966 resultaten.
Eenzame ziel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
574 Je zoekt te late vertroosting in de toevallige
voorbijgangers op straat, een moeder met een
bakfiets en drie kinderen erin, misschien nog
wat over voor jou, een jonge dame in een strak
lichaam, misschien nog een vage glimp, een heer
met een chique wandelstok, misschien nog een
tedere blik van herkennning.
Jouw droeve gelaat baggert maar…
BEHOUDEN AANKOMST
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
393 gestorven
de ontgoochelde wandelaars
zien nog slechts een toekomst
vol grijze leegte voor zich
opeens komt een vreemde man
op hun moeizame weg
vertelt van wijsheid en wonder
waar ze niets van begrijpen
naar Oosterse gastvrijheid
wordt de onbekende gevraagd
de komende nacht
in hun woning door te brengen
bij de avondmaaltijd
herkennen…
De overlopende druppel...
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.213 Wanneer ik jou niet had leren kennen
zou ik mezelf nu niet meer herkennen.…
Bram
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.718 zoon,
je lacht herkenning
je doet me denken
aan mezelf, toen
maar ik ben slimmer
verder
ontwikkeld
of ben ik eigenlijk
vooral jouw onschuld kwijt?
je maakt zoveel in me los
je maakt me los
van alles wat vast ook belangrijk is,
maar pas na jou
ik ben ook geboren
toen jij hier kwam,
Bram,
heb je de vader in mij verwekt…
Wijsheden over sex - II
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.720 Prostitutie
Dankzij zijn kwakje
Dat kwam na de daad
Zat de hoer door zijn lozing
Niet meer op zwart zaad
Boerenbedrog
Een boer die zijn vee pakt
Heel stoïcijns
Is steeds te herkennen
Aan zijn schaapachtige grijns
Grootte
Size does matter
Maar het ontgaat je
Zij zoekt daarom
Een ander maatje…
ALSOF AL ZOVEEL EEUWEN ...
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
499 En er was dat weten
en die herkenning
alsof al zoveel eeuwen ...
geen mijl
geen afstand
dan dichtbij
hoe naderbij
schiep taal en teken
en wat nog ongezegd gebleven
zich vormde in oeroude klanken
je kwam voor even weer voorbij
en die herinnering in mij
alsof door zoveel eeuwen ...
hoe naderbij
schiep taal en teken…
Wens.
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
748 hoe een kind
zijn dromen
met tranen
in duigen zag vallen
zo'n moedeloosheid
had ik nog niet gezien
hartverscheurend geschreeuw
gehuil bovendien
ik keek hem
in zijn ogen
bracht een glimlach
op zijn betraande gezicht
keek met hem
naar de zon
en zag een glinstering
van herkenning
_____________________________
Inspiratie gekregen…
Ga maar, het is goed
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
2.252 Onze handen verstrengeld
zo willen wij de tijd
tot stilstand brengen
dat laatste moment waarop
ogen de waarheid herkennen
die monden vergeten zijn
maar als jouw blik
een glimlach opent,
teer als de bloemknop
die het zonlicht herkent,
wijken mijn lippen uiteen
en fluisteren afscheid…
Levenswarmte
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.267 een stralenbundel valt
herricht in babyogen
waar een blad zich heeft
bewogen naar het licht
kijkers volgen het intieme spel
in millimeters per seconde
waarin levenswarmte kerend
wordt hervonden en gereflecteerd
het snuitje straalt herkenning
van liefde voor de zon
wat niet is aangeleerd
put rechtstreeks uit de bron…
zoveel verder
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
599 tussen de vogels zocht ik hem
een vreemde in nabijheid
ik speurde lente
in zijn roep
herkenning in zijn ogen
als was het reiken naar
eenzelfde hoogte
of blindelings op zoek
naar vaste grond
maar hij zou zingen
op de randen van de nacht
en daarna bij me komen zitten
vandaag zag ik ons
zij aan zij in een volmaakte vlucht
nog nooit…
Vrienden
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.622 ze zijn er voor elkaar
staan op elk van de uren
altijd voor je klaar
ze weten als geen ander
hoe moeilijk het kan zijn
om tranen te verbergen
herkenning
van de pijn
ze willen je graag steunen
als baken in de zee
en drijf je daar verloren
dan drijven ze ook mee
ze helpen op te bouwen
ze zijn de basissteen
ja een echte vriend te…
gevlogen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
545 nog steeds een Grande Dame
je vlagen van herkennen
zijn reeds lang vervlogen
een streling over mijn wang,
heb ik mijn steunkousen aan?
ja lieverd, we gaan wat eten nu
als een oud verdwaasd vogeltje
zo broos vleugellam
God, wat hou ik van je!…
Als de zon ondergaat
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
857 in helder licht
sieren lijnen
mijn avondbloem
die haar tinten tonen,
soms mijn verbeelding
doen beschijnen
een zachte zucht
geeft vaak aan de
ouderdom wat lucht
die schaduwen
kan verschonen
van een belegen dag
zo’n fluistermoment
maakt gewag
van tederheid
schept vertraging
die tot herkenning leidt…
In een vaag contour
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
516 ik wist het glas doorzichtig
toch spiegelde het
schaduw in een vaag contour
kon gezicht en vorm
niet onderscheiden
herkenning was er wel van beide
zonder rugzak en bagage
half gekleed in duisternis
stond daar weer mijn donkere ik
heb de ramen snel ontsloten
de weerspiegeling verbroken
en koester mij in zon en licht…
tuinkabouter
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
530 de tuin, nog roerloos stil
houdt halverwege op
een poëtische adem vult het onzichtbare,
nevelt gedachten die langzaam
de zomer vergeten
niets is eeuwig in dit leven, fluistert iemand
al zijn we aldoor onderweg
mijn handen volgen de krullen van een wilg
ook hij vermijdt het sterven
de herkenning
die ik vanbinnen bewaar…
Innerlijk kind...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
850 Op het strand alleen
spelend met een windvogel
zonder verwachtingen
hij stijgt en stijgt
ik laat los
mijn dromen hoog aan de wolken
drijvend zonder bestemming
leef ik van dag tot dag
genietend van wonderen
niet gisteren
niet morgen
in elk huidig moment
dankbaar in herkenning
van mijn zorgeloos innerlijk kind.…
kabinet
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
630 Zal iemand in`t regeeraccoord,
zich nog kunnen herkennen?
Het is als met de volkswagen,
ook sjoemel-ware gaat wennen.…
consonant
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
423 vleesgeworden, losgeraakt van gedachten
zwevend over ijsvelden om toch te vliegen
doordrenkt van tijd en denkbeeldige kou
op weg naar aankomst, daarmee onderweg
verbonden met pijnloos bezweren, vergeefs
tegelijkertijd volhardend in nachtlicht ontwijken
met ouderdom en jeugd als inzet
en overal een schilderij in herkennen
omdat het prettiger…
de messen van het woord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 regen voedt de akkers
waar restanten van wat ooit
zocht naar herkenning
toen de messen van het woord
nog niet waren geslepen
en elke stap verzonk
in drassige grond
die de zinnen en de zin
van wanhoop en hoop
gulzig absorbeerde
terwiijl de zwarte vogel
de dromen voerde
naar niet gekende verten…
evenbeeld
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
481 vanavond staat het evenbeeld aan de hemel,
helder maar verzwegen
het drijft met wolkenvelden mee op een marmeren
maanmeer en onderkoelt het oog met ijskristallen
even is er herkenning maar het moment lijkt
met zachte bries mee te zweven
niemand weet dat in dit maagdelijk schoon
de maan van haar zielekind is bevallen…
ontmoeting in de regen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
924 Je ging aan me voorbij
zonder ook maar een woord
zonder maar een blik van herkenning
heel kort overvalt me de herinnering aan je geur
en een intens verdriet overvalt me
ik dacht dat ik daar nu wel overheen was…
Wat overblijft in woorden
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
1.520 Je geeft me een gedicht
en schenkt me de stilte
langs ogen, stil bewaard
De weemoed van een droom,
veilig opgeborgen, in het
herkennen van jouw verhaal
Samen kwetsbaar, zo verloren
als woorden worden stilgelegd
in tranen zonder samenspraak
Je geeft me een herinnering
en schenkt me lege handen,
een omhelzing, stil aangeraakt…
Samenzijn
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.159 Samenzijn gewoon even…
Een kort moment
Gewoon om te zien
Of je veranderd bent
Samen zijn heel even maar
Zal ik je nog herkennen?
Gewoon een minuutje of tien
Te kort om weer aan je te wennen
Dan zal ik weer gaan
En leven we ons eigen leven
Een kort intermezzo
Samen zijn gewoon even….…
Tijd streelt van ver.
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.087 Tijd, streelt van ver
De hoop die schuilt
Opzoek naar de ster
Een jij die niet huilt
Kracht, vecht voor erkenning
Een masker af te zetten
Uit de cirkel van gewenning
Om altijd maar op jezelf te letten
Wil, om bestemming te halen
De ster in de spiegel te herkennen
Niet langer in vervreemding te dwalen
De weg van waarde te verkennen…
En tuiten zich
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
726 jij legt je wang
heel handig langs mijn borst
ze welven zich in jouw belang
verkleuren in gebruik
herkennen je en tuiten zich
voor een intiem verwennen
ik bied ze aan in het
subtiele spel van voortbestaan
je glimlacht als beloning
ik laat me gaan
jouw ongeremdheid kijkt me aan
voor even ben jij toch mijn koning…
Suites voor Annemieke XXXVIII
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
506 de lente is kaal
engelenhaar prikt mijn hoofdhuid
als ik ga liggen
op het brede strand
ligt een dikke laag glacé
feest der herkenning
vegeteren -
met een appel in eden
en het vijgenblad
het lauwe lichaam
lava borrelt onderhuids
een slaapwandelaar
een grijze wants
op de rand van de broodplank
loopt er onder door…
Blauw blauw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.379 De grootste schok
en tevens geluk
is de herkenning
van de eigen zielestemming
in de ander
blauw blauw
ik hou van jou…
Dood
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.982 Ik kan je haast niet herkennen,
je ziet er zó anders uit.
Ik brul en schreeuw zo luid,
Dat de buren het nog horen.
Ik weet niet waar ik heen moet,
Ik weet niet wat ik nu doen moet,
Jij hebt me zowat opgevoed.
Ik ben bang voor het kerkhof en ook voor het graf,
Jij moet daar nou heen, maar je verdiende geen straf.
Dat weet ik zeker.…
Vaarwel zomeroogst
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.142 als het verkleuren
van de blaren
nog voor de val
een aanvang neemt
en het najaarsgrijs
de rust inluidt
om aan dood
en opstanding
te wennen
geraakt de mens
vaak snel ontheemd
van zomeroogst
en zal wellicht verval
schielijk herkennen
morgen bestaat
alleen nog in hoop,
woord en dromen
wordt hij enkel zo door
de verstilling…
Niet weten
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.290 Niet weten,
niet begrijpen,
maar vermoeden en voelen
hoe alles met alles verbonden is
in oorsprong en bestemming,
in liefde en herkenning.…