728 resultaten.
Zwom
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
576 dat ik met jou zwemmen mocht
in de diepzee van menselijke emoties
ik groei nu verder tussen de verhoogde dijken
zal niet snel meer voor het monster wijken
en ja, ik hang mijn kleren in de hoogste boom
omdat ik over volmaakte naaktheid droom
bedoel je gezichtsverlies
of het verliezen van een masker
het zijn twee rivieren
in dezelfde illusie…
KOM SOCIALISME
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.008 Kom, Socialisme, draag het witte licht,
Dat in de harten brandt der lichtvertederden,
Boven de hoofden van de diepvernederden,
Dat zij het zien en worden opgericht.
Kom, Socialisme, steek opvlammend aan
De lampen in de hoofden der arbeiders,
En in de harten van de kleine lijders,
Die als vergetelheden ondergaan.
Kom, Socialisme, stoot de…
Mijn verlaten strand
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
596 Verlangens spoelen aan
op mijn verlaten strand
gevangen in illusies
verworden ze tot spiegels van de ziel
Mijn tranen wellen op in jouw ogen
jouw mond spreekt mijn woorden
sterren schrijven jouw naam
in stralen van goud
kristallen sluiers lichten op
als een glimlach van de eeuwigheid
overweldigende schoonheid
tijdloos universum
Muziek…
Oorverdovend
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
513 jouw stilte is oorverdovend
wekt irritatie op daar de
investering stoelde op los zand
kleurrijke uren teniet gedaan
toen onze toekomst vol plannen
alleen de mijne bleek…
Draaikolk der illusie's.
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
792 In mezelf gekeerd, wanneer gedachten stoppen,
volwaardig verder leef, afstand van illusie,
de illusie van mogen te 'zijn' wie ik ben,
laat mijn hart zacht en langzamer kloppen.…
onvoltooid geleden tijd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
639 hoofd zonder schouder
zakt weg alweer ouder
de werkelijkheid ontsnapt
aan een vergeefse grip
struikelend over losse rafeleindjes
van wat een tapijt had moeten worden
stenen die een huis zouden bouwen
woorden die zinnen moesten vormen
doden die zouden moeten leven
liefde die een leven had kunnen vullen
resteren slechts de flarden van illusie…
Dromen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
714 Ontploffing van emoties
door verlies van datgene wat dierbaar is
Verloren in diepe oceanen
waar de romantiek het donkerst is
maar ook het meest intens
Door geweten betast
Door gevoel aangeraakt
Voel de drukkende massa
die ons illusies voorhoudt
Immer beklemd zal ons
het dromen niet geleerd worden
Omringd door de grootste illusie…
Illusies
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.564 De zelf-beloofde wonderen van uw jeugd
zijn weggedoezeld tot een schamelheid;
en weggedwerreld is in daaglijksheid,
de tuin vol wilde geur, die niet meer heugt.
Uw jaren vonden banen vast omlijnd.
Het liep als ’t lopen moest en zelden spaak.
Iets anders deed gij dan uw diepste taak –
en nu ontwaakt gij even voor het eind.
Het binnenspel…
Winternachten
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
638 In zachte sluimering van winternachten
diep in dromen over lente en zomer
jaargetijden waarin wij hoop’loos smachten
naar dagen van genot als zonnedromer.
Reeds horen wij in onze fantasieën
heerlijke vogelzang in hoge bomen
genieten van die schone melodieën
laten die beelden nu al tot ons komen.
Zacht zien wij het graan wuiven op de akker…
Onaangenaam verdoofd.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Het beloofde land is een illusie voor
Iedereen...
Terwijl hun sporen vervagen tussen het
Kille steen.…
zwijgend moment
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
508 zwijgend moment dat in rust
de aarde vindt gij koestert hoop
terwijl het leien dak het water
beregent met schellen vol
vreemde tonen
hoezeer het lijden wordt bemind
in de vrucht van het bestaan maakt de dood
schetsen en graveert de lijnen
in onze hand
mijn stoel mijn liefste ons bed maar
ook de tafel die ons scheidt is van hout
ontbonden…
Kunstmatig
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
607 We denken om ons heen te zien
wat werkelijk is – maar heel misschien
is wat we daarvan steeds ervaren
niet echt wat om ons heen bestaat
maar stilaan in onszelf omgaat
om zich door kunst te openbaren.…
De wereld in beweging
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 De hele wereld was in beweging
Eerst heftig schokkend
Daarna golvend en trillend
Een trap zweefde
Een buis golfde
Een elektriciteitspaal voerde een onvaste dans uit
Heel langzaam herstelde de wereld zich
Totdat een volgende trein voorbij zoefde
En een nieuwe lading water tegen het raam opspatte…
sorry
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
640 sorry zei ze
en haar mondhoeken plooiden neerwaarts
in een trieste glimlach
maar in haar ogen las ik geen spijt
enkel opluchting
dat het gezegd was
en dat was het
ik zweeg
want ik wist niet wat te zeggen
en hield me sterk
om toch nog indruk op haar te maken
het is haar recht, dacht ik
alles overboord te gooien
mijn hart te breken…
Machteloos
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.797 Hoe lang kan een afgezette koning blijven regeren?
Op deze vraag geeft men geen antwoord.
Als ik vertrek, waarom blijf jij mij dan commanderen?
Jij zwijgt en kijkt, schuw uit je ogen, op mij neer.
Diep van binnen weet ik waarom.
Omdat jij het zo gewend bent,
Omdat jij het mij en jezelf hebt aangeleerd,
Omdat ik het schijnbaar toe moet laten…
Samen bloemen kopen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
591 Wie uitvaart ben niet ik,
maar onze illusie,
dat eeuwig leven bestaat.
Sta alleen maar even stil.
Luister naar het fluisteren
van de kerkhofbomen.
Zie niet naar gisteren om,
wanneer een merel fluit.
Kom, laten we, vandaag nog,
rode tulpen kopen,
zoals verliefde mensen doen.
Kom, laten we, vandaag nog,
ons leven vieren.…
Verpakt in licht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
441 De zonsondergang
verlicht één kant van het bed
de schaduwzijde.…
Breuklijn
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
715 Toen ik haar zag komen
dacht ik ontroerd
dat je terug was.
Toen volgde
een oeverloze golf verdriet.
Zo kwam je naar me toe
in die andere meimaand
toen we voor het laatst
samen waren
op de rand reeds
van de breuklijn.…
En toch . . .
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 De stiltes vullen jouw kilte aan
jouw warmte leidt tot rumoer
gevoelens etaleer je met emoties
maar die schok is niet voelbaar
want de elektrische lading
ging in rook op met illusies.
Het moment van bezinning
gaat met een vraagteken
als een rode draad door je leven
en toch zie ik jouw schoonheid
binnen in je bonkende centrum…
Projectie doorzien
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
474 Wat we dagelijks waarnemen,
is in werkelijkheid illusie.
Ons leven is een filmtheater.
Wat onze hersenen projecteren,
zijn onze zelfgemaakte films.
Wat onze oren horen vervormen we.
Wat onze ogen zien vervalsen we.
Wat krom is projecteren mensen recht.
Wie is eigenlijk onze regisseur?
Wie schrijft onze recenties?…
Zelveloos geliefd...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
473 Ik voel me als een vogel,
die vleugellam strompelt.
Ik voel me als een vis,
die in de afslag ligt.
Het wordt de hoogste tijd,
dat ik moeiteloos ga leven.
Als een vis die water klieft.
Vliegend als een vrije vogel.
Zelf en zelveloos geliefd.…
De lach achter de sluier
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
661 Het beeld van kale bomen in de berm
toont het kleurloze gevoel dat ik zie
met emoties omringd op jouw lentedag
dat je het sprookje draagt als een illusie.
Al zijn wonderen nog niet de wereld uit
om de tij te doen keren op een lentedag
door het beeld te blijven bewonderen
in mijn hoopvolle theater van de nacht.…
Alternatieve feiten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
587 Werkelijkheid blijft onwerkelijk.
Feiten blijken verbeelding.
Meningen zijn dat ook.
Wanneer ze worden geuit veranderen ze.
Veranderen ze in as en rook.
Fantasten fantaseren fantasie.
Dichters verdichten gedichten.
Dat is niet waar maar raar.
Politici verdraaien feiten.
Dat is niet raar maar waar.…
Ochtendnevel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
573 O, te zwemmen als een vis
in verre oceanen
en te vinden wat je mist
O, te vliegen als een vogel
door de ijle wolken
ervaren wat je niet wist
O, langzaam te verdwijnen
in de ochtendnevel
en niemand die je mist
O, ga met me mee lief
naar al het onbekende
wees mijn illusionist…
onzichtbare golflengte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
454 Ik heb een leven
als een luifel
zonder dwarsregels
ik zwelg in de zon
ik verzuip in een zee
van ruimte
En al het licht
dat me tegemoet komt
door het raam
in de kamer
de stoel waarop ik zit
scherp afgelijnd
ook van licht gemaakt
Ik verdrink in de lege kamer
want ik ben zelf van licht
maar ook zonder licht
scherp afgelijnd vlak voor…
Jeugddroom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
569 Hij is geen bouwwerk
Er is niets om te bouwen
De mens is nooit vastberaden en sterk
Er is geen mislukte toekomst te berouwen
Want een toekomst kan niet worden ingericht
Alleen vrijheid van geest telt
We zijn de illusie verplicht
Zonder beneveling zal de mens
door de onkenbare werkelijkheid worden geveld…
onschuldige fantasie
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
632 enkel in mijn dromen
zie ik de illusie,
worden die gedachtes nieuw geboren,
in een vrij onschuldige... fantasie!…
Complete stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
449 Het huwelijkssprookje is een illusie en zit
alleen in mijn verbeeldingskracht, al voelt
het net zo echt als de warmte van mijn bloed,
kan het ook over een eerdere incarnatie gaan
of een volgende, zo je wilt, maar nu is mijn
lichaam in een volstrekt eenzame afzondering,
is de fata morgana kapotgeklapt en glijden
de tranen als bittere lavastromen…
Gederealiseerd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
530 Ik merk het
Het blijkt me
blijkt me nu al te zijn ontglipt
alle werkelijkheid, wezenlijkheid
Mijn geest die vreest verschrikt dat ik
de wereld straks nog nipt kan
onderscheiden van de aan elkaar gebreide
beelden daar beneden
ben boven de realiteit aan het zweven
zelfs boven mijn lichaam, er verwijderd van
en tevergeefs trachtend meer vast…
Non Ego
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
411 Met dank aan Bontje voor zijn snelsonnet
Hij heeft noch Poetin noch zijn mensenbroeder
Baudet ditmaal in 't zonnetje gezet
Terecht, het is de dag van onze Moeder
Het leed van dit gemis laat hij verzachten
In plaats van mij heeft hij Mei
in gedachten
________________________________
EGOLOOS
Al zijn we 't "Ik"-tijdperk allang voorbij…