2393 resultaten.
Het weer en alles wat erbij hoort
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
835 En liggen er geen blaadjes op de rails
Dan ligt er wel een pak sneeuw
Wat net zoveel wil zeggen dat elke keer
Er roet gegooid wordt door het weer,
We kunnen toch nergens meer tegen?…
Sneeuwvlokjes
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
844 Kleine witte vlokjes
dalen uit de hemel neer
zo mooi, klein en teer.
Ze brengen uit een
sprookjeswereld,
licht en vrede mee.
De aarde wordt bedekt
met een wit tapijt,
mooi is de wintertijd.…
Winterreis
netgedicht
4.3 met 32 stemmen
491 Verborgen achter de schaduwen van 't witte land
lopen knarsende voeten in blinde sporen.
Witte voetstappen vormen zachte kraters
in het blanke aardekleed.
Zuiver blinkend stil is de verenpracht.
Sneeuwbomen vormen met grimmige takken
lange witte lanenbogen.
Gekleurde sneeuwdropparels hangen te glinsteren
aan ijspegels, schitterend…
Terug aan de kust.
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
771 De zeewolven kun je horen met
beide handen voor je oren, als
de dagen wat luid zijn geweest,
stilte gesprokkeld tussen golven,
daarin belooft een lege kokkel nog
het meest om het rumoer te smoren,
onder een grijze lucht waar meeuwen
zich baden in nog wittere sneeuw,
besluiten we hier te blijven wonen.…
Tijdelijk wit
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
505 Nachtschaduw geeft stilte
diepe voelbare emoties
duurzamer in innerlijk
dan het winterwitte
van het vergeten daglicht.…
stille sneeuwval
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
809 zoals zij ongerept haar
eigen schoonheid schept
waarom mijn ogen aan
haar vlokken kleven
en ik wat langer door
het venster staar
de roerloze wereld nog
even onbetreden laat
nog ongeschonden
stil verzonken…
Winters-wit
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
497 winters wit hangt ons
ongelooflijk de keel uit
op naar lentegroen…
Ik citeer niet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
524 Als dagen versleten in sneeuw
in stilte om de nachtwenk schreeuwen
en jouw honingzoete belofte
in een duistergrauw gewaad
langs het heimweebed mag
slenteren op zoek naar de juiste
toonzetting van verloren woorden
toevertrouwd aan ’t innerlijk behang
ik zal niet citeren.…
Een doodgewone winterdag
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
658 Wit glinsterend ligt het sneeuwtapijt er bij.
Kinderen stoeien en gooien sneeuwballen:
rode wangetjes, dikke jasjes, warme handschoentjes
dolle pret, ze voelen zich winters blij.
Wat verder op in 't bos
staan de bomen te rillen van de kou
hun takken zijn zwaar beladen
en hangen naar beneden
kreunend en zuchtend
verlangen ze naar…
Femke
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
518 Net middenin de moeder aller buien
Deelt Femke plotseling mee dat ze vertrekt
Dat paarse kabinet heeft haar genekt
Ze miste net die échte portefeuille
En koud doet ze de deur achter zich dicht
Of Nederland is al totaal ontwricht.…
dus we leven nog
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
502 En wie de sneeuw ziet,
ziet het niets dat is.…
noordpool
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
840 Glibberend over
de besneeuwde
fietspadensmurrie
in Amsterdam
met zeker -20
zoals wij dat hier voelen
zijn we nog niet
op weg naar de Noordpool
maar veel scheelt het niet.…
Ademland
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
497 Nachtvogels vlogen over sneeuw
een beetje dronken, vrolijk
door een droomloos drinken
en je zei dat je geen naam had
geen sporen achter liet
in een verlaten land
in het duister ademde jij
en betreurde jij jouw ziel
weer terug naar ’t ademland
waar alle hoop in ’t duister
lag begraven.…
De Man
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
982 ongewenste intimiteit
Weggeslikt door de man
Het landschap aanvaardt
De dwalende donkere gedachten
Van de man
Sneeuw doet bedekte pogingen
Tot witwassen
De man duwt moeizaam
Zijn sneeuwgevoel
Voor zich uit
Een zware bal vol vuil
Moeizaam rollend
Door het landschap…
Winter 2013
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
602 Daar
waar ik van de wereld af zou kunnen kijken
heerst het grijs
ijzig waait de wind de middag tegemoet
neerslag wordt verwacht
wanneer het licht zich terugtrekt in de nacht
die zich met poedersneeuw zal laten overstuiven
zo wordt gezegd
zo wordt gedacht aan duinen
alom hinder
morgen in ’t verkeer
met nog meer sneeuw
Siberisch…
Sneeuwnoten
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
728 het hoofd buig ik nu
buiten in de kou
en voel de kleine
glinsterende vlokken
neerdalen met schroom
alsof ze zich bedenken
zich weifelend neer leggen
op mijn ruige trui
even kunnen ze bestaan
mijn warmte zal ze smelten
dra
zoals Mozart´s noten
neerdalen in mijn gehoor
even blijven liggen
en dan gaan teloor
gesmolten in mijn oor
druppelend…
Tweeluik
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
462 Bomen schuilen in een verre rooilijn
Kleuren zijn van scherpte bevrijd
Lucht en land vloeien in samenzijn
Als het oog zich op de vlakte neervlijt…
Lokvlokken
snelsonnet
5.0 met 1 stemmen
736 De kou, het ongemak, ben ik vergeten
De trein vertraagd, de weg op veel te eng
Een fietspad, dunner dan een navelstreng
Ik zeg het je: ik zou het niet meer weten
Niets prikkelt de romantisering meer
Dan de eerste sneeuwval in het winterweer…
Eerste sneeuw in de tuin
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.196 Verhelderd ligt en overal omzwacht,
En tinteljong en toch zo eindloos oud,
Dat 't bijna angstig maakt en onvertrouwd
Dit daaglijks plekje nu in winterdracht.
Gedekt zijn alle sporen, kalm en zacht,
En alle onwilligheên en stutten boud,
Met veertjes blank als bijenvlerkjes koud,
Belegen werden uit de hemelnacht.
Van 't hart uit wit…
de eerste sneeuw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.040 woorden vallen langzaam
in de ochtend
het is november
een maand om niemand te vergeten
ik zie haar in de open buik
van het verleden
we fietsen de dag tegemoet
langs weiden die dauw dragen
leven en ademen het licht
zonder aarzelen
het sneeuwt vlinders
En vlokjes
Langs twintig lente
Seizoenen
ook dit jaar ga ik
stil
voorbij…
Winterwee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
511 Mis de oneindigheid
van oogverblindend wit
Gedempt en verstild
alleen het knerpend geluid van
samenpersende verse sneeuw
onder warme wandelschoenen
Mis m'n rode oren gegeseld
door rondgierende wind
en jeukende tenen na een te
lange winterwandeling
Mis tot op het bot verkleumd
het gevoel van nooit
meer warm worden
Het zonnig geel…
Witte Stilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 Dikbuikige wolken,
al dagen uitgerekend
van talloze vruchten.
Hoogzwangere luchten,
niet meer bij machte
de last te dragen.
Bij vlagen
waaien hun pasgeborenen
dwarrelend naar benee.
Een witte mêlee
ontgroent het landschap tot een besmettelijke pers,
muilkorft ieder vers.…
Weer "oh dat weer"
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
566 Zalige winterzon,
die alsmaar schijnen kon,
witte wolkjes van mijn adem,
hier en daar
nog iets te zien van sneeuw,
te weinig maar;
zalige winterzon schijn volop,
zodat mensen lachen,
het liefst volop!…
Sneeuwhaiku
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
462 Uit het sneeuwtapijt
Reiken de bomen op ’t Schijf
Naar de blauwe lucht.…
Plons
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
527 IJs smelt.
Water wordt geboren.
Een druppel valt in de stilte.
Oorverdovend.
Plons!…
Jeugdherinnering
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
855 De sneeuw viel buiten zacht,
Minet mouwde voor de keukendeur.
Het was tegen kwart voor acht.
Warme chocolademelk was de geur.
In de achterkamer zaten wij,
de schuifdeuren dicht, de voorkamer koel,
Pappa met een caballero en de krant er bij,
Mamma met een kruiswoord in haar stoel.…
Kind in sneeuw
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.566 De sneeuwvlinders fladderen wild
laag langs het betonnen plafond
en vinden geen uitweg dan sterven,
het pad nergens heen wordt al slik.
Maar ’t gras is een pasverschoond bed,
de lakens nog koud en kraakwit,
waarop met een o in de mond
– een noot voor zijn kaken te groot –
en kogels…
Winter
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.078 Stiller, stiller, stiller zakken
Nacht en dagen om mij heen –
Als de sneeuw de dorre takken
Dekken zij ’t verleên.
Doch hun hout wacht, diep verborgen,
Menig, menig wederkeer,
En mij komt de jonge morgen
Nimmer, nimmer weer!…
No Sorry NS
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
525 NS
Nu Snap ik je
Na Sneeuw
Nog Steeds
Niet Sneller
Natte Sporen
Nieuwe Stellen en
No Silence
Nieuw Station
Nee Stupide
Nieuwe Seinen en
No Sorry
Nee heel Spijtig, ook
Na Stuifsneeuw volgt
Nul Service
Niet meer Starten
Nimmer Stoppen
Nooit meer Slapen
Nee, wat Stom…
winter
hartenkreet
4.2 met 24 stemmen
831 de kat en ik
voor het raam, gesetteld
in onze luie divan
met de haard die knettert.
het komt en komt
het dwarrelt en valt
het vlokt en kalkt
het schittert in het licht.
zo mooi, spiegelglad
'k vertel het mijn kat
ze kijkt op en ze geeuwt,
bah, ze miauwt "het sneeuwt"…