Alle inzendingen over /vergankelijkheid

637 resultaten.

Sorteren op:

Papavers

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
Nog steeds zijn er de klaprozen: teder en vroom en erg vergankelijk. Het zijn mijn zomerbloemen omdat ze veel vertellen door hun bloeien. De wind blaast hen omver maar toch zullen ze niet breken. Er is al gezorgd voor een vervolg in het doorschijnend kleed gehuld Papavers: rood geplooide dromen in een zomerveld vol zon.…
Adeleyd28 juli 2024Lees meer >

leven

netgedicht
3.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 5.663
Het is iets niet van deze aarde wat de vergankelijkheid van het lichaam toont. Het heeft zo ontzettend veel waarde om te weten dat de ziel nooit ergens anders woont.…

Een verhaal over liefde

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.557
Samen met jou, liefste Wil ik zweven In de glinstering Van sterren en dauwparels In de warmte van de zon Op de vleugels van de wind Die een mooi verhaal fluistert Wanneer hij zacht je haren streelt Een verhaal over liefde, die Langs bergen en langs dalen Door maanloze nachten En zonwitte dagen Vergankelijk lijkt Maar toch eeuwig sterk…
troebadoer19 augustus 2008Lees meer >

Afschrift

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 698
leven blies de schrijver in een vergankelijk relaas met taal als goddelijk instrument beeldde uit in enkel woorden de werkelijke mens – al schrijvend ingekleurd en verkend met de sentimenten van die tijd kleine eigenaardigheden innerlijke en fysieke strijd typische geuren kleuren klanken miskenden uit een triest verleden danken…
Ludy Bührs12 november 2008Lees meer >

Bestemming onbekend.

hartenkreet
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.646
Onbereikbaar zijn de lippen tot vergankelijkheid geplakt de dood lijkt nu pas echt te leven in tastbaar wit satijn verpakt poedertjes hielpen gisteren niet ze kleuren vandaag het gelaat tot een vredig slapend gezicht dat pijn en verdriet achterlaat een laatste blik op de scheiding gelegd door andermans`hand vaarweltranen gedrenkt in linten…

Geestesschrift

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 554
verlangen van de jeugd is nu slechts belangeloos hopen vertrouwelijke omgang van vrienden die vergeten enkel als je de foutjes vergeeft kan hartstocht van vroeger overleven naar een beter leven mijn geest wordt ouder waarschijnlijk rijker door beleving het jeugdig verlangen heeft plaats gemaakt voor diepere dromen in een ander vergankelijk…
mobar8 januari 2010Lees meer >

Een palet van...

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 434
Kracht van kleur In rood, geel, bruin Een palet van Vergankelijkheid Gele gloed Gekleurd' ogen Waas van zomer Verzonken. Verglijdt -W-I-N-T-E-R- Kracht van winter 'n Witte deken Over rood, geel, blauw Kleurenpalet van Het nakend voorjaar Helsinki, oktober 1998…

Wie moet je ontzien?

netgedicht
3.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.317
Alles is ijdelheid, zei Prediker, maar in alle vergankelijkheid blijft de liefde en het vergeven, anders is er eigenlijk geen leven.…
Adeleyd12 november 2007Lees meer >

Ars Poetica

netgedicht
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 572
gekärcherd tot op nul graden elk vers ontbladerd elk woord gevild de man slacht een schaap in één haal snijdt het mes het bloed bulkt – zo ook de dichter de kraagsteen stut niet meer de waterspuwer zwijgt geen weemoed, geen vergankelijkheid geen woekering, geen decorum geen meeuwen op het spantbeen restafval zucht niet restafval…
Stig Hansen9 september 2011Lees meer >

Het doodspapier

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.019
De herfst treedt weer toe in mijn belevingswereld ‘t vergankelijke seizoen van jouw trieste dood het doodspapier wordt weer opnieuw gelezen, en tranen wellen uit bron van innerlijke nood een doodsgedicht door jou geschreven over passie, sterven en dagelijks brood de laatste uren van jouw beklemmende leven onze gezamenlijke waarheid…

In bezweringen gebeten

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 913
Wat je zegt is waar binnen de context van het doel dat je voor ogen hebt maar niet iedereen heeft hetzelfde doel dus zweeft waarheid ergens tussen stilte de muggen bij de vijver zwijgen het spiegelbeeld van de natuur kent nu slechts toekomstdromen van vergankelijkheid in tederheid consumenten zwerven naar het winkelwarenhuis voor…
mobar7 september 2012Lees meer >

Aanleg voor het zoete duister

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 481
Tijd is het onderkomen van de nacht als dat zo blijft, laat ze je niet meer los laat ze je nooit meer gaan omdat ze je mist in de stille momenten die voorbij zijn gegaan   nooit meer stoffig zwijgen nooit meer afwachten jullie zijn verloren wind achter een melancholieke stem vergankelijk en geest tijd is haastig dromen   ze mist je…
mobar13 mei 2016Lees meer >

Het zwijgen van de bomen

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 427
Hij betreedt regels der heimwee in denkbeeldige waarheid door kinderlijke verbeelding hij struikelt over zijn naïviteit te weinig eelt op zijn zielenlijf iedere verjaardag in september de herfst kent nu alle zwijgtalen van diep gewortelde eenzaamheid wanneer ruige wind zijn zoektocht vindt in de vergankelijkheid van vallend blad tussen…

Een leven

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
Een leven Ik geloof niet in een god, niet in een hemel, niet in een daar en daarna. Ik geloof in dit ene, dit ene leven dat ons wordt gegeven, een kostbaar moment tussen begin en einde. Slechts één keer wandel je over deze aarde, slechts één keer voel je de zon branden op je huid, slechts één keer proef je de zoetheid van de dag en…

In golven gefluisterd

netgedicht
4.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 838
behoedzaam tast ik aan schelpen die in diepere lagen van de nacht zich verzamelen in het sleepnet van volkomen stilte vinger na vinger volg ik het bloedspoor van vergankelijkheid langs de scherpe, gebroken randen ik strooi nog zand over de dag en verdwijn als jouw stem sterft op de loodlijn van mijn lippen druppels binden mijn handen…

Cyclus: groei deel 3

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 780
Droef beziet zij in spiegeling haar verwelkende schoonheid in haar reflectie ontluikt een passie sterker dan vergankelijkheid…
suzanne14 juni 2004Lees meer >

Uit steelse hoeken

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 634
waar draden herfst spannen dood en vergankelijkheid loert uit steelse hoeken schijnt een lage zon kleur in de druppels op het web in een verlate oogst die ik altijd heb gespannen tussen dromen en verlangen wandel ik langs je gezicht in weer een laatst aanraken de ogen nog gericht in zwart en grijs de blik op wit van winter maar…
wil melker6 november 2008Lees meer >

Na de zomer

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.333
Een laatste zomerdag Na een veel bewogen zomer Met zoveel verlies in me En zoveel verlies om me heen De bladeren vielen vroeg dit jaar In de harten van mensen De bladeren die verkleuren En die vallen gaan Ze weten van het verlies Ze weten van het verdriet Ze weten van de taak die zij hebben Om ons te laten weten Dat ieder leven vergankelijk…

zomertijd (2)

netgedicht
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 481
in al zijn vergankelijkheid was ineens de zomer daar toen de zang van de merel iedereen die maar luisteren wilde uitnodigde voor een helder gesprek de zomerwind streek over het hoge gras beroerde gedachteloos de mensenhuid glanzende goudsbloemen bloeiden zij zouden in de herfst vervagen ergens rolde een zandkorrel om niemand zou van…
J.Bakx26 juni 2025Lees meer >

Hoge bomen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 317
Of je gelogen hebt, weet ik niet er ligt een waarheid ergens in het midden waar de hoge bomen zwijgen is harde wind meedogenloos, jouw karakter aan de ernst van vergankelijkheid onderhevig, zoals de kruinen buigen dansen oude woorden onbevangen wanneer het toeneemt dat verlangen die zoete heimwee naar een zoen maar we kunnen het niet…

Vermoeden

netgedicht
1.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 994
Terwijl de lente het terrein verovert om haar lichtzinnige bestaan ten toon te spreiden rijst een vermoeden van vergankelijkheid hoe veelbelovend mijn perzikboom ook bloeit (Soupçon Tandis-que le printemps gagne le territoire pour afficher son existance léger s'éleve un soupçon de fragilité de mon pêcher en fleurs si prometteur pour…

de muur leunt tegen het behang

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 801
niet meer doen de stoelen staan gaan aan tafel om te eten en ik kijk nergens zie ik mijn gelijk de spiegel hangt zijn beeld op aan een spijker de muur leunt tegen het behang een gang belegd met bloemetjes de deur laat open binnen als ik weer naar buiten wil ik verdwaal nu in een vreemde huid de tijd huilt zijn vergankelijkheid…
wil melker16 januari 2006Lees meer >

Is het nu zomer, is het nu herfst?

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 858
De geuren van verval en heimwee, van niet te begrijpen vergankelijkheid en toch toekomst en perspectief versmelten met een vleugje romantiek want niets is voorgoed afgelopen, gedaan, niets zal oeverloos vergaan; moeder aarde draagt haar kinderen tot zij zelf kunnen lopen, praten over wat er achter de horizon wordt vermoed; zo is het goed…
Adeleyd21 oktober 2008Lees meer >

Een warme avond

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 615
De sterren gaan verschijnen en plots het weten ook hoe alles heel vergankelijk is, hoe eigenlijk heel weinig er echt toe doet; alleen de liefde, het vergeven, want heel gauw komt ook hier en nu het afscheid dat het laatste is, het niet meer weten hoe het voelt geliefd en gedragen te zijn; dus laat ons nu beminnen, nu...…

Zangeres van het duisterbiotoop

netgedicht
4.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 637
verloren lijkt is niet langer zeewaardig neemt het vulkanisch landschap in haar dodendans mee voel hoe de wolf huilt in het duisterbiotoop in dierlijke commercie van het landenconflict bemerk hoe tranen zich banen in beekjes terwijl het onschuldig bloed zich verdikt en alles dat gewonnen is blijft niet bestendig neemt in haar vergankelijkheid…
mobar15 mei 2016Lees meer >

Morgenloos

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 876
De kamers van mijn geest Overbelast met gedachten Het is leven wat ik vrees Ontnomen zijn mijn krachten Wilde haren wapperen niet meer Nergens een sprankje licht Donkere wolken dalen neer Verkrampt is mijn gezicht Getekend door lijnen Ogen vol verdriet Het zal niet meer verdwijnen Geen ander die dat ziet Ga en leef je leven Ik ga…
Trix11 juni 2005Lees meer >

Uit het oog, uit het hart...

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.165
Kort na haar dood, lagen haar lievelingsbloemen op haar graf. Grote boeketten rode rozen, de kleur die zij graag zag. Na een jaar moesten ze al spuiten, tegen onkruid en zomeer. Het boeketje werd al kleiner, goedkoper deze keer. Na jaren had het onkruid toch zijn tol geëist. Haar naam was niet meer leesbaar, een poestbeurt leek vereist. Chrysanten…

OP EEN JAAR

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.179
Trager dan je blote oog loop ik door het veld dat gaandeweg verbost. Het mos een olievlek, de horizon een poort. Het standbeeld zal ik zijn van de wandelaar die ieder jaar -voor mij dus om de haverklap- een roos aan zijn voeten krijgt. Dan voorover neigend zie ik net wat rest van de steel vergaan.…

Mijn voorouders

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.366
Ze zijn tot naam geabstraheerd waaraan wat data zijn gehangen geen gezicht hun rustplaats is de aarde ergens overal als stof in wind en slik in regen omgezet tot hout en weer vergaan in weer en wind zo kom ik ze vaak naamloos tegen…