2944 resultaten.
unieke afdruk (1846)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.210 ze trok haar mooiste kleren aan
in de gang keek ze nog even in de spiegel
schikte haar kapje en duwde wat losse lokken eronder
vergezeld van haar vijf zoons die hun beste pak droegen
togen ze naar de stad
ze zouden zich laten fotograferen
rondom en op de schoot van hun moeder
denk erom: niet bewegen
zijn de jongens gaan schuifelen
tijdens…
Als de luchtschipper, mee met de wolken
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.712 Neen toch; onder hem kent hij
Alleen bergschaduwen, spiegels van water,
En een woelen van neevlen.
Zó is dan de aarde, die al die volte
Bewaart die hem al zijn jaren
Vertrouwd en bemind was.
Zijn hart wordt stil en hij weet
Voortaan wat het is:
Eenzaam te zijn, en hoog, en in één blik
Alles te omgrijpen.…
Eindelijk, ik zit
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
601 Met boek en al op bank beland
Vrolijkheid verwaait helaas
Op bladzij drie en vier gestrand
Buiten blowt weer bladerblaas
Herrie nadert, ik krijg kriegels
Om uit de ergernis te blijven
Landt de kaft recht op zijn spiegels
Valt ‘t besluit: ik ga weer schrijven
Snel pak ik papier erbij
Herrie klinkt nog uit mijn zicht
Zomerblaadjes vallen…
Het Luciferische
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
619 Maar voordat de angst mijn hart verslaat
en radeloosheid mijn vlijmende wil versaagt
welt een oud weten in mij op:
het wezen dat daar staat
ben ik zelf, de zwarte spiegeling
uit zijn blikken stroomt in mijn ogen.…
fata mongol
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.619 in je haat naar aardige mensen
jij heks
kan je niets anders wensen
dan een lang en ongelukkig leven
een grote grap
val maar naar beneden
rechtstreeks naar de hel
en geloof me lelijk eendje
daar zien wij elkaar snel
sneller dan je haat mij kan bereiken
fata gaat over lijken
maar was allang overleden
toen zij zichzelf bewonderde
in de spiegel…
DE LUCHTSCHIPPER
poëzie
3.7 met 10 stemmen
1.626 Neen toch; onder hem kent hij
Alleen bergschaduwen, spiegels van water,
En een woelen van neevlen.
Zó is dan de aarde, die al die volte
Bewaart die hem al zijn jaren
Vertrouwd en bemind was.
Zijn hart wordt stil en hij weet
Voortaan wat het is:
Eenzaam te zijn, en hoog, en in één blik
Alles te omgrijpen.…
Wonderlijk bos
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
622 Gehurkt gezeten, ook een beetje weggedoken
om de stilte in de lucht niet te verstoren,
kijk ik al doordringend naar de spiegeling
en fluister stil en zacht 'dank je wel':
't is door weg te dromen dat ik mijn rust weer ving!…
Blindganger [cyclus]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
437 in zijn ogen
klieft de dag
wellen tranen op verhoord vlies
doorlopen met gedachten
vastgehouden jaren
achterom
in zijn ogen
grijnzen tanden
geel opgegeten
stil als een dode poel
sijpelt zijn blik in de spiegel
achter hem
in zijn ogen
rilt een zenuw
een herinnering geleden
schikt zich zijn dorre geest
doorbroken wanden
blauwe beken…
Zij is het mysterie van de nacht
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
671 dartelt,
spartelen emoties intens tot ontembare lava
De totale overgave schuilt in de holte van de maan
die in doodse stilte weet heeft van man versus vrouw
Hij kent haar verschijning als magnetisch volmaakt
en waar hij haar aanraakt verdwijnt haar deinende stem
in een donkere nacht zonder antwoord
Was zij slechts een droom
in de spiegeling…
MASKER VAN DE DAG
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
913 Pas ’s avonds legde zij haar masker af
pas als zij in ‘t dromen vluchten mocht
Geheel haar bestaan ervoer zij als straf
daar ze eeuwig tegen ’t eenzaam vocht
Pas wanneer niemand ‘t meer kon zien
vertelde de spiegel wie ze werkelijk was
Een bedroefd meisje, van haast veertien
en dus niet dit leukste meisje uit de klas
Pas wanneer ‘t donker…
Ook de vissen
gedicht
5.0 met 9 stemmen
3.634 Zou je de Haagse Hofvijver overeind zetten
rechtstandig als een majestueuze wand van water
om het licht de diepte te laten doorstralen
om de stad een doorzichtige spiegel te bieden
een oudgouden glans zou over de huizen strijken
en iemand roept als eerste 'kijk' en wijst
toeterend komt het hele verkeer tot stilstand
abrupt worden alle vergaderingen…
zondebok
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 Wraak treft wie de spiegel ontsluiert:
geen strohalm hoop wordt hem gegund, geen kans.
Mensen onder elkaar, broederlijk toch.
Onmachtig wordt hij doodverklaard,
levend begraven in drijfzand,
onwetend van vonnis of proces.
Niet begrijpen is deel van de straf,
en het wreedste.…
MIDWEEK FIERE STEDE
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
651 Kermis, spreekt met leerlooiers
Wolwevers en vrije schippers
Het huivert nog bij een terechtstelling
Schiet textielarbeiders te hulp, prijst
De spinmachine en betast Dulle Griet
Staart verbaasd naar twee gouden
Zwanen, van elkaar wegzwemmend
Aan de gevel van een Huis van plezier
Het zet nog klokken stil, keert glazen om
Bedekt spiegels…
overpeinzing
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
646 de jaren gaan voorbij
zoektocht naar iets ongrijpbaars
buiten is binnen
binnen is buiten
in de spiegel zoeken we het zelf
dat allesomvattend blijkt te zijn
geen ontsnappen aan
waarheen je ook gaat
je gaat altijd met jezelf mee
naar binnen
naar buiten
naar het zelf dat de ander is
naar de ander dat het zelf is
naar de verbinding tussen…
behouden huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 thuis komen achter gesloten
muren met kleine vensters
die een veilig uitzicht over
het veld bieden
er zijn bossen en lage weiden
waar licht als vrede belegd in
een krinkelende baan overtrekt
het huis in kamers verdeeld
lang met jaren vertrouwd
een hoog huis waar schaduw
krimpt zich uitbreidt en met
diepe aandacht over spiegelend…
ACHTERUIT
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
565 Op leef-tijd gaat je gezondheid achteruit
wat er voor in gaat
komt er "hoop"pelijk achteruit
soms echter voor uit
een verrijking of narigheid
achteruit lopen is moeilijk
je kan niet zien wie er achter je loopt
dat kan ook niet als je vooruit gaat
bij achteruitrijden met de auto
kijk je in de spiegels voor achteruit
maar ook kan je naar voren…
EEN ENGEL AAN MIJN HAARD
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
711 herinneringen spiegelen zich op de kamerwanden
van mooie jaren die te vlug zijn gegaan
de laatste foto’s rond ons huis en van verre landen
maar altijd zie je ons dicht bij elkander staan.…
Verloren obsessie.
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
896 jaagt mijn warme bloed
in al mijn verliefde cellen
gedachte aan dit erotisch festijn
vult de nachten met dromen
droomt de nacht die gaat komen
laadt mijn passie met hartstocht
vage contouren van zilverdraad
in een web gevangen geraakt
glij ik langs de ragfijne banen
naar de kille aardse zekerheid
mijn uiterlijk wordt bekeken
in de spiegel…
In het afnemende seizoen
netgedicht
1.9 met 15 stemmen
350 Zware ademloze stilte roert
de lucht met de scherpe roep van een kraai,
hoog boven de bleke hemel, zijn vleugels scheuren door het
dunne licht, en ik merk hoe mijn gedachten zich spiegelen in de koele wijdte.…
Verstilde kracht
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
402 In de spiegeling van
je kalme, diepe vloed stroomt de vrede terug naar mijn breekbare stranden.…
Blauwe maan in de droogte
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
284 Zij kijkt door het raam
en ziet haar ziel spiegelend
in gebroken glas waarop dromen wiegend
vervliegen langs de lijn,
ongewild en alras
in een geblakerd aureool
dat heur haar kust snaar voor snaar
gelijk een fluwelen gebaar,
de ontvouwende leegte sust
waar vind ik mijn lief
nog warm van lijf
die mijn hart verrukt…
Het ballet van de fuut
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
300 Spiegelend water
borst aan borst in zacht ritme
zij volgen het licht
In kalmte glijdt de fuut
over het water, zijn beweging zo zacht
dat de wereld even vertraagt, en mijn adem volgt
vanzelf zijn rustige ritme, alsof elke rimpeling vraagt om aandacht.…
Retrograde zolen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
253 << VOOR DE IMMER GOEDLACHSE
EN SCHALKS OGENDE SKALD >>
In de hektiek van retrograde goden
die ongemerkt op kinderkoppen sluipen
voorwaarts nimmer in de spiegel turelurend
als blinde vinken in het straatgewoel
langs toys are us en in de
zaak van bart
de bakker leeggeplunderd achterlatend
zie ik een taartpunt op mijn onderdanen
met zolen…
Boom
netgedicht
2.5 met 70 stemmen
554 Als de avond valt, nog voor
de schaduwen langer worden en ramen
spiegelen, lijkt het alsof je even naast mij loopt onder
dezelfde kruin waar stilte niet leeg is, maar vol van wat wij samen droegen.…
Maskerwerk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
136 Ze oefent glimlachen voor de spiegel,
telt de seconden dat oogcontact
normaal aanvoelt, niet te lang,
niet te kort, precies genoeg.
Ze heeft een script voor hoe was je dag,
een script voor lachen op het juiste moment,
een script voor stilte
die niet ongemakkelijk mag lijken.
Niemand ziet de moeite van het spel.…
Stof stof stof
gedicht
3.6 met 44 stemmen
13.697 wij spiegelen ons niet aan elkaar.
wij zijn eenzaam.
wij ontvangen ons fortuin van de streamlined stropdas.
wij halen een mes las de hals die daarin zit.
wij zijn en blijven tegendraads.
ons universum rafelt.…
Wasvrouw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
4.511 Toen lag die spiegel niet aan scherven,
waren er hoopvolle tijden te staren.…
Nacht
poëzie
4.2 met 8 stemmen
3.600 In uwe zilvren spiegel zag
Ziel vaak de jonge blanke lach
Van ongestild verlangen
Naar wat de dag niet geven kon -
Uw sterren en uw bleke zon
Koelden haar hete wangen.…
Woningnood
gedicht
3.3 met 58 stemmen
33.390 ' Hij klopt
de spiegels en het porcelein aan scherven,
trapt de kasten in elkaar en kwakt rottend
fruit tegen de muur. In heel het huis gaat hij,
van zolder tot de schuur, als een bezetene
tekeer. Ik laat hem maar begaan, het is zo'n
eenzame mijnheer. Ik trek het mij niet aan.…
Dag uit een buurschap
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.209 Buurvrouw staat met zonnebril
in legging voor de spiegel, wijzend op de
bril zegt ze: schoonheid maakt blind.
Oh, en waarom draag jij dan zo'n bril?
Slank af buuf, die lui op schilderijen
van Rubens zijn allemaal dood en vertoon
je niet in die legging, justitie zoekt
kippenpootjes vol hormonen.…