605 resultaten.
Mantelzorg
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
540 Door zijn warmte stopt het beven,
verdwijnt verdriet en droefenis.
Geef van harte in dit leven,
begrijp dan, hoe gelukkig geven is.
Zo'n mantel, boordevol met liefde
en warmte voor je medemens.
Maakt beiden dan gelukkig...
Je leeft dan blijer, meer intens.…
SMEULEN EN LAAIEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 De grote kudde zal dikwijls beven
bij beproeving, kan moed bijeen schrapen
door gewassen van het Woord te rapen;
dit kauwend zich naar het Einddoel begeven.
Het hart van deze gewillige dieren
mag ook in zijn binnenste geitenaard
fel en daadkrachtig hoogtij doen vieren.…
HET LIJK
poëzie
3.7 met 27 stemmen
10.963 Mijn lieve kinders schrik dan niet,
Wanneer gij dode menschen ziet;
Zoudt gij voor lijken beven?
Zegt liever vrolijk – deze man,
Die hier niet zien of horen kan,
Mag in de hemel leven.…
Ic en wille u niet
netgedicht
3.5 met 21 stemmen
932 Gy zyt zo sterk, gy doet my beven!
Blyft by my, gy, altyd, diepe in my
En in myn vliedende gedachten.…
NIEUWJAARSDAG
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.680 Komt die plotselinge vrees
die ik in mijn buik voel beven
van hoe klein die spreeuwen waren
toen ze dansten door een leven
vol van honger en gevaren
en hoe streng die toren wees?…
SAMEN
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.170 Tranen glippen langzaam naar beneden
verdriet dreigt op de hoogste plaats te staan
handen trillen
voeten beven
mijn lippen zeggen niets
een luide stilte heerst om me heen
pijn
spijt
ongeloof…
Introïtus (Ps. 4:7)
poëzie
2.6 met 10 stemmen
2.454 De knoppen der kastanjes kleven,
De struiken schieten kreuklig uit,
En ’t glimmend rijs, dat nog niet spruit,
Staat met gespannen bast te beven.
De sappen stijgen in elk leven
Dat zich voor Uwe drang ontsluit.
Heer! Zie uw dienaar! Zie Uw bruid!
Bereid, hun volle bloei te geven.…
Toen ik mij vergeten dacht.
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.083 Eens, toen ik mij vergeten dacht,
de nacht zo donker was
dat ik mij trachtte te verbergen
en wachtte
op het gloren van de dag,
was haar stem zo zacht,
de lamp die zij ontstak zo ’n zon
dat het leek of ik opnieuw begon
te leven, het strelen van haar hand
het beven van mijn hart bedwong.…
Ik moet je wat bekennen...
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
2.390 moet je wat bekennen
Met het schaamrood op mijn kaken
Zou ik je nog eens graag willen kussen
Je nog eenmaal liefdevol aan willen raken
Je de wereld doen laten vergeten
Op mijn vleugels neem ik je mee
Samen zweven totdat we verdwijnen
Het hieros gamos beleven met z’n twee
Jouw liefde heeft mijn hart geraakt
Mijn lippen hebben je doen beven…
bloeit in koolzaads zon
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
952 flanken is de rots nog heel
jouw trots en onverzettelijkheid
in steen al generaties vastgelegd
je hebt het mij gezegd en laten blijken
nee onze liefde kent geen lijken
wij zien de bergen hoog
hun kammen scherp en scheidend
in eerlijkheid kiest horizon zijn boog
maakt ons als pijlers blijvend
want ik heb je lief
voel in jou de aarde beven…
HERPEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
498 Er waait een heerlijk windje door het bos
Als ik probeer gedachten weer te geven
Omtrent -hoe kan het anders- dood en leven
Te midden van de varens en het mos
Het huis ligt zes mijl van het plaatsje Oss
In stilte is het dat de bladeren beven
Om dennen is het dat libellen zweven
En ook een wit, gevleugeld, sierlijk ros
Toch heerst er droefenis…
Wie zijn de dichters?
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
489 Gedichten dringen zich op,
bij angst en bij beven,
wanneer zij roepen in de woestijn.
Rijm ontstaat vanzelf,
wanneer woorden elkaar gaan zoeken.
Ritme beweegt spontaan,
wanneer zinnen blij uit dansen gaan.…
Durft een mens te leven?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
437 Durf ik te horen en te zien,
zonder angst en zonder beven,
terwijl mijn gedachten komen,
en weer verder zweven.…
De Bron
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
644 Water dat door dijken breekt doet de mensen beven.
Water moet de zeeën vullen tot de laatste dag van d' aard.
Water is voor alle volkeren meer dan miljoenen waard.
Water geeft een overstroming bij meer dat het kan verdragen .
Terwijl elders in de wereld velen om water vragen.
Water is.…
De schaamte voorbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 Is het zonde dat er mensen om mij geven
Waardering voor mijn zijn
Niet langer angst en beven
De schoonheid van mijn brein
Is het erg te worden begrepen
Terwijl de uitleg niet bestaat
Geen vertrouwen in iemands strepen
Omdat het nergens op slaat
Er is niemand gevonden die boven mij staat
Want ik houd niemand klein
Iedereen is even belangrijk…
Onbewust
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
668 Voor angst en ook voor beven.
Sterven hoef je niet.
Stel je eens dodelijk voor,
dat je moeder je baart.
In liefde en in pijn.
Dat je zal sterven.
Stel je nu eens voor, opnieuw,
dat je nooit geboren werd.
Dat je moeder je nooit
ter wereld bracht.
Waar zouden we bewust voor kiezen?
Voor onbewust en ongeboren zijn?…
Voelen en ontvoelen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
506 Laat ons van harte gelukkig zijn,
tussen angst en beven in, maar.
Maar, vergeet toch nooit,
ontvoel het echte leven niet.…
HEMELSE KRACHT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Nijd, moeite en zorgen kunnen het leven
beloeren, benauwen, zwaar beproeven,
doen het vertrouwen op God vaak beven.
Vurig bidden zal men vooral behoeven
als de stemming zich daar niet voor wil geven:
de kunst om krachtig smeken te proeven.…
't Puttertje vereeuwigd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 Subtitel: Opsmuk
't Puttertje vereeuwigd
Voor altijd in de kunst
Rembrandts leerling
Fabritius' werk
17de-, dus Gouden Eeuws
Kortom, voor altijd sterk
't Puttertje staand op een
Soortement van stoof
Zonder angst en beven
Twittert 't maar door
Echo richting zwerk
Artistiek productief
Communicatiemerk
Op zichzelf, niet alleen
't…
De Brouwerskolk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
620 Achter mijn rug schreeuwt het mensengeweld
maar in het groen rijpt weer langzaam wat leven
bloeiende bomen met blaadjes die beven:
tijd wordt daar vredig en vrijer geteld.…
Kus me...
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.339 Een kus, die mij doet zweven,
Een kus, die mij doet beven.
Simpelweg een kus.
Laat ik mijn ogen sluiten,
je adem op mijn lippen voelen,
en weten wat je met een kus
kunt bedoelen.
Laat ik wachten op jouw kus,
jou kussen,
mij laten kussen
en voelen.…
Als was in je handen
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.885 Ik voel je beven wanneer je in me glijdt
en me moeiteloos naar een hoogtepunt leidt.
Zo dadelijk ga je weer terug naar haar
terwijl ik hier in de leegte staar.
Je hebt me nooit iets voorgelogen
waarom voel ik me dan zo bedrogen....…
Diminuendo
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
911 Zo graag wil ik met open handen leven,
maar 'k sluit ze telkens weer om wat kwaad geld;
wat is het toch dat onze ziel doet beven
alsof de beste dingen zijn geteld?
De beste dingen worden zó gegeven,
je hoeft er echt niet heel ver voor te gaan;
geniet gerust en laat je dromen leven,
en laat het onkruid ook nog even staan.…
EINDEJAARSRING: DEVIATIE
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
754 een mijlenverre kruistocht was verspild
een hevig beven van de grond verschoof de
kasseien, wat ons van een droom beroofde
- een steen die van de andere verschilt -
o goden die we in ons leven loofden
ziet, hoe ons vege lijf van koude rilt
nu gaan we blootsvoets, zonder wapenschild…
Kleinkind
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.077 Dit leven is de zin van ’t leven
en kan de ouwe jongen
die ik toch stilaan word,
als ik alleen ben, stil doen beven.
En toch is het van mij, van mij alleen
en kan het niemand anders overkomen:
Dit kind is echt en beter dan in dromen.…
kinderhandjes
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
643 In duistere tijden, doet de angst je lichaam beven.
Op welke schouder mag je huilen, al is het maar voor even
Je kleine korte beentjes, rennen terug naar toen
Die warmte, die liefde, die omhelzing en die zoen…
Ruisend riet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
638 Aan den blanke waterkant
waar kleine bloemkens bloeien
daar hoort men het ruisend ranke riet
dat daar stil van kleur verschiet
door voortdurend schroeien
van de warme zonnekant
stijlvol is zij hoog geheven
uit den koude grond
tot dat plots haar heer
met zoveel adem meer
blaast in het rond
en doet haar stengel beven
hij slaat haar heen…
ik zie de zee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
710 ik zie het beven van de zee
in de branding van eb en vloed
krachtig afgescheiden
pijnlijk verlangen
in stilte weggevloeid
ik zie het nemen van de zee
in een onstuimige stroom
het strand is weer klem gezet
piekeren in slapeloosheid
een machteloos verzet
ik zie het geven van de zee
als zandloper langs het water
de jutter zwerft nog rond…
VRIJE ONWETENDHEID
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Vrome geesten willen elkaar verdringen
in vragende lenzen, zoeken en beven
terwijl vage beelden ernaar streven
verlicht op vaste rotsen te springen.
Wisten we hoe het bestaan hierna is,
dan zou een monsterachtig vergrootglas
ons brein maken tot zwellende duisternis
met warrig, verstikkend woekergewas.…
KOERT ZWERVER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Vingers, papier en oogleden beven
bij een vurige pen, die dansend waakt.
Het hoofd verzint toverkunst, verlangt en blaakt
om de jeugd wonderverhalen te geven.
De schrijver beeldhouwt zoete verbeelding
van prille lezertjes, schouwt verkenningslust
der twaalfjarigen met spitse ontdekking.…