3472 resultaten.
Veilig verkeer in Nederland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 De jongen had in snelheid verminderen geen zin
en reed keihard op de overstekende bejaarde in.
De oude man kon gelukkig op tijd terug wijken,
waardoor de scooterrijder hem net niet heeft geraakt.
Onmogelijk dat iemand zo'n inschattingsfout maakt.…
Tussen twijfel en hoop.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
399 Verlies van zin voelt als straf,
In het licht als onrechtvaardigheid,
lange aanloop tot een hoger plan,
waarin nog geen contouren zijn gevat,
of dat uur morgen komen zal?…
Opnieuw te baren?
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
466 baart,
omlijst met luister en alle vrije
vlinders in de buik, die alleen
paren in de morgendauw, hun
vleugels laten drogen, ontvouwen
in het decor tot een kikkerkoor ,
zeldzaam op deze uitgelezen dag,
leek uit het niets te komen,
maar bracht alles bijeen tot
de bron van oorsprong waarin
alles in ontspringt, tot slechts
een zin…
Soms
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Soms
Soms doet het leven mij pijn
Nouja het leven…
De mens
De mens doet mij soms pijn
Niet ieder mens
Maar ik geef toe dat er een aantal rotte appels tussen zitten
Rotte appels die mijn leven een stuk zuurder doen smaken
Door mij telkens een geniepig duwtje te geven waardoor ik onderuit val
Onderuit in mijn zelfvertrouwen
Onderuit in mijn zin…
Levensrijm ?
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
586 Emoties kloppen in
het mechaniek van de
aangemeten tijd en
visioen van zelfrecht
het reinste bronwater te
tappen uit elkaars gedronken bloed,
waaruit het labyrint van waarheid
ondrinkbaar en onzichtbaar wordt,
zijn we misschien al uitschreven uit
archieven van de taal en alle zin -
of onzin, een liederlijkheid waardoor
ons de…
Opstaan en slapen gaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
503 Heb je het naar je zin?
Ik weet van geen tijd,
antwoordt zij slaperig.
Dan is hier sprake,
antwoord ik wakker,
van eeuwigheid.
Gerustgesteld wil ik verder.
Wil ik verder met slapen,
maar nog niet in.
Hoe ouder de dichter worden mag,
hoe meer hij zich verwondert,
over wat bewustzijn is.…
Overweging over wegen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
638 vroeg je waarom ik in 't verleden
van 't ene werk en plaats
naar d' andere verhuisd was
'k Probeerde logisch te achterhalen
hoe mijn wegen leidden
Luisterend naar wirwar van banen
en plaatsen vergiste jij je even
bij de warboel van banen
voor Schiphol
Aangekomen in de hallen,
zag je hem, die j' op moest halen
Geen tijd of zin…
Lien Gisolf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 ‘Geen zin,’ zei Lien, maar dat kon moe niet schelen.
Als moe wil je het beste voor je kindje
en dan moet je dat extra duwtje geven…
Zomeravond
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
402 Ze zingt het adembenemend zuiver,
ik merk dat ik ondanks de warmte huiver,
schenk mijzelf dan traag een borrel in,
het leven heeft wel degelijk zin.…
Het gedicht
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
483 ik ze niet pakken
Want ze vliegen door de lucht
Ze spelen krijgertje
En hebben dolle pret
Ik sta ernaar te kijken
En voel me buitenspel gezet
Wat zou ik ze graag vangen
En mooie zinnen schrijven
Maar ze komen niet naar binnen
Ze willen buiten blijven
Ze stribbelen tegen
En maken veel kabaal
Ze willen blijven spelen
Dus nee, geen zin…
Genève
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
532 We hadden het over het-in-leven-zijn
Dat ik dat ieder jaar moest melden
Hij mailde me terug
Dat 'k me gelukkig niet ter plekke tonen hoefde
Onmiddellijk kreeg ik zin hem te vragen er samen heen te gaan
Te wandelen aan de kades,
waar ik woonde tonen,
de Salève die we beklommen in de middagpauze,
de Mont Blanc aan de horizon
in de late zon,…
ALAAF OLAF
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
801 Erwin Olaf is dood
Maar zijn werk leeft
Een beetje gek
Heel veel te gek
Te mooi
Te inlevend
Zin gevend
Zen voelend
’T zal nog meer leven
Dan tijdens zijn leven
Wat heeft die man geleefd
Wat heeft die man gewerkt
Wat heeft die man betekend
Veel, heel veel, te veel
Erwin Olaf de Koning te rijk
Maxima , W.A. en ‘t Rijks verrijkt…
Identiteit
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
754 Ontkennen heeft geen zin, want het is waar.
Eerst maak ik tegen alle drie bezwaar,
Een tegenslag die ik met moeite slik.
Ten slotte wijst hij: ‘Díe maar doen?’ Ik knik.
Zo is de tijd weer stilgezet; tien jaar.…
SINTERKLAAS BESTAAT NIET, MAAR HET SPROOKJE WEL!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.472 recht op het echte verhaal
vandaag nog voor zijn binnenvaart op IJburg
SINTERKLAAS BESTAAT NIET
MAAR HET SPROOKJE WEL
vandaag gaan we dat zien op IJburg
Hij komt, hij komt die lieve, lieve Sint
Die GoedHeiligMan met boot en witte pieten
vandaag in de haven van IJburg
We gaan met veel huisgenoten van Giulia
allemaal ongelovig, maar zin…
Wat is kwaad, wat is goed?
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
490 De mens verzint zijn eigen zeden,
zijn zin, zijn waarheid, zijn gebeden,
want ieder draagt zijn eigen hoed.
Toch voel ik diep, door tijd en strijd,
dat goed nog groeit waar tranen vloeien,
dat kwaad verdwijnt waar harten bloeien —
zo vindt de ziel haar eerlijkheid!…
AAN ONS ALLER ELCKERLYC
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
522 weet je, in de metaverse
het is er veel gezelliger
wanneer je eens gaat kijken
HOE DE ANDEREN HET DOEN
wat zij jou te vertellen hebben
er valt veel meer te stampen
in het rodebloemen perk
in plaats van navelstaarderij
van hier tot Tokyo en terug
tot in het donkerpaars loodgrijze zwerk
Ga dít jaar nou eens reageren
met meer dan 1 zin…
Weerklank van de ademvleugels
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
198 Iedere zin laat mijn adem stokken.
Ik merk het aan de gevoeligheid
waarmee je het heden reeds benadert,
in een werkelijkheid die niet langer
de mijne is, door de ernst van jouw klacht.
En we komen samen in overleg terecht
over wie het kind van de rekening wordt.
Alles is vanaf vandaag verleden tijd
in de weerklank van de ademvleugels.…
In de kringloopwinkel
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
147 Een stem wordt gezocht die ooit heeft gevormd,
een zin die niet meer netjes klopt met mij.
Tussen gelezen levens, half verdwenen,
schuurt taal zich langs wat ooit herinnerd lijkt.
Dan breekt een titel uit het rijtje stilte,
te bekend om nog toevallig te zijn.…
wang van as
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
4 zichzelf
kust tot het vel scheurt
Stof van de stad vult de neus waar ooit
koren stond nu distels en graven
van jongens die ik zelf heb getekend
met vieze nagels de koning eet zand
en wacht tot ik durf te bieden wat brandt
In de schemer ruik ik de glans die weg is
mijn hand mist de huid die er niet ligt
lichaamstaal breekt af middenin de zin…
Vol in Leegte…
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
21 Maar het heeft geen zin om hierover na te denken
je voelt je angstig, geïrriteerd en boos……
samen puzzelen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 voor zin, alinea voor alinea
met elk hoofdstuk als een nieuw begin
waar het begrip ankert tot een veilig houvast
elke klik, elke letter brengt samen vertier
dus laat ons verbinden – ouder en kind
in boeken, in pixels, in alles wat je vindt
wonen de verhalen tussen regels en beelden
want puzzelen met opvoeden doe je samen
stukje voor stukje…
De verbouwing
hartenkreet
4.8 met 78 stemmen
2.077 In navolging tot vele groten
die niet meer voldoen aan de visuele normen
heb ik zojuist besloten
om mij plastisch te laten vervormen
De ogen eens flink laten tillen
een onsje botox in mijn kin
de huid strakker om de billen
en mijn buik is niet naar mijn zin
Een klodder vet in de lippen
een schep siliconen in de borst
kraaienpoten weg laten…
liefdesconsument
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
716 verzaligd wil het publiek door doorwrocht gedicht
de speldenknop in tijd voor liefdesval zeer gewild
vooral voor de vrouw mits niet in lichte zin getild
door vozers die vrij pakken bil borst eerste gezicht
totale overgave met gezwijmeld heftig d'hartstocht
schijn van toeval steevast hun gevoel recht de lijn
krijtend smachten drijven zij naar…
als de tijd dringt
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.847 zekerheid
je leven loopt ten einde
voor verdriet is nauwelijks tijd
je kunt gaan huilen, schreeuwen
het helpt allemaal geen zier
je kunt het net zo goed uitgillen
met tranen van plezier
want de tijd dringt
als je sterven gaat
niet alleen voor jezelf
ook voor degeen die naast je staat
dus elke dag moet je plukken
ook al heb je soms geen zin…
liefde dwaalt in wisselstroom
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.413 maakt je slikkerig
kom kijken naar de rode maan
laat je tranen rustig gaan
ik mail je en jij smst
liefde dwaalt in wisselstroom
in mooie letters komt de droom
die niemand meer verpest
maar als het donker wordt
alleen blauw licht en toetsenbord
dan zakt de stemming met het uur
voelen warme zinnen minder puur
woorden vallen uit een zin…
Elke week
hartenkreet
1.9 met 18 stemmen
3.658 Niet altijd hebben we zin...maar als ik ná op
de deur geklopt te hebben, m'n hoofd om de
deur steek, je héle lijf zie lachen...
weet ik weer, waarom we het doen...
Je zegt, wat is 't lang geleden, en ik zeg
ja hé?
Waarop je me vraagt...is 't lang geleden?
En ik zeg, ja hoor, vórige week.…
Poker
gedicht
2.0 met 322 stemmen
38.206 Toch ben ik soms al
op je uitgekeken, ontkennen heeft
geen zin. Je zult dan ook wel weten:
gewenning is een ziekte, ze slaat
toe van bij het begin, en op het
einde is het beter om te breken.
Ik wil daar nu niet over praten.
Wat komen moet, dat komt. Alleen:
er zal nimmer sprake zijn van schuld.
En nog minder van vergeten.…
Vergane weelde
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.292 Mijn huid is strak gebleven,
een rekbaar vlies
maar het geheugen drijft haar zin door.
Krampachtig speel ik nog onder haar rok
In het begin was zij een sidderend standbeeld,
de laatste storm die mij omhelsde
met tentakels van tropenwind.…
Verlangen
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.128 leven in het westen zo zuur
Als een slaaf voel ik mij gevangen
Als creool voel ik mij beroofd
Als vrouw voel ik mij verkracht
Als mens voel ik mij verdoofd
Ik ben hongerig naar het onbekende
naar iets wat nooit meer zal komen
Naar het kind dat werd weggerukt van de moeder
Naar stukgegooide dromen
Afrika voor de Afrikanen, een veel gesproken zin…
Winter valt in
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
941 Het donker is zichtbaar is rond me overal
De kilte trekt in me, de kilte word kou
Geen woorden een kraai die krast
Steeds weer gedachten
Wat moet ik toch doen
Te vroeg nog voor sneeuw
Te laat voor wat zon
Het was al herfst in mij
Voor deze begon
En nu in deze eenzaamheid
Moet ik naar huis, maar heb geen zin
Ben ik van de herfst bevrijd…