975 resultaten.
palet met dagen sleur
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
666 waarom
schilder je
de gele haat
met paarse
woedetranen
in een grijs
verdriet
verbrand
je lijsten
ken je je
emoties niet
je trapt doeken
uit hun raam
omdat je schetsen
pijn verstaan
smijt kleuren
snel op het palet
vermoordt ze
met je schildersmes
en legt de stukjes
op het doek
omdat je hart
en ziel verbloedt…
Haat en liefde
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.049 Tere rode blaadjes
in omarming zijdezacht
symbool van grootse liefde
maar ook de kleur van haat
De scherpe groene doorns
aan haar trotse ranke steel
schilderen rode druppels
uit het gewonde vlees
Waar we ons bezeren
aan wat haar zo eigen is
en de pijn beminnen
worden haat en liefde EEN…
De spiegel
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
960 De vrouw spiegelde
zich aan het plafond
haar twinkelende lach
weerkaatste glas
pareltjes als geluid
De rijkdom in haar ogen
was haar stille kracht
Hét meesterwerk
dat geen schilder
in kleuren kon vatten
Spijt bij het verdwijnen
van die eigenwijze lach
kwam te laat
zelfs de foto kon de lach
niet meer laten zien…
De lente
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
730 Alleen kan ik ze schilderen
in mijn geheugen,
met hun blaadjes zo zacht,
en de lente waarop ik wacht.…
gele vlekken
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
784 de stilte
waaruit een zwaluw vliegt
draagt bolle buiken
zilvervissen knipperen, velden
bewegen en met een verziend oog
wuift het zeewier over mijn schouder
het huis, leeg van zomer
verzamelt de vlinders van de dag
ik waan me Van Gogh
en schilder zonnebloemen met blinde handen
uit het licht…
vlinder
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
723 Fijn getekende vleugels
Een schilder waardig
Ongeziene kleuren
Een uiting van sierlijkheid
Ontastbare broosheid
Breekbaar als glas
Ontzettend gevarieerd
Oplettend alert
Fladdert op de wind
Speels en aantrekkelijk
Ook voor mijn nieuwsgierigheid
Bloemen zijn het domein
Waar hij zich settelt
In alle glorie en ijdelheid.…
Microkosmos
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
697 (De mens is een wees van zijn eigen erfgoed)
Ik schilder letters
alsof ik sterren
aan de hemel plak
Ik werp kometen
alsof ik de wereld vertak
in kunstmatige wetten
Ik verplaats het hemelgewelf
alsof ik planeten
uit mijn schoot werp
En droom werelden
alsof ik de kosmos
nog naar iets nieuws herschep…
Bergen, 1971
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
818 Met wankele benen
van de dronken boot
nog zonder een plek
om te verblijven
In kou en regen
van haven naar stad
vluchten naar het museum
de warmte van de kunst
Zalen met schilderijen van Munch
Wij kenden niet eens zijn naam
wisten wij veel…
van hem, dè Noorse schilder
van het licht en het duister
van die eeuwige schreeuw…
Samen, sterker in de wind
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
661 Laat mij die engel zijn
voor jou en mij,
laat me toe
vraag niet waarom en hoe
maar voel dat ik dit wil zijn
als een warme deken voor jou
wil ik jouw mantel der liefde zijn
ik schilder liefde over jouw gelaat
zodat je sterker staat
sterker dan de wind
waarin ik mij
en jij jezelf
weer terug vindt.…
zelfportret
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
580 tussen de keerkringen
in het felle gele licht
woedt bruut geweld
een handvol
rijstkorrels ruilen
voor een stuk papier
onder de tropenzon
kneed jij planten
en aarde tot verf
op inpakpapier de
schildering van je
bleke gezicht
omlijnd door donkere
tinten wat oorlog
met mensen doet…
Kleur bekennen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 kleur mij niet rechts
schilder mij links aan de zijlijn
nu ongevraagde antwoorden
aan mij op worden gedwongen
kauw ik steevast met links
een versgeperste mok
kleurt de dag oranje
nog net niet rood
hoewel de zon mij wekte
heeft de wind haar verstopt
en laat de bloemen buigen
al gaan ze nog net niet
door de knieën…
klankschildering
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
414 we dragen de
zachte zinnen
op handen
boven de
tijdelijkheid
tillen we ze op
langzaam schilderen
we het strijklicht
over tedere tonen
met milde pennenstreken
schrijven we een sereen
woord op slapend papier
onze handen schetsen
tedere klanken
in de lucht…
Dag meneer
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
562 Hoe wit is uw gewaad
afstekend tegen
't donker van uw handen,
integer uw gelaat
uw houding ingetogen
alleen al uw aanwezigheid
geeft zoveel rust en stilte,
de schilder die u portretteerde
wist van 't kleurrijk wit
een stralend licht
in plooien te creëren
toch is 't uw houding
die mij nog het meeste raakt.…
Feestje
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
498 Vier het leven
schilder de lucht
met je favoriete kleur
en open de deur
voor de geur
van de bloemen
lach
ook al is het door je tranen heen
iedere dag
is er weer één
schroom
niet en
droom
je wensen en verlangens
stop de zon
in je broekzak
neem de sterren
op je rug
dan eerst is je feest
kompleet geweest.…
Bezieling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 Schilders bezielen doeken.
Zonder ziel gaan poppen dood.
Bezieling maakt mensen groot.…
Lijster
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
603 Liefst zou ik lijsten schilderen
om open frames,
maar dat wil nog niet zo erg
Elke dag laat me weer netten werpen
om waarheid in te vangen,
of op zijn minst begrijpbaarheid
Mijn kanttekeningen verschijnen
op de vreemdste plaatsen,
daar waar ik structuur verlang
Ik behang meer dan ik verf,
laat staan dat ik laat onstaan
Ik lijst in…
ik vaas ze in glazen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.099 ik wil bloemen
zo gaan schikken
dat ze spontaan van
kleur verschrikken
dat ze uit de knop
gaan blozen, geurig
zullen minnekozen in
het groene bladerenbed
kies een ruiker
of een klein boeket
vertel me de kleuren
ik meng ze op palet
schilder dan linten
voor frivoler vertier
ik vaas ze in glazen
voor doorzichtig plezier…
Natte vleugels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Hij schildert zichzelf als een vreemde
een zonderling achter de spiegel
met natte vleugels
probeert hij te vliegen
boven de rode rivier
in stille heimwee
tijdens de donkere nacht
vliegt hij in de hemellucht
er is geen voortijdig einde
aan dit gevleugelde droombestaan
oneindig blijft hij in zijn schildering
vliegen onder druppels…
Voorafspiegeling 5
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
635 En de schilder boetseert
oneindig en gebroken
de zonnebloemen die zich
wenden naar het licht
Koortsdromen spoken
door aaneengeregen dagen
niemand hoort de klop van zijn hart
hij weet het komt nooit meer goed
Het is voorbij
boven hem gakken de ganzen
zij weten waar ze gaan
een cirkelende buizerd
de voorafspiegeling van de dood…
Zou dit ..
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
316 waar lijnen elkaar
net niet raken
en geen bodem vinden
verdichten
wou ik dit graag,
waar spiegels
mist vervormen
zou ik graag,
heldere blikken
gooien
op een kermisbal
grijpen wat ik
boven mijn vleugels
zou verbergen
buitendraads mijn pallet
vertekend schilderen,
maar dan wil ik graag
wat kneedgum lenen…
Impressie van een schilder(ij)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
560 Een Pruisisch groen
van plant en bloem
De wangen wrijft
Hij vermiljoen
De schilder maakt
de ogen groot
de vrouw ernaast
een tikje bloot
wat zalm roze
en wit erbij
(Hij rust niet
door dit hels karwei)
De draperieën
hemels blauw
Het detailleren
luistert nauw
Als laatste nog
een laag vernis
Nu ziet hij
dat het echt…
Woorden zullen schilderen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
831 winterstil
ik kijk naar diepe velden
ik kijk naar hoge luchten
al wat hier leeft groeit uit mijn handen
er is geen wereld
er is alleen de dood zegt men
maar mijn kleuren blijven ademen
mijn woorden zoeken zinnen
ze reiken naar ongekende verten
het nieuwe leven wacht
op een zon die de aftrap geeft
zo wil ik schrijven, zo zal ik schilderen…
Schilder, mag het wit ?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 Tevens mag het winter zijn
met schaduw blauwen over wit satijn
zoals Voerman wist dat het bestond
een voetstap in zijn sneeuw
werd een complete morgenstond
hij laat alle kleuren rijpen
tot vorm naar mijn betekenis
ik probeer nooit iets te begrijpen
wat al vanzelfsprekend is.…
ik schilder felle streken
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.420 de wereld is zo stichtelijk
stramienen overzichtelijk
de plichten zijn verdeeld
maar leven zo, verveelt
ik droom mijn werkelijkheden
door uit de tijd te treden
verleg de grenzen van vandaag
raak een hemelsblauwe laag
ik schilder felle streken
omdat kleuren vaak ontbreken
voel de wind als mijn muziek
een intenser strelen is er niet…
De kwast en de wilgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 Ze vormden samen
een merkwaardige combinatie
in het zoete duister
van de volmaakte liefdesnacht
de kwast en de wilgen
en de lichaamswarmte
van zijn beminde geliefde
een bekende fotografe
er kwam weer
regen in de schilder
tranen, nodig
voor de onstuimige rivier
in deze breekbare stilte
vol abstracte wellust
passie en ordinaire…
buitenliefde
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
863 in het prille lentegroen
en felle gele velden
lagen jij en ik
als naakten voor de schilder
poserend voor elkaar
onder de blauwe hemel
met wolken, als maar wilder
verzopen in het geel en groen
tijdloos ons verlangen
kroop de tijd door ons bestaan
totdat de lucht
nu rood behangen
ons weer naar huis deed gaan…
winters zacht
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
878 toe maar , schilder maar
zachtgrondig
de gevallen zomer in een notendop
vergeet de nerven niet als enkel restant
van sappige groene bladeren
denk aan de kleurenschat die je kreeg
en vooral het licht dat groeien deed
creëer een herfsttapijt
niet alleen zacht
maar warm genoeg
om de winter te dragen
zodat het niet eens zielig lijkt…
De Fan Site van John de Bever
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
5 De Fan Site van John de Bever
Met Gedichten over Anny Schilder en John de Bever over hun leven
Een Website van Raymond van Schayk
Bezocht veel Optredens in Brabant
Dat maakte me gelukkig en rijk
Al meer dan 25 jaar Fan
Het gevoel moet ik kwijt
Daarom beschrijf ik het met de pen
De Fan Site van John de Bever…
ONZEGBAAR
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
704 De herfst, in goud gevat
laat zich van zijn
mooiste kant zien
De bomen barsten uit
in kleuren waarvan
dichters de woorden
ongeschreven laten
de taal zichzelf
nog uit moet vinden
om te beschrijven
schilders hun palet
mengen in dromen
Ogen drinken gretig
dompelen in
een bad vol goud
het hart…
't Blauwborgje spreekt
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
730 Ze kwamen bijna elke dag,
hun ezels in het gras
schilderend in stilte
tot in de avondkilte.
Nog hoor ik het gezelschap
het antwoord toen ik vroeg
'hoe worden jullie nu genoemd'
“De Groninger Ploeg.”
Veel is van hen verschenen,
hun werken leven voort,
waar ik al ben verdwenen
wordt nog van hen gehoord.…