410 resultaten.
Ooit slaat het toe…
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
22 Nee, het is geen prettig woord
wellicht het lelijkste van al
smerig als stront
bitter als gal
het zal mijn woorden niet bezitten
want het zal overal tussendoor glippen
als parasiet of niet
het is hier ook naar binnengeslopen
Ja, je kunt proberen te ontwijken
door perfectionistisch te leven
zonder zon, zonder vlees
maar gek genoeg sluit…
In elkaar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
517 Soms is het
Allemaal net
Even te veel,
Dit leven,
De opgave om
Door te gaan
Even te zwaar -
De grond wijkt
Onder je voeten
Je valt uit elkaar
En dan kom je toch,
Niet meer verwacht,
Weer in balans en
Passen de stukjes
Toch weer in elkaar…
Movember
snelsonnet
4.5 met 4 stemmen
992 Ook ik probeer dus voor het goeie doel
wat haren op mijn bovenlip te kweken.
Al heb ik me er ietwat op verkeken:
Ik wacht maar en ik wacht een heleboel…
Maar heb, zo vrees ik, pas voldoende haar
begin november van het komend jaar.…
Het monster ...
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
2.180 haalt hij uit
kent totaal geen pardon
vreet zich een weg van binnen
naar waar het leven begon
Raakt alle vitale delen
gaat grijnzend zijn gang
ontziet geen lijf nog leeftijd
denkt alleen aan eigen belang
Sluipt langzaam naderbij
als een dief in de nacht
ik ken geen ander monster
dat een leven zo verkracht
Het monster dat heet "kanker…
Dit stervend nijpen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Leven, dit grootste luidruchtige dan weer stille wonder
vertel mij gerust waar loop ik op dit tijdstip onder.
Was juist zij geen bijzondere unieke levensblom
wend je macht gerust aan vorm haar toekomst om.
Laat de dood haar nu nog eventjes niet grijpen
dit stervend nijpen is nu nog niet te begrijpen.
Zelfs de heggen ogen apart naast het akkerzwart…
Bibian Mentel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 gedreven bindt zij
verbindt zij
lengt zij dagen
aan koude nachten
waarin zij onverstoorbaar
verder werkt nu
de tijd harder tikt dan
de dag ervoor
tot de avond valt
zij haar vleugels spreidt
en zich, vol liefde, overgeeft
aan het licht…
powervrouw
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
498 geknipt was jij voor het leven
maar het leven knipte jou
als mooiste bloem uit de knop
jou badend in het mooiste licht
van eeuwig blijvende herinnering
dat ons jou steeds weer brengt
al zal de pijn nooit verdwijnen
omdat het hart gebroken blijft
perfect als mens was zij gemaakt
toen het lot zich tegen haar keerde
met in jouw hoofd een…
Geven om is niet meer voldoende
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 Ik hoop dat het nog lang zal duren
lang zal duren voor ik ook stilte voor haar word.
Het verstand gunt ons vast die vele liefdevolle uren
maar met woorden van troost schiet ik nu te kort.
Al vindt ook zij nog steeds liefde en ook geluk in dingen
zijn wij niet de enigen die wakker zijn in de rozentuin,
ik zou nu over die broze bloemen en sneeuw…
De houten kist krijgt al kleur
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
526 Ze rust veel op haar zijde
al het blijde van de diverse zangvogels
de bloeiende bloesem in zich opnemend.
In ’t echt en in gedachten loopt ze soms in de tuin
bezoekt vertraagt aan zee menig duin en stiltegebied
dat alles met haar euthanasie in het verschiet.
Ik zie een stuk onbetreden daar beneden.
Hoe verder ze wegloopt van deze plek…
Dagdromen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Die avond zag ik buiten de maan mistroostig staan
werd ik door vrees bevangen, voelde zorg en verlangen.
Voelde tekens en iets van loodzwaar gewicht bijna gezwicht,
ervoer ‘n strak gedicht en opkomende rimpels in dat gezicht.
Ik zag een zwart-witfoto van kinderen nog zonder leed
nog niet hoe de dood haar de toekomstdas om deed.
Ik zag alleen…
Mijn betere ik
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
575 We voeren dezelfde strijd
jij en ik
we houden elkaar vast
ik jou en jij mij
en we beseffen allebei
wat niemand weten kan
ik zoek mijn betere ik
omdat jij zegt dat
dat het beste is
de woede die ik voelen kan
jij vindt dat niet oké
jouw pijn is meer dan
ik kan dragen
als niet zo lang geleden
woedt er die onmacht weer
mijn kracht…
Ik moet even kleien
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 Hoe een huis overeind kan blijven
nu die akelige ziekte ook daar wil beklijven,
haar geest nu wellicht ook een ster wil zijn
rest hier opnieuw al weer intens zielenpijn.
Die dag dat ze niet meer zal ontwaken
geen gesprekken of reünie mee zal maken,
blijf het vast even roerloos op die hemeltrap
kraakt hij al maanden genoeg bij menig stap.…
Nu de dood spurt zeg ik het je weer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 Liefde kan niet sterven
de stilte zal het je doen ervaren,
ervaren wat te koesteren
wat bewaren is en mag zijn,
al zal het onmeetbare leed
ook altijd voelbaar zijn.
Maar weet liefde,
liefde kan niet sterven,
zelfs als ook het zout van tranen
de herinneringen als wijn
zoals je zelf ook gaat ervaren
uiteindelijk nooit op zullen zijn…
November huilt
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
685 Nu er alleen nog stilte is
als ook dit uitgeholde hart dat
veel te lang die onmacht voelde
geteisterd
slechts ingeslikte tranen dronk
cirkelen gedachten rond
in altijd weer
het laatste beeld aan jou
terwijl herinneringen kleven aan
willen terugdraaien van de tijd
het was een onbegonnen strijd
oneerlijk ook en niet te winnen
een krachtmeting…
Afscheid
hartenkreet
5.0 met 11 stemmen
834 Het antwoord van de dokter kwam als een mokerslag
Het klonk zo van plan maar je sterfdag.
Helaas kan er niets meer voor je worden gedaan
Ik schudde mijn hoofd en dacht zo kan het vergaan.
Je bent in een vergevorderd stadium, het is te laat
Je hebt nog minder dan een jaar voordat je doodgaat.
Alle zorg door corona uitgesteld
Maakt dat mijn…
Onherkenbaar )V2)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Met alle collega’s rond haar
Ontspande ze zichtbaar
Haar traktatie in moed
Was veel meer dan
Een taart doet
Zij bleef geloven
En wij hopen
Nog een keer overwinnen
Door ook deze tumor
Te bedwingen
Maar ik zag
De doffe ogen openbaren
Wat de lach
Trachtte te maskeren
Deze kanker blijft deren
Zal ook haar leven nemen…
verlies voor het verlies
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
486 van zouttekort naar wanen
van paniek naar manie
een oorlog woedt in jou
en niemand ziet wat ik zie
de kanker neemt je lichaam
de chaos neemt je geest
ik zoek houvast in woorden
en vind nooit het antwoord
jij op je pad naar het einde
ik op mijn pad dat doorgaat
samen in hetzelfde huis
staan werelden wijd uiteen
soms vond ik je even…
Tussen liefde en kanker
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
499 Tussen Liefde en Kanker
Zes letters.
Zes letters.
Zes dodelijke letters.
Letters die je leven binnenvallen,
zonder aankondiging, zonder genade.
Letters die je wakker maken
uit de droom die je leven heet.
Zes letters.
Niet zomaar klanken.
Maar kogels.
Onzichtbare kogels,
gericht op je lichaam,
op je hoop,
op je toekomst.…
(kanker 7) hangjongere
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
468 op de bank ligt snoep, een doek
een oude sok
en warm een deken
in de hoek latent een vent met kracht
in kromgebogen benen
verborgen onder schier wat
ingehouden angst
(die bult is raar ik weet niet waar
dat nu vandaan komt)
“ik ben bang”
gelukkig duurt een rit niet lang
het ziekenhuis vlakbij
wekt weer vertrouwen in de brij
van deze…
(kanker 9) litteken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
447 de wond wat schuin dwarsover
heelt al goed, de restjes bloed zijn
weggeveegd, de snede lijkt niet groter
dan de breedte van mijn hand
mijn verstand rangschikt naarstig
wat mijn speurzin op zich neemt
niets vreemds zo lijkt het, niets is blauw
slechts deze vlugge ogen
en dit bewustzijn ordent gauw
hun waar gezicht dat is gewogen
in de…
(kanker 10) wetensnood
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
480 vandaag draag ik rood
een warme blues en negen
oude kruizen
geconcentreerd herricht zich
alles wat nut heeft, tot in de
perfectie binnen mijn gezicht
een schone taak
een scherts, een uiterlijke blamage
want
ik ben juist een persoon
die dichter bij de waarheid ligt…
(kanker 11) deze Moederdag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
497 als mijn zorgen wikken
in de weegschaal van vandaag
vraag ik me af, wat op de buitenplaats
van nu
het mooiste kinderspel beweegt
mijn emotie leegt zich, in een blauwe schaal
de ogentroost van wie je bent
schuift dichterbij
wat ben ik blij mijn kind, dat jij
de mens bent die ik wens
dapper in de strijd
die wereldwijd al zoveel
namen…
(kanker 12) Caya
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
447 ze draagt zijn glimlach op haar vingers
elke top strekt uit tot waar haar schittering beweegt
door haar haren strijkt hij zacht zijn liefdeswensen
en bij nacht verbergt haar hart zich
in het zijne
uit haar ogen veegt ze angst,
ze laat twijfel snel verdwijnen
voorzichtig leg ook ik mijn moederziel
in weggeveegde zorg
ach
haar mooie meisjes-zijn…
(kanker 18) ogenblik
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
514 en al het witte duizendblad
dat honderdvoudig in de bermen
langs de weg de ogen sluit
hun nachtwake voor even
een gegeven zacht moment, slechts daar
waar stille hindes schuw hun
lippen rond een veldbloem vouwen
hoeveel vrouwen zouden er
hetzelfde doen als ik?
tot aan mijn laatste snik
blijft alles dat een wonder lijkt
me boeien
in…
Kleine interventies
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
481 plezier en lach
de vervlakking van
de hele maatschappij
zelfs het houden
van heeft zijn lat relatie
of kiest voordeur delen
een kleine bloemlezing
uit de groene wei
waarin wij niet meer
bloeien omdat we in
de overvloed van regen
al verdronken zijn
of verbrand omdat
een te scherpe koperen
ploert alle samenhang
heeft gemoerd waar
kanker…
Scherp zand
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.677 Mijn dochtertje huppelt naar haar vader
met een emmertje waar viespeukjes in drijven
Het kanker veroorzakende doodseskader
doet mij in mijn zanderige handen wrijven
wetende dat de glasstrooiende zonnebader
niet lang meer boven het zand zal blijven.…
Quetzalcoatl
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Middernacht
klikken mijn ogen open
Camila hangt erboven
en strooit een handjevol teken
met de zwier van een Sint
Een decemberspook
dwarrelt trosjes bramen
die mijn borsthaar binnenvallen
en daar knetteren
knapzakjes kanker of
knagende knalerwten
ze mijnen daar de griep
en bloeien tot builen
Dit is vergelding
Spoot ik vanmorgen…
Dood aan, leven uit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
224 Helaas is
Deze wens
Reeds omge-
keerd al uitgevoerd
Echter door duivel kanker
Is het mijn sterfdag?
Ik wil mijn hond horen drinken
Gedwongen daardoor
Moest Lieke ruilen
Met het heden
P.S. De twee regels uit de voorlaatste strofe zijn zinnen uit IN MIJN MAND van Lieke Marsman zelf…
WILLEM
gedicht
4.1 met 95 stemmen
40.772 Hij was aan ’t einde zo ontzettend licht
nadat zijn bij elkaar gerookte kanker
hem uitgedund had, elke week wat slanker.
Maar zwaarte meet men niet aan het gewicht.
Dat meet men aan de indruk die beklijft,
de grote les: het weten dat men schrijft
om daarmee wat we voelen te verklanken.…
Raquel
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
523 hij had kanker in zijn stem
dat iemand hem belangrijk vond
ontstelde hem
maar hij vermande zich
het was een lang verhaal
op het ritme van de son*
zijn kinderen vervaagden in zijn blik
maar zij, zij was er nog
ja, zij wel
vijfentwintig kilo knoken
een bruin gerimpeld vel
’s nachts hield hij haar als een machete
tussen zijn ontvleesde…