862 resultaten.
Getroubleerd
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.231 onderscheid dat splijt en spijt
daar zijn wij aangekomen
van kindsbeen is ons geleerd
niet in eenheid door te dromen
hard getekend treurig
een dorst die nooit meer stilt
wachtend op een samenkomst
zoals die schijnt gewild
een leven in een datatijd
van feiten die verwarren
warme eenvoud kwijtgeraakt
gedachten die verstarren
weg de levenskunstenaar…
lichtglans
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
1.035 wanneer een spiegel glijdt
uit de nacht
het doolhof vult
tussen duin en dromen,
de maan zich losschudt, minutenlang
meer dan vol
verandert de zee niets
aan zomergrassen, te midden van
de dag
bloemen zullen opgroeien
als sterren in een vijver, hun dorst lessen
met golfjes dons
geplukt uit het sierspoor van de eend
die in…
Dag vader-dag
netgedicht
3.0 met 94 stemmen
12.708 In het spoor van de tijd
lopen herinneringen
hand in hand met de kiezels
van een verloren jeugd
Uitgehouwen staat jouw naam
in de marmeren steen, scherp
doch geslepen kijken levenloze
letters mij aan, verwonderd
lees ik reeds begraven tijd
In dorre grond dorsten plantjes
naar leven, spookachtig verlicht
door een kaars, smelten voor…
Ontmoeting
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
3.332 De dageraad, het licht, de zon
Een warme zachte gloed
Een slimme hand, een gulle lach
die weer bewegen doet
Een lome aai langs mijn gezicht
Je hete zware lijf
Lanzaam rollen in het licht
vanuit ons nachtverblijf
Een druppel zweet, zo honingzoet
Je krullen op mijn borst
We hebben elkaar net ontmoet
Gelest is onze dorst…
Eenzaamheid
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.300 Wegslikkend mijn braaksel
Verkies ik het verder laven
Toegevend aan krankzinnigheid
Wenk ik de ober met vertroebelde blik
Gemist genot doet mij dorsten
Dorre eenzaamheid is de drang
Smacht ik naar vrouwen en borsten
Verdringt de illusie het maakt mij bang
En als ik eenzaam huiswaarts keer
Bespot door anderen in ongewis
Val ik op mijn bed…
Dit is het
gedicht
2.8 met 28 stemmen
14.129 gebleken, dit is het raadsel van adem
en water, dit is het en dat
en alles is het
dit is een eeuwig etmaal van een paar
sekonden, dit is voor ogen te groot
bevonden, dit is een wond en een wand
tussen vrouw en man, dit is
alles en dat
dat zijn de ondoorgrondbare wegen
tussen de sterrennevels, dit zijn de
hemels zonder weten, dit is de dorst…
Jij bent mijn oorsprong
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
806 breed
en warm
golven woorden
over lippen
dorsten vingers
langs
liefde, rood
en gewillig
jouw vuur
wil ik zijn
in duizeldiepe kreten
jouw stroom
die in extase schreeuwt
je geurt zo
speels
naar kleine rozen
zo lispelzacht
in het vreemde zwijgen
en wanneer
je schouder naar
morgen danst
waait het leven
door onze…
Nectar
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
3.017 Ochtendnevel in de velden
bloemen drinken nieuwe kleur
insecten laven zich als ware dit
een nectar voor de goden
niet gemaakt voor dode helden
wiens messen en gebroken botten
vage geesten nooit gewijd
in de diepte wijlen
door de insecten niet vergeten die,
geen dorst meer nu; gaan eten
een lang verhaal van dood en brood,
van as en…
Nectar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
964 Ochtendnevel in de velden
bloemen drinken nieuwe kleur
insecten laven zich als ware dit
een nectar voor de goden
niet gemaakt voor dode helden
wiens messen en gebroken botten
vage geesten nooit gewijd
in de diepte wijlen
door de insecten niet vergeten die
geen dorst meer nu; gaan eten
een lang verhaal van dood en brood,
van as en…
Wat te zijn
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
772 ik veeg mijn reet af met mijn handen
smeer de stront op alle wanden
laaf mijn dorst in een fontein
ver weg klinkt bel en tamboerijn.…
Alpen - Stenden
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
530 Het knarsetandend wit
Dat in mijn adem fluistert
Mijn trouwe metgezel
Als hartslag in de schemer
Tegen een oranje aura
Prik ik in het laken
Groots en nietig tegelijk
Weet ik mij verbonden
Het zuivere koude water
Valt hard naar beneden
Ik lest mijn dorst
Proef het zout van mijn huid
Hier op dit hoogste punt
Stroomt de aarde door mijn…
Adam en Eva
gedicht
3.9 met 12 stemmen
8.652 Ik wil je
bevriezen maar
er is vannacht teveel zomer in mijn slaap
zodat je als regen op me neerklettert, geen
vijgenblad om onder te schuilen, geen
appel voor de dorst.
Alleen een slang
om dood te trappen.…
Rudimenten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
460 eindigen
ik heb nog een dagdeel liggen
zwervend door kou
door de zwijnenstal van omgewoelde tijd
het oogt verloren
zo tussen de snoeren van verlengd respijt
tussen stukjes toekomend ongeboren
ik ben degene die de regen verwaait
die bladeren verstijft in windstilte
maar laat ik niet overdrijven
er is nog tijd genoeg
nog honger en dorst…
onbenoemd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 hoeveel vuur is een vulkaan
met hoeveel woorden zwijgen we
hoeveel dorst gaat in een glas
anders dan droogte of afstand
waar begon een naam, een oud bos,
een rots, de groenheid van gras
kennen we de kanalen en straten
van het hart, nemen we ooit afscheid
noemen we kustenloos land in de diepte
een eiland?…
Kundalini
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
585 Voor degene met een onstilbare
niet te lessen dorst,
een onverzadigbare honger
Niet zozeer naar het bezoedelen
van dansende wu-li masters
of de tenenkrommende gal
van zwaardvechtende samoerai
Als wel naar het zich
op schizoïde wijze
als een mysogynist
verlustigen in het voyeren
van zijn bloedeigen
alma mater
Als pringlevend…
Beroepsgeheim
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.579 Het probleem met saxofoon spelen is
dat je er echt dorst van krijgt.
Wanneer ik na een optreden mijn sax
ondersteboven houd valt er zomaar
een halve emmer spuug uit,
water dus, dat kort daarvoor
nog ergens in mijn lichaam zat,
houdt daar wel even rekening mee.…
ingepalmd
hartenkreet
2.4 met 9 stemmen
1.948 de zomer droogt mijn zieleblaren
een witte wijn bekoelt mijn dorst
een zeebries drijft de lange jaren
waarin ik krachten heb vermorst
onder het ruisen van de palmen
welt in mijn geest een ver begin
't vermoeden van een nieuw verlangen
naar iemand die ik stil bemin
schrijvend laat ik mijn dromen gaan
naar 't meisje in het vaderland
gescheiden…
Melk is goed voor elk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
677 Ze was een goede relatie, daarom vroeg ik haar mee
Om met mij te eten tijdens het zakendiner
In de rij bij het buffet vroeg ik haar of ze ook melk dronk bij haar eten
Onverwijld liet ze me weten
Dat ze geen melk meer dronk voor het lessen van haar dorst
Sinds ze los was van de borst
Voor mijzelf koos ik melk in een kan
En zei haar dat melk…
Hemel en aarden
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.606 in je aura wil ik wel zweven
aarden als engel, in je hoofd
wil ik vanzelf in je hemelen leven,
en nergens de duivel - maar jij die me looft
aan je adem wil ik me warmen
branden mijn handen, aan je borst
wil ik vanzelf je in vlammen omarmen,
en nergens is water - dan houden we dorst
in je ogen wil ik verdrinken
nat onze monden, op…
Zaailing van zwarte grond III
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
880 Wijl het zwarte koren schuurde
langs haar ingevreten wonden
beet Brechtje op een houtje en
vloekte grommend naar de honden
haar nazaat werd geboren
in het wolkig water van de beek
waar Brechtje lijkbleek wegtrok
toen ze in lucide ogen keek
waar biest vloeide uit haar borsten
huilden wolven als in nood
zij vreesden het wrede dorsten
van…
wandeling
netgedicht
2.9 met 28 stemmen
746 wind zwerft
door de stilte, door de dorst
naar een eerlijk inzicht
bomen wuiven, zeggen
even gedag tegen de lijster
in de lucht
het water bouwt een eilandje
aan de oeverkant, luistert tussen het riet
naar de avond die zo graag zingen wil
ik word schaduw, een maan
onder alle manen
een hond blaft de verte toe
in grote dromen
daartussen…
Laatbloeier ( 40 jaren )
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
556 Ik groeide
met honger
met veel dorst.
Ik bloedde
met haat
mensen vol woede.
Ik verlang ernaar
om in zonlicht, de stralen
van mijn bloem te laten dalen
over al wat leeft.
Ik ben bang
dat degene, die van mij houdt,
de bloemblaadjes telkens plukt
met de woorden in vragen:
"Houdt ze wel
houdt ze niet van me...?"…
Kerst
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
915 Een ieder doet zijn best
om te stralen als de lampjes in de boom
doet een stapje meer voor goede sfeer
nadat hij zijn dorst heeft gelest
mensen zijn iedere keer weer
net even vrolijker en kijken tevreden
terug naar hun verleden
geen fout, geen kreuk in het papier
alleen plezier
vinden allen hun weg naar kerk
of zomaar een samenzijn…
Dit is geen gewone rivier
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
416 Dit is geen gewone rivier
Die zoals van haar verwacht wordt
Ergens uitmondt in een breed
Uitwaaierende delta ergens aan
Een kust -
Mijn rivier gaat tegengesteld,
Stroomt van een naamloze kust
Van een niet nader te noemen land
De droogte in, brengt water
Voor hen die dorsten, en vruchtbaar
Leven in de woestijn
Waarin zij uitloopt…
Drinken
gedicht
4.6 met 5 stemmen
6.798 Alleen water kan
de fles ontdekken omdat
het stroomt (als het kan)
alle kanten op en dat
belet door dorst van mensen
en allerhand obstakels
zoekt en scharrelt tot in
wat de dronken classicus
een fles noemt (denkend aan statie-
geld en hoe dat later te beleggen).…
Eens was ik pelgrim
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
617 was ik pelgrim
Toen ik op weg was
naar het verpleeghuis
als een pelgrim met een boodschap
van opbeurende troost en liefde
in een klankvolle symfonie gevat
als een sprankelend lied
dat ik zong alleen voor hem
die ik zo liefhad
de klanken klonken zoet en sereen
hij proefde het als bitter water
die zijn vergetelheid onderdompelde
zijn dorst…
Baha'u'llah
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
636 hielp een wereldbeschaving ontstaan
Ofschoon hij de grootste vrede had voorvoeld
Werd zijn gevolg door geweld overspoeld
En als persona non grata van tirannen
Naar Akka's strafkolonie verbannen
Maar voor wie onbevangen de schrift las
Was hij de wedergekeerde Vredesvorst
De heer der heerscharen, de Messias
Voor wie het maar geloven dorst…
Scheibeek 2005
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
897 Wat ooit een scheibeek was
is nu slechts spiegeling
lang
niet breed
een kleine plas
met de smaak van olie
en de geur van rottend staal
een relikwie van hemelwater
ik was mij wakker in een nieuwe eeuw
ik les mijn dorst aan versgevallen sneeuw
tegen de stroom in
loop ik tegen muren
waarlangs een brede pijp
die van de beek bevalt…
Cantabile
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
691 Heel diep van binnen klinkt een lied
dat murmelt als een bron,
verborgen wel, maar dorst wil lessen
en klaar is als de zon.
Heel diep van binnen zingt een zang
zoals van vogels in de morgen
die nauwelijks ontwaakt zijn maar
al weten dat ze zijn geborgen.…
Watersnood
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
995 De horizon is geen dorst
die ik zal kunnen lessen.
Strooi alle krachten murw
mok en mors scheutig energie
laai dan de laatste vuren op.
Ik zwem dit lijf aan flarden
steeds dieper het leven in.
De overkant is geen land
dat ik zal willen voelen.…