989 resultaten.
Bedankt
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
2.132 Dag mevrouw, laat mij eens raden
och hemeltje lief, ik zie het al
uw oogleden hangen naar beneden
daar moet echt in worden gesneden
en ja, de rest lijkt puur verval
mag ik nog een momentje checken
een rimpel hier en een rimpel daar
dat moet behoorlijk worden gelift
voor hetzelfde geld –gewoon als gift –
verwijder ik ook dat junglehaar…
Waar het water zwijgt
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
186 langs het stille riet
een rimpeling trekt voorbij
ochtend zonder woord
Het vroege licht strijkt over de rimpelingen,
een zachte bries die de oeverranden kust,
de ochtend draagt heel even een geheim
dat enkel door het stille riet wordt verstaan.…
de hoofdfilm
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.600 Maar goed dat ik niet onsterflijk ben
Want dan zou ik vergeten
Dit schoolplein, deze boom
En als ik dan driehonderd was
Mijn verjaardag
Het is goed dat ik ooit doodga
Dan is er een ding zeker
De rimpel in mijn oude huid
Zal de kleur altijd onthouden
Van je ogen
Als de zon de laatste keer
En mijn film begint
Elke scène op het plein…
Onvoorspelde regen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
605 Dwars door de rimpels
van vroeger
kijk je
door de straat
van stille dagen
en lichtjes van
slechts verlangen
Houten vlinders
botsen
tegen stenen muren
Ballonnen vol kleur
verdwijnen
in grijze wolken
Vandaag gaat de
hemel open
in woeste vormen,
en stort ik neer
als onvoorspelde regen…
Maskeren
netgedicht
3.7 met 27 stemmen
1.100 telkens als
mijn tranen vloeien
vries ik ze in
en vorm
figuren van ijs
zelfs de warmte
van mijn adem
tracht ik te verstenen
om daarna alles
te stapelen
tot een standbeeld
van bevroren water
en koudgebakken zand
met hamer en beitel
plooi ik rimpels
tot een gelaat
van een doods bestaan
aan het voeteinde
kras ik nog wat…
De Reizigster
gedicht
2.2 met 38 stemmen
13.419 Achter de deuren stelt
zich de wet die hem
aan mij bindt, maar
achter het behang
wacht wat blijft als ik
wegga: hij hoort mijn
stilte als een vonnis
aan, langs mijn wang
verglijden zijn handen
als rimpels op stilstaand
water: nooit blijf ik lang
de zinkende stenen
staan als avondkoffers
gepakt in de gang.
---------------------…
Zomerzee
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
467 de zee schrijft rimpels in het zand
de wind speelt ritselend met een krant
witte zeilen schitteren gekleurd zonlicht
de zee zucht en klotst
haar geur vervliegt in de wind
meegenomen door eeuwige meeuwen
schelpen zwijgen nog steeds
honden lopen achter hun fluitende bazen
hier ben ik altijd thuis…
verloren zomer
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
571 de heerlijke zomer
verloren in het weer
het sappig lentegroen
en jonge kruiden
nu in somberheid
de blaadjes van de bomen
die ik voel in mijn vingers
als een zachte vrouwenwang
nu oud en als een rimpelige huid
het bos al aangekleed
met mos in zilvergroen
wonderlijk geeft het
een innerlijk gevoel
om naar te kijken
het is goed en…
Ogen zijn al in gesprek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
580 ik streel je rimpels
tot ontspanning
vlak scherpe plooien af
strijk het
karakteristieke zachter
geef ruimte aan je lach
de stilte is verbroken
je ogen
zijn al in gesprek
je stem bezingt
met warm geluid
de eigen plek
jouw geluk komt
onderhuids tot leven
groeit weer naar buiten uit…
Herinnering aan het maanmeer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
787 Eens waren er dagen
jemig, terwijl ik er aan denk
lijkt het zo ontzettend lang gelee
dagen, maar vooral nachten
vol zilte zeelucht
en vol verwachtingen
huivering trekt door mijn zilverlijf
gedachten dwalen naar
de rimpeling in het maanmeer
ik vraag mij af
waar jij gebleven bent
nog voor ik je echt heb gekend…
Zelfbeeld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
721 Je bent mooi, maar jij nog mooier
Je kijkt me aan, maar jij nog langer
Hoop spreekt uit haar ogen,
Berusting misschien nog wel meer
Het gezicht vervaagt, als inkt zonder veer
Wordt rimpelig maar dan weer helder
Kikkers kwaken kort
Zouter wordt de oppervlakte
Jij bent het die mijn hand pakte
Het beeld verdort…
in een nieuw begin
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
489 raakte ooit
midden je bloei
verslingerd
driftte mee
deelde verhalen
geheimen
tijden van liefde
verlies
en verandering
tot ik verweerd
maar nog steeds
een glimlach rimpelend
in de holte van je stam
stil slapend
ging bedenken
dat als dit het einde was
ik er ons heel graag
in verdroom
met evenwel een nieuw begin…
Bittergarnituur
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
404 wolken dalen neer in helder water
plengen rimpels over vlakte
schurken aan tegen randen
aan verte, nauwelijks zichtbaar
regen versteent, stuit op
blindheid van muren. Ik vroeg
het raam om vergezichten
tussen lamento en bittergaar
er is geen ontwaken
geen opstaan, geen vlucht
uit de dodengalerij op
de rug van roemloze slaap…
Terug
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 Mijn thuis
als het nog bestaat
in de rimpels en grijze haren
waar ik uitrust
Mijn lijf
stram van de jaren, alles
zo lang geleden, ook jij
mijn lieve onbekende
Mijn ziel
vol tranen, herinneringen
aan jouw zoete lippen
om nooit te vergeten
Mijn lied
mijn adem, die nog zingt
waar ik ophoud
terug te komen…
je had het niet eens door
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.036 dat de rimpels in gordijnen
door je spelen achter
vrouwentongen verschenen
dat je dichtgekleefde
handjesvolle snoepgeur
verspreidde in een straatvol medelijden
dat de tranen die zich stapelden
in elk oog dat jou bekeek
waren voor het veinzen
van je maagdenwitte kleed
dat de hand die je
adoreerde en je door de straten leidde…
de traan
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.945 Ben je één van degenen
Die ervoor zorgen dat
Rimpels mijn gezicht kleuren gaan?…
Ontvankelijkheid
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
462 ik heb
met je huid
gesproken
kleine rimpels
en kloven
heel minutieus
onderzocht
van beneden
naar boven
in het
glooiend
heuvelland
voelde mijn
hand de zacht
vertrouwelijke
warm vrouwelijke
opbloeiende
ontvankelijkheid
daar waar
de wereld
strijdt toont
zij kracht is
de oppervlakte
vaak robuuster
en beter bestand
tegen…
HET TOVERWOORD IS: TIJD
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.081 Tijd is het toverwoord
De magie zit in seconden
Gebruik uw gezond verstand
Open reeds verstomde monden
Zonder tijd staat alles stil
Levenloos zal onze aardkloot zijn
Wees dus blij met het verstrijken van de tijd
En zie de ouderdom niet als pijn
Vlucht niet voor de rimpels
En het verschrompelen van huid
Zonder tijd is er geen bestaan
Dus…
mislaagd
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.013 Ik mat mij een pak aan
En het wordt zowaar van mijn vege lijf getrokken
Daar sta ik nu
Rimpelend in het voetlicht
Demotivatie uit te stralen
In helderwitte strepen
Publiekelijk en integraal
Laten we er een televisieserie van maken
Het schijnt dat vernederingen goed bekeken worden
(hoopvol)
misschien kunnen we dan nog wat aan mij verdienen…
Waterkant
hartenkreet
2.7 met 17 stemmen
2.199 Weerspiegeling in het water
de contouren van je gezicht
door rimpels vervagend
vereeuwigd in een gedicht
Weerspiegeling in de lucht
gedragen door dwarrelende winden
een droombeeld belevend
van haar, die ik niet kan vinden
Weerspiegeling gevormd door gedachten
jij tedere, heerlijke vrouw
creatie van innerlijke krachten
ach lief onthul,…
Rafelen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.198 Geef maar,
geef het mij maar
die dagdagelijkse dingen
welke je niet meer
kunt benoemen
geef maar,
geef het mij maar
die herinneringen
welke huilend
rimpels schrijven
in jouw gezicht
geef maar,
geef het mij maar
die jaren van toen
waar de lach nog
armen had om je
aan te warmen
geef maar,
geef het mij maar
ik zal ze verzorgen…
Verbloemlezing
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
989 boven
mijmert over de treden
die haar nog resten
en of ze terloops
nog een stapje terug
zou kunnen doen
ze beweegt haar vingers
langzaam over de muur
tript van bloem tot bloem
als een speurende bij
die stuifmeel verzamelt
uit een vergeelde fresco
ze hoort het zoemen
van zoete herinneringen
de bittere heeft ze gesmoord
met haar rimpelige…
Interne dialoog
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
606 Geïnspireerd door denderende
vleugeltreinen vol gedachtensporen
probeer ik alles in luchtledigheid te horen
getetter valt te pletter
ik blaas bellen vol gesprekken
achter taalrijke spraakdranghekken
zij vormen de auditieve voetsporen
van droomresiduen ooit geboren
in een fatale morgana
rimpelend in doorzichtige brei
maar eenmaal dichterbij…
In jouw stilte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 ik zie je staan
een monument van kracht
je voeten in het water
geen rimpeling
verzacht standvastigheid
nu en ook niet later
jij vlagt
banieren eerlijkheid
zonder knieval aan de tijd
eindelijk gaan zij
weer samen lopen
transparantie doet ons hopen
jij brugt het overleg
verbindt de woorden
die in jouw stilte zijn gezegd…
topper eend
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
556 zwemvliezen beschilderen
het water schoner
in een rimpelende stilte.
camouflerend vederkleed
waggelt naar het donzen nest
uit haar borst geplukt.
kwaakt goedkeurig
naar nagelaten wending
als een zeefdruk in water…
Paradijs
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 Mijn tranen rimpelen het
water in een golvend patroon
ik tuur naar boven
wolken jagen het donker voorbij
daar lig jij sierlijk gevlijt
in diepe rust jij bent niet
langer een vreemdeling
in het paradijs
jij liet de mist verdwijnen
als een trouwe dienaar
door mijn uitgekost verleden
kan heden worden geleeft…
storm
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
899 rimpels
achtergelaten
in de beek
van vergeten gevoel
laten niets nog zijn
zoals het leek
vergeten tijden
blijken te vergaan
verder te gaan
dan tijd
gaat
zoals ik keek
kijk ik nu
vergelijk
de andere stroming
met de waterval
van ooit
het is later
veel en veel
te laat
tijd zal leren
zoals tijd gaat
en wederkeren
tot dan
tot…
Zon, zee en strand
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.270 Als de zon haar kracht
heeft verloren
maar haar gloed nog even
de rimpeling van de zee
zacht streelt en laat gloren
verdwijnt zij langzaam
achter de horizon
golfjes kabbelen
ongestoord
op het strand
zij wissen alle sporen van de dag
uit het zand
alleen het geluid
van de branding ruist zacht
en de avond gaat
over in nacht…
spiegeling
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
603 de zon baant zich voor dag en dauw
een weg naar een wolkeloze hemel
eenden liggen nog diep in hun veren
verscholen tussen het riet
een meerkoet duikt onafgebroken in
het rimpelend water
hoe ik deze gewone, aardse beelden
in houdbare woorden verzamelen wil
hoe zij onzegbaar verborgen blijven
mijn schuchter pogen ver te boven…
Een wonder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
765 Ik gooi een steentje
en zie de vijver rimpelen.
Ik zie actie reactie baren.
Een nieuw evenwicht ontstaat.
Een volgende fase treedt in.
Een ongeboren mogelijkheid.
Ik voel energie stromen.
Ik gooi een grotere steen
en kijk naar de golven.
Ik zie het wonder gebeuren.
Voor mijn eigen ogen.
Uit zichzelf.
Gewoon.…