332 resultaten.
Handicaps herzien
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
468 Degenen die gekrompen koffers
door luchtschiphavens hollen?
Zijn het die veel te grote schepen,
die werkloos aan de kade liggen?
Die wachten op consumenten,
die moe op vakantie moeten?
Wie missen hier de boot?
Verslaafden aan slecht nieuws?
Zijn dat mensen die alles al bezitten?
Mensen die zich nu beperken moeten?
Vragen zijn het.…
Kind van de zon
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
524 Dat jij een kind van de zon was
de vroege seizoenen van je bestaan
daar hadden gebloeid waar vandaan
jij noodgedwongen moest gaan
met niets in je koffers
daarover wilde je liever niet praten
toch heb je me eens verteld
hoe je op het executieterrein
van de gele soldaten de laatste
minuten van je leven aftelde
maar waarvan je zus je bevrijdde…
Een lege postbode verdrinkt op de landweg
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.640 Morriën
het is verdomd al weer haast herfst
en mijn vermoeid lichaam dat geen honing kent
lichaam zwak boven mate en gespleten
het is een oud huis als in Greenwich Village
de bomen staan haastig in te pakken
hun bladeren gaan in de koffers van de grond
de wind is een gezwinde sleutel
en over het deksel legt zij een kleed van wolken…
Buitenzorg maart 1942
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
486 de loden zwaarte
van angst in de
doodstille kamer
verspreidde de
lucht van azijn
papa staat stil
het kind ziet
een koffertje
in papa’s hand
wat gebeurt er
papa buigt zich
de koffer valt uit
zijn grote hand
hij neemt het kind
in zijn armen
mijn kind mijn kind
fluistert hij papa’s
haren kriebelen
hij omhelst de moeder
van…
DE WEG OP
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Zijn rug torst een koffer en drie pakken.
Vrolijk zal hij die zware last gedogen.
Willen de kleine knieën ineen zakken?
Nee, het kereltje heeft moedige ogen,
die alle moeite en gevaar inpakken.…
Hotel du lac
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
656 Hij droeg mijn koffers weer
door de gangen. Ditmaal kwam ik
op valavond aan, zag in de ochtend
dat het uitzicht er nog was, de poster
aan de muur zo vergeeld als tevoren.
Nog altijd diezelfde aquarel van de
watermolen. En lelies. De loden
leidingen verraden nog steeds de
aanwezigheid van anderen.…
Merkwaardig
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
285 Je stelt je voor,
je wikt en weegt
kijkt in je agenda
je ziet je pakken,
welke kleren, koffer,
parkeerplek,
je ziet je lopen
door die straatjes, gevels
en kleuren bewonderend,
fotograferend, delend,
je ziet je liggen in die poel,
op die tafel,
voelt die handen die je masseren
Na weer een nacht en meditatie,
ben je plots zo…
Blues met bekentenis
gedicht
3.5 met 97 stemmen
18.642 Eens beroept de geliefde zich
op een ommekeer van gevoelens,
loopt ze op een onzichtbare morgen
voorgoed zonder koffers zijn idioom uit.
Hij neemt voor kort de kleur aan
van een overgewaaid bevattelijk lied,
zeult het knaagdier als in de voering
van winterjassen mee in bluesmuziek.…
Collega
hartenkreet
2.5 met 12 stemmen
2.755 Ik vond die brief net in je zakken,
je mag je koffers nu gaan pakken.
Je collega krijgt je foto, je ring...
en jou er gratis bij, zei zij.…
Miserie troef
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.135 Het sleutelgat vindt hij niet, maar de deur gaat plots toch open
In de gang staan koffers en valiezen met hele hopen.
Dat merkt hij niet, hijgend ploft hij kokhalzend op de bank
Bagage van vrouwtje-lief verdwijnt, ze baalt van zijn stank.…
afscheid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
758 Mijn koffers ingepakt de brief lag klaar.
Wat heb ik mij toen alleen gevoeld wat voelde dat raar.
Niemand kon weten hoe ik me voelde.
Maar mijn nieuwe leven is nu mijn doel.
Dus met opgeheven hoofd weer verder in het leven.
En denkend aan de familie en vrienden die mij zijn gegeven.
Ben weer gelukkig met een nieuwe liefde in mijn bestaan.…
Vaarwel liefste
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
643 Mijn koffers stand-by
Klaar om te gaan
Nu al zo dodelijk eenzaam
Ik ga nu en zeg vaarwel
Mijn kus op je voorhoofd
Ik hoop dat ik zo veel goed maak
Iedere gedachte van mij zal aan jou gewijd zijn
Ik weet dat je zult wachten op mij
Maar…doe dat nou niet
De tijd om te gaan is gekomen
Sluit je ogen en kus mij vaarwel
Denk gewoon aan de…
Een droom en nu
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
752 Een nog heldere droom
van veel vroeger was,
dat ik met een koffer, zwaar,
zeulend, de berg opliep naast mijn ex,
hij droeg toen niets.
Nu liep ik naast jou.
Gezamelijk hadden we één tas
en gedeeld het gesjouw.
We gingen een trap op die boven de haven uitkwam.…
Op vakantie in eigen land
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
735 We zijn op vakantie en nemen mee
een koffer gevuld met zooi
slechts eentje gevuld voor ons alle twee
teveel troep is namelijk niet mooi!
We zijn op vakantie in eigen land
we nemen mee, allerlei papieren
want denk niet dat ‘t makkelijk is
om nu vakantie te gaan vieren!…
maanliedje
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
283 waar bleke vrouwen
met monomane zang zich wassen
de maan haalt de wolken
uit een mistig verwarde hoop
over de grote zee geeft hij de
loop van een koers zoals begroot
de maan is Sindbad op avontuur
langs kantelen de arabeske havens
waar rijke moedige prinsen uitvaren
door de gladde golven begenadigd
de maan is een reiziger
zonder koffers…
De trein loopt prachtig binnen
gedicht
3.6 met 41 stemmen
14.810 Om niet te verdwalen stappen we in, jij,
bedachtzaam, tilt je koffers, probeert opnieuw
een brede lach. En staart. Breekt het landschap in,
regen slaat het raam, rechts een huis gegeseld
zag je dat, een tuinschuur klapte open, er golven
hagen op de wind.…
De stad verlaten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
32 een duurzame oplossing
voor het duister dat je meedraagt
in het verlangen naar ontsnappen
de straten dragen nog je stem
in de plooien van de droeve avond
de gevels weerspiegelen een licht
dat met jou is meegegaan in het donker
uit de werkelijkheid van dingen
toetsen die er niets toe doen
de piano van klassieke stilte
dus pak ik de koffers…
de kamer van mijn tante
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
2.100 de kamer van mijn tante staat vol bloemen op behang
er staan cactussen voor het raam die staan daar al zolang
de gehaakte sprei op bed is door tante zelf gemaakt
de kleedjes in de kamer zijn door tante zelf gehaakt
mijn koffer in de gang en mijn pyjama over de stoel
vertellen zonder heimwee over mijn reizigersgevoel
ik logeer bij tante en neem…
staan op
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
951 zegt de menigte
de onwetenden
de genen
die niet kunnen
wenen
vergeven
het is een verhaal
in de nacht zo duister
luister naar de profeet
zo nep
maar de dwergen kijken op
naar de berg
met op de top
een reus half kapot
en op zijn schouder staan wij
zo vrij
zo licht
zo verplicht
om door te gaan
breng ons naar beneden
verleden is een koffer…
Getuig het, 's Gravenhage!
poëzie
4.0 met 1 stemmen
850 Daar bracht Oranje 't offer,
En toe bleef kist noch koffer
Van heel de burgerij;
Ook gaven zelfs de schaam'len
Die nauw hun nooddruft zaam'len....
Uit plicht werd poëzij!…
kom op
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
614 kom op en pak je koffer
doe als een drukke doffer
vlieg nu eens uit
je dagelijkse sleur
daar is de deur
ja, het is een offer
het geeft je leven kleur
opeens ontdek je dat je fluit
met opgeheven hoofd
en kuilen in je wangen
ik zie dat je er in gelooft
ik hoorde in de verte al
je vrolijke gezangen
je krijgt een doel
daar ga je voor…
treinreis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
552 Een donkere trein rijdt ratelend
over wissels door de diepe nacht
en volgt vervolgens het lange spoor
een man reist alleen in een coupé
er is niemand die hem verwacht
waarom dan reist hij toch door
een koffer torst hij met zich mee
gevuld met versteende tranen
hij werpt blikken uit het raam
hij ziet slechts een zwart gewelf
met daarin…
In halfslaap
gedicht
3.8 met 5 stemmen
8.613 Later worden de koffers teruggevonden in een verlaten schuur.
Iemand die lopend tussen rondslingerende bagage namen noteert
voorgoed verdwenen bestemmingen probeert terug te lezen.
-------------------------------------------
uit: 'In omgekeerde richting', 2011.…
25 januari 2014
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
452 ~ wat je dan nog meer de stress in jaagt,
want in je koffer zit wel iets, dat daglicht slecht verdraagt.
Geen echte smokkelwaar, welnee er is niets aan de hand:
een kilootje aan wiet en een klein klauwtje diamant.…
Alleen in 7 miljard
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
576 Om me heen kijkend lopen zij mij voorbij
lachend, mopperend, in gedachten verzonken
allemaal een reden om daar te zijn
een doel om naartoe te gaan
Voor een moment kijk ik naar mezelf
al mijn vrienden verloren in de afgelopen jaren
allemaal gingen ze hun eigen weg, gescheiden van de mijne
ik raap mijn denkbeeldige koffer bij een en ga op reis…
Als ooit
gedicht
2.8 met 178 stemmen
70.693 eerder
of te verbranden en te gooien in het water
waarop wij eens, dat wij teruggaan naar de plaatsen
die zijn achtergebleven in het fotoboek en ook het fotoboek
met alles er nog in en ook ons huis, de kinderen
als we die dan hebben, de hele aarde
zullen we samen moeten begraven, als ooit
------------------------------------------
uit: 'Koffers…
Aankomst in het Land van Wind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 Ik pak mijn koffer, met hoop gevuld,
Verlaat de plek die ooit mijn thuis was.
De lucht is nieuw, de geur is kil,
Maar ik voel een toekomst, helder als glas.
De wind voert verhalen over water en land,
Tulpenvelden wuiven in de verte.
Ik zie onbekenden met open hand,
Een welkom, zacht, in stille gebaren van warmte.…
In halfslaap
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.830 Later worden de koffers teruggevonden in een verlaten schuur.
Iemand die lopend tussen de rondslingerende bagage namen noteert
voorgoed verdwenen bestemmingen probeert terug te lezen.
---------------------------------------------------------------------
Uit: 'In omgekeerde richting' (Bernlef en Hans Tentije), 2013.…
Op hoop van zegen
netgedicht
1.6 met 12 stemmen
463 Ze droegen geen koffers,
enkel de zwaarte van een land dat hen niet langer kon voeden.
De oceaan is een bijbel
vol blanco bladzijden, waarin de wind
met ruwe letters schrijft. Elke golf is een gok, een
worp van dobbelstenen, tussen de veilige haven en het diepe zwijgen.…
Bruid
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
1.488 Je schenkt een gaaf lijf en een lied ontglipt me:
Iets over
een baai met doorzichtige visjes,
een nest in een palmkruin
Ooit zullen we dit zoeken in het Zuiden,
een koffer schokkend in onze schouders.
Voor het altaar trilt jouw hand
In de hoge, holle kerk horen wij de lokroep,
ergens tussen torenspits en tegels
Vermenigvuldig u.…