510 resultaten.
Ontsnappingskamer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
269 koan
en het is niet grappig
Wanhopig roep ik antwoorden
in het duister, op de tast
strompel ik verder en
eindelijk gaat de deur open
naar weer een donkere kamer
zo Vantazwart dat diepte verdwijnt
Ik ben blind, te moe om te huilen
ga ik zitten, liggen
in een gefantaseerde sarcofaag -
begraven in mijzelf, wegzinkend
uit mijn bewustzijn…
Verdwaalde gedachten
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
430 De beelden die voor mij verschijnen,
wanneer ik voor onze spiegel sta,
bereiken mijn nog argeloze oog,
met de snelheid van het licht.
Het beeld dat MIJN oog nu ziet,
ben IK, en niemand anders.
Mijn aangezicht verdwijnt vanzelf,
nadat ik mijn tanden heb gepoetst.
Mijn oog kan ik nu niet langer zien.
Mijn 'IK' heeft me verlaten.
Ik ga…
Stilte
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
837 Waarheid lijkt een leeg bewustzijn
Ik hoor duizend harde stemmen
Die het ware overstemmen
Vrij zijn is gelijk aan stil zijn…
Hoofdpijn
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.472 de puinhoop in mijn hoofd
groeit gestaag ruimtegebrek
is een knelpunt de hulpdienst
moet helaas prioriteiten stellen
er rommelt iets in mijn bewustzijn
een kapotte tegel wordt pijnlijk
uit de puinhoop verwijderd
ongeverfd hout ter zijde gelegd
het sloopbedrijf is ingeschakeld
om de puinhoop in mijn hoofd
op te ruimen de grijper krijgt…
Orgel der eeuwigheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 Soms staat alles open en
stormt de wind de lade uit
vooronder de lege ruimte
van het schip in, trillend
tussen de banken en rondom
het altaar, de lucht leeft
in het heilige halfduister
Mijn bewustzijn zet uit
laat op oefeningen en improvisaties
gedachten zweven om ze te schikken
en op hun plaats te laten landen
tijdens de middagpauze…
Eigen weg
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
718 verwrongen door regels, wetten en boze ogen
loop ik telkens het begaanbare pad
dat ik alleen het gangbare wil is gelogen
soms ben ik de vanzelfsprekendheid zat
vanaf vandaag mijd ik de mode
verlies ik mijn bewustzijn
laat alles over aan de goden
kijk mij alternatief zijn
vanaf vandaag maak ik mijn eigen weg
en morgen is een nieuwe droom…
Wijsheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
998 beter waren gegaan
De lessen uit de keuzes van het verleden
Bepalen de wandeling in het heden
Laten ons morgen hopelijk tevreden
Even achterom kijken en ons verrijken
Door elke onderhandeling met onze moeilijkheden
Wijsheid: de openheid voor erkenning
Voor de ervaring van de herkenning
Gewenning aan de diepste “ik”
Verkenning van bewustzijn…
Eenkennig sonnet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
436 Hoe zalig krult het ongeboren kind
in de verborgendroom van moeder
geboren aan de borst der hoeder
waarna het uitgroeien begint
wanneer bewustzijn zich dan opent
en het andere ogen voelt
boven de wieg het nopen smoelt
stemmen galmen zeer uitlopend
veilig was de stille schuilplaats
en het levendig bewegen
rondom het draaien van de taats…
Wu Wei
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
694 Een secundair reagerend persoon
Ben ik wel dat zal ik grif toegeven
In plaats van berokkenend te leven
Spreid ik een onbetrokkenheid ten toon
Als een geboren Tao-stoïcijn
Leg ik een bedachtzaamheid aan de dag
En handel bij voorkeur niet en glimlach
Tevree met mijn opportuun bewustzijn
In erkentelijkheid aan de kant
Ambigue in mijn denkraam…
Geen herstel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
786 werkelijkheid zijn worden
Je een lepel ziet
En een vork
Daas
Over de tafel staart
Iemand je gemoedstoestand bedaart
Terwijl je schreeuwt
Om hemel en hel
Er is geen herstel
Dof wordt het licht in je ogen
Het is het totale onvermogen
Van je zijn
Je voelt je als mens heel klein
Niemand kan meer een beroep op je doen
Je geest
Laat je bewustzijn…
Het is wel te rusten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
484 Alleen bewustzijn luistert nog,
terwijl de liefde neerdaalt,
tot op de bodem van de ziel.
Wanneer onzinnig verzet staakt.
Wanneer toeval bedoeling wordt.
Wanneer slaap ons overmant.
Wel te rusten.…
Bioleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 Dat aanwezigheid bewustzijn is.
Zoals wolken als gedachten zijn.
Gevoelens die komen en gaan.
Wolkjes die ik ontspannen adem,
terwijl ik als zogenaamde bioloog,
een fijn sigaartje rook,
terwijl ik schrijf.
Zoals ik zuivere koffie drink.
Zoals ik gedichten schrijf,
die ik niet schrijven moet.…
Het BEGIN van 2021
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 EIGENBELANG
Geluk en liefde vinden.
Niets willen verliezen.
Jezelf verdedigen.
Zelf blijven leven.
Liefst onsterfelijk.
Levenslang.
SAMENHANG
Samen de aarde beschermen.
Jezelf in anderen herkennen.
Dieren als onze gelijken zien.
Eenzaamheid bestrijden.
Samen blijven leven.
Levenslang.
Eigenbelang en samenhang,
voeren nog een blinde…
Knallend zacht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
993 razend vliegen de stukken om de
oren van niets vermoedende geliefden
zo was het
zo is het niet meer
naar binnen geslagen
kruipend zacht naar buiten
ineens duidelijk
een pijnlijke wond
zo was het
tot ik in de wond kruip
ruik, zie, voel, proef
er uitspring in angst
genoeg
even bij die ander
in mogelijk zachte armen
in bewustzijn…
Romântico
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 horizon
laat mij je dragen
over jong groene akkers
bloemrijke velden
en glooiende heuvels
waarover ik je vertelde
laten wij oprijzen van de aarde
hangen boven turquoise zeeën
zwevend met de vogels mee
tot wijzelf vleugels krijgen
transparant opgaan
in een waas van het ongekende
die verwelkomt
na deze gewaarwording
boven ons bewustzijn…
Confronterend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
586 Bach helpt mij om deze
Wonderlijk veelzijdige muziek
Te spelen, en toch neem ik
De moeite om met mijn diepste
Gevoelens de confrontatie aan te gaan -
Essentieel in deze muziek
Is de afwezigheid van tijdsbesef,
De mens die luistert heeft geen haast;
Deze muziek ontwaakt onder mijn handen,
Haar trillingen vibreren in het
Diepste bewustzijn…
Jouw blauw-dooraderde hand.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
999 ."
In een houten doosje bewaar ik sinds jaar en dag een lok van je zachte, grijze haar, die ik voorzichtig heb afgeknipt toen je, buiten bewustzijn, op je stervensuur wachtte.
Op die foto uit 1951 sta je als meisje in een vlinderachtige jurk naast de man die mijn vader zou worden,
alsof je bescherming bij hem zoekt.…
queeste
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
466 in het onmetelijke
universum laveert
een samenspel van
atomen en moleculen
de mens
een druppel bewustzijn
in de oceaan
gewikkeld in een
dun laagje ratio
balanceert hij op
het koord van
verbreken en verbinden
heen en weer
slingerend tussen
verheffen en verlagen
bang voor
de leegte alles
waait immers
weer weg
het smeulende…
Hallucinerende wereld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
426 we dwaalden
gleden langzaam
van de wereld af
verloren stukjes
bewustzijn
er vielen gaten
in de trap die
we omhoog gingen
waar de stappen
zich vertilden
aan ons gewicht
het niet helderder
werd in de toch
steeds ijlere lucht
een vochtige kou
begon ons parten
te spelen want
zonder richting
verdwalen in een
niet aardse omgeving…
De zandloper
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.088 Maar, als in de morgen bij bewustzijn
ik mijn vers heb klaargestoomd
ren ik weg en zing bekaf,
dat het zand niet voor niets stroomt.…
Eindafrekening
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
658 Hij is weerloos, herinneringen komen
over scherpe scherven van 't verleden
langsheen de tijdspoor van z’n leven
uit spleten en holen aangeslopen
Ongrijpbaar als de wind enteren
destructieve apocalyptische scharen
van schuld en schaamte z’n bewustzijn
gelaten ondergaat hij de pijn
De inval voelt als eindafrekening
de balans valt ongunstig…
Afdronk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
505 In een
vlaag van bewustzijn
valt de keuze in een vat
vol tekens die de stilte
verbreiden, keren in
een woordspeling tot
zichzelf terug in de
afdronk van de taal.
“ In elke taal ligt de beproeving
van haar betekenis ”
Pama…
Bezig met de dood
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.682 in liefde
Heeft grootgebracht moet
Nu de dood haar langzaam
In bezit neemt constateren
Dat alleen de dochter nog
Om haar geeft - haar zoon
Heeft al vijf jaar niet
Meer van zich laten horen
En hoe dierbaar de kind'ren
Voor haar zijn blijkt wel
Als ze na uren diepe slaap
Door medicatie ingezet
Plots even weer tot matig
Bewustzijn…
Toch zijn dit gezegende dagen...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
557 Toch zijn dit gezegende dagen; een intens
bewustzijn van de hitte, de blauwe lucht en
zoveel redenen om dankbaarheid te voelen. Niets is
voorgoed verloren, al zijn er jaren voorbijgegaan
met gemiste kansen, met haast en drukte
waardoor het belangrijkste niet belangrijker
lijkt dan het alledaagse.…
Ode aan de cursus filosofisch schrijven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Zoveel hartenbloed hier uit pennen vloeide
zulk een verfijnd weven van de geest
op de cadans van pulserend bewustzijn.…
Pelgrim, je ging op pad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
540 De eerste stappen zijn gezet
daar waar vrijheid
en rust samenkomen
in een ander bewustzijn.
Waar je gaat Na denken
zonder Vooruit te denken
waar dankbaarheid ontspringt
als een bron zuiver water
de weg vindt, vind jij het pad.…
nog voor het ontbijt
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.102 ik zag je ontluiken
nog voor het ontbijt
stonden de bloemetjes buiten
in een lach die zo dauwde
dat mijn bewustzijn
zich even vernauwde
ik voelde je handen
in een strelend gebaar
je kende mijn vormen
werd je passie gewaar
en stopte de tijd
nog voor het ontbijt
ik dook in je ogen
zwom in je zee
snakte naar adem
maar jij trok me mee…
Verzekerde waarde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
407 Ervaart wat bewustzijn is.
Ziet wolken gaande komen,
gedragen door de wind.
Wie begrijpt dichters goed?
Wie luistert naar een kind?
Kijk!
Zie vrije vogels vliegen.
Zie!
Wie is het die blijft zien?
Ervaar!
Liefde verdwijnt niet meer.
Hoeft nooit terug te keren.…
Openstaande ramen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
565 Bewustzijn groeit.
Jaren groeien niet.
Graven zijn geen eindstation,
waarnaar het leven streeft.
We zien door vensterglas,
dat we leeftijd noemen.
Liefdevol beginnen we.
We voelen ware liefde,
wanneer moeder kijkt.
Ons lijden overlijdt éénmalig.
Liefde begint steeds opnieuw.
Angsten veranderen in moed.…
een beter podium
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
158 Als de volle maan geen rol meer speelt in
het bewustzijn van een nachtverdichter
dé bloeiwijzer der strijd om verveling
voor wie tijd een grootse oplichter is
en iele stemmen der generaties
geen zicht meer hebben willen op sagen
of mythen, fabels, kennisinflatie
negeren bij antwoorden én vragen
wanneer het doek valt, de sluizen sluiten…