959 resultaten.
Levenswarmte
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.267 een stralenbundel valt
herricht in babyogen
waar een blad zich heeft
bewogen naar het licht
kijkers volgen het intieme spel
in millimeters per seconde
waarin levenswarmte kerend
wordt hervonden en gereflecteerd
het snuitje straalt herkenning
van liefde voor de zon
wat niet is aangeleerd
put rechtstreeks uit de bron…
zoveel verder
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
599 tussen de vogels zocht ik hem
een vreemde in nabijheid
ik speurde lente
in zijn roep
herkenning in zijn ogen
als was het reiken naar
eenzelfde hoogte
of blindelings op zoek
naar vaste grond
maar hij zou zingen
op de randen van de nacht
en daarna bij me komen zitten
vandaag zag ik ons
zij aan zij in een volmaakte vlucht
nog nooit…
Vrienden
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.622 ze zijn er voor elkaar
staan op elk van de uren
altijd voor je klaar
ze weten als geen ander
hoe moeilijk het kan zijn
om tranen te verbergen
herkenning
van de pijn
ze willen je graag steunen
als baken in de zee
en drijf je daar verloren
dan drijven ze ook mee
ze helpen op te bouwen
ze zijn de basissteen
ja een echte vriend te…
In een vaag contour
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
516 ik wist het glas doorzichtig
toch spiegelde het
schaduw in een vaag contour
kon gezicht en vorm
niet onderscheiden
herkenning was er wel van beide
zonder rugzak en bagage
half gekleed in duisternis
stond daar weer mijn donkere ik
heb de ramen snel ontsloten
de weerspiegeling verbroken
en koester mij in zon en licht…
gevlogen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
545 nog steeds een Grande Dame
je vlagen van herkennen
zijn reeds lang vervlogen
een streling over mijn wang,
heb ik mijn steunkousen aan?
ja lieverd, we gaan wat eten nu
als een oud verdwaasd vogeltje
zo broos vleugellam
God, wat hou ik van je!…
Als de zon ondergaat
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
857 in helder licht
sieren lijnen
mijn avondbloem
die haar tinten tonen,
soms mijn verbeelding
doen beschijnen
een zachte zucht
geeft vaak aan de
ouderdom wat lucht
die schaduwen
kan verschonen
van een belegen dag
zo’n fluistermoment
maakt gewag
van tederheid
schept vertraging
die tot herkenning leidt…
tuinkabouter
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
530 de tuin, nog roerloos stil
houdt halverwege op
een poëtische adem vult het onzichtbare,
nevelt gedachten die langzaam
de zomer vergeten
niets is eeuwig in dit leven, fluistert iemand
al zijn we aldoor onderweg
mijn handen volgen de krullen van een wilg
ook hij vermijdt het sterven
de herkenning
die ik vanbinnen bewaar…
Innerlijk kind...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
850 Op het strand alleen
spelend met een windvogel
zonder verwachtingen
hij stijgt en stijgt
ik laat los
mijn dromen hoog aan de wolken
drijvend zonder bestemming
leef ik van dag tot dag
genietend van wonderen
niet gisteren
niet morgen
in elk huidig moment
dankbaar in herkenning
van mijn zorgeloos innerlijk kind.…
kabinet
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
630 Zal iemand in`t regeeraccoord,
zich nog kunnen herkennen?
Het is als met de volkswagen,
ook sjoemel-ware gaat wennen.…
consonant
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
423 vleesgeworden, losgeraakt van gedachten
zwevend over ijsvelden om toch te vliegen
doordrenkt van tijd en denkbeeldige kou
op weg naar aankomst, daarmee onderweg
verbonden met pijnloos bezweren, vergeefs
tegelijkertijd volhardend in nachtlicht ontwijken
met ouderdom en jeugd als inzet
en overal een schilderij in herkennen
omdat het prettiger…
de messen van het woord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 regen voedt de akkers
waar restanten van wat ooit
zocht naar herkenning
toen de messen van het woord
nog niet waren geslepen
en elke stap verzonk
in drassige grond
die de zinnen en de zin
van wanhoop en hoop
gulzig absorbeerde
terwiijl de zwarte vogel
de dromen voerde
naar niet gekende verten…
evenbeeld
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
481 vanavond staat het evenbeeld aan de hemel,
helder maar verzwegen
het drijft met wolkenvelden mee op een marmeren
maanmeer en onderkoelt het oog met ijskristallen
even is er herkenning maar het moment lijkt
met zachte bries mee te zweven
niemand weet dat in dit maagdelijk schoon
de maan van haar zielekind is bevallen…
Confrontatie
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
841 Zolang reeds
duurt mijn reis
en in lange tijd
heb ik sporen getrokken
ver ben ik gegaan
maar kwam toch
steeds op het zelfde punt
maar na vele jaren
weet ik nog niet
waar ik ben.
Al komt het mij
heel bekend voor.…
In aarden vaten
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
681 Ons leven: steeds weer zoeken, vragen,
herkenning ook en dwars doorheen de dagen
een lied dat altijd nieuw is,
een voorsmaak, een geheimenis.
Zo dragen wij de schat in aarden vaten
die wij eens moeten achterlaten.…
Bekende weg ..... Maar tóch...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 Zoekend door lanen
waar gewortelde schaduwen
mij nastaren door
half maanverlicht duister
of paden waar geulen gaan
vind ik noch mijzelf
noch anderen
die doelen vinden
of kennen de weg
waar we veilig zijn
houden de onzekerheden vast
waar wij zo dikwijls
elkaar naar toe leiden
om uiteindelijk te vinden
het smalle pad
dat naar huis leidt…
Eenzame ziel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
574 Je zoekt te late vertroosting in de toevallige
voorbijgangers op straat, een moeder met een
bakfiets en drie kinderen erin, misschien nog
wat over voor jou, een jonge dame in een strak
lichaam, misschien nog een vage glimp, een heer
met een chique wandelstok, misschien nog een
tedere blik van herkennning.
Jouw droeve gelaat baggert maar…
BEHOUDEN AANKOMST
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
393 gestorven
de ontgoochelde wandelaars
zien nog slechts een toekomst
vol grijze leegte voor zich
opeens komt een vreemde man
op hun moeizame weg
vertelt van wijsheid en wonder
waar ze niets van begrijpen
naar Oosterse gastvrijheid
wordt de onbekende gevraagd
de komende nacht
in hun woning door te brengen
bij de avondmaaltijd
herkennen…
Wat overblijft in woorden
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
1.520 Je geeft me een gedicht
en schenkt me de stilte
langs ogen, stil bewaard
De weemoed van een droom,
veilig opgeborgen, in het
herkennen van jouw verhaal
Samen kwetsbaar, zo verloren
als woorden worden stilgelegd
in tranen zonder samenspraak
Je geeft me een herinnering
en schenkt me lege handen,
een omhelzing, stil aangeraakt…
Samenzijn
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.159 Samenzijn gewoon even…
Een kort moment
Gewoon om te zien
Of je veranderd bent
Samen zijn heel even maar
Zal ik je nog herkennen?
Gewoon een minuutje of tien
Te kort om weer aan je te wennen
Dan zal ik weer gaan
En leven we ons eigen leven
Een kort intermezzo
Samen zijn gewoon even….…
Tijd streelt van ver.
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.087 Tijd, streelt van ver
De hoop die schuilt
Opzoek naar de ster
Een jij die niet huilt
Kracht, vecht voor erkenning
Een masker af te zetten
Uit de cirkel van gewenning
Om altijd maar op jezelf te letten
Wil, om bestemming te halen
De ster in de spiegel te herkennen
Niet langer in vervreemding te dwalen
De weg van waarde te verkennen…
Vaarwel zomeroogst
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.142 als het verkleuren
van de blaren
nog voor de val
een aanvang neemt
en het najaarsgrijs
de rust inluidt
om aan dood
en opstanding
te wennen
geraakt de mens
vaak snel ontheemd
van zomeroogst
en zal wellicht verval
schielijk herkennen
morgen bestaat
alleen nog in hoop,
woord en dromen
wordt hij enkel zo door
de verstilling…
Dood
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.982 Ik kan je haast niet herkennen,
je ziet er zó anders uit.
Ik brul en schreeuw zo luid,
Dat de buren het nog horen.
Ik weet niet waar ik heen moet,
Ik weet niet wat ik nu doen moet,
Jij hebt me zowat opgevoed.
Ik ben bang voor het kerkhof en ook voor het graf,
Jij moet daar nou heen, maar je verdiende geen straf.
Dat weet ik zeker.…
Blauw blauw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.379 De grootste schok
en tevens geluk
is de herkenning
van de eigen zielestemming
in de ander
blauw blauw
ik hou van jou…
Suites voor Annemieke XXXVIII
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
506 de lente is kaal
engelenhaar prikt mijn hoofdhuid
als ik ga liggen
op het brede strand
ligt een dikke laag glacé
feest der herkenning
vegeteren -
met een appel in eden
en het vijgenblad
het lauwe lichaam
lava borrelt onderhuids
een slaapwandelaar
een grijze wants
op de rand van de broodplank
loopt er onder door…
Niet weten
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.290 Niet weten,
niet begrijpen,
maar vermoeden en voelen
hoe alles met alles verbonden is
in oorsprong en bestemming,
in liefde en herkenning.…
De vogel
hartenkreet
2.3 met 11 stemmen
1.324 Steeds zwaarder wordt de last op mijn schouders
Eenzaam als een kind zonder ouders
Geen enkele herkenning in een gezicht
Steeds zwaarder wordt het gewicht
Blij, sterk , eerlijk en puur
Niets meer van over op den duur
Sterker maar harder is het resultaat
Geen liefde maar ook geen haat
Als een vogel vlieg ik naar de zon
Op naar een…
Ik weet het niet
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
505 wat is geluk, ik weet het niet
is het herkenning in ogen
waar mensen elkaar warmen?
is het een verscholen knopje
van een boom, die op lente wacht?
is het de angstige drenkeling
die net op tijd blijft ademen?
is het een ademvleug van liefde
die ons in het voorgijgaan raakt?…
Het is niet wat ik dacht
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
893 Het is het weer herkennen van de vrede
die waait doorheen de herfst en die ons leert
hoe we met open handen kunnen leven
omdat er telkens nieuwe vreugde groeit.
Hoe ademt dankbaarheid doorheen dit uur,
beamen van de bloei van late rozen.…
Troost
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.107 Troost is ook een gevoel
van herkenning:
je bent samen
er door heengegaan.
Troost komt
wanneer je open staat voor warmte.
Troost is een feest
van begrip.…
Aan de rivier...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
574 werd een spel
van kennen en herkennen
van tellen
en hertellen
van taal en verhaal
Wij zitten
aan de rivier
diep in jouw jas
gedoken
aan niets heeft
het ons ontbroken
Nog stroomt er
die rivier
en vloeiend.…