482 resultaten.
Volksmoord op termijn
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
632 hebben ze zich gevoed met wat de rivier hen bood
Vis, kreukels, krabben, kreeften,
lamsoor, zeekraal, garnalen
Eiwitten, vitaminen, mineralen
De landoogst kon mislukken, het vee ziek en dood
Oorlog kon alles vernietigen maar
de rivier behoedde voor hongersnood
Helaas, het is gedaan met die voedselbron
Al wat leeft zit vol gif, vol venijn…
een vreemde spinselt in je hoofd
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.565 niet opstandig zijn
wel venijn zacht
knijpen tot de pijn
je weg doet kijken
uit mijn donkere blik
want ik schrijf vlak
omdat jij diepte hebt
ik wil duiken en verzuipen
in je huid wegkruipen en
de hel kortsluiten in genot
want ik zit in je kop
niet op plaatsen
die geschapen lijken
voor intiem plezier
ik ga je strelen
met woorden…
de spinsels in je hoofd
netgedicht
2.3 met 23 stemmen
2.119 niet opstandig zijn
wel het venijn zacht
knijpen tot de pijn
je weg doet kijken
uit mijn donkere blik
want ik schrijf vlak
omdat jij diepte hebt
ik wil duiken en verzuipen
in je huid wegkruipen en
de hel kortsluiten in genot
want ik zit in je kop
en niet op plaatsen
die geschapen lijken
voor intiem plezier
ik ga je strelen
met woorden…
Insluipende kou
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
469 discussie hoe het
leven in het spel
van geven en
nemen soms uiterst
merkwaardige
wendingen kent
vooral bij het
laveren op woelig
water is snel
averij opgelopen
zeker als enige
ver onachtzaamheid
het schip aan de
grond heeft laten
lopen maar snel is
de stemming als
vanouds want het
flesje schnaps doet
wonderen tegen
spanning en venijnig…
bullseye
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
117 foltertechnieken
waar goden en enkele
bastaardzonen of dochters
bloed noch visch van lusten
en om toch aan de goede
kant van de juiste grenzen
te kunnen blijven staan
volgens de scherpslijpers
zul je dus geen onverwachte
pijlen vanachter een zijlijn
op vrijwel elke kwijnende
bullseye af moeten vuren
noch vervreemdende
venijnigheid…
Ontlading
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
735 letters dansen
trappen ongewild de zin
zelfs de punten slaan op hol
willen terug naar het begin
als de komma's ook gaan krijsen
trekken strepen stil verdriet
zelfs de hoofdletters die buigen
zien het uitroepteken niet
alle woorden worden vragen
machteloosheid verbijt de pijn
zwarte lijnen kunnen niet dragen
zakken door bij zoveel venijn…
Deemster
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
462 Ik til je op
laat nagels hoeken
bijna roekeloos raken
venijn snijdt geen wonden
maar soms, heel soms
verrijkt het
zoals nu
wanneer lachende ogen
plooitjes ontdekken
toch scheur en verscheur ik
rond middernacht die dode uren
langzaam, héél langzaam
tot de allerlaatste snipper
al dwarrelend verdwijnt
strakke lijnen
willen nog even…
Weemoed
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.428 onvindbaar, hoe diep ik ook delf
op zoek naar vergane perfectie
Mijn rudimentaire affectie
geldt jou, monument van jezelf
Neem jij nu de moed
mij een glimlach te geven
dan zweef ik heel even
in hemelse gloed
Maar desinteresse ontsiert dezer dagen
jouw krampachtig gelaten gelaat
Gemeen niet gemeend, al heb ik bij vlagen
mezelf jouw venijn…
Van achter een papieren muur
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
788 Men kan geen pijn met venijn bestrijden
als woorden mijn ziel gevangen houden
Mijn handen zijn als perkament
Mijn tranen vloeien als inkt
op een oude huid
die de winter draagt als een koude jas
Kan ik schuilen
achter een papieren muur?
Of in het vuur der waarheid
dat smeult op een zwakke plek?…
Gele roos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.254 Teken van vriendschap)
Zij is een zeer
aangename bries
die in korte tijd naar
een venijnige wervelwind
transformeert
Net als de lucht
maakt zij draaiende
bewegingen; als paar
dat al enige tijd intens
waar begeert
Voedt zij passie
Hoewel hij oprecht
volle teugen geniet
dartelt zij vrolijk zonder schroom
Celebreert
Zij doet…
Een trouwe vriend?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.739 een trouwe vriend te hebben
een vlieger zou ik met je oplaten
als jij beter zou worden
want jij maakte jaren geleden
een vlieger voor mij
toen we nog jong waren
helaas bleef hij aan de schoorsteen hangen
en nou vraag ik eigenlijk waarom
welkom in mijn huis
ontvangen gewoon eigen volk
gezellig eten een glaasje wijn
achteraf heel veel venijn…
Ze kreeg haar zin niet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
501 zinnen zoeken blijft altijd
ook ik zocht naar arglistig methodiek
mijn gelijk te halen in dwangtechniek
welke mijn baas hanteerde was een feit
als het mij niet lukte stal ik haar vraag
stelde voor de rollen om te draaien
in eigen- zelfreflectie te graaien
haar fermiteit kenterde ietwat traag
gaandeweg zochten haar ogen woorden
beet venijnig…
Een vonkje hoop
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
487 Een wakend vlammetje dat vanuit de
duisternis een nieuw licht wil schijnen
op dat wat dreigt weg te zakken in het
aardse venijn.
Het is daar voortdurend in elk
geval van voorkomend leed. Een geestelijke
reddingsboei in wat hectisch leven heet.
Wanneer op de woelige baren het leven aan
ons geen zeebenen heeft gegeven.…
hekel zijn genadebrood
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
683 ogen slurpen aandacht
door het merg heen
een parasiet die
nooit zichzelf ziet
vreet alleen gedachten
zal de zwaksten onder
zijn publiek genadeloos
verkrachten want hij is ziek
gunt de ander geen bestaan
je moet zijn wegen gaan
in lauwerkrans dat lijkt
jouw kans om mens te zijn
zing maar zijn refrein
dan ben je veilig voor venijn…
Paasdagen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
400 nog kan ik
de stap niet
maken om
de grijze
rolsteen aan
te raken
die zijn graf
blokkeert
waar nimfen
hem in witte
doeken hebben
gewikkeld
zijn wonden
gereinigd van
het kwade gif
en jaloers venijn
ik heb zijn
tocht gelopen
op de vrijdag
na het avondmaal
in gethsemane
waar judas zijn
verraad pleegde
voor het haangekraai…
Jouw schepping
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
466 warmte
en liefde
op weg naar
een volmaakte
medemens
die zichzelf kent
en herkent
in anderen
ik dacht je
te boeien maar
vergat mee te
groeien nam
ruimte die niet
de mijne was
en toch heb ik
altijd jouw hand
vastgehouden was
liefde onze paraplu
voor eindeloos
geborgen zijn
nog groeit die
eenheid ondanks
alle spanning en
venijn…
Kluns
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
942 Schaamte maakt hem lelijk
Getooid met spinsels van venijn
Een poging tot stuntelig geluk
Een gevel van laffe lach en domme schijn
Dan vlucht hij zonder slag of stoot
Sidderend van stroom
De weerstand barst
Zwier hem bij het schroot
Zijn handen stotteren
Loze uitsteeksels!…
Het doel
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
566 mij het land van zonneschijn en liefde
Het land van vrede en eeuwige rust
Daar waar nooit de haat een hart doorkliefde
Elke pijn of verdriet in de kiem gesust
Neem mij mee naar ’t land van eeuwige vriendschap
Daar waar zelfs vijanden vrienden willen zijn
Wij gevrijwaard zullen zijn van nijd en gramschap
Niemand zal benaderen met scherp venijn…
Doodgelopen, weg.
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
862 had het zó geloofd
Waar eerst enkel zonnen schenen
kropen nu, hij zag het veel te laat
-door de liefde blindverdoofd-
slangen langs vermoeide benen
voelt hij de pijnen in zijn schenen
van die tanden vol met haat
Waren luchten open eerst, en heus
dumpte ze hem in de modder,
en was haar natrap, zwaar met hamer
knap getimed en vol venijn…
MET TWEE PENNEN GESCHREVEN
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
2.906 ik ben de weg naar niemandsland
het hete zand waar je voeten verbranden
ik ben de vloed de gesel der stranden
ik ben de gekheid de waanzin ten top
ik ben de galg de valbijl de strop
ik ben migraine de kanker en pijn
ik ben de adder het giftig venijn
ik ben de wreedheid de grijns op je lippen
ik ben het schip dat loopt op de klippen
ik ben de…
Het paradijselijke van ooit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
462 nog weet ik de erupties
het gloeiend stromende venijn
de vulkaan in mij dacht even
machtiger dan de wereld te zijn
onverwacht tot uitbarsting gekomen
in het groene landschap van mijn dromen
waar zon en vruchtbaarheid weer
het paradijselijke van ooit hadden bereikt
ik voelde mij de schepper van elementen
zonder te denken aan de mensen om…
De tranen van de IJskoningin
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
544 wangen
zonder dat het mijn leed
bedaart, verzacht of verlicht
Woordenloos staar ik naar
de spiegeling in een plas water
Ik herken mezelf niet meer terug
Ik huil tot het vocht mijn hart
overstroomt, maar nee
De smart kleeft blijvend
aan mijn ziel
Ik hoop op troost voor later,
als gezongen vloeibaar hartenpijn
als middel tegen het venijn…
Vleugellam
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
516 Vleugellam,
zou zich de geschiedenis herhalen
met gedichten over de dood en het verval
en liefde die bleef zwijgen in alle talen
zelfs hoop, toch ooit een vriend
bevond zich dwalend in een dal
waar het hart sprak als een mond
en het brein zweeg over pijn
sliep een taal zonder venijn
vleugellam,
hadden we willen beweren
maar de mystiek…
Zonder vis
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
492 venijnig
blies de wind
net boven het
zand dat te
drogen lag na
de jongste vloed
kleine tornado’s
kwamen al hoger
na hun aanloop
op het vlakke
strand en vrijwel
uitgeraasd te zijn
zoutkristallen
deden een aanval
op je kwetsbare huid
die jij met knipperende
ogen afsloeg en je van
deze slagen afkeerde
om de natuurmassage
goed…
tweeschrift
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
523 ik ben de weg naar niemandsland
het hete zand waar je voeten verbranden
ik ben de vloed de gesel der stranden
ik ben de gekheid de waanzin ten top
ik ben de galg de valbijl de strop
ik ben migraine de kanker en pijn
ik ben de adder het giftig venijn
ik ben de wreedheid de grijns op je lippen
ik ben het schip dat loopt op de klippen
ik ben de…
Dichters moeten de minnaars uit zich weren
gedicht
5.0 met 2 stemmen
3.151 Waarom dan, hart, dit mateloos begeren
... naar alle naaktheid, geborneerd en klein,
en waarom zijn onsterflijkheid bezeren
aan deze beten van het bot venijn,
wanneer de liefde slechts dit klein creperen
de beste is achter ‘t bedgordijn?…
Donkerharig opent zich
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
754 aarzelend stil ontluikt de morgen
sprankelend licht in speelse kleur
bloemen die zich openend richten
geven al hun eerste geur
verlicht in zilveren nevels
bedauwd met druppels goud
hangen roerloos in de struiken
liefelijk ingepakt de dodelijke fuiken
de trekdraad trilt en zwiept venijn
het donkerharig opent zich versnelt
en holt met vele…
Samenspraak
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
465 Wat zeggen woorden dan alleen slechts klanken
Als ze slechts door lippen uitgesproken zijn
Soms is ’t niets, een andere keer puur venijn
En vraag je af waar heb ik dat aan te danken
Hoe oppervlakkig kunnen mensen wezen
Bij uitschakeling van hun ziel en brein
En doen onnadenkend anderen veel pijn
Als woord en daad niet uit ‘t hart zijn gerezen…
in een flits schuimt woede
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.148 is nonchalant
kust en flirt met anderen
het glas steeds in de hand
de stillen hebben thuis
hun bloed op peil gebracht
die strijd is daar allang gestreden
kinderen en echtgenoot
herinneren iets meer verleden
de schonen willen kaatsen
tegen wanden van geluk
het vals gevoel van veiligheid
gaat na een paar uur stuk
de kater toont venijnigheid…
druifde in mijn wijn
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
680 in groen begon
moest rijpen in
de hete zon
ik wist je achter
het centraal massief
de kale bergen
na de imposante
bariérre leveren
nu eindelijk de
beste Corbiére
jij weet van overleven
de kale rots
kon jou de kalk geven
die je nodig had
de scherpte van
karaktervast en alcohol
die daarvoor nodig was
het tikkeltje venijn…