825 resultaten.
horen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.132 de knetter stoned lekker
door in mixes en basic
het moet nog gekker
waar is mijn acid
niks moet en alles
dag nacht, goedemorgen
dag en dauw regen plens
wie heeft ze nodig; zorgen
wat niet beklijft
is rijk aan de herinnering
aan de levende lijft
dit is de laatste verering
daar om een vierde strofe
ik haat dat woord
maar je moet…
tot ergens daar
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
527 als ik over zestig dagen
jouw kleine hart herdenk, besprenkel ik
de dauw met extra zachte lagen, duizend maal…
duizend maal
dezelfde koele manen
boven steeds hetzelfde land
als jij ooit mijn hand zal pakken
die -ouder dan, standvastig aan mijn arm zijn beeft
zal ik niet langer meer verzwakken
maar beseffen,
dat je geeft…
Bevroren rood
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
678 neem mijn winterrozen
bevroren rood met
druppels koude dauw
ik heb ze voor jou
uitgekozen omdat de
herfst niet rijpen wou
haalde me open
aan de dorens in het
plukken van jouw bloem
mijn bloed vloeide
in het warm herkennen
van de kleur van toen
ik hoop dat zij
zal bloeien in het
ontdooien van haar pracht
de vorst zal overgroeien…
spin garen bij gevaren
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
864 een penseel
met zacht fluweel
van ochtendlicht
druppels dauw
in kristallijne vormen
spinnen in hun web
een prooi is vastgelegd
de trekdraad is ontzet
wordt opgeborgen
een natte veeg
het dode beest
is feest voor morgen
onder handen
drogen draden
schijnt de zon herstel
spin garen bij
gevaren, spanning
schildert zich heel…
De prelude
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
463 ik zag je
stappen staan
waar de waterige
dauw zijn druppels
liet gaan in de
pirouettes waarmee
jij de ochtend groette
nog was er
geen muziek tot
de eerste zonnestraal
noten kristalhelder
kleurden in de
prelude die de dag
voor ons in petto had
het was jouw lach
die vogels deed
ontwaken zodat zij
hun dialogen
konden maken en…
Morgenster
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.052 Gestolde druppels nachtbrokaat
hechten zich aan de morgenster
die vaag ontwaakt uit mijlenver
tussen de dauw en dageraad
met pastellen floers omvlogen
rijst zij vanuit een schemerzee
gehuld in prisma negligé
door paarlemoeren golf bewogen
zelfs de zon lijkt glans verloren
zich te schuilen in haar pracht
als door een mysterieuze kracht…
Liefdesgedicht...
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
2.843 Je zachte woorden nevelen
als dauw in een zomers morgenlicht
Je schrijft de ongeschreven bladzij
met het mooiste liefdesgedicht
Je zachte woorden strelen
als een geurende bloesem in mei
Je laat de letters in liefde zweven
over de roomwitte bladzij
Je zachte woorden koesteren
als de blauwe zee aan het strand
Je schrijft de woorden in passie…
Allerlaatst
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.696 Toen de dauw nog sprankelde
Op de wankele broze takken
Was ik het, die wankelde
Eindelijk weg van de pijnloze ongemakken
Toen de mist eindelijk verdween
Kwam je langzaam naar me toe
En jouw oneindige lach verscheen
In mijn allerlaatste beetje moe
Het licht kaatste in duizenden stukjes
Echo's van de laatste regenbogen
Duizelend van al deze…
Brainstorm
gedicht
4.1 met 16 stemmen
7.781 meer dan een nachtelijk regenbuitje was het niet
een verfrissend heldere vervaging van het stof dat
dagelijks rond de essentie van existentie dwarrelde
een herkristallisatie van spirituele omwegen
in- en overzichtelijk in dauw gedrenkt vol
wonderlijk snel opgeloste vertrouwde visies
de verlossende kijk van het incontinente oog
tekent met…
Schreven muziek
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
501 we dansten de
parelende dauw
van esdoornhagen
schreven muziek
in het natte gras
koesterden ons
met welbehagen
in de eerste
warme stralen
die de zon ons gaf
volgden het
klein concert dat
vroege vogels floten
op de tonen van
ontluikend licht
woordloos gingen
wonderen ons voorbij
mystieke gevoelens
gaven ons een diepe
spirituele…
liefste
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
2.497 Mistige gedachten wachtend op jou
mijn dromen gevuld van verlangen
en het antwoord ontkennende
Zoek mij niet in de dauw van de morgen
mijn hart is zo gesloten
hoezeer ik ja zou willen zeggen
Jij en ik als zijn wij een raadsel
een raadsel dat zelfs door de goden onopgelost zal blijven
glimlachen naar het onbekende
Liefste, hoe ik van…
Vingers vol lente
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
547 zij streelde het blad
kleurde de knop
bad om zon
voor een mooie bloei
deelde het groen
met vingers vol lente
maakte haar rondgang
langs iedere bloem
hing kwistig de dauw
aan het eerste licht
terwijl mist haar kleedde
als onzichtbare vrouw
heb haar ontmoet
toen ik me boog
boven de beek en in
haar spiegelende ogen keek…
Een nuance
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
491 in de stilte van de morgen
dragen gedachten verder
een kunstwerk toont zich
in beeld en geluid
door een dekentje van dauw
warmt een zonnestraal het pad
spiegelt een wonderlicht
over tranen, zorgen heen
een nuance dringt
zich tussen verborgen klanken
het schrijft zich tot een lied
laat de geest weer dromen
een hart vol vertrouwen…
Lange ochtenden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.474 De nacht raakt de ochtend aan
vers dauw zweeft over de wei
ik laat mijn gedachten gaan
och, was je nog maar bij mij
Het bed voor twee personen
staat troosteloos onder het raam
je mag hier dan niet meer wonen
toch fluister ik steeds je naam
Ik heb weer teveel koffie gezet
je pantoffels staan nog in de gang
ik ga maar weer naar mijn bed…
De mist
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
594 Er is dauw
om de velden,
het lijkt erop
dat niets leeft.
Een waas, een geluid,
is het enige
wat je ziet en hoort.
Je bevindt je in een
nieuwe dag
met enig zonlicht
in de verte.
De mist lijkt in stilte
langzaam
te verdwijnen.…
gedroomd leven (2)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 slaap rust van
lichaam en zin
de naaste
haast gelijke
van de dood
droommachines
blazen lucht in
woorden strooien
snippers licht op
verborgen beelden
knarsende
ijzeren woorden
en fluisterend
tule van toen
lang geleden
mijn moeder
giet geruisloos
warme melk in
de palm van
mijn kinderhand
pareltjes dauw
over…
De danseres
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
550 Ik zag haar zweven
sierlijk, met een zachte zweem van blauw
en met haar voeten schoof ze
over gras bedekt met dauw
Ik zag haar zwieren
magisch, in een droom van duizend draaien
en met haar rokken deed ze
alle bloemen licht opwaaien
Ik zag haar zwijgen
lachend, maar haar ogen spraken meer
en met mijn benen rennend
zweefde ik al evenzeer…
alles wat was
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
432 het is het lege nest op de schoorsteen
de blauwe sluier rook die over de daken reist
de overgroeide kuil bij de rivier
een vogel die in de verte roept
het is de verdwenen zandweg
de oude afgepelde verflaag op een deur
de dag van nevel en dauw
het stuurse zwijgen
het is de beklemmende namiddag
het dorp dat nooit het mijne werd
de korst…
Kusjes
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
467 Jouw mond —
ik zoek hem in de stilte,
kusjes als dauw op de ochtend,
als regen in het gras,
ik voel ze, ik weet ze,
ik ben vol van hun licht.
En ik wou het zeggen,
hoe ik je kussen wil,
hoe het niet kan,
hoe het toch altijd blijft:
kusjes, kusjes,
licht,
jij,
ik.…
De morgen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
713 De dauw doemt op
Langs het paardenpad
Het was geen flop noch top
Oneindig in het zwarte pad
Vebeter de zon maakt het schijnbaar
Duidelijkheid
Een goed gebaar
Uit goedheid
Nooit meer gaat nooit meer op
Het was niet top
Noch flop
Maar gewoon koppies op
Naar buiten in de regen
Niet dood meer even leven
Als een evenement
Als voetstappen…
Kringloop van het leven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
932 Zijn geweven huis
van ragfijne draden
glanzend veld van dauw
lijkt in het niets te zweven
Als een echt strateeg
geduldig wachtend
op de nietsvermoedende prooi
verstrikt in zijn weefsel
Waar de woeste trilling
door benarde vrijheidsstrijd
van wat zich daar gevangen zette
zijn schuilplaats bereikt
Schiet hij tevoorschijn
en verslindt…
Mijn gids
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.125 De dauw zal mij wekken
en doet mij weer opstaan,
als de zon weer verschijnt
en mijn reis verder zal gaan.…
Eeuwig licht
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.668 jouw ogen had en de nacht jouw stem
En de ochtend vervuld blijft van jouw glimlach
Dan breekt het maanlicht tot een zonnestraal
Dan schuilt het duister in de plooien van de dag
En dan ontstaat de lijn van het eeuwig licht
En sterren weerkaatsen in het hemels blauw
Nooit meer schuift het wolkendek dicht
Want jouw charme bevrucht elke druppel dauw…
Travaalse Winter
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
119 Zij houdt van heldere zinnen
zuiver als een Travaalse winter
wit van bevroren dauw.
Haar woorden bevriezen soms
zij moeten bij haar binnen blijven
om te ontdooien zo nu en dan.
Het heimwee schrijnt als
de ondergaande zon en de tegelijk
opkomende maan haar weemoedig maken.…
Uit haar handpalm blaast ze sterren.
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.335 Violetje danst haar dansje
lichtvoetig voor het woudpubliek
tjilpend musiceren krekels
Een suite van de nachtmuziek
haar voetjes zweven hemels licht
langs de paadjes door het bos
haar grootste lief is Maneschijn
die zachtjes straalt op het koele mos
waarop dauw rust als diamanten
twinkelend als de morgen gloort
uit haar handpalm blaast…
Verlangen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
594 als de wind die speels
haar adem op de zomer legt
bewegend, zoekend naar plezier
als de zon die
hoopvol door de wolken schiet
en in alles toch weer warmte ziet
daar
en hier
verlangen
een woord
zo voelbaar in mijn hart
als dauw zo breekbaar
zacht, en teer
en als de dag
haar licht verliest in zwart
leg ik mij
in haar mantel neer…
de wind zucht
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
593 de wind zucht
het blad beweegt
het hout kreunt
een doffe klap
de aarde schudt
het blad draait
vangt de wind
waait zacht omhoog
kust de tak
de dauw valt
voedt de grond
een zaad ontkiemt
een boom groeit
het frisse blad
ontmoet de wind
de wind zucht
danst haar finale:
een wervelwind…
Mooie Ochtend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
586 Als tranen van ontroering
hangt dauw in berkenblad,
klinkt door eik en beuk in vervoering
vogelzang in lof gevat.…
PARELS
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
762 Het door heel de wereld
bewonderde ronde steentje
uit de oesterschelp
wordt telkens genoemd
om allerlei pracht te roemen
de smetteloze kleur wit
velden vol zonnige dauw
schone lieftallige vrouwen
meesterlijke kunstwerken
mogen zich verblijden
met die lovende naam
wie wenst dit woord van grote eer
te schenken aan de bescheiden
reine…
paas en
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
511 ik heb witte eieren geraapt
ze glansden in het gras, dat dronken van
een lauwe dauw nog lichtgebogen was
in ochtendkriekend grauw
en blauw
lag er de morgenstond heel stil
voor alles uit te glanzen, wilde ganzen
vlogen hoog en ver, ze gingen herwaarts
naar die ene ster
die hoog en waardevol door niets meer
dan een rijk gewelf, oogverdovend…