578 resultaten.
Illusieparadijs
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
512 Nog zwevend boven de wolken
onderweg naar een volgende hemel
dwarrelen langzaam illusies weg
als de veren van Icarus
wolken plotseling onbereikbaar
dreigen met donder en bliksem
neervlucht wordt onvermijdelijk
de plof in de hete woestijn
kruipend van fata naar morgana
lijkt het leven op Pandora’s doos
met als grootste inhoud
teveel desillusies…
Onbereikbaar kind / Centraal
hartenkreet
4.4 met 27 stemmen
2.764 Daar in het midden staat ze:
Alleen, maar niet heel ongelukkig.
'Nee hoor', ze doet je geen kwaad, ze
bekijkt je rustig, met iets te rechte rug.
Dan komt ze even naar je toe
Sneller dan je dacht dat kon, opeens is
ze op neuslengte afstand, met één oog toe.
...stilte volgt, ik weet dat ze nu op haar gelukkigst is...
Ze cirkelt om me heen…
Prachtig
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.180 Ik ben weer alleen en mijn eenzaamheid
lijkt op jou
als jij verdwaalt
in onbereikbare dromen
waar woorden je betoveren
en toverspreuken
je niet meer wakker maken
zolang ik spreek.…
Realiteit in fantasie
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
4.091 zelfs het meest onbereikbare bestaat,
alles wordt beantwoord
Blijf bij me, ik wil niet dat je gaat
mijn fantasie, liefdevol, intens en onverstoord
Ach, ga maar en breng me de realiteit
het is niet eens een grote stap
van alles wat ik wens raak ik niet veel kwijt
Want het is er echt... jouw vriendschap…
Taal
gedicht
3.2 met 40 stemmen
13.837 Omdat zij eenzaam zijn en onbereikbaar
als woorden.
------------------------------
uit: 'Taal en teken', 1956.…
Reptielde sissend macht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
490 waarheid glansde
in de hoogste boom
onbereikbaar net als
appel en de troon
toch gistte hoogmoed
in het donkere loof
reptielde sissend macht
naar het verhitte hoofd
een wankel ogenblik
brak de morele toren
zo werd de eerste leugen
in het paradijs geboren
ons erfgoed is verrijkt
door een niet aflatende strijd
om de ander te evenaren…
Geluid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
547 met luisterogen
kijk ik naar
schreeuwende
monden
en hoor
klanken die mij
niet bereiken…
de keerzijde
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.523 je draait mee zoals het leven
van de zon draait
schakeringen van begin en einde
einde en begin
omgekleurd van held tot lafaard
in een belegerd zelfgevoel
wegkijkend van de onmacht tegen de overmacht
ik grijp nutteloos naar het oneindige
en concurreer met het angstaanjagende
ik streef nutteloos naar het onbereikbare
en vecht met de draad…
verten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
907 voor een kind is de horizon onbereikbaar
gouden korenvelden
ruisende halmen eerst blauwgroen
dan goudgeel deinend in de wind
met rode en blauwe stippen
de einder is nu bereikbaar
het goud verdwenen
strak zijn de gazons
bloemen binnen de perken
windmolens vlakbij
mijn wereld is klein geworden
geheimvolle verten verdwenen
het kind dat…
Zachtjes geschreven
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.136 In strelende zinnen
kan ik de liefde bespelen,
onbereikbaar in kracht.
In schreiende verhalen
herinner ik stille tranen,
door de tijd gezwicht.
In de kilte van de nacht
verlies ik mezelf,
gekneusd en onzeker,
in de stilte van een gedicht.…
Woordeloos
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.180 Muren die hemelhoog marcheren
Onbereikbaar voor mijn ladder
Toch maak ik sprongen
Maar val steeds dieper terug
Wanneer zal ik het leren
Spouwankers dringen door de voegen
Ik lees de jaren in het roest
De gebakken stenen door de tijd verteerd
Begreep ik maar hoe het moest
Het kozijn evenaart mijn houding
Gebogen en weerbarstig
Woordeloos…
Alzheimer
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
3.207 De leegte in je ogen
Toont de inhoud van je ziel
Die, geruisloos verdronken
In de rivier van jouw heden,
Je ver weg voert van mij,
Onstuitbaar onbereikbaar
Voor de herinnering
Aan ons kolkend verleden.…
de maan op overschot
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
679 diep, zeer diep
buig ik over treurigheid
grondloos in de troonzaal
van tijd
het is het oude liedje
dat ik hoor
schrapend langs
de onbereikbaarheid
van liefde, de dronken taal
doordrongen in eigen huid
de nacht aarzelt door
de rauwe liefkozing die
aan handen blijft kleven
mijn vingers wijzen nog naar de maan
maar de graver snakt…
Bestemming onbekend.
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
3.646 Onbereikbaar zijn de lippen
tot vergankelijkheid geplakt
de dood lijkt nu pas echt te leven
in tastbaar wit satijn verpakt
poedertjes hielpen gisteren niet
ze kleuren vandaag het gelaat
tot een vredig slapend gezicht
dat pijn en verdriet achterlaat
een laatste blik op de scheiding
gelegd door andermans`hand
vaarweltranen gedrenkt in linten…
Hun schaatsenlied
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
667 warmde winterhanden
aan het kuilend gras
voelde zon van
afgelopen zomer proefde
weer intens haar kracht
hoor de schaatsen
slijpen aan het ruwe ijs
zie baard en knevels zich
verbijten aan de pegels die
hangen en de vorst steeds vangen
maar in de luwte
van het riet onbereikbaar
voor de stevige noordooster
zingen zij hun schaatsenlied…
verzadigd is de dag
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
497 De dag gesmoord in eigen stilte
verkwanselt haar vertrouwde beelden,
het onbereikbare komt dichterbij..
Deugdzaam draagt een schamel kleed
zacht neuriënd, om meer te verdragen
gaat 't door merg en been.
Half verzonken de maan,
zij levert haar schijnaandeel.…
zo jij
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
673 zo schuchter is het vogeltje
in natte winterbomen
het weet niet of het al gestorven is
in zijn of een andere wereld
dat hij er is
en dat elders de levenden zijn, hun gekwetter
veelal leeg in een steeds weer herbeginnen
doch onbereikbaar voor hunzelf
in een hijgende seizoenendrift
het vogeltje, ik hoor zijn geroep
en hoe het in de nevel…
Gekleed in naturel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
500 ik zie je staan
maar in het naderen
wijk jij steeds meer
van mij vandaan
je kleurt helder
in het grijs van
niet geziene vormen
eenvoud kent zijn prijs
waar anderen
woekeren met talenten
bloei jij doorschijnend fel
slechts gekleed in naturel
jij bent voor mij een
nimf in onbereikbaarheid
alleen schoonheid kent als
hoogste trede…
Fluistering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Terpsichore fluistert
zomerzacht in de wind
dat jij zomaar zonder wachten
bent ontsnapt aan mijn hart
zonnig in mijn hoofd nu vlindert
zo zorgeloos als een kind
daardoor zijn mijn diepste gedachten
vrolijk verleid en verward
wat mij boven alles hindert
is omdat jij zo ongrijpbaar
en oneindig onbereikbaar
altijd alles voor mij bent…
Ten onder
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
329 Mijn arm reikt waar ik niet reiken kan,
Onbereikbaar doel,
Mijn blik kijkt naar ik niet kijken kan,
Mijn hart bij haar,
Mijn hoofd in de wolken ver van haar.
Mijn stem golft over eindeloze golven,
Deinen door en door.
Door het gebulder van de branding
Haar stem niet hoor.…
‘Een lotgeval’
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
336 heilige verlangens naar onbereikbare liefde
gewond, licht dooft wijl Orpheus afdaalt
naar de onderwereld in het zicht van Charon
in de lichtstraal houdt zij een witte duif van hoop vast
maar de plek die hij betreedt kan omgekeerd zijn
of een weerspiegeling van wat verschijnt
liefde voor de onbereikbare verheft zich
in die van de vader voor…
Zijn zonden.
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
3.114 De zonden in zijn spiegel,
Verborgen achter glas
De vraag is slechts bekend,
Wat het is… is wat het was
Zijn stem bespeelt pleinen,
Onbereikbaar door wind
Gevoel lag in zijn ogen,
Liefde… nóóit bemind
Tranen in zijn woorden,
Beschreven in de spiegel
Maar hoe het ooit geweest is,
Zal dat nog ooit zo zijn?…
ogen die nog toekomst baren
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.074 morgen kijkt me aan
met ogen die
nog toekomst baren
vandaag wordt er
verwacht dat ik de klus
van gisteren zal klaren
ik was bij jou
beleefde stukken in mijn leven
die de droom nooit zijn ontstegen
je paste wonderwel in
het gegeven dat altijd
onbereikbaar was gebleven
we hebben dagen met elkaar
verweven, de uren waren
drachtig…
Zwarte Tulp
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.277 mysterieus, tot de verbeelding
onbereikbaar virtueel
bezetenheid, een geestesspeelding
onbegrensd obsessioneel
een kweeste voor de desperado
wanhopig zevend naar karaat
verdwalend in zijn eldorado
graaigrijpend in het zand en zaad
over zijn vuiggewreven armen
begaaid, behaard als een primaat
strelen vrouwenhanden met erbarmen
tot banvloek…
vlinderstruik
netgedicht
1.8 met 13 stemmen
2.095 staat een oude vlinderstruik
prachtig te bloeien
deze vlinderstruik
stond eerst in de tuin
van mijn schoonouders
iedere zomer verspreiden
deze paarse bloemen een
intens vertrouwde geur
als een vlinder
op een bloem neerstrijkt
raken zij me even aan
een tedere begroeting
van hen die zo troostend
voelbaar aanwezig zijn
onbereikbaar…
vergankelijkheid
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.215 vandaag verliest
het kind in mij
vandaag verliest
het kind in mij
opnieuw de hoop
die blijkt,
al kon hij het weten,
verborgen
in een
onlosmakelijke knoop
van liefde en
zorgen
alhoewel gedragen
door een prille ochtend
ligt het duister op de loer
waar allengs
onder de onbereikbare zon,
de verwachting sterft
wat dan het…
Vriendschap is een ondankbaar beroep
hartenkreet
3.0 met 27 stemmen
6.793 Verlangens en het onbereikbare,
versmelten langzaam samen.
De pijn is dan niet te verklaren,
En begrijpen deed niemand het,
behalve dan ik,
dat is dan nog het rare.
Dus zeg niet dat ik beter had moeten weten,
je weet dat dat gelogen is.…
Ver weg
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
1.767 liefde en geluk
Ben ik niet meer alleen
Maar er zijn momenten
Dan ben jij weer in het zicht
Wel vanaf grote afstand
Maar ik doe niet mijn ogen dicht
We praten met woorden
Zonder enige betekenis
Gevoelloos en oppervlakkig
Weet ik dat er niets meer is
Wat ons bij elkaar hield
Lijkt nog verder weg dan jij
Onzichtbaar en bovendien
Onbereikbaar…
De blazer van het glas
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 nee ik was niet
de blazer van het glas
dat jouw kwetsbaarheid omhulde
jij vulde al een ganse stad
met tal van heilige huisjes
vaak gaf ik in betreden
al mijn signalen af maar
de luiken gingen regelmatig
naar beneden in de antwoorden
die jij altijd in voorraad had
toch is nog onverwacht
je onbereikbaarheid gebroken
we hebben de scherven…
Je blik breekt woorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
508 je kijkt me aan
maar je blik breekt
woorden die je zeggen wilt
je handen trachten
scherven te vangen
van wat kapot is gegaan
ik kan je niet troosten
jouw ogen zien een verte
die onbereikbaar is
we zijn gaan lopen
steeds kruisen
onze sporen in het zand
later werd het hand in hand
verdween langzaam de verte
kwam jij weer terug…