1774 resultaten.
Op 't kerkhof
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.072 Zo brengt ze, de milde natuur,
vreugde nevens bittere nood ;
het schaterend nest bij 't zwijgend graf,
opbloeiend leven naast de dood.…
Jaargetijde
poëzie
4.0 met 2 stemmen
4.834 Aleer gij iemand sterven zaagt,
was 't gij die eerst gestorven laagt:
en droevig staan we, uit vriendenplicht,
bij 't graf, waar ge in begraven licht.
Zo vaart de dood, o! doof en blind,
ze'n spaart geen ouder, spaart geen kind;
smijt al in 't graf, maar d'hope niet,
die me in dit kruis hier staande ziet.…
's Wienters op 't karkhof.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.080 De hemel spreidt zuutjes 'en laoken
Van sneuwvlukskes over hun graf;
De wiend schudt de hangende twiegen
Der treurwilgers triest hen en weer,
En speult met de rietslende blaojer
En strooit ze um de grafkruuskes neer.…
Aangenaam
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
780 Als een uitgestippelde route
kwamen we bij je aan
Onverwacht en ondoordacht
moesten wij daar staan
Samen aan je graf
wij zo met zijn twee
Ik stel hem aan je voor
Is dat geen leuk idee?…
Met licht betaalt.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 Stilheid die mijn dorst zal stillen onder
de donzen pluizen op het koele marmer
heb ik het evenwicht met licht betaald, op
een dichters graf waaruit de stilte ademt .…
In memoriam
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.939 O 't dood-stil graf, dat nooit weet wat geweest
Is 't arm mens-lijf, dat kan zo'n grafje vullen.…
Op 't kerkhof waar de naakte bomen rijzen
poëzie
4.8 met 5 stemmen
1.246 Op 't kerkhof waar de naakte bomen rijzen
Met zwarte nesten in verwarde twijgen
Kwam regen op verdorde halmen zijgen,
Toen woudt ge een dierbaar graf mij zwijgend wijzen.…
Mijn vriend Sam
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
801 Hoeven lopen over je vergane graf,
briesend vriendelijk
waar jij eens was
onze nauwe vriend, telkens weer,
kwispelend aan onze zij.…
GRAFSCHRIFT
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
951 Ik wilde niet cremeren
maar wel graag roken
om dat voor altijd af te leren
ben ik nu 'hier' naar ondergedoken.…
Lettermoord
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
636 Letter maakt ’t woord
’t Woord maakt spoor
Echo van ’t woord
Ons hoofd ervandoor
Robuuste letter zijdezacht
De letter zaaien
‘t Woord oogsten
Reden omgebracht
Dieper de vondst
Dieper wij graven
Van kei tot klei tot
klei geen klei mag zijn
Ik lijk het te snappen
De letter kent geen graf.…
Grootvaders klacht, bij de dood van zijn kleinzoon.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.254 En de afgeleefde staf
Geleidt de jeugd naar 't graf.
O God! hoed mij voor 't kwaad,
Dat ik Uw' duistre raad
Niet morrende bedil!
Geslagen hart, zwijg stil!
Wat zeg ik, stil? - o neen!
Hoe ik zijn dood beween',
Hier, bij dit zielloos stof,
Breng ik d' Alwijze lof:
Want, dierbaar kind!…
Seringenvriend
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
981 De seringenstruik
die naast jouw grafsteen bloeit
in lila kleuren
laat geuren los
die dromen beloven
er is niets anders in deze wereld
dat mij meer kan bekoren
dan het bevlogen geluid
van gevleugelde vrienden
waar het kerkhof zwijgt
over diepte van jouw graf
en stilte van jouw dood
fluiten vogels kleine liederen.…
OP 'T KERKHOF.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.118 Zo brengt ze, de milde nature,
vreugde nevens bittre nood ;
het schaatrend nest bij 't zwijgend graf,
opbloeiend leven naast de dood.…
Watergroeve
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
522 De huivering gaat fluisterend door de toppen
de mare gaat van tak tot naald
hier verdween ze!
al haar gratie, haar speelse beweeglijkheid
is stilgezet, versteend en toegedekt
als ijspegels hangen ze stijf en verkild
in reflectie over de dekplaat van de watergroeve
niets beweegt en elke tong is vastgeklonken
met de ketens van het herinneren…
Wer jetzt kein Haus hat
gedicht
4.0 met 8 stemmen
8.205 Begraven worden ergens, nu vooruit
ik weet wel waar het fluitekruid met luchtig kant
het voorjaar vult. Maar hoe te sterven eerst
hoe weten waar het oog graag rust
waar alles zo dat je besluiten kunt
om weg te gaan.
Is dat je leven fout geleefd werd
af te zien aan geen vertrouwde plaats
die voorbestemd lijkt voor vaarwel?
Als je een huis…
Sterfdag.
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.286 Ik wil 't niet vloeke' en werpen van mij af,
Maar 't zingend dragen, tot de dood mij wenk'
Naar blauwe hemellente of donker graf.…
Laatste Wens
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.200 Daarom bespreek ik nu op tijd
Een graf, door licht en zon verblijd,
Door vogelzang en bloemen.…
Grafschrift voor een kind.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.392 Voor wie in Jezus stierf, is dood geen dood, maar leven;
En 't pand, aan Hem betrouwd, moet zelfs dit graf hergeven!
1834.…
EEUWIG TREKKENDE KRACHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
546 De kist waarin zij rust
sleept haar gehele huishouding
als verslagen huilende slaven
over het gangbare
grof knerpende grindpad
van het eeuwenoude kerkhof
met schuine zerken
op weg naar het diepzwarte graf
waarin zij tegen haar zin in,
zal moeten rusten,
continue heeft zij zich ingezet
voor haar dierbare kroost
zij had zich opgeworpen…
De kunst van het keilen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
426 En met het wegebben van golven,
plonst zij traag naar de bodem,
waar, in een vloeibaar graf,
zij in haar lot berust.…
De Verlatene
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.673 De wind en het grauwe weer gaan over mijn hart,
en ergens over een dak waar ik heb bemind;
de winter wordt koud, en de struiken zijn al zwart -
over een plek waar mijn graf zal zijn gaat de wind.…
Die spijkerhard is
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
856 begraaf me
in gedichten
in een kist
die spijkerhard is
voor gezichten
die het beter wisten
mijn oogopslag
aan hen
hun laatste
hamerklappen
jatten
ook mijn licht
woorden tafelen
mijn graf
ik herrijs niet
in oordelen
dat doen er
al zo velen…
Uw lichaam mijn graf (sonnet)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
560 Waar het mijne niet van weg kon komen
omdat de liefde mij intens verbond
bevlogen door de warmte van uw mond
het moment alleen nog wilde dromen
voelde de tijd verschanst in zomernacht
vlogen de uren ons nimmer voorbij
volkomen rust en stilte zij aan zij
van verre zongen sterren fluisterzacht
kleuren veranderden in vuurbloemen
waar tonen…
Op 't oude kerkhof
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
906 Ik zag haar
Ietwat gebogen gaan
al zoekend
langs de rosse beuken
van ’t oude kerkhof
naar een naam…
plots bleef ze staan
en tastte met een
gerimpelde hand
over de letters
van een kruis
dat was het graf
van haar zoon
de verf was afgeschilferd
en het onkruid stond welig
tussen de zoden verwilderd
en gaf de indruk dat het lang
niet meer…
Te Delft
poëzie
3.2 met 4 stemmen
4.951 zijn heilige as moocht nadren,
Kniel dankend bij zijn graf!
Er droomt geen Hollands bloed in uw verbasterde aadren,
Gaat gij er koel van af.…
Merelloos
gedicht
3.2 met 6 stemmen
3.132 Achter de kastanje die krankzinnig is
geworden van de brullende merels, heel
mooi zoetgevooisd melodieus maar toch
als woedt er een uitslaande orgelbrand
in de kathedraal (komt allen nu samen
met blus dan wel spade, geen kelken Aärons
geen klokjesblommen! kwelen zij a capella)
- ten spoedigste, wat heet, ijlings wordt
onze stort van tranen…
Welgelegen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.312 Aaklig, hé, om zo te wonen
Vlak bij ’t kerkhof, bij je graf?...
Maar, mijn lieve, sterke, schonen!
Woont ge er dan veel verder af?…
Vernieuwd Licht
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
708 wanneer wij in Uw vernieuwd licht zullen gaan
zien wij wegen waarlangs lentebloemen staan
graf en kruis zijn dan aan ons oog verdwenen
wij horen niet langer het klagen en het wenen
vol vreugde zijt Gij op paasmorgen opgestaan
en naar het eeuwig licht van Uw Vader gegaan
Uw lichaam en bloed hebt Gij voor ons gegeven
zo blijven wij in…
REUKOLIE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
875 Maria stond dicht bij Jezus' graf
bracht reukolie mee in een karaf
aan uw voeten Heer
Leg ik kruiden neer
voor U die al mijn zonden vergaf!…
Vervlogen dagen.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
651 Hier sta ik ingetogen bij je graf,
en 'k denk nog eens terug aan vroeger dagen,
hoe waardig jij je leven hebt gedragen,
de vreugde die je aan de wereld gaf.
'k Herinner mij hoeveel ik je kon vragen,
hoe vlot jij elke misstap weer vergaf,
de wijsheid die je tederheid omgaf.
Ik ben je dankbaar voor die mooie dagen.…