch blijf ik
wachten op cimbaalklanken
die uit het…
lange liefdesnachten
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.399 wij wonen in ons, als steeds
worden nekhaartjes opgeladen
voegen zich vormen
willig in elkaar
frivool het weten
van buitengesloten nacht
ik tast mij jouw schaduw omhoog
mijn zwijgen lacht
wetend wat gaat komen
en dat ik jou niet onberoerd laat
aan melkwitte borsten
die jij mij eerst plagend onthoudt
geef ik mij over -
eindelijk weer…
aangespoelde dromen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
529 Mag ik in de duinvallei
je schaduw lieven je stalken
in de chaos van deze wanorde
maar mag ik bovenal me bevinden
tussen de coulissen van je warme lichaam?…
zelfs ’t minste jou
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.230 in waarheid
lief ik zelfs
de schaduw
van je schoen
die op mijn weg valt.…
ochtendritueel
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
780 blijft gezichten
slaan
die ik het eerst aanraak
wanneer het donker wordt
overdag
en ik het zwijgen niet meer kan bedaren
achter ramen en handen
op ingehouden buiken
zij die het gemis kennen
vertellen over gedichten
sluiten de nacht, zwart van kleur
te groot op wangen, in ogen
kleingebarend
ik huil
en spreek hun schaduw…
die late zomerherfst
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.225 ik denk aan jou
terwijl er koelte sneeuwt
op huid
die altijd zomerwarm nog is
mis jou
met elke ademteug
verlies gezegend rijk
- niet arm
’k hou van je schaduw - vluchtig
die in mij wijlt
smartelijk passioneel verslaafd
aan ’t winterloze, ver van elke tijd
je volgende herfst weer vindend
in een betoverend laatste groen
je geur tot…
Wolvenmeisje
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
667 Zij duikt op achter elke schaduw
niet slechts in dromen
maar in elke letter die het papier bevlekt.
Ergens valt het licht
te laat
wis ik al mijn woorden.
Binnen deze kaders is zelfs de stilte te voelen.…
Stil vragen
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.207 De nacht is een warme boodschap
van momenten en schaduwen die voorbij gaan
en mijn dromen laten ontwaken
om kleuren te stelen
waar ze
de werkelijkheid achterlaten
zoals ik haar teken en
vergeten wil.…